บทที่ 76 เทพและปุถุชน

"ฉันอยากจะเห็นนัก ว่าจะเป็นบริษัทคู่แข่งเจ้าไหนที่มีปัญหา!"

สีหน้าของหลี่จ้านอิงดูขึงขัง ราวกับตั้งปณิธานว่าจะต้องสืบหาความจริงให้ถึงที่สุด

ถังเทียวเทียวเองก็ได้รับรู้เรื่องการมีอยู่ของนักวาดม้วนภาพเทพชั่วร้ายแล้ว เมื่อทราบว่าเหมืองของครอบครัวตนเองอาจตกเป็นเป้าหมายของสมุนเทพชั่วร้าย ความโกรธเคืองก็พุ่งพล่านขึ้นมาทันที "ไม่ว่าจะเป็นเทพชั่วร้ายหรืออะไรก็ตาม กล้ามาหาเรื่องถึงบ้านฉัน แม่จะจัดการให้ยับเลย!"

"อย่าใช้อารมณ์ตัดสิน" หลี่จ้านอิงเตือนอย่างหนักแน่น "ลูกยังเด็กอยู่ ฝีมือยังไม่ถึงขั้นจะไปต่อกรกับสมุนเทพชั่วร้ายพวกนั้นหรอก"

"หึ รอให้ลูก構想 (สร้างแนวคิด) สิบสองอัศวินสวรรค์จนสมบูรณ์ก่อนเถอะ จะให้พวกมันต่อด้วยมือข้างเดียวเลย!" ถังเทียวเทียวกล่าวอย่างเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น

อู๋เสียนจึงลองหยั่งเชิงถามดูว่า "คุณป้าเคยปะทะกับสาวกเทพชั่วร้ายมาก่อนหรือครับ?"

"สมัยยังสาวเคยมีโอกาสเข้าร่วมการกวาดล้างนักวาดม้วนภาพเทพชั่วร้ายอยู่ครั้งหนึ่ง" หลี่จ้านอิงพยักหน้าพลางกล่าว "ม้วนภาพของพวกมันทั้งประหลาดและทรงพลัง ผู้ใช้พลังวิญญาณทั่วไปยากที่จะรับมือได้ มีเพียงม้วนภาพระดับแกนทองของสำนักฝึกหัดชั้นยอดเท่านั้นถึงจะต่อกรกับพวกมันได้"

"ม้วนภาพระดับแกนทองหรือครับ?" อู๋เสียนรู้สึกตื่นตะลึงในใจ

ต้องรู้ไว้ว่า ระดับแกนทองนั้นถือเป็นจุดแบ่งแยกครั้งใหญ่ ม้วนภาพชุดใดที่สามารถพัฒนาแนวคิดการสร้างไปจนถึงระดับแกนทองได้ ก็ถือว่าเป็นตัวตนที่แข็งแกร่งอย่างยิ่งแล้ว

ม้วนภาพทั่วไปส่วนใหญ่ยังไม่มีแม้แต่คุณสมบัติที่จะเลื่อนระดับไปถึงระดับแกนทองได้เลย

ม้วนภาพใดที่สามารถเลื่อนระดับไปถึงแกนทองได้ แผนภาพเทพเบื้องหลังย่อมต้องมีสายเชื่อมต่อกฎเกณฑ์บางอย่างอยู่

ในทางกลับกัน มีเพียงม้วนภาพที่มีศักยภาพในการสร้างกฎเกณฑ์เท่านั้นถึงจะมีโอกาสยกระดับไปถึงระดับแกนทองได้

ดังนั้น เกณฑ์ในการวัดว่าม้วนภาพนั้นยอดเยี่ยมหรือไม่ ก็คือดูว่ามันมีศักยภาพในการสร้างม้วนภาพระดับแกนทองได้หรือไม่นั่นเอง

ออพติมัสไพรม์คือตัวอย่างที่ชัดเจนที่สุด

สายเชื่อมต่อกฎเกณฑ์ในแผนภาพเทพนั้นน้อยจนน่าสงสาร แทบจะไม่มีพลังในระดับกฎเกณฑ์เลย อนาคตแทบไม่มีโอกาสจะพัฒนาไปเป็นม้วนภาพระดับแกนทองได้

แต่อย่างไรก็ตาม งานวิจัยของพี่ชายถังเปิ่งดูเหมือนจะนำมาซึ่งความเปลี่ยนแปลงเพียงเล็กน้อย

ในทางกลับกัน สิบแม่ทัพยมโลกถือเป็นประเภทที่มีศักยภาพระดับแกนทอง แผนภาพเทพภายในมีความชัดเจนและอุดมไปด้วยสายเชื่อมต่อกฎเกณฑ์

