บทที่ 79 ปัจจัยพลังเทพ

อู๋เสียนครุ่นคิดในใจ

ผีร้ายที่อยู่เบื้องล่างเชื่อฟังถึงเพียงนี้ เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่แค่เพราะยำเกรงในพลังอำนาจของแม่ทัพยมโลกเท่านั้น แต่เหมือนจะเกิดจากความเชื่อใจใน "หน่วยงานบังคับใช้กฎหมาย" มากกว่า

"อาจารย์ครับ คุณว่ามันจะมีโอกาสไหมที่ผีร้ายตัวนี้เป็นคนดี ส่วนเทพองค์นั้นสิที่เป็นคนเลว?"

"ทำไมถึงคิดแบบนั้นล่ะ?" เซวียหลิงหลิงไม่เข้าใจ

"สัญชาตญาณน่ะครับ" อู๋เสียนอธิบายไม่ถูก "แต่อย่างน้อยผีร้ายตัวนี้ก็รับฟังเหตุผล"

เซวียหลิงหลิงส่ายหน้าอย่างจนใจ ในเวลานี้เธอรู้สึกสนใจในแนวคิดการสร้างแผนภาพเทพของอู๋เสียนมากยิ่งขึ้น

ต้องรู้ไว้ว่า แม้แต่ม้วนภาพราชาผีกลืนวิญญาณระดับแกนทองของเธอ ยังไม่มีพลังกดข่มที่น่าเกรงขามถึงขนาดนี้เลย

ไม่นานนัก ท้องฟ้าเหนือเมืองร้างภูเขาตายก็เริ่มมืดครึ้ม ร่างหนึ่งที่แผ่กลิ่นอายแห่งความตายปรากฏตัวขึ้นเหนือเมืองร้างภูเขาตาย แสดงท่าทีดั่งเทพผู้สูงส่งที่มองลงมายังสรรพสัตว์เบื้องล่าง

มันยกมือขึ้นเตรียมจะกำราบผีร้ายที่อยู่ด้านล่าง

ในขณะเดียวกัน ผีร้ายก็ไม่สนใจคำปลอบประโลมของยมทูตขาวดำอีกต่อไป มันแผดเสียงกรีดร้องพุ่งทะลุหลังคาบ้านเข้าปะทะกับเทพเจ้าแห่งความตายที่อยู่สูงส่งองค์นั้น

โครม คราม โครม...

ฉากการต่อสู้นั้นเรียกได้ว่าสะเทือนเลื่อนลั่นไปทั่วทั้งเมือง

ในที่สุดอู๋เสียนก็มองเห็นรูปร่างของผีร้ายตัวนั้นชัดเจน มันอยู่ในสภาพทารกผีขนาดยักษ์ เขี้ยวโง้งดวงตาแดงฉ่ำน่าสยดสยอง ส่งเสียงร้องไห้ของทารกที่ฟังแล้วขนลุกซู่เป็นระยะ

ปัง ปัง ปัง...

ศพของเหยื่อผู้เคราะห์ร้ายในเมืองร้างภูเขาตายระเบิดออกติดต่อกัน กลายเป็นไอเลือดที่พุ่งเข้าสู่ร่างของทารกผี ทำให้ทารกผีเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็วจนกลายเป็นผีร้ายในสภาพกึ่งคนกึ่งปีศาจ

"ลองดูไหมครับ?" อู๋เสียนกล่าวด้วยความกระตือรือร้น

แม้เซวียหลิงหลิงจะลังเลอยู่บ้าง แต่สุดท้ายก็ตกลงตามข้อเสนอของอู๋เสียน

ถึงแม้ว่าโอกาสที่จะชนะเทพองค์นั้นจะน้อย แต่ถ้าสามารถฆ่าเทพองค์นั้นได้จริงๆ ก็น่าจะได้ปัจจัยพลังเทพที่มากขึ้นไม่ใช่หรือ?

ทั้งสองสบตากันแล้วเริ่มลงมือทันที

"เด็กน้อยอย่ากลัวไป พวกเรามาเพื่อทวงคืนความยุติธรรมให้เจ้าแล้ว—!"

คนจีนอย่างเรา ชอบความมีเหตุมีผลในการเริ่มทำการใดๆ

ในพริบตา พลังกดข่มทางจิตวิญญาณจากแผนภาพเทพทั้งสองก็พุ่งตรงไปยังเทพเจ้าที่กำลังวางท่าอยู่เบื้องบน

เทพผู้ที่เพิ่งจะได้เปรียบอยู่เมื่อครู่เกิดความตื่นตระหนก "เจ้าพวกปีศาจกล้าดียังไงถึงขัดขวางข้าในการสยบวิญญาณชั่วร้ายนี้?"

