บทที่ 63 กระบี่บินคู่กาย

หลังจากพยายามค้นคว้าอยู่พักใหญ่แต่ก็ไม่สำเร็จ อู๋เสียนจึงตัดสินใจโทรวิดีโอคอลหาอาจารย์ของเขาโดยไม่ลังเล

ฮัลโหล อาจารย์ครับ ม้วนภาพสายอุปกรณ์นี่มันมีวิธีทำที่แตกต่างออกไปจากม้วนภาพแบบอื่นหรือเปล่าครับ

เซวียหลิงหลิงในหน้าจอโทรศัพท์ทำสีหน้าสงสัย เธอถามว่า นี่เธอจะวาดภาพพวกอุปกรณ์งั้นเหรอ

ครับ

ม้วนภาพแต่ละประเภทมีตรรกะในการสร้างสรรค์ที่ไม่เหมือนกัน เซวียหลิงหลิงเริ่มอธิบายอย่างจริงจังว่า ม้วนภาพสายอุปกรณ์จะให้ความสำคัญกับหลักการทำงานที่ตั้งค่าเอาไว้เป็นหลัก ส่วนรายละเอียดเบื้องหลังนั้นเป็นเพียงแค่สิ่งที่ช่วยเสริมให้ภาพวาดสมบูรณ์แบบมากขึ้นเท่านั้น

หลักการทำงานที่ตั้งค่าเอาไว้งั้นเหรอ อู๋เสียนฟังแล้วเข้าใจเพียงครึ่งเดียว

พูดให้เข้าใจง่ายๆ คือ การจินตนาการถึงรูปลักษณ์และฟังก์ชันการใช้งานเพียงอย่างเดียวนั้นไม่เพียงพอ เซวียหลิงหลิงอธิบายอย่างละเอียดว่า เธอต้องสร้างหลักการทำงานของพลังงานภายใต้ระบบเบื้องหลังนั้นออกมาด้วย และต้องจัดเตรียมสีให้สอดคล้องกับหลักการเหล่านั้นในตอนที่ผสมสีด้วย

อย่างนี้นี่เอง

อู๋เสียนเข้าใจได้ทันที เขาตัดสายทิ้งแล้วเริ่มทำการศึกษาวิจัยใหม่อีกครั้ง

กล่าวคือ ม้วนภาพสายอุปกรณ์ไม่เพียงแต่ต้องการแนวคิดเบื้องหลังเท่านั้น แต่ยังต้องการชุดแนวคิดหลักการทำงานที่สอดคล้องกับเบื้องหลังนั้นด้วย

ยกตัวอย่างเช่น กระบี่บินที่อู๋เสียนต้องการจะสร้าง เขาก็ต้องคิดค้นหลักการทำงานของกระบี่บินในโลกแห่งการบำเพ็ญเซียนให้ชัดเจนด้วย

สิ่งที่เรียกว่าการควบคุมกระบี่เหาะเหินเดินอากาศนั้น

สาเหตุที่กระบี่บินสามารถบินได้ ก็เพราะผู้บำเพ็ญเพียรใช้จิตและพลังเวทในการควบคุมกระบี่ ซึ่งในโลกนี้ก็คือพลังจิตและพลังวิญญาณ

นอกจากนี้ ภายในกระบี่บินยังต้องมีโครงสร้างค่ายกลที่ซับซ้อน

และสิ่งที่เรียกว่าค่ายกล ก็คือหลักการและกฎเกณฑ์การดำเนินไปของทุกสรรพสิ่งในฟ้าดินนั่นเอง

ดังนั้น อู๋เสียนจึงไม่จำเป็นต้องเข้าใจหลักการสร้างอุปกรณ์หรือค่ายกลอย่างละเอียด เพียงแค่ต้องเพิ่มแนวคิดเรื่องการสร้างอุปกรณ์และค่ายกลเข้าไปในขั้นตอนการออกแบบและวาดภาพ พร้อมทั้งหลอมรวมความเข้าใจและการรับรู้เกี่ยวกับกฎเกณฑ์ที่เกี่ยวข้องเข้าไปก็เพียงพอแล้ว

นี่คือเหตุผลพื้นฐานที่โลกแห่งม้วนภาพสามารถรองรับแนวคิดตำนานและจินตนาการที่หลากหลายได้

เมื่อเรียบเรียงความคิดได้แล้ว เขาก็เริ่มลงมือปฏิบัติทันที

ถ้าเป็นแบบนี้ ทำไมต้องไปใช้กระบี่บินของคนอื่นล่ะ ในเมื่อเขาสามารถวาดกระบี่บินที่เป็นคู่กายของเขาเองได้เลย

