บทที่ 78 บุตรแห่งปีศาจ

เลือด เต็มไปด้วยเลือด

ดินเหลืองใต้ฝ่าเท้าถูกย้อมจนกลายเป็นดินสีแดงฉาน ในอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นคาวเลือดที่รุนแรง

บนถนนเต็มไปด้วยศพที่เลือดไหลนอง สภาพการตายของแต่ละศพล้วนน่าเวทนาอย่างยิ่ง ราวกับโศกนาฏกรรมในโลกมนุษย์

แม้ว่าองค์ประกอบความสยองขวัญระดับนี้จะถือว่าธรรมดามาก แต่เมื่อปริมาณที่มากมายก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงเชิงคุณภาพ มันก็ทำให้คุณหลุดเข้าไปในบรรยากาศที่น่าขนลุกได้อย่างไม่รู้ตัว

"เมืองร้างภูเขาตายนี้มีภูมิหลังยังไงกันแน่? ถึงได้โหดร้ายขนาดนี้?"

"ดินแดนที่เทพเจ้าทอดทิ้ง" เซวียหลิงหลิงระแวดระวังรอบข้าง "จนถึงตอนนี้ยังไม่มีใครเข้าใจภูมิหลังที่ลึกซึ้งของมัน รู้เพียงแค่ว่าเมืองเล็กๆ แห่งนี้ได้ล่วงเกินเทพเจ้า ทุกวันที่ไก่ขันรับอรุณ จะต้องถูกกลุ่มโจรขี่ม้าบุกเข้ามาฆ่าฟันและปล้นชิง และวันรุ่งขึ้นเหตุการณ์ก็จะเริ่มต้นขึ้นใหม่"

อู๋เสียนสงสัย "ไม่ใช่แผนภาพม้วนของสำนักฝึกหัดยมโลกของพวกคุณเหรอ? พวกคุณเองยังไม่รู้เลยเหรอ?"

"เธอต้องรู้ไว้นะว่า ในขณะที่นักวาดม้วนภาพกำลังสร้างม้วนภาพมิติซ้อนทับ มีหลายสิ่งที่ซึมซับเข้าไปโดยที่แม้แต่เจ้าตัวเองก็อาจจะไม่รู้ตัว" เซวียหลิงหลิงอธิบาย "ยิ่งไปกว่านั้น 【เมืองร้างภูเขาตาย】 ยังเป็นผลงานที่หลงเหลือมาจากปรมาจารย์นักวาดม้วนภาพรุ่นบุกเบิกของสำนัก ในยุคนั้นการสำรวจม้วนภาพยังอยู่ในช่วงเริ่มต้นเท่านั้น"

"ปรมาจารย์นักวาดม้วนภาพรุ่นบุกเบิก?" อู๋เสียนตกใจ "จิตรกรผู้ปลุกพลังม้วนภาพเหนือธรรมดาคนแรกในประวัติศาสตร์งั้นเหรอ?"

"ใช่แล้ว" เซวียหลิงหลิงพยักหน้าอย่างจริงจัง "พวกเขาคือผู้บุกเบิกเส้นทางแห่งม้วนภาพ และเป็นผู้ก่อตั้งยุคสมัยแห่งม้วนภาพ อย่ามองว่าเมืองร้างภูเขาตายเป็นเพียงม้วนภาพระดับแกนเงิน แต่มันมีสถานะในสำนักฝึกหัดยมโลกสำคัญกว่าม้วนภาพมิติซ้อนทับในยุคหลังๆ มากนัก"

"เพราะอะไรหรือครับ?" อู๋เสียนไม่เข้าใจ

"เมืองร้างภูเขาตายในฐานะม้วนภาพมิติซ้อนทับรุ่นบุกเบิก มันแฝงไปด้วยสติปัญญาและแรงบันดาลใจเหนือธรรมดาของเหล่านักวาดภาพรุ่นแรก อีกทั้งยังหลงเหลือเทคนิคการผลิตแบบดั้งเดิม ซึ่งมีความแตกต่างจากม้วนภาพมิติซ้อนทับในยุคหลังโดยสิ้นเชิง"

"แตกต่างยังไงครับ?" อู๋เสียนตกใจอีกครั้ง

พูดให้เข้าใจง่ายๆ คือ เมืองร้างภูเขาตายในฐานะม้วนภาพรุ่นแรก มันผสมผสานแรงบันดาลใจเหนือธรรมดาและเทคนิคดั้งเดิมของจิตรกรผู้ปลุกพลังรุ่นแรกเอาไว้