"ปีศาจงั้นเหรอ?" อู๋เสียนไม่พอใจขึ้นมาทันที "เจ้าเป็นเทพกระจอกมาจากไหน ถึงกล้ามาเรียกข้าว่าปีศาจ? ข้าว่าเจ้าต่างหากที่เป็นปีศาจ!"

พูดจบ 【กิ่งกุ้ยฮวา】 ก็พุ่งทะยานออกไปด้วยแสงเย็นเยียบ ตรงเข้าจู่โจมเทพองค์นั้น

ในอีกด้านหนึ่ง เซวียหลิงหลิงควบคุมราชาผีกลืนวิญญาณระดับแกนทองห้าดาวพุ่งนำหน้า ร่วมมือกับผีร้ายเพื่อรับมือกับการโจมตีโดยตรงของเทพองค์นั้น

พฤติกรรมการล้มล้างเทพเจ้าเช่นนี้ ทำให้เซวียหลิงหลิงรู้สึกตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูก

มันช่างสะใจเหลือเกิน~ สะใจจริงๆ!

ไม่ว่าจะชนะหรือแพ้ แต่อย่างน้อยประสบการณ์ในครั้งนี้ก็ถือว่าสุดยอดจริงๆ

"ศิษย์รักอย่าเพิ่งบุ่มบ่าม พยายามประสานงานกับอาจารย์ให้ดีก็พอ!"

เซวียหลิงหลิงที่กำลังตื่นเต้นไม่ปิดบังความสามารถอีกต่อไป ราชาผีอีกแปดตนในแผนภาพเทพทยอยออกมาแสดงอิทธิฤทธิ์ ร่วมมือกับราชาผีกลืนวิญญาณเพื่อล้อมปราบเทพเจ้าองค์นั้น

ต้องยอมรับเลยว่าอาจารย์สาวของเขานั้นฝีมือไม่ธรรมดาจริงๆ

การได้เห็นอาจารย์สาวลงมือเต็มกำลังเป็นครั้งแรก ทำเอาอู๋เสียนถึงกับตะลึงจนพูดไม่ออก

แผนภาพเทพราชาผีเหนือศีรษะส่องประกายเจิดจ้า ราชาผีทั้งเก้าตนโดยมีราชาผีกลืนวิญญาณเป็นศูนย์กลาง เมื่อรวมพลังกันแล้วก็แสดงพลังกดข่มอันน่าสะพรึงกลัวออกมา

บวกกับผู้ช่วยอันทรงพลังอย่างทารกผีร้าย จึงสามารถกดข่มเทพเจ้าองค์นั้นได้อย่างอยู่หมัด

"มนุษย์ชั้นต่ำ กล้าคิดกบฏร่วมมือกับปีศาจ ข้าจะทำให้พวกเจ้าได้รับรู้ถึงผลที่ตามมาของการบังอาจลบหลู่เทพเจ้า!"

เห็นดังนั้น เทพองค์นั้นก็แผ่กลิ่นอายแห่งความตายออกมา สร้างดาบแห่งความตายขึ้นในมือ ดวงตาเปล่งแสงสีเขียวหม่น เมืองร้างภูเขาตายทั้งเมืองก็ส่งเสียงผีร้องระงมไปทั่ว สายลมแห่งความตายพัดกระหน่ำ

เหล่าวิญญาณและสัตว์ประหลาดพุ่งออกมาจากทุกทิศทุกทางของเมืองร้างภูเขาตาย ตรงเข้าใส่อู๋เสียนและเซวียหลิงหลิง

"ผมรับมือเอง!"

อู๋เสียนยิ้มอย่างมั่นใจ พลางส่งสัญญาณให้อาจารย์สาวไปจัดการกับเทพองค์นั้นได้อย่างสบายใจ

กระบี่บินคู่กาย 【กิ่งกุ้ยฮวา】 พุ่งปราด สังหารเหล่าสัตว์ประหลาดไปหลายตัว ยมทูตขาวดำก็ประสานงานกันได้อย่างไร้ที่ติ ปั่นหัวสัตว์ประหลาดจำนวนมากจนอยู่หมัด

น่าเสียดายที่เหล่าภูตผีในม้วนภาพดันเจี้ยนดูเหมือนจะไม่สามารถ "โปรดสัตว์" หรือควบคุมได้ มิเช่นนั้นหากอีกฝ่ายเรียกภูตผีออกมามากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งจะดีใจมากเท่านั้น

