บทที่ 65 แขกยามดึก

แต่แบบนี้ก็นับว่าดีไม่น้อย มีคนรับหน้าเสื่อแทนแบบนี้ เขาก็จะปลอดภัยขึ้นอีกหน่อย

เพียงแต่เขาเองก็นึกไม่ออกว่าการดัดแปลงสัตว์ประหลาดไปเพื่ออะไร หรือว่าพวกนั้นจะสามารถฝึกสัตว์เลี้ยงได้เหมือนกับผู้เชี่ยวชาญด้านสัตว์อสูรกันแน่?

หลังจากนั้น สื่อมวลชนจากหลายสำนักก็ทยอยเดินทางมาถึง แสงแฟลชจากกล้องถ่ายรูปสว่างวาบจนแสบตา

เมื่อโยนหน้าที่การให้สัมภาษณ์ให้กับตู้ยี่ฟานแล้ว อู๋เสียนก็แอบหนีออกมาอย่างเงียบเชียบ ไม่ขอรับชื่อเสียงหรือความดีความชอบใดๆ ทั้งสิ้น

หลังจากเดินห่างออกมาจากกลุ่มฝูงชนแล้ว เขาก็เรียกกระบี่กิ่งกุ้ยฮวาออกมาเพื่อเหาะเหินเดินอากาศ ทั้งที่ระยะทางห่างออกไปไม่ถึงหนึ่งกิโลเมตร แต่ด้วยความขี้เกียจเดิน เขาจึงเลือกที่จะบินไปแทน

"อืม?"

กระบี่กิ่งกุ้ยฮวาคู่กายของเขาสัมผัสได้ถึงความรู้สึกแปลกๆ บางอย่าง แต่ก็จางหายไปในพริบตา

เมื่อหันกลับไปมองรอบๆ กลับไม่พบสิ่งผิดปกติใดๆ แต่เขากลับรู้สึกเหมือนมีใครบางคนกำลังแอบจ้องมองเขาอยู่ในเงามืด

"คิดไปเองเหรอ?" อู๋เสียนครุ่นคิด "หรือว่ายังมีวิญญาณร้ายหลุดรอดมาได้อีก?"

เขาเรียกท่านม้าออกมาใช้ทักษะดวงตาธรรมวิญญาณตรวจสอบ แต่ก็ไม่พบร่องรอยของวิญญาณร้ายแต่อย่างใด

เขาเหาะกระบี่บินกลับไปยังวิลล่าในเขตถนนสายเหนืออย่างราบรื่นไร้อุปสรรค

มองเห็นอยู่ไกลๆ ว่าพวกหัวทองและลูกน้องกำลังรื้อค้นถังขยะของบ้านข้างๆ เมื่อเห็นเขาเดินกลับมา พวกเขาก็รีบเข้ามาส่งของให้ด้วยท่าทางร่าเริง

นอกจากเศษขยะแล้ว พวกเขายังนำวัสดุจากพวกแมลงจำนวนมากติดมือมาด้วย

"ซี๊ด นี่พวกคุณไปกวาดล้างเผ่าพันธุ์แมลงมาหรือไงเนี่ย?"

"หลักๆ คือราชาไก่ของท่านรองประธานมันโหดเกินไปครับ จัดการพวกแมลงพวกนั้นได้สบายๆ เหมือนกินข้าวดื่มน้ำเลย" หัวทองพูดด้วยสายตาที่แสดงถึงความเคารพและยกย่อง เขายกให้อู๋เสียนเป็นเสมือนผู้มีพระคุณสูงสุด "ผมเริ่มอยากลองไปตะลุยดันเจี้ยนระดับเริ่มต้นดูบ้างแล้วครับ"

"ไม่ต้องรีบร้อน ค่อยเป็นค่อยไป" อู๋เสียนถามต่อ "แล้วพี่เจ้าล่ะ ทำไมไม่มาด้วยกันล่ะ?"

"พี่เจ้าเขาตั้งใจอยากจะสมัครเข้ากองทัพครับ เลยไปลงทะเบียนสมัครทหารแล้ว" หัวทองอธิบาย "ตอนนี้ทีมจัดการขยะผมเป็นคนดูแลแทนครับ รอให้พวกพี่น้องตั้งตัวได้เมื่อไหร่ ผมก็จะไปสมัครทหารตามพี่เจ้าไปเหมือนกัน"

อู๋เสียนรู้สึกยินดีไปกับพวกเขาอย่างจริงใจ "ดีกว่าการมาเป็นคนเก็บขยะเป็นไหนๆ เข้ากองทัพแล้วก็ต้องตั้งใจทำผลงานให้ดีล่ะ พยายามเอาชื่อเสียงกลับมาให้ได้นะ!"

"แน่นอนครับ!"

