บทที่ 62 เหตุการณ์สายแร่เหือดแห้ง

การค้นพบครั้งนี้ทำให้อู๋เสียนทั้งตกใจและตื่นเต้น

นั่นหมายความว่า ต่อไปเขาสามารถเพาะเลี้ยงและผนวกวิญญาณร้ายกลุ่มหนึ่งเพื่อสร้างกองทัพวิญญาณขึ้นมาได้เลยใช่ไหมเนี่ย

ทว่ายังไม่ทันได้ดีใจนานนัก จู่ๆ ก็มีแรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวแผ่ซ่านไปทั่วท้องฟ้าเหนือเขตเหมืองแร่ พร้อมกับเสียงตะโกนกึกก้อง

"ใครบังอาจมาสร้างความวุ่นวายที่นี่!"

เห็นเพียงเงาร่างสายหนึ่งลอยสูงตระหง่านอยู่เหนือเขตเหมืองแร่ เหนือศีรษะมีแผนภาพเทพสถิตวิญญาณปรากฏอยู่

อานุภาพที่ทรงพลังนั้น แม้จะอยู่ไกลออกไปก็ยังทำเอาอู๋เสียนรู้สึกหนาวสั่นไปถึงกระดูก

โชคดีที่เขาถอยหนีออกมาได้ทันเวลา เลยรีบเผ่นแนบไปเสียก่อน

เพื่อความปลอดภัยแล้ว ในช่วงระยะเวลานี้อย่าเพิ่งกลับมาที่หุบเขาลี้ลับจะดีที่สุด

...

ลึกลงไปในอุโมงค์เหมืองแร่

อาจารย์หยางและกลุ่มของท่านนายกเทศมนตรีอยู่ในสภาพมอมแมม ใบหน้าเต็มไปด้วยความหวาดผวา

เมื่อแน่ใจแล้วว่าพวกวิญญาณร้ายได้สลายตัวไปหมดสิ้นแล้ว พวกเขาก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก ต่างคนต่างรีบหยิบผลึกวิญญาณและยาต่างๆ ออกมาฟื้นฟูพลังวิญญาณของตัวเอง

"ให้ตายสิ เมื่อครู่นี้พวกวิญญาณร้ายมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ทำไมถึงแห่กันมาเหมือนฝูงแมลงน่าสยดสยองขนาดนี้"

"ถ้าไม่ได้ม้วนภาพของหัวหน้าช่วยไว้ วันนี้พวกเราคงได้ฝังร่างกันอยู่ที่นี่แล้ว"

ชายผู้เป็นหัวหน้ากลุ่มผู้ใช้พลังวิญญาณระดับห้าแสดงสีหน้าเคร่งขรึม สิ่งที่ผิดปกติย่อมมีเรื่องไม่ชอบมาพากล สัญชาตญาณบอกเขาว่าเรื่องนี้ต้องมีอะไรซ่อนอยู่แน่

ในเวลานั้นเอง อาจารย์หยางที่อยู่ข้างๆ ก็ร้องอุทานขึ้นมา "ไม่ถูกต้อง ไม่ถูกต้อง ทุกคนดูนี่สิ!"

กลุ่มคนที่เพิ่งรอดชีวิตมาได้จึงสังเกตเห็นว่า สายแร่ภายในอุโมงค์ทั้งหมดกลายเป็นหินสีเทามัวหมองไปเสียแล้ว

"สายแร่ตรงนั้นก็มืดสนิทไปเหมือนกัน!"

ทุกคนต่างสำรวจรอบๆ ด้วยความไม่เชื่อสายตา

"เกิดอะไรขึ้นกันแน่ ทำไมสายแร่ถึงหายไปหมด?"

"หรือว่าเป็นฝีมือของพวกวิญญาณร้ายเมื่อกี้?"

"แย่แล้ว!"

หัวหน้ากลุ่มระดับห้าสีหน้าเปลี่ยนไปเปลี่ยนมาด้วยความสงสัย จู่ๆ ก็เกิดสังหรณ์ใจไม่ดี จึงรีบกลับไปยังจุดสำรวจหินอสนีปฐพี

ภายในพื้นที่สำรวจหินอสนีปฐพีทั้งหมด สายแร่หยินและแร่ปฐพีล้วนแห้งเหือดกลายเป็นหินธรรมดาไปจนหมดสิ้น

ในหลายจุดยังมีร่องรอยการขุดเจาะสดๆ ใหม่ๆ ปรากฏอยู่

และที่สำคัญที่สุดคือ อาจารย์หยางยังสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายพลังงานที่หลงเหลืออยู่ของหินอสนีปฐพีจากร่องรอยการขุดเจาะเหล่านั้น

...

