บทที่ 64 กลุ่มคนกลุ่มนี้กำลังทดลองดัดแปลงสัตว์ประหลาดหรือเปล่า

ท่านวัวนั้นขึ้นชื่อเรื่องพละกำลังมหาศาล คราดเหล็กในมือจามลงไปทีไรก็สามารถปลิดชีพเหยื่อได้โดยที่อีกฝ่ายไม่ทันได้ส่งเสียงร้อง

ส่วนวิธีการของท่านม้านั้นดูจะนุ่มนวลกว่าเล็กน้อย แต่ก็นุ่มนวลได้ไม่เท่าไหร่หรอก บางทีเขาก็ใช้ดวงตาธรรมวิญญาณส่งดวงวิญญาณไปสู่สุคติ บางทีก็ใช้หอกยาวแทงทะลวงผ่านไปตรงๆ ขึ้นอยู่กับอารมณ์ของเจ้าตัวล้วนๆ

วิญญาณร้ายกว่าสิบตนในบริเวณนั้นถูกท่านวัวและท่านม้าจัดการจนสิ้นซากภายในเวลาไม่ถึงอึกใจ ทำให้ท่านม้าสามารถเลื่อนระดับขึ้นเป็นสองดาวได้สำเร็จ

หันกลับมาดูทางด้านตู้ยี่ฟานทั้งสามคน

ตู้ยี่ฟานอาศัยราชาผีกลืนวิญญาณจัดการกับวิญญาณร้ายไปสามตนอย่างสบายๆ ในขณะที่เพื่อนร่วมทีมหุ่นอ้วนและหุ่นผอมเพิ่งจะจัดการวิญญาณร้ายไปได้เพียงคนละสองตนเท่านั้น

ต้องบอกเลยว่า หากไม่มีการเปรียบเทียบก็ย่อมไม่มีความเจ็บปวด

"น่าเสียดายจังที่พวกเราไม่ได้ถูกคัดเลือกให้เข้าสโมสรราชาผี"

ทั้งสองคนพูดด้วยความเสียดายและขบขันตัวเอง ในแววตาเต็มไปด้วยความอิจฉา

"ไม่เป็นไรหรอก นี่เป็นเพียงแค่กลุ่มแรกเท่านั้น" ตู้ยี่ฟานปลอบใจ "รอให้สโมสรพัฒนาไปมากกว่านี้ คาดว่าน่าจะมีการเปิดรับสมัครเพิ่มอีกแน่นอน"

เมื่อได้ยินดังนั้น ทั้งสองคนก็เริ่มกลับมามีกำลังใจอีกครั้ง

หลังจากนั้นภายใต้การนำของอู๋เสียน พวกเขาก็เดินหน้ากวาดล้างศัตรูอย่างต่อเนื่อง

ไม่ว่าพวกเขาจะเดินทางไปที่ใด เหล่าวิญญาณร้ายก็ไม่มีที่ให้หลบซ่อน

ในขณะที่เหล่าจิตวิญญาณภาพวาดต่างกำลังกวาดล้างวิญญาณร้ายอยู่นั้น อู๋เสียนก็เริ่มสังเกตเห็นถึงความผิดปกติบางอย่างขึ้นมา

วิญญาณร้ายตัวเล็กๆ ระดับสองหรือระดับสามเหล่านี้ดูเหมือนจะมีสสารวิญญาณหายากแฝงอยู่ด้วย

ต้องรู้ไว้ว่า สสารวิญญาณหายากนั้นมักจะปรากฏให้เห็นในตัวสัตว์ประหลาดที่มีความพิเศษ หรือสัตว์ประหลาดระดับชั้นยอดเท่านั้น

ทว่าวิญญาณร้ายภายในย่านถนนซอกหนูในเวลานี้ ล้วนเป็นเพียงสัตว์ประหลาดทั่วไปที่พบเห็นได้ตามมิติซ้อนทับเท่านั้น