แน่นอนว่าถึงจะควบคุมไม่ได้ เขาก็ยังดีใจอยู่ดี

เพราะเหล่าภูตผีพวกนี้สามารถมอบพลังวิญญาณและวัสดุคุณภาพเยี่ยมให้เขาได้ไม่น้อยเลย

ทว่าทางด้านอาจารย์สาวเริ่มจะต้านทานไม่ไหว

ผีร้ายทารกผีก็เริ่มแสดงอาการอ่อนแรง ถูกเทพเจ้าผู้ทรงพลังองค์นั้นกดดันอย่างต่อเนื่อง แต่ถึงแม้จะตกอยู่ในสภาวะสิ้นหวัง ผีร้ายทารกผีก็ยังคงตอบโต้อย่างบ้าคลั่งและต่อต้านอย่างสุดกำลัง

"ผีอะไรกัน ทำไมยิ่งสู้ยิ่งเก่งขึ้นเรื่อยๆ แบบนี้?"

อู๋เสียนขมวดคิ้วแน่น ดูเหมือนจะมีตัวตนที่ทรงพลังกว่านั้นคอยหนุนหลังเทพองค์นี้อยู่

"ไม่ไหวแล้ว ถ้าขืนเป็นแบบนี้ต่อไป เกรงว่าราชาผีระดับแกนเงินหลายตนคงจะแตกสลายแน่!" เซวียหลิงหลิงกล่าวด้วยความเคร่งเครียด "ไม่ถอยออกไปก่อนดีไหม?"

แม้ว่าการตายในดันเจี้ยนม้วนภาพจะไม่ใช่การตายจริงๆ แต่ถ้าม้วนภาพแตกสลายไป นั่นก็คือแตกสลายไปจริงๆ

"มาถึงขั้นนี้แล้ว ถอยไปตอนนี้ก็เสียเปล่าหมดสิครับ!" อู๋เสียนเรียกม้วนภาพเทพเจ้าแห่งโชคลาภออกมาทันที "วางใจเถอะ ราชาผีของอาจารย์ไม่มีทางแตกสลายหรอก!"

เมื่อเทพเจ้าแห่งโชคลาภปรากฏกาย พลังเทพก็สั่นสะเทือน ทำให้เทพองค์นั้นถึงกับตกตะลึง

ตูม! สายฟ้าฟาดลงไปสายหนึ่ง ทำให้เทพองค์นั้นมีควันดำพุ่งออกมาทันที มันถอยร่นด้วยความหวาดกลัว

จากนั้น พลังแห่งโชคลาภก็เข้าเสริมพลังให้กับเหล่าราชาผี

"ที่แท้ภูตภาพวาดของเธอยังมีวิธีป้องกันตัวแบบนี้ด้วยเหรอเนี่ย?" เซวียหลิงหลิงรู้สึกประหลาดใจเมื่อสัมผัสได้ถึงเกราะคุ้มกันพลังแห่งโชคลาภที่ห่อหุ้มเหล่าราชาผีไว้ "จะต้านทานไหวแน่เหรอ?"

"สบายมากครับ!" อู๋เสียนส่งสัญญาณให้อาจารย์วางใจ

ถึงแม้พลังโจมตีของเทพองค์นั้นจะน่ากลัวไปบ้าง แต่ปริมาณพลังแห่งโชคลาภที่เทพเจ้าแห่งโชคลาภสะสมไว้ตอนนี้ก็ไม่ใช่เล่นๆ เหมือนกัน

ที่สำคัญคือเทพเจ้าแห่งโชคลาภของพวกเราไม่ใช่ตัวตลกเสียหน่อย

เขากระโดดขึ้นหลังเสือดำพุ่งเข้าสู่สนามรบ ขณะที่เงื้อแส้เหล็กขึ้นสูง เสียงสายฟ้าก็ดังลั่นเหนือเมืองร้างภูเขาตาย

สายฟ้าอันน่าสะพรึงกลัวฟาดฟันลงมาอย่างต่อเนื่อง ทำให้เทพองค์นั้นต้องล่าถอยไปทีละก้าว

ท่ามกลางเสียงคำรามของเสือดำ ร่างที่รวมตัวจากพลังแห่งความตายก็สั่นสะท้านและหม่นแสงลงเรื่อยๆ

"มีลุ้นแล้ว!"