อู๋เสียนยิ่งคิดก็ยิ่งตื่นเต้น จึงตัดสินใจเริ่มทดลองสร้างมันขึ้นมา

ในห้วงความคิด เขาก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้

ในเมื่อได้ทิ้งข้อจำกัดเรื่องเบื้องหลังของม้วนภาพไปแล้ว ทำไมไม่ทำให้มันกล้าหาญขึ้นกว่านี้อีกล่ะ

เขาจึงเรียกต้นกุ้ยฮวาออกมา แล้วหักกิ่งกุ้ยฮวาออกมาท่อนหนึ่งเพื่อใช้เป็นวัสดุหลัก

พร้อมกับจินตนาการถึงรูปลักษณ์และวัสดุของกระบี่บินคู่กายในห้วงความคิด แล้วหลอมรวมแนวคิดของกระบี่บินคู่กายเข้าไป

จากนั้นจึงใช้กิ่งกุ้ยฮวาและเหล็กกล้าวิญญาณหยินเป็นวัสดุหลัก เสริมด้วยวัสดุธรรมดาอีกสองสามชนิดเพื่อผสมสีให้สอดคล้องกัน

เขาเริ่มทดสอบบนกระดาษวาดภาพฝึกหัดก่อน

เรียนรู้จากความผิดพลาดซ้ำแล้วซ้ำเล่าและปรับปรุงรายละเอียดไปทีละน้อย

ในที่สุด ก็สามารถวาดภาพกระบี่บินลงบนกระดาษฝึกหัดได้สำเร็จ

ทำได้จริงๆ ด้วย

หลังจากระงับความตื่นเต้นได้แล้ว เขาก็พยายามตั้งสมาธิเพื่อลงมือวาดบนกระดาษวาดภาพวิญญาณอย่างเป็นทางการ

ทันทีที่ปลายพู่กันสัมผัสลงบนกระดาษ กฎเกณฑ์แห่งฟ้าดินก็หลั่งไหลเข้ามา ต้นกุ้ยฮวาที่อยู่เบื้องหลังก็ส่องแสงสว่างจ้าแผ่ซ่านกระแสพลังวิญญาณจันทราอันเข้มข้นเข้าสู่กระดาษวาดภาพ

ในไม่ช้า กระบี่บินเรียวบาง เยือกเย็น และประณีตงดงามก็ปรากฏขึ้นบนแผ่นกระดาษ

วิ้ง

พลังชีวิต พลังวิญญาณ และจิตวิญญาณภายในร่างกายของเขาถูกดูดออกไปส่วนหนึ่ง แต่ก็ไม่รุนแรงเท่าตอนที่สร้างเทพเจ้าแห่งโชคลาภ

จากนั้น กฎเกณฑ์แห่งฟ้าดินก็โอบล้อมกระดาษวาดภาพและจัดการติดตั้งม้วนภาพให้เสร็จสมบูรณ์

กระบี่บินคู่กาย กิ่งกุ้ยฮวา ประเภท ต้นฉบับ ขอบทอง ระดับ แกนเงิน ระดับจิตวิญญาณ สองดาว พลังวิญญาณ 48 คุณสมบัติพิเศษ แก่นกระบี่คู่กาย พลังกระบี่จันทรา

ทำไมถึงไม่ใช่รอยประทับสีเลือดล่ะ

เขานึกว่ามันจะกลายเป็นรอยประทับสีเลือดพิเศษเหมือนตอนเทพเจ้าแห่งโชคลาภเสียอีก

ข้อเท็จจริงพิสูจน์แล้วว่าเขาคิดมากไปเอง

แต่เมื่อเปรียบเทียบกับม้วนภาพอื่นๆ กระบี่บินคู่กายกิ่งกุ้ยฮวาใบนี้กลับดูเหมือนจะผูกพันกับเขามาตั้งแต่เกิด ซึ่งเป็นม้วนภาพที่คนอื่นต่อให้แย่งไปก็ไม่สามารถใช้งานได้

รอยประทับลิขสิทธิ์ในห้วงสติก็แตกต่างจากรอยประทับม้วนภาพทั่วไป

เมื่อเขานึกในใจ ม้วนภาพก็กลายเป็นแสงสว่างไหลเข้าสู่ร่างกาย และสามารถเก็บเข้าไปไว้ในรอยประทับม้วนภาพได้ ซึ่งต้องรู้ว่านี่เป็นความสามารถที่มีเฉพาะในแผนภาพเทพแห่งจิตวิญญาณเท่านั้น