เรื่องนี้ทำให้อู๋เสียนอดไม่ได้ที่จะหวนนึกถึงสัตว์ประหลาดแมลงสามตัวที่เขาเพิ่งจัดการไปก่อนหน้านี้ ซึ่งภายในร่างของพวกมันก็ดูเหมือนจะมีสสารวิญญาณหายากอยู่เช่นกัน

ตอนนั้นเขาคิดว่าเป็นเพราะตัวแม่ทัพแมลงผู้ให้กำเนิดมีความพิเศษเฉพาะตัว

แต่เมื่อมองดูในตอนนี้ เรื่องราวมันคงไม่ง่ายดายขนาดนั้น

หรืออีกนัยหนึ่งก็คือ สถานการณ์ที่ถูกเรียกว่า "การรั่วไหลของมิติซ้อนทับ" ในช่วงนี้อาจจะไม่มีความปกติเลยสักนิด

ที่สำคัญที่สุดคือ ตู้ยี่ฟานทั้งสามคนก็กำลังตรวจสอบดวงวิญญาณที่หลงเหลืออยู่หลังจากการตายของวิญญาณร้ายเช่นกัน แต่ละคนต่างขมวดคิ้วแน่นด้วยความครุ่นคิด

"วิญญาณร้ายพวกนี้ดูเหมือนจะไม่ค่อยปกติเท่าไหร่ พวกคุณรู้อะไรมาหรือเปล่าครับ" อู๋เสียนถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง

"เอ่อ" ทั้งสามคนชะงักด้วยความประหม่า ต่างคนต่างมองหน้ากัน "ท่านก็สังเกตเห็นเหมือนกันเหรอครับ?"

"เกิดอะไรขึ้นครับ" อู๋เสียนถามย้ำ

"พวกเราเองก็ไม่แน่ใจรายละเอียดแน่ชัดครับ" ตู้ยี่ฟานครุ่นคิดก่อนจะเอ่ยปาก "เพียงแต่ทางสถาบันวิจัยมีคำสั่งมาว่า หากพบเจอสัตว์ประหลาดที่มีพลังวิญญาณผิดปกติ ให้ส่งตัวพวกมันทั้งหมดไปให้พวกเขาทำการวิจัยครับ"

"สถาบันวิจัยงั้นเหรอครับ"

"ใช่ครับ" ตู้ยี่ฟานพยักหน้า "พวกเราเองก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะได้รับรู้รายละเอียดว่าพวกเขากำลังวิจัยอะไรอยู่ แต่จากการสังเกตของพวกเรา สัตว์ประหลาดมิติซ้อนทับที่รั่วไหลออกมาในช่วงนี้มีความผิดปกติจริงๆ และเห็นได้ชัดว่าพวกมันมีความแข็งแกร่งมากกว่าสัตว์ประหลาดปกติอยู่มากเลยครับ"

อู๋เสียนตกอยู่ในห้วงความคิด ต่อให้ถามต่อก็คงไม่ได้รับคำตอบที่ชัดเจนกว่านี้

เขาจึงเลือกที่จะเดินหน้ากวาดล้างวิญญาณร้ายในย่านถนนซอกหนูต่อไป

ไม่นานนัก เขาก็เดินทางมาถึงละแวกใกล้เคียงกับคลินิกเถื่อนของรุ่นพี่รอยสัก

มองไปในระยะไกลเห็นจางหม่าจื่อและลูกน้องอีกสองสามคนยืนเฝ้าอยู่ที่ประตูคลินิก ส่วนรุ่นพี่รอยสักกำลังชะโงกหัวโล้นแวววาวของเขาออกมาจากประตูอย่างระมัดระวังด้วยท่าทีที่หวาดระแวง

เมื่อสัมผัสได้ว่าวิญญาณร้ายกำลังใกล้เข้ามา จางหม่าจื่อและพรรคพวกก็รีบโคจรพลังวิญญาณทันที กลายเป็นยอดนักสู้ในร่างมนุษย์

