บทที่ 93 ตระกูลจ้าวที่แสนคับแค้นใจ

จางหมาจื่อไม่สามารถปิดบังความดีใจเอาไว้ได้ เขาบอกเล่าถึงการตัดสินใจที่บ้าบิ่นของลูกชายที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ให้ฟัง

อู๋เสียนฟังจบก็ตกใจอย่างมาก

ไอ้เด็กนี่หมายมั่นจะเป็นแฟนคลับที่จงรักภักดีของเขาแบบถวายหัวจริงๆ!

"ได้ๆๆ เดี๋ยวฉันจะให้ประธานดึงนายเข้าสโมสร แล้วลงทะเบียนให้ไปแข่งเลย"

อู๋เสียนรีบโทรศัพท์หาเซวียหลิงหลิงทันทีและอธิบายสถานการณ์ให้ฟัง

แน่นอนว่าเซวียหลิงหลิงไม่ได้ขัดข้องอะไรเลย เพราะอย่างไรเสียสมาชิกคนนี้ก็เป็นนักแข่งของอู๋เสียน ค่าแรงอะไรต่างๆ ก็เป็นหน้าที่ของอู๋เสียนที่ต้องรับผิดชอบ แถมยังช่วยเพิ่มกำลังคนให้กับสโมสรได้อีกด้วย

หารู้ไม่ว่า ในฝั่งของอู๋เสียนนั้น แทบไม่ต้องจ่ายเงินเดือนอะไรเลยด้วยซ้ำ

"ท่านผู้เป็นเลิศ ช่วงนี้ลูกน้องไปเก็บเกี่ยววัสดุในเขตวิญญาณพิศวงมาได้เยอะเลยครับ ของขวัญเล็กๆ น้อยๆ โปรดรับไว้ด้วยนะครับ"

จางจื่อห่าวส่งมอบวัสดุหายากจากสัตว์ประหลาดวิญญาณให้ด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความกระตือรือร้น

เห็นไหมล่ะ ขนาดจะควักเนื้อจ่ายเงินเองเขาก็ยังเต็มใจ

แต่มีเพียงจางจื่อห่าวเท่านั้นที่รู้ดีอยู่ในใจว่าตนเองได้กุมโอกาสครั้งสำคัญแบบไหนเอาไว้

สองวันนี้เขาติดตามพ่อไปลุยในเขตวิญญาณพิศวงจนแทบจะคลั่ง แม่ทัพยมโลกวัวหน้านั้นดุร้ายอย่างกับสัตว์ป่า

อู๋เสียนรับของเอาไว้ด้วยความยินดีพร้อมกับกล่าวชื่นชมและให้กำลังใจจางจื่อห่าว ก่อนจะหันมามองจางหมาจื่อที่อยู่ข้างๆ ด้วยความสนใจ "ทำไมผมรู้สึกว่าพี่จางหมาจื่อดูเปลี่ยนไปจากเดิมล่ะครับ?"

"ลูกชายมันเอาจริง ผมที่เป็นพ่อก็มีกำลังใจเต็มเปี่ยม เมื่อวานเพิ่งไปจัดการอัปเกรดตัวเองที่ร้านของคุณหลินมาน่ะ" จางหมาจื่อหัวเราะ "ตอนนี้ก็น่าจะพอรับมือกับแม่ทัพยมโลกวัวหน้าได้แบบสูสีแล้วล่ะมั้ง"

"อะไรนะครับ?!"

อู๋เสียนถึงกับอึ้งไปในทันที

สามารถรับมือกับแม่ทัพยมโลกวัวหน้าที่มี 【พลังเทพยมโลก】 ได้อย่างสูสีงั้นหรือ?

"ก็แลกมาด้วยเกือบจะเสียชีวิตไปครึ่งชีวิตเลยนะ"

จางหมาจื่อยิ้มอย่างซื่อๆ ในขณะที่พลังวิญญาณพลุ่งพล่าน ลวดลายรอยสักพิศวงสายหนึ่งก็ปรากฏขึ้นบนแขน หน้าอก และลำคอของเขา

ใช่แล้ว มันคือลวดลายรอยสัก ไม่ใช่แค่รูปวาด

เห็นได้ชัดว่านี่คือลวดลายที่ "พี่ชายรอยสัก" หลินหยางได้ค้นพบและพิสูจน์แล้วว่าเหมาะสำหรับ "ศิลปะม้วนภาพบนร่างกาย" ในปัจจุบันมากที่สุด

ภายในลวดลายที่ซับซ้อนและสวยงามนั้น แฝงไว้ด้วยกลิ่นอายของกฎเกณฑ์ที่แปลกประหลาดอย่างยิ่ง

อู๋เสียนนึกสนุกขึ้นมา จึงเอ่ยปากชวนจางหมาจื่อประลองฝีมือกันเล็กน้อย

ปัง! ปัง! ปัง!