หัวทองและพรรคพวกกล่าวลาด้วยท่าทีร่าเริง

ส่วนอู๋เสียนตรงไปยังร้านของเถ้าแก่หูเพื่อจัดซื้อวัสดุสัตว์ประหลาดจักรกลมาอีกชุดหนึ่ง เตรียมที่จะสร้างสมาชิกคนอื่นๆ ในแผนภาพเทพกลุ่มทรานส์ฟอร์เมอร์สฝ่ายออโต้บอทส์ เพื่อฟาร์มพลังจิต

เมื่อวานนี้จากการกำเนิดของท่านวัวท่านม้า และกระบี่บินคู่กายกิ่งกุ้ยฮวา ทำให้พลังจิตของเขาเพิ่มขึ้นไปอีกระดับ

ประสิทธิภาพในการเพิ่มพลังจิตนั้นรวดเร็วกว่าการฝึกสมาธิไปไม่รู้กี่เท่า

อู๋เสียนจึงเกิดความคิดที่จะใช้ม้วนภาพออริจินัลของเขาในการฟาร์มพลังจิต ซึ่งเหล่าออโต้บอทส์ที่อยู่ในหัวของเขาก็เหมาะกับการทำแบบนี้ที่สุด

"เอ๊ะ~ แผนภาพเทพของออพติมัสไพรม์ดูเหมือนจะมีการเปลี่ยนแปลงนะ?"

ต้องรู้ไว้ว่า แผนภาพเทพของกลุ่มออโต้บอทส์นั้นถูกเก็บไว้ในห้วงสติโดยไม่ได้มีการหลอมรวมหรือพัฒนาเพิ่มเติมเลย

ทว่าในเวลานี้ รอยประทับของแผนภาพออพติมัสไพรม์ดูเหมือนจะมีความสว่างและความหนาแน่นของกฎเกณฑ์เพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

หลังจากสัมผัสอย่างละเอียด เขาก็พบว่ารอยประทับของแผนภาพออพติมัสไพรม์ดูเหมือนจะมีสายเชื่อมต่อทางวิญญาณเพิ่มขึ้นมาเส้นหนึ่ง

"หรือว่าเป็นเพราะพี่ชายถังเปิ่งเริ่มมีความคืบหน้าแล้ว?"

อย่างน้อยก็น่าจะหมายความว่าถังเปิ่งได้ทำความเข้าใจแนวคิดการสร้างม้วนภาพออพติมัสไพรม์อย่างถ่องแท้แล้ว และเริ่มมีความเข้าใจหรือมุมมองในแผนภาพเทพของตัวเองแล้วนั่นเอง

เขาทำม้วนภาพเหล่าออโต้บอทส์ออกมาอีกนับสิบใบ ส่งผลให้พลังจิตพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว

หลังจากนั้นจึงสร้างฉบับคัดลอกลิขสิทธิ์ออกมาอีกชุดหนึ่ง ทำให้พลังจิตเพิ่มขึ้นไปอีกไม่น้อย

ในช่วงบ่าย ถังเปิ่งขับรถมาหาเขาพร้อมกับสีที่สั่งทำพิเศษสำหรับออพติมัสไพรม์ด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความดีใจ

"น้องชาย ลองดูสีชุดนี้หน่อยสิว่าตรงกับที่เธอคาดหวังไว้ไหม?"

อู๋เสียนตรวจดูสีสำหรับเครื่องจักรที่ผลิตขึ้นมาเป็นพิเศษเหล่านั้นอย่างคร่าวๆ แล้วพยักหน้าอย่างพึงพอใจ "แม้จะสู้ที่ผมผสมเองไม่ได้ แต่สำหรับใช้ผลิตในเชิงอุตสาหกรรมก็นับว่าเพียงพอแล้วครับ"

"ตกลง ถ้าอย่างนั้นก็เลือกเจ้านี้แหละ"

ถังเปิ่งโทรศัพท์หาถังเจิ้งหงผู้เป็นบิดาทันที เพื่อทำสัญญาอย่างเป็นทางการกับอีกฝ่าย

"จริงสิครับน้องชาย มีข่าวดีจะบอก" ถังเปิ่งไม่อาจเก็บงำความยินดีไว้ได้ "พี่掌握 (เข้าใจ) แนวคิดการวาดม้วนภาพออพติมัสไพรม์ได้แล้ว"

"สัมผัสได้จากแผนภาพเทพแล้วครับ" อู๋เสียนตอบด้วยรอยยิ้มอย่างเข้าใจ

"หา?" ถังเปิ่งประหลาดใจและสงสัย "น้องชายทำแผนภาพเทพแห่งจิตวิญญาณออกมาได้แล้วเหรอ?"