ในตอนนี้จางหม่าจื่อได้เลื่อนระดับพลังวิญญาณเป็นระดับสี่แล้ว ลวดลายรอยสักบนแขนของเขาก็ปรากฏให้เห็นได้อย่างชัดเจน เขาสามารถใช้มือเปล่าจับวิญญาณร้ายตัวหนึ่งราวกับจับลูกไก่ ก่อนจะทุ่มฟาดลงกับพื้นดินอย่างแรง

ภาพเหตุการณ์นี้ทำให้อู๋เสียนและตู้ยี่ฟานทั้งสามคนถึงกับอ้าปากค้าง

"เชี่ยเอ๊ย นั่นไม่ใช่พี่ชายสุดโหดที่เราเคยเจอคราวก่อนหรอกเหรอครับ" เพื่อนร่วมทีมหุ่นเตี้ยอ้วนเอ่ยปากถามด้วยความประหลาดใจ

"พวกคุณเคยเจอจางหม่าจื่อมาก่อนเหรอครับ" อู๋เสียนแปลกใจ

ตู้ยี่ฟานพยักหน้าอธิบาย "เราเคยเจอกับเขาตอนที่อยู่ที่มิติภาพลวงตาครับ พี่เขาอาศัยเพียงแค่ระดับพลังฝึกตนก็สามารถต่อกรกับสัตว์ประหลาดมิติภาพลวงตาได้อย่างสูสี เพื่อนบ้านในละแวกนั้นต่างก็ได้รับการปกป้องจากเขาเป็นอย่างดี แต่เขาไม่ค่อยอยากจะคุยกับพวกเราเท่าไหร่นักครับ"

"โอ้โห จัดการวิญญาณร้ายลงไปแบบนั้นเลยเหรอครับเนี่ย" ชายหนุ่มรูปร่างสูงเพรียวเอ่ยปากด้วยความตกตะลึง "พวกยอดนักสู้ในค่ายทหารก็คงมีความสามารถได้เพียงเท่านี้กระมังครับ?"

"พี่ชายคนนี้เขาฝึกฝนมายังไงกันนะ?"

ในขณะที่ทั้งสามคนกำลังทึ่งกับฝีมือของจางหม่าจื่ออยู่นั้น อีกฝ่ายก็สังเกตเห็นพวกเขาเช่นกัน

อู๋เสียนสั่งการให้ท่านวัวท่านม้าเข้าสนามประลองและจัดการกับวิญญาณร้ายในบริเวณโดยรอบอย่างเด็ดขาด

"โอ้ พี่กงหมิงมาแล้วเหรอ" รุ่นพี่รอยสักโผล่หน้าออกมาอย่างตื่นเต้น เมื่อเห็นท่านวัวและท่านม้าก็อดไม่ได้ที่จะถามว่า "จิตวิญญาณภาพวาดสองตนนี้เป็นผลงานชิ้นใหม่ของนายเหรอ"

"ใช่ครับ" อู๋เสียนตอบพร้อมรอยยิ้ม แล้วถามกลับว่า "แล้วรุ่นพี่รอยสักล่ะครับ ช่วงนี้เรียนรู้ไปถึงไหนแล้ว"

"รู้สึกว่ายังขาดอะไรอยู่นิดหน่อยน่ะ" รุ่นพี่รอยสักหลินหยางเกาหัวอย่างเคอะเขิน "วาดทีไรมันมักจะเบี่ยงเบนออกไปเองโดยไม่ตั้งใจ กลับกลายเป็นว่าเรื่องของรอยสักกลับมีความคืบหน้าขึ้นมาอย่างน่าประหลาดใจเสียอย่างนั้น"

"..."