ในมุมมองของอู๋เสียน 【ระดับแกนทอง】 นั้นเปรียบเสมือนจุดแบ่งแยกขอบเขตระหว่างเทพและปุถุชน

หากสามารถขึ้นระดับแกนทองได้ ก็ถือว่าเป็นแนวคิดม้วนภาพ "ระดับเทพ"

หากไปไม่ถึงระดับแกนทอง ก็เป็นได้เพียงแนวคิดม้วนภาพ "ระดับปุถุชน"

แน่นอนว่า ไม่ตัดความเป็นไปได้ที่ม้วนภาพ "ระดับปุถุชน" ชั้นยอดบางใบ จะสามารถพัฒนาแนวคิดให้ก้าวกระโดดผ่านความพยายามของนักวาดม้วนภาพจนเลื่อนระดับเป็น 【ระดับแกนทอง】 ได้ ซึ่งสถานการณ์นี้ก็เปรียบเสมือนผู้ฝึกเซียนที่ทะลวงผ่านจนสำเร็จเซียน เปลี่ยนจากปุถุชนกลายเป็นเทพ

และการที่ม้วนภาพเทพชั่วร้ายจำเป็นต้องใช้ม้วนภาพระดับแกนทองของสำนักฝึกหัดถึงจะต่อกรได้ ก็เพียงพอแล้วที่จะบ่งบอกถึงความแข็งแกร่งของม้วนภาพพวกนั้น

สาเหตุส่วนใหญ่ที่อู๋เสียนสามารถสวนกลับสาวกเทพชั่วร้ายในตอนนั้นได้ ก็เพราะม้วนภาพในมือของเขาแต่เดิมเป็นแนวคิดม้วนภาพ "ระดับเทพ" อยู่แล้วนั่นเอง

ตูม! ตูม! ตูม!

หลี่จ้านอิงบุกตะลุยอย่างไม่เกรงกลัว ปืนใหญ่ของนางจัดการพวกกลุ่มโจรได้ทีละตัว จนกระทั่งสามารถรวมกลุ่มกับทีมสำรวจแร่ได้สำเร็จ

"กลุ่มโจรระดับหัวหน้าอยู่ที่ไหน?" หลี่จ้านอิงรีบถามทันที

"กำลังเจาะขุด 【ผลึกกลไก】 หายากในสายแร่ครับ" หัวหน้าทีมสำรวจรีบรายงาน พร้อมกับชี้ไปยังทิศทางที่น่าจะเป็น "ทางนั้นครับ เสียงขุดเจาะชัดเจนมาก"

"พวกแมลงที่น่ารำคาญจริงๆ!"

หลี่จ้านอิงเริ่มโมโห อุตส่าห์ค้นพบสายแร่หายากแบบนี้กลับต้องมาเสร็จพวกโจรเครื่องจักรกลพวกนี้

นางโยนม้วนภาพม้วนภาพเครื่องจักรกลระดับแกนเงินหกดาวออกมาทันที มันแตกตัวออกกลายเป็นอุปกรณ์เลเซอร์ขนาดใหญ่

หลี่จ้านอิงกระโดดเข้าประจำตำแหน่งควบคุม อัดฉีดพลังวิญญาณเข้าไปอย่างบ้าคลั่ง หลังจากเล็งเป้าหมายเสร็จเรียบร้อย

ตูม—!

ถ้ำสั่นสะเทือน คลื่นกระแทกอันน่าสะพรึงกลัวแผ่ซ่านผ่านอุโมงค์เหมืองที่เชื่อมต่อกันไปทั่ว

ลำแสงเลเซอร์ขนาดยักษ์พุ่งออกมาดั่งเขื่อนแตก

สายแร่และผนังถ้ำด้านหน้าถูกเจาะทะลวงจนเป็นอุโมงค์ตรงเป็นทางยาว ปืนใหญ่เลเซอร์ยิงเข้าใส่กลุ่มโจรระดับสี่หัวหน้าตัวนั้นได้อย่างแม่นยำ ส่งร่างของมันไปกระแทกกับผนังถ้ำที่อยู่ห่างออกไปหลายร้อยเมตร ชิ้นส่วนอะไหล่ทั่วร่างสั่นกระตุกจนขัดข้อง อาการปางตาย

ในขากรรไกรกลไกที่ซับซ้อนนั้น ยังคงเหลือผลึกกลไกที่ส่องประกายวาววับอยู่เพียงก้อนเล็กๆ ก้อนหนึ่ง