อู๋เสียนไม่ได้ปฏิเสธหรือยอมรับ แต่ส่งมอบฉบับลิขสิทธิ์ของบัมเบิลบีให้กับถังเปิ่งทันที "นี่ครับ สินค้าตัวถัดไปของเรา ชื่อว่า บัมเบิลบี"

"นี่... นี่..." ถังเปิ่งตื่นเต้นจนทำอะไรไม่ถูก

อู๋เสียนโบกมืออย่างไม่ใส่ใจพลางถามด้วยความสงสัยว่า "เท่าที่ผมทราบ แผนภาพเทพของเหล่าออโต้บอทส์แทบไม่มีสายเชื่อมต่อกฎเกณฑ์เลย แต่ผมดูแล้วตัวออพติมัสไพรม์ดูเหมือนจะถูกคุณยกระดับขึ้นมาบ้าง ทำได้ยังไงครับ?"

เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ ถังเปิ่งก็ดูตื่นเต้นและเริ่มอธิบายให้อู๋เสียนฟังอย่างลื่นไหลไม่หยุดปาก

อธิบายง่ายๆ คือ ถังเปิ่งบังเอิญค้นพบว่า หลังจากหลอมรวมแนวคิดเรื่องจิตวิญญาณและอุณหภูมิเข้าไป หลักการทางกลไก วัสดุตัวเครื่อง และโครงสร้างของออพติมัสไพรม์ ล้วนมีพื้นที่ในการปรับปรุงให้ดียิ่งขึ้นได้อีกมหาศาล

เขาอธิบายทฤษฎีกลไกที่ซับซ้อนเหล่านั้นให้อู๋เสียนฟัง จนอู๋เสียนต้องยืนอึ้งไปเลย

ให้ตายเถอะ หรือว่าถังเปิ่งจะเป็นอัจฉริยะในด้านนี้จริงๆ?

"หมายความว่า แค่คุณทำการปรับปรุงและพัฒนาออพติมัสไพรม์เพียงชุดเดียว ก็ทำให้แผนภาพเทพแห่งจิตวิญญาณของออพติมัสไพรม์ได้รับการยกระดับงั้นเหรอ?" อู๋เสียนรู้สึกตื่นตะลึงในใจ

"น่าจะใช่ครับ" ถังเปิ่งพยักหน้าอย่างตื่นเต้น "ช่วงสองวันนี้พี่กำลังจะใช้แนวคิดชุดนี้ในการขัดเกลาออพติมัสไพรม์ ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด ก็น่าจะช่วยยกระดับประสิทธิภาพการต่อสู้ของออพติมัสไพรม์ได้อย่างมหาศาลครับ"

อู๋เสียนอดไม่ได้ที่จะตกอยู่ในห้วงความคิด

สายเชื่อมต่อกฎเกณฑ์ในแผนภาพเทพของออโต้บอทส์นั้นมีน้อยจนน่าสงสาร แทบไม่มีพื้นที่ให้เลื่อนระดับด้วยการควบแน่นแผนภาพเทพหรือหยั่งรู้กฎเกณฑ์เลย

หรือว่าแผนภาพเทพสายกลไกไม่จำเป็นต้องพึ่งพาสายเชื่อมต่อกฎเกณฑ์ในการยกระดับ? หรือวิธีการของถังเปิ่งต่างหากที่เป็นหนทางในการสัมผัสพลังกฎเกณฑ์ของแผนภาพเทพสายกลไก?

"สู้ๆ นะครับพี่ถังเปิ่ง การยกระดับแผนภาพเทพชุดนี้ในภายภาคหน้าคงต้องฝากไว้กับพี่แล้ว" อู๋เสียนให้กำลังใจอย่างจริงจัง

"อื้ม!" ถังเปิ่งพยักหน้าอย่างตื่นเต้น "พี่มีลางสังหรณ์ว่า หากเดินไปตามเส้นทางนี้ ออพติมัสไพรม์จะต้องก้าวขึ้นไปอยู่แถวหน้าของม้วนภาพสายกลไกอย่างแน่นอน หรืออาจจะเหนือกว่าม้วนภาพสายกลไกระดับแถวหน้าที่มีอยู่ในปัจจุบันเสียด้วยซ้ำ!"

หลังจากพูดคุยแลกเปลี่ยนกันสักพัก ถังเปิ่งก็อดใจรอไม่ไหวที่จะรีบกลับไปวิจัยบัมเบิลบีต่อ

"จริงสิครับ พี่จั๊มป์ล่ะ? ยังมัวแต่ยุ่งอยู่กับแผนภาพเทพชุดนั้นของเขาอยู่เหรอ?"