เซวียหลิงหลิงเรียกความมั่นใจกลับคืนมา แล้วควบคุมเหล่าราชาผีให้โจมตีประสานงานกันอย่างเต็มกำลัง

วินาทีนี้ เทพแห่งความตายตื่นตระหนกอย่างถึงที่สุด มันแผดเสียงคำรามพยายามจะหลบหนี แต่กลับถูกก้อนทองคำขนาดยักษ์ที่ปรากฏขึ้นเหนือหัวกดทับลงมา

ตูม! เทพเจ้าผู้สูงส่งถูกทุบลงกับพื้น แม้จะยังไม่ตายในทันที แต่ก็สูญเสียความสูงส่งของเทพไปจนหมดสิ้น

เซวียหลิงหลิงฉวยโอกาสรุกไล่ ราชาผีทั้งแปดตนล้อมรอบราชาผีกลืนวิญญาณกลางอากาศ ก่อตัวเป็นสิ่งที่คล้ายกับค่ายกล

ภายใต้การเสริมพลังจากค่ายกลนั้น พลังของราชาผีกลืนวิญญาณก็พุ่งสูงขึ้นอย่างก้าวกระโดด มันเบิกดวงตาที่โกรธเกรี้ยวขึ้นอย่างฉับพลัน พร้อมฉายแสงสีแดงฉานออกไปสองสาย

ปึก! ปึก! แสงสีแดงสองสายนั้นเจาะทะลุหน้าอกของเทพแห่งความตาย ตามด้วยแผ่นไม้โลงศพที่ปิดผนึกด้วยยันต์ตกลงมาจากฟากฟ้า

ตามติดด้วย 【กิ่งกุ้ยฮวา】 ที่รวบรวมพลังจนถึงขีดสุดพุ่งทะยานออกไป แทงเข้าที่หว่างคิ้วของเทพองค์นั้นพอดี

ผีร้ายทารกผีพุ่งตามไปติดๆ แล้วจัดการกัดกินราวกับจะควักไส้ควักพุงฉีกกระชากอย่างโหดเหี้ยม

"สะ...สำเร็จแล้วเหรอ?"

เซวียหลิงหลิงตกตะลึงปนดีใจ ราวกับกำลังฝันไป

"เทพเจ้า" ในดันเจี้ยนเมืองร้างภูเขาตายถูกพวกเขาจัดการจนได้

"เทพเจ้า" ดับสูญ ร่างวิญญาณสลายไป แต่กลับทิ้งไว้เพียงแสง流光ที่ส่องประกายแปลกตาถึงสามสาย

ทางด้านผีร้ายทารกผี เมื่อจัดการเทพองค์นั้นได้แล้ว มันก็ตกอยู่ในสภาวะสมปรารถนาและไร้ความเสียดาย แรงอาฆาตและโทสะในตัวค่อยๆ จางหายไป ร่างที่น่าเกรงขามนั้นราวกับถูกเวลาหยุดนิ่งเอาไว้

"นี่คือปัจจัยพลังเทพใช่ไหม?"

อู๋เสียนสัมผัสถึงพลังที่อยู่ในแสงสีแปลกตาทั้งสามสายอย่างตั้งใจ และสัมผัสได้ถึงโครงสร้างทางจิตวิญญาณอันล้ำลึก

จุดสำคัญคือ ในแสงแต่ละสายนั้นแผ่พลังกฎเกณฑ์ที่ชัดเจนออกมา

"【ความตาย】, 【ระเบียบ】, 【ความโลภ】 ปัจจัยพลังเทพทั้งสามชนิด แถมปริมาณของแต่ละชนิดก็ยังเยอะมากอีกด้วย" เซวียหลิงหลิงกล่าวด้วยความตื่นเต้นจนใบหน้าแดงก่ำ

"ถ้าผ่านด่านปกติ มันจะประทานปัจจัยพลังเทพชนิดไหนให้ครับ?" อู๋เสียนสงสัย

"ปัจจัยแห่งความตาย และมีเพียงแค่หนึ่งในสามของปัจจัยแห่งความตายก้อนนี้เท่านั้น"

"ขี้งกชะมัด" อู๋เสียนอดไม่ได้ที่จะบ่น

เมื่อหันไปมองผีร้ายทารกผีที่ถูกหยุดเวลาไว้ข้างๆ ซึ่งยังคงค่อยๆ สลายไอความอาฆาตและโทสะออกไป

ในระหว่างที่ครุ่นคิด เขาก็ตัดสินใจให้ยมทูตขาวดำและแม่ทัพยมโลกตนอื่นๆ ทำพิธีส่งวิญญาณให้กับมันเสียที