ผ่านไปเพียงไม่กี่กระบวนท่า ร่างกายของเขาก็รู้สึกปวดเมื่อยและชาไปทั่ว ที่สำคัญคือจางหมาจื่อชัดเจนว่าไม่ได้เอาจริงด้วยซ้ำ

ไอ้บ้านี่มีทุนเดิมในการต่อกรกับแม่ทัพยมโลกวัวหน้าได้จริงๆ ด้วย

"อาจารย์อู๋แรงเยอะใช้ได้เลยนี่นา~!" จางหมาจื่ออุทานด้วยความทึ่ง

"ผมชอบฝึกซ้อมร่างกายเป็นประจำน่ะครับ" อู๋เสียนยิ้มเจื่อนๆ "สู้พี่ไม่ได้หรอกครับ"

จางหมาจื่อพยักหน้า "พื้นฐานดีขนาดนี้ ถ้าไม่ได้เข้าร่วมวิวัฒนาการอันรุ่งโรจน์ก็เสียดายแย่"

"..."

แม้อู๋เสียนจะพูดไม่ออก แต่ในใจก็รู้สึกสนใจอยู่ไม่น้อย

ในอนาคตเขาจะต้องลองทำ "รอยสัก" ดูสักครั้งแน่นอน แต่คงไม่ใช่ลวดลายรอยสักในขั้นเริ่มต้นแบบของพี่ชายรอยสักคนนี้

แต่จะเป็นการรอให้พี่ชายรอยสักพัฒนาเทคนิคนี้จนสมบูรณ์ แล้วค่อยนำไปรวมเข้ากับแนวคิดม้วนภาพของเขาเอง เพื่อสร้างชุดรอยสักที่เหมาะสมกับตัวเอง

แน่นอนว่าคนแรกที่ต้องจัดให้คงไม่พ้นคุณปู่

ถึงเวลานั้นคุณปู่ถอดเสื้อออกมา ลายมังกรเขียวข้างซ้าย เสือขาวข้างขวา ด้านหลังแบกท่านกวนอู เอาหน้าอกแปะรูปพระพุทธเจ้า บอกเลยว่าท่านเป็นคุณปู่สายสังคมตัวจริง แค่คิดก็รู้สึกเท่แล้ว

หลังจากส่งจางหมาจื่อและลูกชายกลับไป เขาก็กลับมาศึกษางานม้วนภาพของตัวเองต่อ

ทว่านกไฟปีก (อี้หั่วเสอ) หนึ่งในยี่สิบแปดกลุ่มดาวนั้นยากกว่าที่เขาคิดไว้มาก

ต่อให้มีวัสดุจากนกเทพเพลิงพิโรธช่วย แต่ก็ยังรู้สึกว่ายากเกินเอื้อม แถมพลังจิตก็ค่อนข้างจะเหนื่อยล้าพอสมควร

ต้องบอกเลยว่าการวาดกลุ่มดาวทั้งยี่สิบแปดในตอนนี้ยังดูฝืนไปหน่อย

ตามหลักการแล้ว เริ่มต้นจากกลุ่มดาวเทียนกางและตี้ซาคงง่ายกว่า แต่เพราะดันไปเจอนกเทพเพลิงพิโรธเข้าเสียก่อน

ข่าวดีคือ การปรับสัดส่วนของสีดูเหมือนจะช่วยบรรเทาสถานการณ์นี้ลงได้

ดังนั้น การศึกษาวิจัยครั้งนี้จึงกินเวลาไปถึงสามวันเต็มๆ

ในช่วงเวลานี้เขาไปร่วมสู้รบเคียงบ่าเคียงไหล่กับจางจื่อห่าวในรอบคัดเลือก ซึ่งก็ถือว่าชนะมาได้อย่างค่อนข้างง่ายดาย

และจางจื่อห่าวก็ไม่ทำให้ผิดหวัง เขานำออเดอร์ม้วนภาพคัดลอกของแม่ทัพยมโลกวัวหน้ามาให้ได้เยอะพอสมควร

