บทที่ 74 เสียงเพรียกจากเทพจักรกล

หลังจากออกมาจากสนามแข่งขันรอบคัดเลือก ทั้งสองก็มุ่งหน้าตรงไปยังโรงเรียนมัธยมปลายเย่าหยางแห่งที่สองทันที

ในช่วงปิดเทอมฤดูร้อน ร้านค้าข้างโรงเรียนดูเงียบเหงาไปถนัดตา

เถ้าแก่ร้านอาหารเล็กๆ จำลูกค้าเก่าทั้งสองคนได้ในพริบตา "เอาสามอย่างเหมือนเดิมไหม?"

ถังเทียวเทียวตอบกลับอย่างสนิทสนม "ขอเบียร์เย็นเจี๊ยบอีกสองขวดด้วยค่ะ"

วันเวลาช่างดูราวกับย้อนกลับไปสู่ชีวิตในรั้วโรงเรียนเมื่อหนึ่งเดือนกว่าที่แล้ว ภาพตรงหน้ายังคงเป็นพี่จั๊มป์ที่คุ้นเคย เพียงแต่ข้างกายขาดเพื่อนสนิทที่เคยเที่ยวเล่นด้วยกันไปบ้าง

"เจ้าอ้วนรองกับเหวินหมิงล่ะ พี่จั๊มป์ยังได้ติดต่อกันบ้างไหมครับ?" อู๋เสียนถามด้วยความรู้สึกเศร้าใจเล็กน้อย

"สองคนนั้นฐานะทางบ้านดีทั้งคู่ ป่านนี้คงไปรายงานตัวกับทีมฝึกซ้อมกันหมดแล้วล่ะ" ถังเทียวเทียวเปิดขวดเบียร์อย่างไม่สบอารมณ์นัก แล้ววางกระแทกปังลงตรงหน้าอู๋เสียน "ฮึก— วันเวลาที่ได้โดดเรียนด้วยกันเมื่อก่อนนี่มันสบายที่สุดเลยนะ"

อู๋เสียนหัวเราะไม่ออก "ความจริงผมก็สงสัยมาตลอดเลย ว่าทำไมตอนนั้นพี่จั๊มป์ถึงมาเข้าเรียนที่มัธยมสองล่ะครับ?"

"พ่อกับแม่ฉันจบจากมัธยมสองน่ะสิ พวกท่านผูกพันกับโรงเรียนนี้มาก ฉันกับพี่ชายก็เลยต้องมาเรียนที่มัธยมสอง" ถังเทียวเทียวฉีกยิ้มบางๆ "แต่แน่นอนว่า สาเหตุหลักเป็นเพราะบ้านฉันไม่ถูกกับผู้อำนวยการมัธยมหนึ่งต่างหากล่ะ"

"ผู้อำนวยการมัธยมหนึ่งเหรอครับ?" อู๋เสียนไม่เข้าใจ

"แซ่ผางน่ะ นายก็น่าจะรู้"

อู๋เสียนถึงบางอ้อทันที

"จะว่าไป ช่วงนี้มัวแต่ยุ่งอยู่กับการควบแน่นแผนภาพเทพ เลยไม่ได้ไปกวนประสาทผางต้าไห่มาพักใหญ่แล้ว" ถังเทียวเทียวทำหน้าจริงจัง "ต้องหาโอกาสไปอวดเบ่งใส่เขาสักหน่อยแล้ว"

อู๋เสียนส่ายหน้าพลางหัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออก "ไม่คิดจะอวดผมก่อนหน่อยเหรอครับ?"

"จริงด้วยสิ~ ฉันยังไม่ได้อวดนายเลยนี่นา" ถังเทียวเทียวนึกขึ้นได้ก็ตบโต๊ะฉาดใหญ่ ทำท่าทางลึกลับซับซ้อนและลับๆ ล่อๆ "ฉันจะบอกความลับอะไรให้นะ ตอนที่ฉันกำลังควบแน่นแผนภาพเทพ ฉันสัมผัสได้ถึงเสียงเพรียกจากเทพจักรกลด้วยล่ะ"

"หืม?!" อู๋เสียนตกตะลึงจนตัวแข็งทื่อ

"เป็นไง เจ๋งไปเลยใช่ไหมล่ะ?" ถังเทียวเทียวส่ายหัวไปมาอย่างภาคภูมิใจ "พี่จั๊มป์ของนายคนนี้คือหญิงสาวที่สวรรค์เลือกมาจริงๆ ด้วย"

อู๋เสียนยังคงไม่เข้าใจ "เสียงเพรียกจากเทพจักรกลเหรอ? หมายความว่าตอนที่คุณกำลังควบแน่นแผนภาพเทพ คุณได้ยินเสียงของเทพแห่งจักรกลงั้นเหรอครับ?"