เมื่อนึกอีกครั้ง กระบี่บินคู่กาย กิ่งกุ้ยฮวา ก็ลอยออกมาอยู่ในมือตามความปรารถนา รู้สึกเป็นหนึ่งเดียวกันกับร่างกายราวกับเป็นส่วนหนึ่งของร่างกายอย่างแท้จริง

นี่คือกระบี่บินคู่กายในนิยายเซียนซิวเซียนสินะ ช่างมหัศจรรย์จริงๆ

ในขณะที่กำลังนึกประทับใจ เขาก็ก้าวขึ้นไปยืนบนกระบี่บินกิ่งกุ้ยฮวา

แม้จะยังไม่ค่อยคุ้นเคยนักในช่วงแรก แต่ในเมื่อเป็นกระบี่บินคู่กายของตัวเอง ก็สามารถปรับตัวได้ในเวลาอันรวดเร็ว

เวลาล่วงเลยผ่านไปจนถึงช่วงบ่าย

อู๋เสียนที่เริ่มคุ้นเคยกับการควบคุมกระบี่บินเหาะเหินเดินอากาศได้เหาะออกจากบ้าน หลังจากบินวนเวียนอยู่เหนือวิลล่าหลังใหม่ของเขาได้สักพัก เขาก็ทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าที่กว้างใหญ่ไพศาลเพื่อสัมผัสกับอิสระแห่งการโบยบิน

มิน่าล่ะ พวกเซียนในนิยายถึงได้มุ่งมั่นตั้งใจอยากจะบำเพ็ญเพียรกันนัก

เมื่อได้สัมผัสกับความรู้สึกของการเหาะเหินเดินอากาศ อู๋เสียนก็รู้สึกประทับใจเป็นอย่างยิ่ง

เมื่อความตื่นเต้นเริ่มจางหายไป อู๋เสียนก็ลดความเร็วลงพลางกวาดสายตามองลงไปยังทัศนียภาพของย่านสาม灾岗

ต้องยอมรับเลยว่า การวางผังเมืองแห่งนี้ทำออกมาได้เป็นระเบียบเรียบร้อยและมีความงดงามทางศิลปะอยู่ไม่น้อย

ในระหว่างที่กำลังบินกลับไปยังเขตถนนสายเหนือ กระบี่กิ่งกุ้ยฮวาที่อยู่ใต้เท้าของเขาก็ราวกับสัมผัสได้ถึงบางอย่าง จึงเกิดการสั่นไหวเบาๆ

อู๋เสียนขมวดคิ้วมองลงไปด้านล่าง ซึ่งจุดนั้นคือย่านถนนซอกหนูพอดี

หรือว่าจะมีมิติซ้อนทับรั่วไหลออกมาอีกแล้ว

เขารีบบังคับกระบี่บินโฉบลงไปทันที ย่านถนนซอกหนูที่เคยคึกคักในเวลานี้กลับดูเงียบเหงาจนผิดปกติ แทบจะมองไม่เห็นเงาของผู้คน

ทั่วทั้งย่านเต็มไปด้วยกลิ่นอายแห่งความชั่วร้ายที่เยือกเย็นและลี้ลับ

ห่างออกไปไม่ไกล ตู้ยี่ฟานและเพื่อนร่วมทีมอีกสองคนกำลังเดินด้วยความเร่งรีบอยู่ภายในย่านนั้น โดยมีราชาผีกลืนวิญญาณกำลังไล่ล่าสัตว์ประหลาดวิญญาณระดับสามตนหนึ่งอยู่

ฟิ้ว

อู๋เสียนบังคับกระบี่บินโฉบเฉี่ยวผ่านไป ราวกับประกายแสงเย็นเยือกที่พุ่งตัดผ่านความมืดมิด

สัตว์ประหลาดวิญญาณระดับสามที่กำลังหลบหนีอยู่ราวกับถูกกระสุนยิงเข้าอย่างจัง มันหยุดชะงักลงในทันที ก่อนที่จิตวิญญาณของมันจะสลายตัวไป

ท่านรองประธานงั้นเหรอ ตู้ยี่ฟานเบิกตากว้างด้วยความตกใจ พาหนะลำใหม่ของท่านดูเท่ไม่เบาเลยนะครับ

อู๋เสียนไม่ได้สนใจจะพูดคุยไร้สาระกับเขา เกิดอะไรขึ้นกับย่านถนนซอกหนูแห่งนี้ครับ

พบจุดมิติซ้อนทับจากหุบเขาลี้ลับรั่วไหลออกมาครับ รุ่นพี่จากหน่วยป้องกันจัดการปิดล้อมพื้นที่และกำลังเร่งซ่อมแซมอยู่ ตู้ยี่ฟานถอนหายใจ ปัญหาตอนนี้คือไม่รู้ว่ามีวิญญาณร้ายหลุดรอดเข้ามาในย่านนี้อีกกี่ตน เลยต้องประกาศให้ย่านถนนซอกหนูอยู่ในสภาวะประกาศกฎอัยการศึกชั่วคราวครับ