เซวียหลิงหลิงกล่าวว่า "เมื่อเราสามารถไขปริศนาของเมืองร้างภูเขาตายได้จนหมดสิ้น เริ่มมองเห็นความลับที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้น และผลักดันแนวคิดภูมิหลังไปสู่ขั้นถัดไปได้ มันก็จะกระตุ้นให้เมืองร้างภูเขาตายเกิดการวิวัฒนาการและยกระดับขึ้นมาเอง"

"คุณกำลังจะบอกว่า ถ้าไขปริศนาและผลักดันเมืองร้างภูเขาตาย มันก็จะอัปเกรดอัตโนมัติงั้นเหรอ?"

อู๋เสียนตื่นตระหนกในใจ นี่ไม่ใช่คุณสมบัติที่ม้วนภาพด้วยวิธีดั้งเดิมควรจะมีหรอกหรือ?

เหมือนกับ 【เทพเจ้าแห่งโชคลาภ】 ที่แค่ดูดซับสารจิตวิญญาณต่างๆ ก็เลื่อนระดับได้เลย

สำหรับเมืองร้างภูเขาตาย การสำรวจและไขปริศนาในยุคหลังๆ คือการช่วยให้เมืองร้างภูเขาตายย่อยสลายสารจิตวิญญาณต่างๆ เพื่อผลักดันให้วิวัฒนาการไปสู่ระดับที่สูงขึ้น

แต่เนื่องจากนักวาดม้วนภาพแต่ละคนสามารถมีม้วนภาพประจำตัวได้เพียงใบเดียวเท่านั้น

เมืองร้างภูเขาตายจึงดูเหมือนเป็นผลผลิตพิเศษที่เปลี่ยนผ่านจากม้วนภาพดั้งเดิมไปสู่ม้วนภาพวิธีใหม่ ซึ่งมีคุณสมบัติบางประการที่มีเพียงม้วนภาพดั้งเดิมเท่านั้นที่มี

"ดังนั้น เมืองร้างภูเขาตายจึงเปรียบเสมือนปริศนาที่ปรมาจารย์รุ่นบุกเบิกทิ้งเอาไว้" เซวียหลิงหลิงยืนยัน "นี่คือเหตุผลสำคัญที่สำนักยินยอมเปิดเผยเมืองร้างภูเขาตายออกมาเพื่อให้คนทั่วไปได้เข้าไปสำรวจ"

อู๋เสียนเข้าใจได้ทันที

"แล้วตอนนี้เมืองร้างภูเขาตายอยู่ในระดับไหนครับ?"

"แกนเงินห้าดาว" เซวียหลิงหลิงกล่าว "จนถึงปัจจุบันทำได้เพียงผลักดันเมืองร้างภูเขาตายไปจนถึงดันเจี้ยนระดับห้าเท่านั้น ไม่มีความคืบหน้าอื่นอีกเลย และระดับความบริสุทธิ์ของแกนเงินก็ไม่ได้ยกระดับขึ้นเลยแม้แต่น้อย"

"ไม่มีใครเคยผ่านดันเจี้ยนระดับห้าได้เลยเหรอครับ?" อู๋เสียนสงสัย

"ผ่านได้ แต่เป็นการผ่านแบบฝืนผ่าน ไม่ได้ไขปริศนาที่ลึกซึ้งในภูมิหลังออก"

พูดง่ายๆ ก็คือสามารถผ่านด่านได้ แต่วิธีการผ่านไม่ถูกต้อง จึงไม่สามารถผลักดันการพัฒนาเนื้อเรื่องของภูมิหลังเมืองร้างภูเขาตายได้

ยิ่งเป็นแบบนี้ อู๋เสียนก็ยิ่งรู้สึกอยากรู้อยากเห็นมากขึ้น

แตกต่างจากเมืองร้างภูเขาตายระดับหนึ่ง ในระดับสามเต็มไปด้วยกลุ่มโจรขี่ม้าที่บุกปล้นฆ่าฟัน กลุ่มโจรพวกนี้เปรียบเสมือนตัวละครที่ทำตามพฤติกรรมที่ถูกกำหนดไว้ตายตัว