"ถูกต้อง ท่านเทพจักรกลบอกว่าฉันมีอนาคตไกล แล้วก็บอกให้ฉันตั้งใจค้นคว้าวิจัยสิบสองอัศวินสวรรค์ของฉันให้ดี" ถังเทียวเทียวทำหน้าเทิดทูนและตื่นเต้น

เมื่อได้ยินดังนั้น อู๋เสียนก็รู้สึกชาไปทั้งหนังศีรษะ

ให้ตายเถอะ นี่มันมีเทพแห่งจักรกลอยู่จริงๆ งั้นเหรอ?

แถมเทพแห่งจักรกลองค์นี้ยังสามารถเชื่อมต่อและสัมผัสได้ถึงแผนภาพเทพแห่งจิตวิญญาณของถังเทียวเทียวผ่านวิธีการบางอย่างได้อีกด้วย

ถ้าเป็นแบบนั้นจริง แล้วตัวเขาเองล่ะ จะมีโอกาสเชื่อมต่อไปถึงทวยเทพของจีนได้บ้างไหมนะ?

"แน่ใจนะว่าไม่ใช่พวกเทพชั่วร้ายอะไรทำนองนั้น?"

อู๋เสียนแอบรู้สึกกังวลอยู่ลึกๆ เพราะเมื่อสองวันก่อนเขาเพิ่งได้รู้มาว่าโลกใบนี้ยังมีเทพชั่วร้ายสุดแสนประหลาดดำรงอยู่ด้วย

"จะเป็นไปได้ยังไง เดี๋ยวพอนายได้เห็นแผนภาพเทพของฉัน นายก็จะรู้เองแหละ" ถังเทียวเทียวพูดอย่างมั่นใจ ก่อนจะโพล่งถามขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ยว่า "จริงสิ แล้วเทพชั่วร้ายคืออะไรล่ะ?"

"เอ่อ เรื่องนี้อธิบายค่อนข้างยากน่ะครับ"

อู๋เสียนลุกขึ้นยืนด้วยสีหน้าจริงจัง เขารีบเช็กบิลอย่างรวดเร็ว ก่อนจะดึงตัวถังเทียวเทียวมุ่งหน้าไปยังทิศทางของท่าเรือมิติ

กระบี่บินคู่กายเหินทะยานไปตามสายลม การยืนสองคนพร้อมกันดูจะเบียดเสียดไปสักหน่อย

"ว้าว ยานพาหนะเท่สุดๆ ไปเลย!" ความสนใจของถังเทียวเทียวถูกดึงดูดด้วยกิ่งกุ้ยฮวา "สเก็ตบอร์ดพลังงานดีไซน์พิเศษงั้นเหรอ? แปลกจัง ทำไมถึงไม่มีระบบขับเคลื่อนล่ะ?"

"..." อู๋เสียนแอบคิดในใจว่ายัยเด็กนี่ช่างใจกว้างเหลือเกิน "เรื่องนี้พี่ถังกับคุณลุงทราบหรือยังครับ?"

"ยังไม่ได้บอกพวกเขาน่ะสิ"

อู๋เสียนถึงกับพูดไม่ออกอีกครั้ง เขาเร่งความเร็วขึ้นอย่างเต็มที่

ไม่นานนัก พวกเขาก็มาถึงบริเวณฐานของประตูมิติกลไก แล้วพุ่งตรงเข้าไปในเขตดันเจี้ยนระดับเริ่มต้น

หลังจากพุ่งตัวออกจากป้อมปราการแนวป้องกันมิติ เขาก็ให้ถังเทียวเทียวปลดปล่อยแผนภาพเทพแห่งจิตวิญญาณออกมาเพื่อยืนยันในทันที

วิ้ง~!

