บทที่ 790 คืนก่อนสงครามใหญ่

อู๋เสียนถึงได้เข้าใจว่าทำไมพี่เหวินซูถึงยอมรั้งอยู่กับฝั่งสิ่งมีชีวิตแห่งความโกลาหล

โดยแก่นแท้แล้วก็คือการยอมทนความยากลำบากเพื่อรอคอยโอกาส และค้นหาเบาะแสของเทพราชันพระศิวะนั่นเอง

"แล้วเทพปีศาจสิงโตขนเขียวนั่นล่ะเกิดอะไรขึ้น" อู๋เสียนซักต่อ "คนกันเองหรือ"

เซิ่งจื่อเหวินซูหัวเราะเบาๆ พลางตอบ "ผมกับสิงโตขนเขียวบังเอิญพบกันในช่วงนั้นพอดี พวกเราร่อนเร่พเนจรไปด้วยกันจนเกิดเป็นมิตรภาพอันลึกซึ้ง ตามที่เขาบอก ตอนที่ฟ้าดินโกลาหล เขาได้รับความช่วยเหลือจากพี่อู๋ จึงหลุดพ้นจากการควบคุมของเทพมาร และตระหนักถึงแผนการร้ายของเทพมารอย่างถ่องแท้ ตอนนี้เขาสนิทกับผมเหมือนพี่น้อง และคอยช่วยผมสืบหาเบาะแสของเทพราชันพระศิวะอยู่อย่างลับๆ"

อู๋เสียนเข้าใจกระจ่าง