บทที่ 75 เทพีสงครามแห่งเขตเหมืองแร่

เมื่อได้ยินดังนั้น อู๋เสียนก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกคาดหวังและอยากรู้อยากเห็น

ครู่ต่อมา หลังจากเดินผ่านประตูหลักเข้าสู่เหมืองแร่ของตระกูลถัง เหล่าคนงานเหมืองต่างเข้ามาทักทายและหยอกล้อกับถังเทียวเทียวอย่างเป็นกันเอง แต่กลับส่งสายตาป้องกันตัวอย่างแปลกๆ มายัง "ไอ้หนุ่มหัวทอง" แปลกหน้าอย่างเขา

"คนงานเหล่านี้เป็นพนักงานรุ่นเก๋าที่เหลืออยู่ตั้งแต่สมัยคุณตา พวกเขาเห็นฉันมาตั้งแต่เด็กน่ะ"

ถังเทียวเทียวแนะนำไปตลอดทาง ราวกับได้กลับถึงบ้านอย่างแท้จริง

ในขณะที่อู๋เสียนพยักหน้าตอบรับ สายตาของเขาก็อดไม่ได้ที่จะมองไปยังหลุมเหมืองที่ลึกจนมองไม่เห็นก้น

แม้จะอยู่ห่างออกไปไกล เขายังสามารถมองเห็นออพติมัสไพรม์ไม่ต่ำกว่าสิบตัวกำลังขุดเจาะแร่อย่างขยันขันแข็งอยู่ในหลุมเหมือง และยังมีออพติมัสไพรม์ร่างรถบรรทุกหัวลากอีกหลายคันกำลังขนส่งแร่กลับมาที่เขตเหมือง

ถ้าใครไม่รู้เรื่องคงนึกว่าเป็นสวนสนุกธีมออพติมัสไพรม์ไปแล้ว

ตูม! ตูม! ตูม!

ในอีกด้านหนึ่งของเขตเหมืองแร่ กำลังมีการต่อสู้อย่างดุเดือดเกิดขึ้น เสียงปืนใหญ่ดังสนั่นไปทั่ว

อู๋เสียนเริ่มรู้สึกตึงเครียดขึ้นมา "เกิดอะไรขึ้นครับ?"

"ปกติค่ะ" ถังเทียวเทียวตอบอย่างใจเย็น "ก็แค่ปะทะกับเหมืองอื่นน่ะ ตั้งแต่คุณตาเสียไป เหมืองใหญ่ๆ รอบข้างก็คอยจ้องจะฮุบเหมืองของบ้านเราอยู่ตลอด เลยแวะเวียนมาหาเรื่องกันไม่เว้นแต่ละวัน

เห็นนั่นไหม~ คนที่นำบุกอยู่ข้างหน้าคนนั้นแหละคือคุณแม่ของฉันเอง"

อู๋เสียนมองไปตามสายตาของถังเทียวเทียว ถึงกับต้องตกตะลึงไปทั้งร่าง

นั่นคือร่างในชุดเกราะที่ติดอาวุธครบมือ ร่างกายถูกห่อหุ้มด้วยอุปกรณ์เครื่องจักรกลเต็มตัว ร่างนั้นเคลื่อนไหวอย่างคล่องแคล่วไปมากลางอากาศท่ามกลางเสียงปืนที่สาดกระสุนใส่กัน นำพาลูกน้องที่ติดอาวุธครบมือกว่าสิบคนเข้าจัดการกับบรรดาอันธพาลจากเหมืองข้างๆ อย่างง่ายดาย

โฮก—!