พลังจิตของถังเทียวเทียวกระเพื่อมไหว เงาของม้วนภาพสีทองปรากฏขึ้นเหนือศีรษะ ม้วนภาพค่อยๆ คลี่ออก เผยให้เห็นแผนภาพเทพที่ไม่สมบูรณ์นัก

ร่างหุ่นรบที่ลึกลับและสุดเท่สองร่างส่องประกายอยู่ภายในแผนภาพเทพ ร่างหนึ่งคืออัศวินสวรรค์แห่งจันทรา ส่วนอีกร่างที่มีรูปลักษณ์มืดมนดุดันและถือเคียวสงครามกลไกอยู่ในมือ ก็น่าจะเป็นอัศวินสวรรค์แห่งความตาย

เพียงแต่ร่างของอัศวินสวรรค์กลไกทั้งสองนั้น ครอบครองพื้นที่เพียงส่วนเล็กๆ ของแผนภาพเทพทั้งหมดเท่านั้น

พื้นที่ส่วนอื่นๆ ของแผนภาพเทพล้วนอยู่ในสถานะว่างเปล่าที่รอการเติมเต็ม

จุดสำคัญที่สุดคือพื้นหลังของแผนภาพเทพทั้งหมด มีเส้นสายสีทองที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายของเครื่องจักรกลไหลเวียนอยู่ ซึ่งร่างเป็นเค้าโครงของหุ่นรบขนาดยักษ์อย่างเลือนราง

"นี่... นี่มัน..." อู๋เสียนตกตะลึงจนพูดไม่ออก

แนวคิดการสร้างยังไม่สมบูรณ์ แต่กลับสามารถควบแน่นแผนภาพเทพได้งั้นเหรอ?

ก่อนหน้านี้เขายังแอบกังวลว่าพี่จั๊มป์จะถูกเทพชั่วร้ายหลอกลวงเอาหรือเปล่า แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าเขาคงจะคิดมากไปเอง

"เค้าโครงเครื่องจักรกลที่เป็นฉากหลังนั่น ก็คือเทพจักรกลที่คุณพูดถึงใช่ไหม?"

"ใช่แล้วล่ะ" ถังเทียวเทียวพยักหน้าอย่างภาคภูมิใจ "แต่ดูเหมือนท่านเทพจักรกลจะค่อนข้างเก็บตัวนะ ฉันพูดด้วยเขาก็ไม่ยอมตอบเลย"

อู๋เสียนอดไม่ได้ที่จะถามด้วยความอยากรู้ "คุณทำได้ยังไงกันครับ?"

"ก็แค่นั่งนึก นั่งคิดไปเรื่อยๆ แต่มันก็นึกภาพอัศวินสวรรค์องค์อื่นไม่ออกเสียที แล้วอยู่ๆ แสงสว่างก็วูบขึ้นมาในห้วงลึกของความคิด จากนั้นก็ได้ยินเสียงเพรียกจากเทพจักรกล แล้วท่านก็ช่วยให้ฉันควบแน่นแผนภาพเทพได้สำเร็จน่ะ"

"..."

เมื่อได้ฟังคำบรรยายของถังเทียวเทียว อู๋เสียนก็ไม่รู้จะพูดอะไรดี

เมื่อหันไปมองเส้นสายสีทองในพื้นหลังของแผนภาพเทพนั้น เห็นได้ชัดว่ามันแฝงไปด้วยสายเชื่อมต่อกฎเกณฑ์ที่ทรงพลังและชัดเจนยิ่งนัก

เปรียบเสมือนระบบการสร้างม้วนภาพที่ได้รับประทานมาจากสวรรค์ แบบนี้มันต่างอะไรกับการโกงกันล่ะเนี่ย?

"แล้วตอนนี้ล่ะ? อัศวินสวรรค์องค์อื่นๆ มีแนวคิดบ้างหรือยัง?"