อู๋เสียนได้แต่หัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออก

ดูท่าว่าพี่ชายคนนี้คงจะเกิดมาเพื่อทำศิลปะการรังสรรค์ม้วนภาพมนุษย์โดยเฉพาะเสียแล้ว

อีกทั้งเรื่องสไตล์การวาดและความคุ้นเคยในการวาดภาพนั้น เปรียบเสมือนลายมือของคนเรา เมื่อใดที่มันก่อตัวเป็นสไตล์ส่วนตัวขึ้นมาแล้ว ก็เป็นการยากที่จะเปลี่ยนแปลง

"น้องชายอู๋มาอยู่กับหน่วยป้องกันได้ยังไงล่ะเนี่ย" จางหม่าจื่อมองด้วยท่าทีแปลกใจ

ตั้งแต่ได้รู้จากปากของรุ่นพี่รอยสักว่าอู๋เสียนเป็นนักวาดม้วนภาพ จางหม่าจื่อก็แสดงท่าทีเคารพต่ออู๋เสียนมากขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

"บังเอิญผ่านมาเห็นน่ะครับ เลยแวะมาช่วยนิดหน่อย" อู๋เสียนตอบพร้อมรอยยิ้ม

"มาช่วยเหรอ" จางหม่าจื่อทำสีหน้าสงสัย ดูเหมือนเขาจะมีความระแวงและไม่ถูกชะตากับหน่วยป้องกันเป็นอย่างมาก "ระวังจะโดนพวกนั้นหลอกเอาละกัน"

"พูดแบบนั้นพวกผมก็ฟังแล้วไม่ค่อยรื่นหูเลยนะครับ" ชายหนุ่มรูปร่างอ้วนเตี้ยเริ่มมีอารมณ์ "นี่พวกคุณมีความเข้าใจอะไรผิดเกี่ยวกับหน่วยป้องกันของพวกเราหรือเปล่า"

"เข้าใจผิดงั้นเหรอ" จางหม่าจื่อแค่นหัวเราะ "พวกหน่วยป้องกันของพวกคุณยังจำเป็นต้องให้คนอื่นเข้าใจผิดอีกเหรอ"

ลูกน้องที่อยู่ข้างๆ ฮึดฮัดเสริมขึ้นมาว่า "ในสายตาผม เหตุการณ์มิติซ้อนทับรั่วไหลในครั้งนี้ก็พวกคุณนั่นแหละที่เป็นคนทำ!"

"นี่พวกคุณกำลังใส่ร้ายป้ายสีคนบริสุทธิ์อยู่ชัดๆ นะ" ชายหนุ่มรูปร่างสูงเพรียวโต้กลับอย่างฉุนเฉียว

"เอาล่ะๆ พอได้แล้ว ทั้งสองฝ่ายนั่นแหละ"

ตู้ยี่ฟานรีบเข้ามาไกล่เกลี่ย

ถึงแม้เขาจะไม่อยากยอมรับนัก แต่ชื่อเสียงของหน่วยป้องกันในย่านถนนซอกหนูนั้นไม่ค่อยจะดีนักจริงๆ

พวกสมาชิกหน่วยรุ่นเก่าๆ มักจะวางอำนาจบาตรใหญ่ในย่านถนนซอกหนู มีพฤติกรรมรังแกผู้คนจนเป็นที่เอือมระอาของคนทั่วไป

ยกตัวอย่างเช่นเหตุการณ์มิติซ้อนทับรั่วไหลในครั้งนี้ ก็เกิดจากการที่สมาชิกหน่วยรุ่นเก่ากลุ่มหนึ่งแอบไปมั่วสุมในโรงชำเราแถวถนนซอกหนูแล้วเกิดอุบัติเหตุจนพบเข้า ซึ่งหนึ่งในนั้นถึงขั้นเสียชีวิตอย่างน่าอนาถ

"อย่างน้อยพวกคุณทั้งสามคนก็ถือเป็นทหารรุ่นใหม่ที่มีความจริงใจนะ"

อู๋เสียนเองก็รู้ดีว่าหน่วยป้องกันมีชื่อเสียงไม่ดี แต่ตู้ยี่ฟานและสมาชิกหน่วยรุ่นใหม่ทั้งสามคนนี้ถือว่าใช้ได้เลยทีเดียว