ตราบใดที่คุณไม่เข้าไปขัดขวางการกระทำอันชั่วร้ายของพวกเขา พวกเขาก็จะไม่สนใจคุณ

อาจารย์และศิษย์คนหนึ่งเหยียบแผ่นไม้โลงศพ อีกคนเหยียบกระบี่บิน ลอยละล่องอยู่เหนือเมืองร้างภูเขาตายที่เต็มไปด้วยไอสังหาร

"เมืองร้างภูเขาตายระดับสามต้องทำยังไงครับ? แค่มองดูเฉยๆ แบบนี้เหรอ?" อู๋เสียนไม่เข้าใจ

"ขึ้นอยู่กับว่าเธอต้องการอะไร" เซวียหลิงหลิงยกมือชี้ไปที่คฤหาสน์ของเจ้าเมือง "บุตรสาวสุดที่รักของเจ้าเมืองกำลังจะคลอดลูก ถ้าไม่ไปหยุดกลุ่มโจรขี่ม้าเพื่อช่วยให้เด็กเกิดมาอย่างราบรื่น ก็ต้องฆ่าลูกสาวเจ้าเมืองเสีย เพื่อหยุดการเกิดของบุตรแห่งปีศาจ"

"มันจะให้ผลลัพธ์ที่ต่างกันเหรอครับ?" อู๋เสียนตกใจ

เซวียหลิงหลิงยิ้ม "ถ้าหยุดกลุ่มโจร หัวหน้ากลุ่มโจรจะได้รับพลังยมทูตจากเทพเจ้า กลายเป็นสัตว์ประหลาดยมทูตที่แข็งแกร่ง และเมื่อเด็กคนนั้นเกิดมาอย่างราบรื่น เขาจะกลายเป็นบุตรแห่งปีศาจ ทั้งสองฝ่ายก็จะสู้กันเอง"

อู๋เสียนดวงตาเป็นประกาย "แล้วถ้าหยุดไม่ให้บุตรแห่งปีศาจเกิดล่ะครับ?"

"หลังจากลูกสาวเจ้าเมืองตาย นางจะถูกปีศาจในครรภ์กลืนกิน กลายเป็นผีร้าย แล้วก็จะสู้กับกลุ่มโจรขี่ม้าเหมือนเดิม" เซวียหลิงหลิงยิ้มอย่างเย็นชา "ต่างกันแค่ว่าคนหนึ่งคือบุตรแห่งปีศาจ อีกคนคือผีร้ายเท่านั้นเอง"

"..."

สรุปว่าไม่ว่าจะแก้ยังไงก็เป็นทางตันสินะ?

"วิธีการผ่านด่านที่ถูกต้องคืออะไรครับ?" อู๋เสียนถามต่อ

"ปล่อยให้กลุ่มโจรฆ่าลูกสาวเจ้าเมือง ให้เด็กคนนั้นกลายเป็นผีร้าย จากนั้นจะมีวิญญาณระดับเทพที่ทรงพลังปรากฏออกมา" เซวียหลิงหลิงอธิบาย "แล้วพวกเราค่อยเข้าไปช่วยวิญญาณระดับเทพองค์นั้นจัดการกับผีร้าย สุดท้ายถึงจะได้รับปัจจัยพลังเทพที่วิญญาณระดับเทพองค์นั้นประทานให้"

"แล้วถ้าบุกไปฆ่าวิญญาณระดับเทพองค์นั้นตรงๆ ล่ะครับ?" อู๋เสียนสงสัย

เซวียหลิงหลิงชะงักไปครู่หนึ่ง "ทำไมถึงอยากจะไปต่อกรกับเทพเจ้าล่ะ?"

"พูดอะไรแบบนั้นล่ะครับ ในเมื่อทั้งสองฝ่ายก็เป็นแค่สัตว์ประหลาดที่สร้างขึ้นจากม้วนภาพ ทำไมจะจัดการให้สิ้นซากไม่ได้ล่ะ?"