ปืนใหญ่ขนาดยักษ์บนเกราะแขนกลรวบรวมพลังก่อนจะยิงลำแสงเลเซอร์ตัดผ่านน่านฟ้า ทำลายจิตวิญญาณภาพวาดของศัตรูลงได้ในทันที

จากนั้นปืนใหญ่ก็เปลี่ยนรูปเป็นใบมีดแสงขนาดยักษ์ มือขยับดาบลงจัดการศัตรูไปอีกหนึ่งราย

นางเปรียบเสมือนลิโป้ในร่างสตรี เปรียบดั่งจูล่งในเขตเหมืองแร่ เคลื่อนไหวในแนวรบของศัตรูได้อย่างอิสระ

ลูกน้องคนหนึ่งในการตะลุมบอนเห็นถังเทียวเทียวเข้า จึงรีบตะโกนเรียกเทพีสงครามจักรกลคนนั้น "หัวหน้าครับ ดูนั่นสิใครมา!"

เทพีสงครามที่ได้ยินเสียงชะงักไปเล็กน้อย หลังจากจัดการศัตรูอย่างเด็ดขาดแล้ว นางก็ตัดสินใจทิ้งสนามรบไว้ให้ลูกน้องจัดการ แล้วดิ่งตัวลงมาหาถังเทียวเทียวและอู๋เสียนทันที

ตูม!

ด้วยผลของอุปกรณ์ขับเคลื่อนจักรกลทั่วร่าง ทำให้นางลงจอดบนพื้นได้อย่างนุ่มนวล

เกราะกลไกที่ห่อหุ้มส่วนหัวค่อยๆ หดกลับ เผยให้เห็นใบหน้าที่ดูสง่างามและห้าวหาญ แม้ผมยาวจะดูยุ่งเหยิงไปบ้าง แต่อุปกรณ์โจมตีทั่วร่างก็ถูกเก็บเข้าที่อย่างรวดเร็ว ส่วนสูงของนางคาดว่าน่าจะถึงหนึ่งร้อยแปดสิบเซนติเมตรได้เลย

ระดับพลังวิญญาณพุ่งสูงถึงระดับเจ็ด

"เทียวเทียว มาได้ยังไงลูก?" หลี่จ้านอิงก้าวเข้ามาหาด้วยฝีเท้าหนักแน่น เสียงของนางดูทรงพลังมาก "พ่อเขาไม่ได้ส่งคนตามมาด้วยเหรอ?"

"หายห่วงค่ะคุณแม่ ลูกสาวคนนี้เก่งแล้วนะ" ถังเทียวเทียวเชิดปากอย่างภาคภูมิใจ "แถมยังมีเสี่ยวเสียนมาเป็นเพื่อนด้วย"

อู๋เสียนมองหลี่จ้านอิงตรงหน้า ในหัวพลันนึกถึงภาพของถังเจิ้งหงขึ้นมาทันที

เมื่อเทียบกับ "ลิโป้ในร่างสตรี" คนนี้แล้ว ภาพลักษณ์ของถังเจิ้งหงในสายตาของเขาดูอ่อนโยนขึ้นมาในทันใด

พอหันไปมองพี่จั๊มป์ที่อยู่ข้างๆ ตอนนี้เขาเข้าใจแล้วว่าพี่จั๊มป์ถอดแบบใครมา

แต่จะว่าไป อีกหน่อยพี่จั๊มป์จะไม่เติบโตไปเป็นผู้หญิงร่างยักษ์แบบนี้หรอกนะ?

"เสี่ยวเสียน?" ดวงตาของหลี่จ้านอิงเป็นประกาย "นี่คือไอ้หนุ่มที่ชื่ออู๋เสียนงั้นเหรอ? ใช้ได้เลยนะเนี่ย หน้าตาดูดีไม่เบา เทียบกับตอนที่พี่ชายเธอสมัยหนุ่มๆ ได้สบายเลย"

พูดจบ นางก็หัวเราะออกมาอย่างสดใส แล้วเดินเข้ามาตบไหล่อู๋เสียนเบาๆ

ให้ตายเถอะ ถ้าไม่ใช่เพราะวิชาฝึกร่างกายและวิชาพลังวิญญาณที่ท่านปู่สอนมา เขาคงรับแรงกระแทกจากการตบแบบ "อ่อนโยน" นั่นไม่ได้เป็นแน่

"หุ่นดูแน่นใช้ได้นี่นา" หลี่จ้านอิงกล่าวอย่างประหลาดใจ "ต่อไปต้องผลิตลูกชายตัวอ้วนจ้ำม่ำให้ได้สักคนนะ~!"