"แน่นอน" ถังเทียวเทียวตอบโดยไม่ลังเล "แต่ต้องค่อยเป็นค่อยไป มันต้องอาศัยจังหวะและสัมผัสพิเศษ ถึงจะสามารถจินตนาการภาพของอัศวินสวรรค์องค์อื่นออกมาได้อย่างสมบูรณ์"

พูดจบ กลิ่นอายแห่งความตายอันแปลกประหลาดก็ปรากฏขึ้นจากแผนภาพเทพ

【อัศวินสวรรค์แห่งความตาย】 ในแผนภาพเทพก้าวออกมาจากภาพวาด โทนสีของตัวเครื่องดูมืดมนและเย็นเยือก ทั้งที่เป็นร่างของเหล็กกล้าแท้ๆ แต่กลับให้ความรู้สึกเสมือนภาพลวงตาอย่างบอกไม่ถูก เหมือนกับ... หุ่นรบภาพหลอนอย่างนั้นแหละ

รูปลักษณ์โดยรวมดูดุดันและเท่เหลือเกิน เต็มไปด้วยจิตสังหาร ราวกับยมทูตที่กลับชาติมาเกิด

เคียวสงครามกลไกในมือนั่นดูจะใหญ่กว่าตัวเครื่องเสียอีก

"ไปกันเถอะ ไปเก็บเกี่ยวดวงวิญญาณของพวกสัตว์ประหลาดกลไก มาอัปเกรดอัศวินสวรรค์แห่งความตายกัน!"

ถังเทียวเทียวเก็บแผนภาพเทพ แล้วกระโดดขึ้นไปบนไหล่ของอัศวินสวรรค์แห่งความตาย ซึ่งมันก็เหาะเหินเดินอากาศราวกับภูตผี คอยค้นหาเหยื่อท่ามกลางดินแดนรกร้างแห่งเครื่องจักรกล

อู๋เสียนเหยียบ 【กิ่งกุ้ยฮวา】 ตามหลังไปพร้อมกับทึ่งไม่หยุด

แม้อัศวินสวรรค์แห่งความตายจะเพิ่งเป็นระดับแกนทองแดงหนึ่งดาวครึ่ง แต่สัตว์ประหลาดกลไกทั่วไปในระดับสองถึงสามกลับไม่มีทางต่อกรกับมันได้เลย

ทุกที่ที่ไปถึง กลิ่นอายแห่งความตายที่เป็นเอกลักษณ์จะฟุ้งกระจาย สัตว์ประหลาดกลไกแต่ละตัวดูเหมือนจะกลายเป็นคนตาบอดไปเสียดื้อๆ มองไม่เห็นแม้แต่การมีอยู่ของอัศวินสวรรค์แห่งความตาย สัตว์ประหลาดบางตัวถึงกับเกิดอาการอะไหล่รวนอย่างแปลกประหลาด

"ทางนี้ ไปเหมืองหมายเลขสามกัน" ถังเทียวเทียวเป็นคนนำทาง "นานๆ ทีจะได้มาทางนี้ ถือโอกาสไปเยี่ยมคุณแม่เสียหน่อย!"

อู๋เสียนตกใจ "เหมือง? คุณแม่ท่านอยู่ที่เหมืองเหรอครับ?"

"พ่อกับพี่ชายไม่ได้บอกนายเหรอ?" ถังเทียวเทียวตอบโดยไม่ลังเล "เหมืองนี้คุณตาต้องทุ่มเทแรงกายแรงใจตลอดทั้งชีวิตกว่าจะคว้ามาได้ ปัจจุบันก็เป็นแหล่งวัตถุดิบแร่ธาตุหลักของกลุ่มบริษัทตระกูลถังพวกเรา คุณแม่คอยดูแลอยู่ที่นั่นตลอดทั้งปีนั่นแหละ"

ให้ตายเถอะ ที่แท้คุณแม่ของพี่จั๊มป์ก็คือเจ้าของเหมืองงั้นเหรอ? แต่จะว่าไป เจ้าของเหมืองนี่ไม่ใช่มักจะเป็นพวกคนเถื่อนที่ดูหยาบกระด้างและเต็มไปด้วยกลิ่นอายสังคมหรอกเหรอ?