เมื่อเห็นอู๋เสียนเอ่ยปาก ทั้งสองฝ่ายจึงสงบศึกกันไป

"ดูแลรุ่นพี่รอยสักให้ดีนะครับ พวกผมต้องไปทำหน้าที่ต่อแล้ว"

หลังจากกล่าวลาเหล่ารุ่นพี่รอยสักแล้ว เขาก็พาทั้งตู้ยี่ฟานทั้งสามคนไปไล่จัดการวิญญาณร้ายต่อ

ย่านถนนซอกหนูจะว่าใหญ่ก็ไม่ใหญ่ จะว่าเล็กก็ไม่เล็ก แต่ด้วยจำนวนผู้คนและอาคารบ้านเรือนที่หนาแน่นเกินไป ทำให้การไล่กวาดล้างค่อนข้างยุ่งยากไม่น้อย

ไม่รู้ตัวเลยว่า ในตอนนี้ท่านม้าได้เลื่อนระดับเป็นสองดาวครึ่งก่อนใครเพื่อน และขอบเขตการมองเห็นของดวงตาธรรมวิญญาณก็กว้างขวางขึ้นกว่าเดิมมาก

ระหว่างทางเมื่อได้พบกับสมาชิกหน่วยป้องกันคนอื่นๆ ที่กระจัดกระจายอยู่ พวกเขาก็ต่างพากันตะลึงกับความสามารถอันแข็งแกร่งของท่านวัวและท่านม้า จนต้องพากันเข้ามาร่วมขบวนเพื่อปฏิบัติภารกิจร่วมกัน

"นี่กวาดล้างจนแทบจะหมดแล้วเหรอเนี่ย"

เมื่อเห็นว่ากำลังจะเคลียร์พื้นที่ย่านถนนซอกหนูได้เกือบหมดแล้ว บรรดาสมาชิกหน่วยป้องกันต่างรู้สึกราวกับกำลังตกอยู่ในความฝัน

"ขอบคุณสหายตัวน้อยมากจริงๆ นะครับ!"

สมาชิกอาวุโสท่านหนึ่งจับมืออู๋เสียนด้วยความตื่นเต้นเพื่อแสดงความขอบคุณ

"ไม่เป็นไรครับ แค่ทำความดีเล็กๆ น้อยๆ เท่านั้นเอง"

ในขณะที่พูดคุยกันอยู่นั้น เสียงเตือนข้อความในโทรศัพท์มือถือของอู๋เสียนและตู้ยี่ฟานก็ดังขึ้นพร้อมกัน

เมื่อหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู ก็พบว่าเป็นข้อความในกลุ่มสโมสร:

ท่านประธานผู้มีความงดงามและสติปัญญาเป็นเลิศ: "ถึงทุกคน เพิ่งได้รับข่าวจากทางสมาคมมาว่าเกิดเหตุการณ์มิติซ้อนทับรั่วไหลในย่านถนนซอกหนูของย่านสามพอดี ซึ่งถือเป็นงานถนัดของสโมสรราชาผีพวกเรา ทุกคนรีบเร่งไปสนับสนุนด่วนที่สุดเลยนะ

นี่นับเป็นโอกาสอันดีที่จะช่วยยกระดับชื่อเสียงและภาพลักษณ์ของสโมสร แถมยังเป็นการโชว์พลังความแข็งแกร่งของม้วนภาพราชาผีให้ประชาชนได้เห็นอีกด้วย

อ้อ จริงสิ อย่าลืมสังเกตสื่อมวลชนที่อยู่ในเหตุการณ์ด้วยล่ะ หาจังหวะเข้ากล้องให้บ่อยๆ ด้วย"

โจวฉี (นักวาดม้วนภาพพิเศษ): "ย่านถนนซอกหนูเหรอ ได้เลย ผมกำลังจะออกเดินทางเดี๋ยวนี้ครับ"

เซวียเซิงหยาง: "วางใจได้เลยครับอาหญิง ผมจะทำภารกิจนี้ให้ลุล่วงอย่างแน่นอน!"