"..."

ใบหน้าของอู๋เสียนบิดเบี้ยว ไม่รู้จะร้องไห้หรือหัวเราะดี

จู่ๆ ก็รู้สึกว่าพี่จั๊มป์ก็ไม่ได้มีนิสัยนักเลงขนาดนั้นแล้วล่ะ

"เจ้าด่าง เจ้าด่าง" หลี่จ้านอิงกวักมือเรียกสมุนที่อยู่ด้านหลัง "ไปจัดโต๊ะเครื่องดื่มมาสักชุด"

"ได้เลยครับ~!"

"ไปกันเถอะ เข้าไปคุยข้างในกัน"

หลี่จ้านอิงต้อนรับอู๋เสียนอย่างกระตือรือร้นและพากันเดินไปยังอาคารทรงป้อมปราการของเหมืองแร่

อู๋เสียนชี้ไปที่การต่อสู้ที่ยังดำเนินอยู่อยู่ไกลๆ "ทางนั้น... ไม่ต้องไปจัดการหน่อยเหรอครับ?"

"เรื่องเล็กน้อยน่ะ พวกลูกน้องจัดการกันเองได้"

หลี่จ้านอิงโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ

ทั้งสามคนเดินเข้าไปในอาคารป้อมปราการ ท่ามกลางเสียงปืนที่สาดกระสุนปะทะกันอยู่ด้านนอก

"ต่อไปนี้เรียกเธอว่าเสี่ยวเสียนก็แล้วกันนะ" หลี่จ้านอิงยิ่งมองอู๋เสียนก็ยิ่งถูกชะตา "ม้วนภาพ 【ออพติมัสไพรม์】 ของเธอช่วยป้าไว้เยอะมากเลยนะ เหมืองข้างๆ พวกนั้นเห็นแล้วคงอิจฉาจนสติแตกกันหมดแล้ว"

อู๋เสียนยิ้มเจื่อนๆ ด้วยความรู้สึกประหม่า

โตมาจนป่านนี้ ไม่เคยรู้สึกประหม่าเท่าวันนี้มาก่อนเลย

"คุณแม่คะ ช่วยสนใจลูกสาวคนนี้หน่อยได้ไหมคะ?" ถังเทียวเทียวเบ้ปากด้วยความไม่พอใจ "ลูกสาวคนนี้ก็เก่งมากแล้วนะคะ แม่คงไม่อยากจะเชื่อ แต่ตอนนี้ลูกสาวคนนี้เป็นนักวาดม้วนภาพตัวจริงที่มีแผนภาพเทพแล้วนะคะ"

"หา?" หลี่จ้านอิงตกตะลึง "จริงเหรอเนี่ย? ลูกสาวของฉัน หลี่จ้านอิง มีความสามารถขนาดนี้เชียวเหรอ?"

ก่อนหน้านี้ตอนที่รู้ว่าลูกสาวสอบเข้าห้องวาดภาพได้ นางก็ยังอุตส่าห์ฉลองใหญ่ที่บ้านไปรอบหนึ่ง

เดิมทีไม่เคยคิดเลยว่าลูกสาวจะไปได้ไกลแค่ไหนในเส้นทางนักวาดม้วนภาพ

ใครจะไปคิดว่าลูกสาวสุดที่รักจะสามารถควบแน่นแผนภาพเทพแห่งจิตวิญญาณออกมาได้จริงๆ

กลับกัน ลูกชายที่พวกเขาฝากความหวังไว้สูงกลับเดินในเส้นทางนักวาดม้วนภาพได้อย่างยากลำบาก

ประเด็นคือตั้งแต่เล็กจนโต ไม่เห็นจะมีแววว่าลูกสาวจะมีพรสวรรค์ทางด้านการวาดม้วนภาพเลยสักนิด?