พูดง่ายๆ ก็คือ ภาพจำของผู้คนในโลกใบนี้ที่มีต่อเจ้าของเหมือง ก็ไม่ต่างอะไรกับเจ้าของเหมืองถ่านหินในโลกก่อนเท่าไหร่นัก

นับว่าเป็นอคติทางความคิดอย่างหนึ่งละมั้ง

"ฮิฮิ ถ้าคุณแม่เห็นแผนภาพเทพของฉัน ท่านต้องดีใจมากแน่ๆ" แววตาของถังเทียวเทียวเต็มไปด้วยความตั้งตารอ

ระหว่างทางไปเหมืองหมายเลขสาม อู๋เสียนเองก็ไม่ได้อยู่เฉย

เขาส่งออพติมัสไพรม์ออกมาสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กับอัศวินสวรรค์แห่งความตาย ด้วยกระแสความนิยมที่พุ่งแรง ทำให้ออพติมัสไพรม์ในตอนนี้เลื่อนระดับไปถึงสี่ดาวโดยไม่รู้ตัว นอกจากพลังการต่อสู้จะเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาลแล้ว ขนาดตัวก็ใหญ่โตขึ้นกว่าเดิมมาก

เพียงแต่พอมายืนอยู่ข้างๆ 【อัศวินสวรรค์แห่งความตาย】 แล้ว ก็ดูเหมือนความแตกต่างระหว่างมนุษย์กับเทพยังไงชอบกล

ตูม! ตูม! ตูม!

สัตว์ประหลาดกลไกยอดฝีมือระดับสี่ที่อยู่เบื้องหน้า ภายใต้การจู่โจมของอัศวินสวรรค์แห่งความตาย อะไหล่ส่วนต่างๆ ทั่วร่างก็เกิดขัดข้อง การเคลื่อนไหวเริ่มติดขัด

จากนั้นก็ถูกออพติมัสไพรม์กดลงกับพื้นแล้วทุบไม่ยั้ง

ตายอย่างอนาถที่สุด

ในเวลาเดียวกัน เค้าโครงของเหมืองหมายเลขสามก็เริ่มปรากฏให้เห็นอยู่เบื้องหน้า

เพียงแต่ยังไม่ทันที่ทั้งสองจะเข้าไปใกล้ ก็ถูกกลุ่มผู้ใช้พลังวิญญาณที่ลาดตระเวนอยู่แถวนั้นขวางทางเอาไว้

"เด็กบ้านไหนเนี่ย ถึงกล้าวิ่งพล่านเข้ามาในเขตดันเจี้ยนระดับเริ่มต้น?" ชายวัยกลางคนที่เป็นหัวหน้ากลุ่มด่าทอ "ไม่รู้หรือไงว่าเหมืองแต่ละแห่งกำลังประกาศกฎอัยการศึกอยู่?"

"เฮ้ย นั่นมันออพติมัสไพรม์ไม่ใช่เหรอ? แถมเป็นออพติมัสไพรม์สี่ดาวด้วย!" ลูกทีมที่อยู่ข้างหลังจำออพติมัสไพรม์ได้อย่างรวดเร็ว

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับกองกำลังลาดตระเวนที่ดูเกรี้ยวกราด ถังเทียวเทียวก็แนะนำตัวอย่างใจเย็น "สวัสดีค่ะรุ่นพี่ทุกคน ฉันมาหาคุณแม่น่ะค่ะ"

"แม่เธอ?" ชายวัยกลางคนทำสีหน้าแปลกประหลาด รู้สึกคุ้นหน้าเด็กสาวคนนี้อย่างบอกไม่ถูก "แม่เธอชื่ออะไร?"

"หลี่จ้านอิงค่ะ"

"..." มุมปากของชายวัยกลางคนกระตุกทันที ก่อนจะทำเป็นแสร้งทำตัวปกติ "อะแฮ่ม คือว่า... ช่วงนี้เหมืองประกาศกฎอัยการศึกน่ะ พวกเราก็ทำตามคำสั่งหน้าที่"

หลังจากนั้น กองกำลังลาดตระเวนชุดนี้ยังอุตส่าห์คุ้มกันพวกเขาไปเป็นระยะทางหนึ่ง

"ดูท่าคุณแม่จะได้รับความเคารพยำเกรงในเหมืองมากเลยนะครับ?" อู๋เสียนประหลาดใจ

"แน่นอนสิ~ คุณแม่เป็นไอดอลของฉันเลยนะ!"

แววตาของถังเทียวเทียวเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจและชื่นชม