เมื่อเห็นสมาชิกคนอื่นๆ ต่างตอบรับกันอย่างคึกคัก อู๋เสียนและตู้ยี่ฟานก็รีบพิมพ์ตอบกลับไปทันที

อู๋เสียน (รองประธาน): "เอ่อ ไม่จำเป็นต้องแล้วครับ ผมกับตู้ยี่ฟานบังเอิญอยู่ที่นี่พอดี"

ตู้ยี่ฟาน: "ท่านรองประธานเก่งมากครับ ตอนนี้สถานการณ์ทางนี้พวกเราจัดการกันไปเกือบหมดแล้ว"

หลี่เซียงหยาง: "หา? จริงเหรอเนี่ย?"

ตู้ยี่ฟาน: "จะหลอกพวกนายทำไมล่ะ หลักๆ คือผลงานชิ้นใหม่ของท่านรองประธานนั่นแหละที่เจ๋งมาก พอใช้ทักษะพิเศษครั้งเดียว วิญญาณร้ายแถวนี้ก็ไม่มีที่ให้หลบซ่อนแล้ว"

พูดจบเขาก็เปิดกล้องแล้วถ่ายรูปคู่กับท่านวัวและท่านม้าส่งลงไปในกลุ่มทันที

สร้างความประหลาดใจและเสียงวิพากษ์วิจารณ์อย่างตื่นเต้นให้กับเหล่าสมาชิกสโมสร

ท่านประธานผู้มีความงดงามและสติปัญญาเป็นเลิศ: "ศิษย์รักทำได้ดีมาก ที่นั่นมีสื่อมวลชนอยู่ไหม อย่าลืมโปรโมทสโมสรของเราด้วยล่ะ ถ้ามีการสัมภาษณ์จากสื่อ ก็อย่าลืมให้ราชาผีกลืนวิญญาณยืนข้างๆ เธอนะ ทางที่ดีที่สุดก็ให้สื่อช่วยซูมให้เห็นภาพชัดๆ ไปเลย"

"..." อู๋เสียนได้แต่หัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออก ได้แต่ส่งข้อความตอบกลับไปว่า "รับทราบครับ"

หลังจากเก็บโทรศัพท์ อู๋เสียนก็หันไปพูดกับตู้ยี่ฟานว่า "เรื่องการให้สัมภาษณ์กับสื่อหลังจากนี้ ฝากคุณจัดการด้วยนะครับ"

"เอ่อ ท่านรองประธานไม่อยากออกทีวีงั้นเหรอครับ?"

"ผมไม่ค่อยถนัดเรื่องพูดจาเท่าไหร่ อีกอย่างก็ไม่ได้สนใจเรื่องออกทีวีด้วยครับ"

"เข้าใจแล้วครับ"

ในระหว่างที่กำลังพูดคุยกันอยู่นั้น ชายวัยกลางคนอายุห้าสิบกว่าปีในชุดเครื่องแบบระดับสูงของหน่วยป้องกันก็เดินตรงเข้ามา "ไม่ได้สั่งให้พวกคุณมากวาดล้างวิญญาณร้ายหรอกเหรอ แล้วนี่กำลังทำอะไรกันอยู่เนี่ย?"

เมื่อทราบข่าวว่าวิญญาณร้ายถูกกวาดล้างจนหมดสิ้นแล้ว ชายวัยกลางคนก็ยืนอึ้งไปนาน

ตู้ยี่ฟานทั้งสามคนต่างช่วยกันพูดคนละไม้คนละมือจนแทบจะยกย่องอู๋เสียนขึ้นไปอยู่บนฟ้า

"หัวหน้าหวังครับ นี่คืออู๋เสียน รองประธานของสโมสรราชาผีพวกเรา หรือท่านประธานอู๋ อีกทั้งยังเป็นลูกศิษย์ของท่านประธานสโมสรด้วยครับ" ตู้ยี่ฟานแนะนำอู๋เสียนให้หัวหน้าหวังรู้จักด้วยความกระตือรือร้น

"สมกับที่เป็นนักวาดม้วนภาพท่าน ยอดเยี่ยมและมีอนาคตไกลจริงๆ!"