อู๋เสียนที่ถอนตัวออกมาจากหุบเขาลี้ลับทำตัวราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

เขาเดินทางกลับไปยังเขตถนนสายเหนืออย่างสงบ แล้วตรงไปยังร้านของเถ้าแก่หู

เขาจัดซื้อวัสดุที่ขาดไปซึ่งจำเป็นสำหรับท่านม้า รวมถึงวัสดุสัตว์ประหลาดจักรกลทั่วไปมาเพิ่มอีกเล็กน้อย

"จริงสิเถ้าแก่หู ที่นี่มีวัสดุสัตว์ประหลาดรูปร่างวัวระดับสูงบ้างไหมครับ ถ้าเป็นวัสดุหายากยิ่งดี" อู๋เสียนเอ่ยปากถาม

"มีครับ มีแน่นอน" หูเต๋อโหย่วหยิบหัววัวของสัตว์ประหลาดตัวหนึ่งออกมาด้วยความตื่นเต้น "ของเพิ่งส่งมาจากเมืองตงหยางเมื่อวานนี้เลยครับ เป็นวัวคลั่งจอมทำลายล้างระดับสี่ชั้นยอด น่าเสียดายที่แบ่งมาได้แค่หัววัว ส่วนเขาที่แพงที่สุดถูกนักวาดม้วนภาพสายอุปกรณ์ซื้อไปเรียบร้อยแล้วครับ"

"ขอราคาที่ขายได้จริงนะครับ"

แววตาของอู๋เสียนสว่างวาบ เขาไม่ค่อยสนใจเรื่องเขาวัวเท่าไหร่นัก

ขอแค่มีกะโหลกศีรษะของสัตว์ประหลาดชั้นยอดระดับสี่ ก็เพียงพอที่จะสร้างท่านม้าในระดับแกนเงินได้แล้ว

"หนึ่งแสนแปดหมื่นแปดพันหยวนครับ" หูเต๋อโหย่วเสนอราคา

"หนึ่งแสนแปดหมื่นหยวนครับ" อู๋เสียนต่อราคา

หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง หูเต๋อโหย่วก็ตัดสินใจยอมตกลงตามราคานั้นเพราะเห็นแก่อู๋เสียนที่เป็นนักวาดม้วนภาพรุ่นใหม่

เพราะสำหรับคนค้าขายวัสดุอย่างพวกเขา นักวาดม้วนภาพคือลูกค้าชั้นดีที่ขาดไม่ได้

เมื่อกลับถึงบ้าน

เขานำหินอสนีปฐพีสามก้อนออกมาอย่างระมัดระวัง แล้วหยิบม้วนภาพเทพเจ้าแห่งโชคลาภออกมาด้วย

เขาถ่ายเทพลังวิญญาณเข้าไปเพื่อนำทางให้เทพเจ้าแห่งโชคลาภดูดซับสสารวิญญาณภายใน

หินอสนีปฐพีทั้งสามก้อนถูกดูดซับจนหมดสิ้น ส่งผลให้พลังวิญญาณของเทพเจ้าแห่งโชคลาภพุ่งสูงขึ้นไปถึง 81 หน่วย และมีแนวโน้มว่าจะสามารถควบแน่นเส้นเวทชีวิตเส้นที่สองได้ในเร็ววัน

นั่นทำให้ประสิทธิภาพการทำงานในด้านต่างๆ ของเทพเจ้าแห่งโชคลาภเพิ่มสูงขึ้นอย่างมหาศาล

น่าเสียดายที่ด้วยสถานะพิเศษของเทพเจ้าแห่งโชคลาภ ทำให้ไม่สะดวกที่จะนำไปตรวจสอบระดับคุณสมบัติห้าด้านที่สมาคมนักวาดม้วนภาพ

ถ้าหากสามารถจัดหาเครื่องมือตรวจสอบคุณสมบัติห้าด้านมาไว้ใช้งานเองได้ก็คงดี

หลังจากค้นหาราคาของเครื่องมือดังกล่าวบนอินเทอร์เน็ต เขาก็ได้แต่ปิดหน้าต่างนั้นทิ้งไปอย่างเงียบๆ และล้มเลิกความคิดนี้ไป

เครื่องที่ราคาถูกที่สุดก็ปาเข้าไปตั้งสองล้านสามแสนหยวนต่อเครื่อง มันช่างน่าเหลือเชื่อจนเกินไปจริงๆ

ในระหว่างที่กำลังครุ่นคิด เขาก็ส่งข้อความหาเซวียหลิงหลิงว่า อาจารย์ครับ นอกจากที่สมาคมแล้ว ยังมีที่ไหนที่สามารถตรวจสอบคุณสมบัติห้าด้านของม้วนภาพได้อีกบ้างครับ