ในสถานการณ์นี้ อู๋เสียนรู้สึกชาไปทั้งหนังศีรษะ

ให้ตายเถอะ ถ้าโดนปืนใหญ่นัดนี้เข้าไป คงไม่เหลือแม้แต่เศษกระดูกแน่ๆ

หลังจากหัวหน้ากลุ่มระดับสี่และกลุ่มโจรระดับยอดฝีมือถูกกำจัดไป กลุ่มโจรที่เหลือก็ไม่มีอะไรน่ากังวล ทุกคนจึงช่วยกันทำความสะอาดพื้นที่จนเรียบร้อย

และอู๋เสียนภายใต้การนำของหลี่จ้านอิง ก็เดินมาถึงบริเวณซากสัตว์ประหลาดระดับหัวหน้าสี่ตัวนั้น

"เสี่ยวเสียน มาลองดูนี่หน่อยสิ" หลี่จ้านอิงกล่าวด้วยท่าทีจริงจัง

อู๋เสียนปล่อยพลังจิตออกไปตรวจสอบอย่างละเอียด ในขณะที่ถังเทียวเทียวก็เลียนแบบท่าทางของเขาอย่างเอาจริงเอาจัง

"โครงสร้างทางจิตวิญญาณมันไม่เหมือนกับกลุ่มโจรทั่วไปเลยแฮะ" ถังเทียวเทียวพูดขึ้นมาอย่างประหลาดใจ "แต่ทำไมฉันถึงรู้สึกว่า นี่มันเป็นโครงสร้างทางจิตวิญญาณเฉพาะตัวของสัตว์ประหลาดระดับหัวหน้าชัดๆ เลยล่ะ?"

สัตว์ประหลาดระดับยอดฝีมือที่สามารถเป็นยอดฝีมือได้ ก็เพราะโครงสร้างทางจิตวิญญาณภายในตัวเกิดการเปลี่ยนแปลงเชิงคุณภาพ จนแตกต่างจากพวกเดียวกันและกลายเป็นตัวตนที่แข็งแกร่งขึ้น สัตว์ประหลาดระดับหัวหน้าก็เช่นเดียวกัน

แต่ประเด็นสำคัญคือ โครงสร้างทางจิตวิญญาณภายในกลุ่มโจรพวกนี้ดู "ไม่เป็นธรรมชาติ" เอาเสียเลย

"ลองดูพวกโจรระดับทั่วไปตัวอื่นๆ ซิ" อู๋เสียนเตือน

ถังเทียวเทียวหันไปทางโจรระดับทั่วไปตัวหนึ่งอย่างลังเล หลังจากตรวจสอบดูแล้วก็ต้องร้องอุทานออกมา "อุ้ย~ ในตัวโจรระดับทั่วไปก็มีแนวโน้มที่จะก่อตัวเป็นโครงสร้างทางจิตวิญญาณแบบสัตว์ประหลาดระดับยอดฝีมือด้วย แถมยังมีส่วนประกอบของจิตวิญญาณหายากแฝงอยู่ด้วยนิดหน่อย"

เมื่อตรวจสอบต่อไป ก็พบว่าโจรระดับทั่วไปพวกนี้ล้วนมีสภาพที่คล้ายคลึงกันหมด

เป็นไปไม่ได้ที่จะมีโจรมากมายขนาดนี้วิวัฒนาการไปเป็นระดับยอดฝีมือได้ทั้งหมดหรอกใช่ไหม?

เรื่องนี้เห็นได้ชัดว่าดูไม่สมเหตุสมผลนัก

"คุณป้าครับ ผมขออนุญาตนำกลับไปศึกษาวิจัยอย่างละเอียดได้ไหมครับ?" อู๋เสียนลองถามดู เพราะอย่างไรเสียวัสดุจากสัตว์ประหลาดระดับหัวหน้าระดับสี่นี้ก็มีมูลค่าสูงไม่น้อย

"กับป้าไม่ต้องเกรงใจหรอก เอาไปได้เลย" หลี่จ้านอิงพยักหน้าอย่างใจกว้าง

เมื่อเทียบกับผลผลิตตลอดทั้งวันของเหมืองแร่แล้ว สัตว์ประหลาดระดับหัวหน้าตัวนี้แทบไม่มีความหมายอะไรเลย ยิ่งไปกว่านั้นอู๋เสียนยังเป็นดาวนำโชคของบ้านเธออีกด้วย

"เสียดายจริงๆ ที่สายแร่หายากดีๆ แบบนี้ต้องมาถูกพวกแมลงพวกนี้ทำลายจนเสียหาย ไม่รู้ว่าจะเหลืออยู่สักเท่าไหร่กัน"

อู๋เสียนยิ้มบางๆ "น่าจะยังเหลืออยู่อีกไม่น้อยเลยครับ"