ถังเปิ่งแบมืออย่างจนใจ "สองวันก่อนเพิ่งกลับบ้านไป เห็นทำตัวลับๆ ล่อๆ จนพี่กับพ่ออยากจะพาไปหาจิตแพทย์แล้วล่ะ"

"เข้าใจแล้วครับ"

หลังจากส่งถังเปิ่งกลับไปแล้ว อู๋เสียนก็เริ่มการฝึกสมรรถภาพร่างกายตามกิจวัตรประจำวัน

ในเมื่อมีกระบี่บินคู่กายแล้ว ตอนนี้เขาก็ถือว่ามีศักยภาพในการต่อสู้ที่ไม่เลวเลยทีเดียว

ต้องยอมรับเลยว่า วิชาพลังวิญญาณของท่านปู่มีของดีอยู่จริงๆ มันแทบจะรีดเร้นศักยภาพของพลังวิญญาณที่มีต่อร่างกายของเขาออกมาได้อย่างถึงขีดสุด

นอกจากนี้ กิ่งกุ้ยฮวาในฐานะกระบี่บินคู่กาย เลเวลและประสิทธิภาพของมันยังขึ้นอยู่กับระดับพลังของตัวเขาเองอีกด้วย

นี่คือผลของคุณสมบัติพิเศษ แก่นกระบี่คู่กาย

มันจำเป็นต้องใช้พลังชีวิตและพลังวิญญาณของตัวเขาเองในการหล่อเลี้ยงเพื่อเลื่อนระดับ

ปัจจุบันอู๋เสียนอยู่ในระดับพลังวิญญาณสาม เพียงแค่หล่อเลี้ยงไปสักระยะ ก็จะสามารถเลื่อนระดับมันขึ้นเป็นสามดาวหรือสามดาวครึ่งได้

เขาส่งจิตเข้าไปในห้วงสติ เพื่อหล่อเลี้ยงแก่นกระบี่คู่กายผ่านทางรอยประทับม้วนภาพของกิ่งกุ้ยฮวา

กระบวนการหล่อเลี้ยงนั้นคล้ายกับการควบแน่นแผนภาพเทพ แต่ก็มีความแตกต่างกันในหลายด้าน

เวลาค่อยๆ ล่วงเลยผ่านไปในระหว่างกระบวนการหล่อเลี้ยงนั้น

ยามค่ำคืนคืบคลานเข้ามา ความรุ่งเรืองของเขตถนนสายเหนือค่อยๆ เข้าสู่ความเงียบสงัด

เพียงแต่ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ที่อู๋เสียนเริ่มรู้สึกหงุดหงิดใจ ราวกับกำลังตกอยู่ในสภาวะของฝันร้าย

การหายใจของเขาเริ่มหนักอึ้งและถี่กระชั้น

ราวกับตกอยู่ในอารมณ์สิ้นหวังที่หนักหน่วง

จนกระทั่งพลังแห่งโชคลาภจากเทพเจ้าแห่งโชคลาภคู่กายของเขาทำงานโดยอัตโนมัติเพื่อปกป้องร่าง อู๋เสียนจึงรู้ตัวว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล

เขาลืมตาโพลงขึ้นมาทันที ในห้องที่มืดมิดกลับเต็มไปด้วยกลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัว

เพดานห้องเริ่มละลายราวกับไอศกรีม พื้นห้องกลายเป็นหนองน้ำที่กำลังขยับเขยื้อน พร้อมกับมีเลือดสีแดงสดไหลซึมออกมา

เตียงนอนที่เขานอนอยู่ราวกับมีบางอย่างยื้อยุดฉุดกระชากเอาไว้ ไม่ให้เขาสามารถลุกขึ้นยืนได้

ข้างหูราวกับมีเสียงปีศาจกระซิบ พยายามหลอกล่อให้เขาจมดิ่งลงสู่ความสิ้นหวัง

ท่ามกลางความเลือนลาง เงาสีดำบิดเบี้ยวค่อยๆ เดินตรงมาหาเขา พร้อมกับยื่นกรงเล็บปีศาจเข้ามา...

วิ้ง!

แสงทองอันล้ำค่าปรากฏขึ้นรอบกายของอู๋เสียน พลังแห่งโชคลาภอันเข้มข้นหมุนเวียนไปมา พลังจิตที่แข็งแกร่งทำให้อู๋เสียนตื่นจากภวังค์ในทันที

"ใครน่ะ!"

เบื้องหน้าของเขา ปีศาจที่ดูโหดเหี้ยมและน่าสะพรึงกลัวราวกับฝันร้ายถูกพลังแห่งโชคลาภสกัดเอาไว้

อู๋เสียนสัมผัสได้ชัดเจนว่าปีศาจตนนี้ไม่ใช่สิ่งชั่วร้ายทั่วไป แต่มันคือจิตวิญญาณภาพวาดที่ทรงพลังในระดับห้าดาว