เธอจะตรวจสอบคุณสมบัติห้าด้านของม้วนภาพงั้นเหรอ เซวียหลิงหลิงตอบกลับมาอย่างรวดเร็ว

ใช่ครับ ผมเพิ่งทำการปรับแต่งโครงสร้างม้วนภาพใหม่ แต่ไม่แน่ใจว่าคุณสมบัติห้าด้านจะเพิ่มขึ้นมามากน้อยแค่ไหนครับ

ฮิฮิ เธอเตือนความจำฉันได้ดีมากเลยนะ ในฐานะสโมสรที่ยอดเยี่ยมแห่งหนึ่ง สโมสรของเราจะไม่มีเครื่องตรวจสอบคุณสมบัติห้าด้านไว้ใช้งานได้อย่างไรกันล่ะ เซวียหลิงหลิงส่งสติกเกอร์ยิ้มแย้มแบบมั่นใจมาให้ อาจารย์จะสั่งซื้อมาเครื่องหนึ่ง อีกสองวันของคงจะมาส่ง

อู๋เสียนรู้สึกประหลาดใจและดีใจมาก จึงส่งสติกเกอร์ยกนิ้วตอบกลับไป

แล้วพวกตู้อบพลังฝึกตนหรืออุปกรณ์อื่นๆ หลังจากนี้ก็ต้องค่อยๆ ทยอยจัดหามาให้ครบ เซวียหลิงหลิงกล่าวต่อ สโมสรก็ต้องมีหน้าตาให้สมกับเป็นสโมสรหน่อยสิ

สมกับที่เป็นนักวาดม้วนภาพที่ไปร่ำเรียนมาจากสำนักฝึกหัดสายมรดกจริงๆ ช่างมีเงินทองเหลือเฟือเสียจริง

ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่เขาถึงจะมีชีวิตที่หรูหราสะดวกสบายเหมือนอย่างอาจารย์บ้างนะ

หลังจากกราบไหว้เทพเจ้าแห่งโชคลาภตามกิจวัตรแล้ว เขาก็หันมามองเหล็กกล้าวิญญาณหยินที่เหลืออยู่ด้วยความครุ่นคิด

จะสร้างอาวุธแบบไหนดีนะ

หากต้องการจะสร้างอาวุธศักดิ์สิทธิ์ตามตำนานเพียงแค่พึ่งพาเหล็กกล้าวิญญาณหยินอย่างเดียวคงไม่เพียงพอแน่

สู้ไปสร้างกระบี่บินในนิยายเซียนซิวเซียนดูดีกว่า ทั้งสามารถใช้ต่อสู้และยังสามารถเหาะเหินเดินอากาศได้ด้วย

ในชาติก่อนเขาเคยมีส่วนร่วมในโปรเจกต์เกมมากมาย ทำให้เขามีภาพลักษณ์ของกระบี่บินอยู่ในหัวนับไม่ถ้วน เพียงแต่ในขั้นตอนการกำหนดโครงสร้างและแนวคิดพื้นฐานนั้นค่อนข้างมีความยุ่งยาก

ไม่รีบร้อนดีกว่า เอาไว้ค่อยๆ คิดค้นและสร้างท่านวัวกับท่านม้าออกมาให้สำเร็จเสียก่อน

เพราะในตอนนี้ทั้งแนวคิดและวัสดุสำหรับการสร้างท่านวัวกับท่านม้าต่างก็เตรียมการไว้พร้อมสรรพแล้ว

เมื่อรวบรวมวัสดุต่างๆ ครบถ้วน เขาก็เริ่มถ่ายเทพลังวิญญาณสกัดเอาสสารวิญญาณแต่ละชนิดออกมา แล้วผ่านโครงสร้างแนวคิดของแผนภาพเทพ เพื่อคำนวณและปรุงสสารวิญญาณที่เหมาะสมขึ้นมา

เมื่อเตรียมทุกอย่างพร้อมแล้ว เขาก็รวบรวมสมาธิแล้วลงมือวาดลงบนกระดาษวาดภาพวิญญาณ

ภายใต้ความมืดมิดในยามค่ำคืน ม้วนภาพทั้งสองใบก็ปรากฏรูปโฉมขึ้นทีละใบ

ท่านวัว ประเภท ต้นฉบับ ขอบทอง ระดับ แกนเงิน ระดับจิตวิญญาณ สองดาว พลังวิญญาณ 47 คุณสมบัติพิเศษ พลังเทพยมโลก สะกดวิญญาณและตัดขาดความชั่วร้าย