เมื่อครู่เขาลองใช้พลังแห่งโชคลาภสัมผัสดูแล้ว สัมผัสได้ชัดเจนว่ามีกลิ่นอายความมั่งคั่งแผ่ออกมาจากแร่ธาตุหายากอยู่เป็นจำนวนมาก

"หวังว่าจะเป็นอย่างนั้นนะ"

หลี่จ้านอิงส่ายหน้าหัวเราะขื่นๆ นึกว่าอู๋เสียนเพียงแค่กำลังปลอบใจนางเท่านั้น

"พูดตามตรงนะครับ ผมเพิ่งเรียนรู้เคล็ดลับมาจากนักสำรวจแร่คนหนึ่ง แถมเขายังชมผมด้วยว่ามีพรสวรรค์ด้านการสำรวจแร่อย่างมาก" อู๋เสียนกล่าวอย่างมั่นใจ "จากการสังเกตในเบื้องต้น ผมว่าน่าจะยังเหลือแร่ธาตุหายากอยู่อีกเพียบเลยครับ"

ทันทีที่พูดจบ ทุกคนก็พากันชะงัก

ทีมสำรวจแร่ต่างพากันหลุดขำออกมา "พ่อหนุ่ม อย่าล้อเล่นน่า นายเพิ่งเข้ามาข้างในได้ไม่นาน จะไปดูออกได้ยังไงว่าสายแร่นี้ยังเหลือแร่ธาตุหายากอยู่อีกเท่าไหร่?"

"หากรุ่นพี่ไม่เชื่อ ก็ถือว่าฟังเรื่องสนุกๆ ก็แล้วกันครับ"

อู๋เสียนขี้เกียจจะอธิบายอะไรมาก จึงเก็บร่างของโจรเหล่านั้นไปอย่างเงียบๆ

หลี่จ้านอิงและทีมสำรวจแร่เองก็ไม่ได้เก็บมาใส่ใจ

เพียงแต่ในระหว่างที่กำลังเดินตามหลี่จ้านอิงออกจากเหมือง เขาก็หยุดฝีเท้าลงที่หน้าผนังหินแห่งหนึ่งโดยไม่มีปี่มีขลุ่ย "รู้สึกว่าตรงนี้น่าจะมีแร่ธาตุหายากอยู่ครับ"

"จริงเหรอเนี่ย ดูออกได้ไง?"

ถังเทียวเทียวเดินเข้ามาสำรวจผนังหินด้วยความสงสัย พลางทำหน้าไม่เชื่อ

ทีมสำรวจแร่หลายคนพูดติดตลก "อย่าล้อเล่นน่า~ เป็นไปไม่ได้หรอกที่จะดูออกตั้งแต่แวบแรก"

ทว่าในตอนนั้นเอง หัวหน้าช่างคนหนึ่งจ้องมองผนังหินอยู่ครู่ใหญ่ "จะว่าไป มันก็อาจจะเป็นไปได้นะ"

พูดจบ เขาก็เรียกออพติมัสไพรม์ออกมาขุดเจาะหน้างานทันที

เพียงไม่นาน ผลึกกลไกเม็ดหนึ่งก็ปรากฏต่อสายตาทุกคน ในชั่วพริบตา สายตาทุกคู่ก็พุ่งตรงมาที่ใบหน้าของอู๋เสียนอย่างพร้อมเพรียงกัน

"มีจริงๆ ด้วย! นายดูออกได้ยังไงน่ะ สอนฉันหน่อยสิ ฉันก็อยากเรียนเหมือนกัน" ถังเทียวเทียวดวงตาเป็นประกาย

"สังเกตชั้นหินและการเปลี่ยนแปลงของแนวสายแร่ แล้วก็อาศัยความรู้สึกตัดสินใจน่ะ"

ถังเทียวเทียวฟังแล้วก็มึนงงไปหมด

"พ่อหนุ่มนี่เก่งใช้ได้เลยนะ สนใจจะมาพัฒนาฝีมือกับทีมสำรวจแร่ของพวกเราไหม?" หัวหน้าช่างคนนั้นรู้สึกรักและเสียดายในความสามารถ

"พอเถอะคุณหลิว เสี่ยวเสียนไม่เหมาะกับงานนี้หรอก"

หลี่จ้านอิงยิ้มบางๆ แล้วกล่าวตัดบท แม้นางจะรู้สึกแปลกใจไม่น้อยเช่นกัน แต่การดึงตัวอู๋เสียนมาอยู่ในทีมสำรวจแร่ก็ดูจะเป็นการใช้งานที่เกินความสามารถของเขาไปหน่อย