หัวหน้าหวังกล่าวขอบคุณอู๋เสียนอย่างเป็นทางการ พร้อมกับแสดงความสนใจในตัวท่านวัวและท่านม้าเป็นอย่างมาก

"ท่านชมเกินไปแล้วครับ" อู๋เสียนยิ้มอย่างถ่อมตัว แล้วถือโอกาสถามต่อไปว่า "ทางจุดรั่วไหลนั่นเป็นยังไงบ้างครับ?"

"ทางสถาบันวิจัยรับช่วงต่อจัดการไปแล้ว พวกเราไม่สามารถเข้าไปแทรกแซงได้แล้วครับ"

"จากการสังเกตของผม วิญญาณร้ายที่รั่วไหลออกมาพวกนี้ดูไม่ค่อยปกติเท่าไหร่นะครับ" อู๋เสียนถามต่อ "ไม่ทราบว่าจุดรั่วไหลนั้นมีปัญหาอะไรหรือเปล่าครับ?"

เมื่อได้ยินดังนั้น แววตาของหัวหน้าหวังก็ปรากฏความสงสัยขึ้นมาแวบหนึ่ง

แต่เมื่อลองคิดดูอีกที การที่นักวาดม้วนภาพจะสังเกตเห็นถึงความผิดปกตินี้ก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร

"นักวาดม้วนภาพท่านมีสายตาที่เฉียบคมจริงๆ ครับ สัตว์ประหลาดที่ปรากฏตัวในเมืองช่วงนี้มีความผิดปกติอยู่จริงๆ" หัวหน้าหวังกล่าวอย่างครุ่นคิด "เป็นไปได้มากว่าพวกมันถูกดัดแปลงโดยฝีมือมนุษย์ และจุดรั่วไหลในวันนี้ก็มีร่องรอยการกระทำของมนุษย์อยู่จริงๆ ครับ"

"ดัดแปลง?" อู๋เสียนตกใจ "สัตว์ประหลาดสามารถถูกดัดแปลงได้ด้วยเหรอครับ?"

"เรื่องนี้ผมเองก็ไม่แน่ใจครับ ทางสถาบันวิจัยก็กำลังเร่งดำเนินการวิจัยเชิงลึกอยู่เหมือนกัน"

อู๋เสียนแอบอุทานในใจ "จับตัวคนทำได้ไหมครับ?"

"หนีไปไกลจนไม่เห็นเงาแล้วครับ" หัวหน้าหวังถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้ "แต่จากการประเมินของผม อีกฝ่ายไม่ใช่แค่คนหนึ่งหรือสองคนแน่ๆ น่าจะเป็นองค์กรหรือขบวนการกลุ่มใหญ่เลยล่ะ"

ตู้ยี่ฟานและคนอื่นๆ อดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากถาม "ประเด็นคือดัดแปลงสัตว์ประหลาดไปเพื่ออะไรครับ? หวังอะไรกัน?"

"ใครจะไปรู้ล่ะ" หัวหน้าหวังสายหน้า "เมื่อวานสายแร่ในเขตเหมืองแร่หมายเลขเจ็ดแห้งเหือดไปอย่างลึกลับ ราวกับเจอผีหลอก ผมถึงกับสงสัยว่าเรื่องสองเรื่องนี้อาจจะเป็นฝีมือของกลุ่มคนกลุ่มเดียวกันที่อยู่เบื้องหลังก็เป็นได้"

เมื่อได้ยินดังนั้น อู๋เสียนก็ได้แต่รู้สึกอึดอัดใจอยู่ลึกๆ