ในหัวของอู๋เสียนมีแต่ความคิดเรื่องการทำกำไรให้ได้มากที่สุด โดยไม่มีความยำเกรงต่อ "เทพเจ้า" แม้แต่น้อย

เซวียหลิงหลิงมีสีหน้าแปลกประหลาด แต่ลึกๆ กลับรู้สึกหวั่นไหวอย่างบอกไม่ถูก

"ถึงจะยังไม่เคยประมือกับเทพองค์นั้นมาก่อน แต่ฉันเกรงว่าเทพองค์นั้นน่าจะไม่ใช่ตัวตนที่พวกเราจะรับมือไหวหรอกนะ"

"งั้นก็ไปร่วมมือกับผีร้ายก่อนสิครับ" อู๋เสียนตอบโดยไม่เกรงกลัว ในแววตาเต็มไปด้วยความกระหายในผลตอบแทนจากดันเจี้ยน "ยังไงก็ตายกันไม่ได้อยู่แล้ว ลองดูก่อนก็ไม่เสียหาย"

เซวียหลิงหลิงถึงกับพูดไม่ออก

ในเวลาเดียวกัน กลุ่มโจรขี่ม้าได้บุกเข้าไปในคฤหาสน์ของเจ้าเมือง และมุ่งตรงไปยังห้องคลอดของลูกสาวเจ้าเมืองอย่างรวดเร็ว

เสียงกรีดร้องและเสียงการต่อสู้ดังก้องไปทั่ว ไม่นานคฤหาสน์เจ้าเมืองก็กลายเป็นทะเลเลือด

ท้ายที่สุด พร้อมกับเสียงกรีดร้องด้วยความสิ้นหวังของลูกสาวเจ้าเมืองที่ดังออกมาจากห้องคลอด กลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวก็พุ่งพล่านออกมาจากห้องนั้น ไอความเย็นและไอความอาฆาตโดยรอบพุ่งเข้าสู่ห้องคลอดดั่งกระแสน้ำ

บุตรแห่งปีศาจถือกำเนิดไม่สำเร็จ และได้กลายเป็นผีร้ายที่น่าหวาดกลัว

กลุ่มโจรขี่ม้าที่บุกเข้าไปในห้องคลอดต่างล้มตายเกลื่อนกลาดในชั่วพริบตา พวกมันถูกผีร้ายสูบกินพลังชีวิตจนกลายเป็นศพแห้ง

"เตรียมตัวให้พร้อม!"

เซวียหลิงหลิงทำท่าทางเคร่งขรึมราวกับเผชิญหน้ากับศัตรูที่น่าเกรงขาม แผนภาพเทพราชาผีค่อยๆ คลี่ออกเหนือศีรษะ ราชาผีกลืนวิญญาณระดับแกนทองห้าดาวคำรามก้องออกมา

"ไม่ใช่บอกว่าจะไปร่วมมือกับผีร้ายหรอกเหรอครับ?" อู๋เสียนสงสัย

"เทพองค์นั้นกว่าจะปรากฏตัวก็อีกพักใหญ่ ส่วนผีร้ายนั่นน่ะ มันไม่สนหรอกว่าเธอจะไปช่วยมันหรือเปล่า"

"งั้นเหรอครับ"

อู๋เสียนรู้สึกจนใจเล็กน้อย จึงเรียกแผนภาพเทพสิบแม่ทัพยมโลกออกมาทันที

"เอ๊ะ ผีร้ายนั่นดูเหมือนจะสงบลงไปเยอะเลย" เซวียหลิงหลิงตกตะลึง "ศิษย์รัก แผนภาพเทพของเธอมีที่มายังไงกันแน่ ถึงสามารถข่มผีร้ายระดับนี้ได้?"

"ก็แค่ข่มไว้ได้นิดหน่อยเองครับ" อู๋เสียนส่ายหัวยิ้มๆ

เขาสัมผัสได้ว่าผีร้ายที่กำลังก่อตัวอยู่เบื้องล่างนั้นเพียงแค่เกรงกลัวอยู่บ้าง แต่ไม่ได้ถอยหนี และยังคงรวบรวมพลังให้แข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ

"เด็กน้อยอย่ากลัวไปเลย พวกเรามาช่วยหนูนะ เชื่อฟังนะคนเก่ง~!"

ยมทูตขาวดำลอยออกมาจากแผนภาพเทพ ร่วมกันทำพิธีส่งวิญญาณและปลอบประโลมผีร้ายที่อยู่เบื้องล่าง

และก็แปลก ผีร้ายตัวนั้นกลับลดแรงอาฆาตและโทสะลงไปได้มากจริงๆ

"ผีร้ายมันเชื่อฟังกันง่ายขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่?" เซวียหลิงหลิงเต็มไปด้วยความตกตะลึง

ทุกครั้งที่นางเลือกเส้นทางการผ่านด่านที่ถูกต้องในอดีต มักจะต้องปะทะกับผีร้ายนั่นอยู่นานกว่าจะรอให้เทพเจ้าปรากฏตัวออกมาช่วยเหลือได้สำเร็จ