รั่วไหลออกมานานแค่ไหนแล้วครับ อู๋เสียนถามด้วยความจริงจัง

จากเบาะแสที่ชาวบ้านในย่านถนนซอกหนูให้มา ดูเหมือนจะผ่านไปสักพักใหญ่แล้วครับ ตู้ยี่ฟานตอบอย่างจนใจ อย่างที่คุณทราบครับ วิญญาณร้ายพวกนี้ถ้าพวกมันไม่โผล่หัวออกมาเอง เราก็ยากที่จะตรวจพบครับ

อู๋เสียนขมวดคิ้ว หน่วยป้องกันของพวกคุณมากันกี่คนครับ

เท่าที่มาได้ก็มากันเกือบหมดแล้วครับ ตู้ยี่ฟานตอบ หัวหน้ากำลังขอความช่วยเหลือจากหน่วยเหนือ ถ้าไม่รังเกียจ ท่านช่วยอยู่ที่นี่เพื่อช่วยมือพวกเราหน่อยได้ไหมครับ

ถ้าพวกคุณยังค้นหากันแบบนี้ต่อไป กว่าจะหาเจอคงนานจนถึงปีมะโว้พอดี

อู๋เสียนยกมือขึ้น ทันใดนั้นร่างของท่านวัวและท่านม้าก็ปรากฏตัวออกมา หนึ่งคนศีรษะวัวในมือถือคราดเหล็ก อีกหนึ่งคนศีรษะม้าในมือถือหอกยาว ทั้งสองตนมีรูปร่างกำยำและสูงใหญ่

ช่วงนี้ไม่ค่อยสะดวกไปลุยดันเจี้ยนต่างมิติ เลยถือโอกาสใช้จังหวะนี้ให้ท่านวัวและท่านม้าฝึกเก็บเลเวลเสียเลย

ผลงานชิ้นใหม่เหรอครับ

ตู้ยี่ฟานตาเป็นประกาย จ้องมองด้วยความอยากรู้อยากเห็น

เพื่อนร่วมทีมที่อ้วนเตี้ยข้างๆ อดไม่ได้ที่จะโพล่งออกมาว่า วัวม้าอะไรกันเนี่ย ดูน่าเกรงขามชะมัด!

อู๋เสียนพยักหน้าเบาๆ ตามผมมาครับ

พูดจบ ดวงตาของท่านม้าที่อยู่ข้างกายก็ส่องแสงลึกลับออกมา กลายเป็นดวงตาที่มีสีดำและขาวตัดกันคนละข้าง

ในชั่วพริบตา แสงนวลลึกลับวงหนึ่งก็แผ่ขยายออกไป ราวกับว่ากำลังสวมฟิลเตอร์ให้กับทั่วทั้งย่าน

วิญญาณร้ายที่ซ่อนตัวอยู่ตามซอกหลืบต่างๆ พากันเผยให้เห็นรูปร่างและเค้าโครงของมันออกมาทันที

นี่คือผลลัพธ์ของทักษะ ดวงตาธรรมวิญญาณ นั่นเอง

บางทีอาจเป็นเพราะสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของท่านวัวและท่านม้า วิญญาณร้ายเหล่านี้จึงพากันหดหัวและซ่อนตัวอยู่ในซอกมุมมืดๆ พลางตัวสั่นเทาเหมือนกับนกกระจอกเทศไม่มีผิด

"เชี่ยเอ๊ย!"

ตู้ยี่ฟานและเพื่อนร่วมทีมทั้งสามคนอดไม่ได้ที่จะสบถออกมาด้วยความตกใจ

"เร็วเข้า เร็วเข้า อย่าปล่อยให้พวกมันหนีไปได้" ตู้ยี่ฟานรีบเร่งเรียกเพื่อนร่วมทีม "ราชาผีกลืนวิญญาณ จัดการกลืนกินวิญญาณร้ายระดับสามตัวนั้นซะ!"

ทั้งสามคนต่างพากันพุ่งตรงเข้าหาเหล่าวิญญาณร้ายในบริเวณใกล้เคียงทันที

ท่านวัวและท่านม้าเองก็ไม่ได้อยู่นิ่งเฉย ทั้งสองร่วมมือกันแผ่รังสีข่มขวัญและกดดัน ทำเอาวิญญาณร้ายในละแวกนั้นไม่สามารถขยับเขยื้อนหรือหลบหนีไปไหนได้อีกเลย