แน่นอนว่าออเดอร์ที่ดึงดูดเข้ามาด้วยตัวของอู๋เสียนเองก็มีไม่น้อยเช่นกัน

สิ่งที่น่ากล่าวถึงคือ ม้วนภาพยมทูตขาวดำทั้งสิบสองชุดก่อนหน้านี้ ได้แปรเปลี่ยนมาเป็นออเดอร์ม้วนภาพดันเจี้ยนถึงสามชุด ส่วนลูกค้าคนอื่นๆ ก็น่าจะยังคงเฝ้าดูสถานการณ์กันอยู่

เช้าตรู่วันนี้ เขาพร้อมกับอาจารย์สาวได้ทำธุรกรรมกับทางสมาคมจนเสร็จสิ้น

เก็บเกี่ยวปัจจัยพลังเทพและผลึกพลังวิญญาณมาได้มากมายมหาศาล

ส่วนหนึ่งถูกเก็บไว้ในสโมสรเพื่อใช้เป็นทุนในการดำเนินงาน ส่วนที่เหลือเซวียหลิงหลิงและอู๋เสียนแบ่งกันคนละครึ่ง

ถึงจะเป็นอย่างนั้น ก็ยังถือว่าอู๋เสียนได้รับความมั่งคั่งมหาศาลอยู่ดี

พูดง่ายๆ ก็คือ ตอนนี้เขาร่ำรวยจนน้ำมันล้นเหลือ ถึงขั้นเริ่มสั่งซื้อวัสดุสัตว์ประหลาดระดับสูงจากร้านคุณฮูได้แล้ว

และพลังแห่งโชคลาภของเทพเจ้าแห่งโชคลาภนั้น ก็ยิ่งมีอยู่อย่างหนาแน่นจนน่าตกใจ

...

ณ เมืองเย่าหยาง สมาคมนักวาดม้วนภาพ

ชุยเหวินเซวียนที่เพิ่งจัดการเรื่องธุรกรรมเสร็จสิ้น ก็เริ่มทำงานอย่างวุ่นวายด้วยความกระตือรือร้น

"รีบหน่อย~ รีบหน่อย จัดตั้งทีมงานออกเดินทางไปนอกพื้นที่ ไปช่วยฝ่ายต่างๆ อัปเกรดม้วนภาพระดับทองเมืองร้างภูเขาตายให้เขาด้วย ส่วนราคาจัดการให้ยืดหยุ่นตามสถานการณ์เลย" ชุยเหวินเซวียนเร่งเร้าลูกน้องด้วยความร้อนใจ "ห้ามปล่อยให้สมาคมพันธมิตรอื่นชิงตัดหน้าไปเด็ดขาด"

"ท่านประธานครับ การที่เราทำแบบนี้มันจะดูไม่ค่อยดีหรือเปล่าครับ? ถ้าทางสำนักฝึกหัดยมโลก..."

"ธุระกงการอะไรของฉัน ใครเห็นเงินแล้วไม่คว้านี่มันโง่ชัดๆ"

ตามสถานการณ์ปกติ การรั่วไหลของคู่มือพิชิตม้วนภาพระดับทองถือเป็นเรื่องใหญ่ สำนักงานใหญ่ของสมาคมคงต้องเกรงใจทางสำนักฝึกหัดยมโลกอยู่บ้าง

แต่ครั้งนี้มันต่างออกไป

ตราบใดที่ตระกูลจ้าวยังต้องการรักษาหน้าตา ครั้งนี้พวกเขาก็จำต้องกลืนเลือดเก็บความแค้นไว้เอง

อย่างไรเสีย เงินจำนวนเพียงเท่านี้ในสายตาของตระกูลผู้มั่งคั่งอย่างตระกูลจ้าวก็ไม่ได้นับเป็นอะไรมากมายนัก

...

ณ สำนักฝึกหัดยมโลก ภายในโถงอันโอ่อ่า

เหล่าสมาชิกตระกูลจ้าวที่นำโดยจ้าวเกา ผู้นำตระกูลจ้าว ต่างมารวมตัวกันด้วยสีหน้าที่ย่ำแย่ทุกคน

โดยเฉพาะจ้าวชิงเหอที่ใบหน้าแข็งทื่อไปจนถึงขีดสุด "ดีจริงๆ เซวียหลิงหลิง ปีกกล้าขาแข็งขึ้นมากแล้วสินะ?"