เรียนก็เรียนไม่ค่อยจะเอาไหน วิชาศิลปะที่เรียนก็เละเทะไม่เป็นท่า

แต่เรื่องนักเลงหัวไม้แบบนี้กลับเรียนรู้ได้รวดเร็วเสียจริง วันๆ เอาแต่ตั้งแก๊งก่อเรื่องในโรงเรียน

จู่ๆ ก็เกิดตาสว่างขึ้นมาเหรอ?

หลังจากที่ได้เห็นแผนภาพเทพของลูกสาวด้วยตาตัวเอง และได้รู้เรื่องเสียงเพรียกจากเทพจักรกล หลี่จ้านอิงก็ตกตะลึงไปนาน

"เดี๋ยวลูกจะติดตั้งอัศวินสวรรค์ทั้งสององค์นี้ไว้ให้คุณแม่นะคะ รับรองว่าจะช่วยให้คุณแม่กวาดล้างศัตรูในเขตเหมืองได้เรียบเลย" ถังเทียวเทียวกล่าวด้วยความภาคภูมิใจ

หลี่จ้านอิงที่ยังคงมีความสุขอยู่ ก็อดไม่ได้ที่จะเริ่มวางแผนอนาคตให้กับลูกสาว

การจะปั้นนักวาดม้วนภาพสักคนต้องใช้เงินมหาศาล ยิ่งไปได้ไกลเท่าไหร่ยิ่งต้องใช้เงินมากขึ้นเท่านั้น

เดิมทีตั้งใจจะรักษาฐานที่มั่นที่พ่อทิ้งไว้ให้เท่านั้น แต่ตอนนี้ดูเหมือนจะต้องเริ่มวางแผนกลยุทธ์สำหรับอนาคตเสียแล้ว

"มาเถอะ~ เสี่ยวเสียน กินเยอะๆ นะ ทำตัวเหมือนอยู่บ้านตัวเองเลย"

"ขอบคุณครับคุณป้า"

อู๋เสียนก็ค่อยๆ ปรับตัวให้เข้ากับความใจถึงและความกระตือรือร้นของหลี่จ้านอิงได้

ในระหว่างที่คุยกันอย่างสนิทสนม พนักงานเหมืองอาวุโสคนหนึ่งก็รีบวิ่งเข้ามา "คุณหนูครับ ที่สายแร่หายากที่เพิ่งค้นพบใหม่ถูกกลุ่มโจรยอดฝีมือโจมตีอีกแล้วครับ ครั้งนี้นำโดยสัตว์ประหลาดระดับสี่หนึ่งตัวด้วยครับ"

"มาอีกแล้วเหรอ?" หลี่จ้านอิงขมวดคิ้ว "ช่วงนี้ทำไมถึงมีกลุ่มโจรยอดฝีมือเยอะจัง?"

"เทียวเทียว เธออยู่ทานข้าวกับเสี่ยวเสียนไปก่อนนะ เดี๋ยวแม่ไปดูสถานการณ์หน่อย"

"พาพวกเราไปด้วยสิคะ ถือโอกาสไปเปิดหูเปิดตาด้วย" ถังเทียวเทียวพูดอย่างกระตือรือร้น "เผื่อจะช่วยคุณแม่ได้บ้าง"

แม้หลี่จ้านอิงจะลังเลอยู่บ้าง แต่สุดท้ายก็ตกลงตามคำขอของถังเทียวเทียว

จากนั้นภายใต้การนำของหลี่จ้านอิง พวกเขาก็บุกเข้าไปในส่วนลึกของเหมือง

หลังจากผ่านเส้นทางเหมืองที่คดเคี้ยวไปมา ก็มาถึงแหล่งแร่คุณภาพสูงที่เพิ่งเริ่มขุดได้ไม่นาน