ท่านม้า ประเภท ต้นฉบับ ขอบทอง ระดับ แกนเงิน ระดับจิตวิญญาณ สองดาว พลังวิญญาณ 55 คุณสมบัติพิเศษ ดวงตาธรรมวิญญาณ สะกดวิญญาณและตัดสินความชั่วร้าย

วัสดุที่ได้จากดันเจี้ยนม้วนภาพเมืองภูเขาดับสูญดูเหมือนจะมีคุณภาพดีกว่า ทำให้พลังวิญญาณของท่านม้าสูงกว่าเล็กน้อย

ความสามารถของทั้งสองตนนั้นใกล้เคียงกัน โดยเฉพาะคุณสมบัติพิเศษอย่างที่สอง ที่มีความสามารถในการร่วมมือประสานงานกันได้ไม่ต่างจากยมทูตขาวดำ

หลังจากเก็บท่านวัวท่านม้าเข้าสู่แผนภาพเทพสิบแม่ทัพยมโลก เขาก็เริ่มจดจ่ออยู่กับการศึกษาวิธีการสร้างกระบี่บิน

เวลาล่วงเลยไปจนถึงวันรุ่งขึ้น

อู๋เสียนยังคงเก็บตัวหมกมุ่นอยู่กับการศึกษาและสร้างม้วนภาพอาวุธภายในบ้านอย่างสงบ โดยหารู้ไม่ว่าในเวลานี้ ทั่วทั้งเมืองเย่าหยางกำลังเกิดความโกลาหลขึ้นเพราะเรื่องของเขตเหมืองแร่ที่เขาก่อเอาไว้

ข่าวการแห้งเหือดอย่างลึกลับของสายแร่หมายเลขเจ็ดในหุบเขาลี้ลับเมื่อวานนี้ได้แพร่สะพัดไปทั่ว บรรดาบริษัทเหมืองแร่ใหญ่ๆ ต่างได้รับความเสียหายอย่างหนัก จนพากันแห่ไปเรียกร้องคำชี้แจงจากท่านนายกเทศมนตรี

ท่านนายกเทศมนตรีให้ความสำคัญกับเรื่องนี้เป็นอย่างมาก จึงได้ร่วมมือกับสมาคมนักวาดม้วนภาพเพื่อเริ่มดำเนินการสืบสวน

ข่าวลือต่างๆ เริ่มแพร่สะพัดไปทั่วเมืองเย่าหยางจนผู้คนพากันตื่นตระหนก

อู๋เสียนที่กำลังศึกษาม้วนภาพสายอาวุธถูกขัดจังหวะด้วยข้อความทางวีแชทจากพี่วินมอเตอร์ไซค์ "แย่แล้วน้องชาย เมื่อวานเหมืองแร่เกิดเรื่องประหลาด สายแร่แห้งเหือดไปเกินครึ่ง ทั่วทั้งเขตเหมืองแร่วุ่นวายไปหมดแล้ว"

"จริงเหรอครับ สายแร่ใหญ่ขนาดนั้นหายไปได้ยังไงกัน" อู๋เสียนแสร้งทำเป็นตื่นตกใจ

"ใช่ครับ" พี่วินมอเตอร์ไซค์ตอบกลับ "พี่เพิ่งจะสอบสวนเสร็จแล้วออกมา เกือบจะโดนจับไปแล้วเหมือนกัน นายว่าเรื่องนี้ฝีมือท่านนายกเทศมนตรีหรือเปล่าครับ"

อู๋เสียนไม่เข้าใจ "หมายความว่ายังไงครับ"

"เมื่อวานกลุ่มคนที่เจอในเขตสำรวจหินอสนีปฐพีโดนจับไปหมดแล้ว พี่เห็นสีหน้าของท่านนายกเทศมนตรีตอนนั้นดูไม่ค่อยดีเท่าไหร่เลยครับ"

"อาจจะใช่ก็ได้ครับ"

อู๋เสียนตอบกลับสั้นๆ ก่อนจะวางสายไป

เขายังคงก้มหน้าก้มตาศึกษาม้วนภาพกระบี่บินของตัวเองต่อไป การสร้างม้วนภาพสายอาวุธนั้นไม่ได้ง่ายอย่างที่เขาคิดเลย ดูเหมือนว่าจะต้องใช้วิธีการคล้ายกับการสร้างกลไกเครื่องจักรกลเสียด้วย

อย่างน้อยในตอนนี้ การพึ่งพาเพียงแค่แนวคิดและการกำหนดค่าเพียงอย่างเดียวดูเหมือนจะไม่เพียงพอเสียแล้ว