เหล่าคนงานเหมืองติดอาวุธครบมือร่วมกับออพติมัสไพรม์หลายตัว กำลังต่อสู้อย่างดุเดือดกับฝูงสัตว์ประหลาดกลไกที่เป็นกลุ่มโจร

【กลุ่มโจร】 เป็นสิ่งมีชีวิตกลไกประเภทแมลงเลียนแบบธรรมชาติ รูปร่างคล้ายยุงผสมตั๊กแตน มักพบได้บ่อยในเขตเหมืองแร่ของมิติจักรกล มักคอยปล้นชิงแร่ธาตุต่างๆ โดยเฉพาะแร่ธาตุหายาก

ตูม! ตูม! ตูม!

ปืนใหญ่ในมือของหลี่จ้านอิงภายใต้พลังวิญญาณระดับเจ็ดนั้นทรงพลังอย่างมาก ยิงนัดเดียวก็จัดการได้หนึ่งตัว นางนำทางทั้งสองคนเข้าไปใกล้ทีมสำรวจแร่

แม้ว่าม้วนภาพสายกลไกจะดูไม่ค่อยโดดเด่นในแง่ของจิตวิญญาณภาพวาดระดับสูง แต่ในแง่ของอาวุธหนักนั้นถือว่าทรงพลังมากจริงๆ

อู๋เสียนควบคุมออพติมัสไพรม์ระดับสี่เพื่อรับมือกับลูกกระจ๊อกบางตัวได้โดยไม่เหนื่อยแรงนัก

เพียงแต่เขาสัมผัสได้ลึกๆ ว่าพวกโจรกลุ่มนี้ดูมีพิรุธ

เขาจึงลองตรวจเช็กวัสดุตัวเครื่องของพวกโจรดู ปรากฏว่ามีร่องรอยของการถูก "ดัดแปลง" จริงๆ โดยเฉพาะกลุ่มโจรยอดฝีมือตัวหนึ่งที่มีร่องรอยการ "ดัดแปลง" ชัดเจนเป็นพิเศษ

"คุณป้าครับ พวกโจรพวกนี้ดูไม่มาดีแน่ๆ หลังจากนี้ต้องระวังตัวให้ดีนะครับ" อู๋เสียนกล่าวเตือนด้วยน้ำเสียงจริงจัง

"เสี่ยวเสียนค้นพบอะไรเหรอ?" หลี่จ้านอิงหันมามองด้วยแววตาจริงจัง

อู๋เสียนเล่าเรื่องที่วิญญาณร้ายในเขตถนนสายหนูถูกดัดแปลง รวมถึงการค้นพบ 【สาวกเทพชั่วร้าย】 ในภายหลังให้ฟัง

"สาวกเทพชั่วร้ายงั้นเหรอ?" หลี่จ้านอิงมีสีหน้าเคร่งเครียด "เธอหมายความว่า เหมืองของพวกเราอาจจะตกเป็นเป้าหมายของสมุนเทพชั่วร้ายกลุ่มนั้นงั้นเหรอ?"

"เป็นไปได้สูงครับ"

หลี่จ้านอิงยิ่งคิดก็ยิ่งกังวล "ได้ยินข่าวว่าเหมืองหมายเลขเจ็ดในเขตวิญญาณร้ายถูกขุดจนแห้งเหือดไปอย่างลึกลับ หรือว่าบริษัทเหมืองใหญ่ๆ เหล่านั้นจะมีส่วนเกี่ยวข้องด้วย?"

เมื่อได้ยินเรื่องเหมืองหมายเลขเจ็ด อู๋เสียนก็แอบรู้สึกกระอักกระอ่วนใจขึ้นมา "ก็มีความเป็นไปได้ครับ"