เดิมทีคิดจะฉกฉวยโอกาสนี้ทำเงินก้อนโต ใครจะไปคิดว่าเพียงแค่ชั่ววันเดียว ธุรกิจที่ตระกูลอุตส่าห์ตกลงไว้ก็ถูกทางสมาคมฉกชิงไปในราคาที่ถูกกว่าเสียหมดสิ้น

"พอได้แล้ว ให้ความสำคัญกับเกียรติภูมิของตระกูลเป็นหลัก" จ้าวเกากล่าวด้วยน้ำเสียงกดต่ำ "แจ้งไปยังสาขาข้างเคียงทุกจุดให้เคลื่อนไหวโดยเร็ว พยายามลดความสูญเสียให้ได้มากที่สุด"

"รับทราบครับท่านผู้นำตระกูล"

"เรื่องใหญ่ระดับม้วนภาพระดับทองรั่วไหลขนาดนี้ จะให้จบลงแบบนี้เลยหรือครับ?" จ้าวชิงเหอถามด้วยความอัดอั้น

"ใครเป็นคนทำรั่วไหลล่ะ? แกงั้นเหรอ?" จ้าวเกาสะบัดกองเอกสารข้อมูลออกไปอย่างไม่พอใจ "ดูวิธีการพูดของสมาคมแต่ละฝ่ายสิ ทั้งลับทั้งแจ้ง พวกเขาแทบจะชี้หน้าบอกตรงๆ แล้วว่าคู่มือรั่วไหลมาจากฝั่งตระกูลจ้าวของเรา"

เมื่อได้ยินดังนั้น จ้าวชิงเหอก็พูดไม่ออก

"มันเป็นความผิดของเราแต่แรก เรื่องนี้ทำได้เพียงพยายามกดให้จมดินลงไปเท่านั้น" จ้าวเกากล่าวอย่างจนใจ "นึกไม่ถึงจริงๆ ว่าแม่หนูตระกูลเซวียคนนั้นจะสามารถทำให้ทางสมาคมยอมเข้ามาช่วยออกหน้าได้ ดูถูกเธอเกินไปจริงๆ"

"ตอนนี้จะทำยังไงต่อดีครับ?" จ้าวชิงเหอกัดฟันกรอด "ตระกูลอื่นๆ เกรงว่าจะอาศัยเรื่องนี้มาหาเรื่องกลั่นแกล้งเรา"

นัยน์ตาของจ้าวเกาหรี่ลง เขาครุ่นคิดอยู่ครู่ใหญ่ก่อนจะกล่าวว่า "เรื่องตระกูลอื่นน่ะไม่ใช่ปัญหา เพราะพวกมันเองก็ไม่ได้สะอาดบริสุทธิ์อะไร แต่เรื่องที่กระทบต่อชื่อเสียงของตระกูลจ้าวของเรานี่สิที่เป็นปัญหา

เอาแบบนี้ หลังจาก挽回 (กู้คืน) ความสูญเสียได้บ้างแล้ว ให้ประกาศในนามของตระกูลจ้าวของเรา เปิดเผยคู่มือพิชิตม้วนภาพระดับทองออกมาให้สาธารณชนทราบไปเลย นอกจากจะช่วยกู้ชื่อเสียงให้กับตระกูลแล้ว ยังช่วยให้แกได้โชว์หน้าตาต่อหน้าทุกฝ่ายเป็นการสร้างผลงานและความประทับใจไปในตัวด้วย"

เมื่อได้ยินดังนั้น นัยน์ตาของจ้าวชิงเหอก็เป็นประกาย

คุณชายจ้าวไม่ได้ขาดแคลนอะไร สิ่งที่เขาต้องการคือการได้โชว์หน้าตา ต้องการชื่อเสียงนั่นแหละ~!

ในขณะนั้น จ้าวเกาก็ได้รับโทรศัพท์สายหนึ่ง ใบหน้าของเขากลายเป็นย่ำแย่ขึ้นมาทันที

"เกิดอะไรขึ้นครับท่านพ่อ?"

"ฮึ่ม~ สำนักฝึกหัดวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ตัดการติดต่อธุรกิจเรื่อง 【ธาตุวิญญาณ】 และวัสดุสำคัญบางอย่าง ดูเหมือนจะเกิดเรื่องใหญ่ขึ้น" จ้าวเกากล่าวด้วยสีหน้ามืดมน

"ห๊ะ?" จ้าวชิงเหอตกใจสุดขีด "ธุรกิจใหญ่ขนาดนี้ ตัดก็ตัดง่ายๆ อย่างนี้เลยเหรอครับ?"

สีหน้าของจ้าวเกาดูแปรปรวน "ส่งคนไปสืบดู เรื่องนี้มันมีพิรุธ"

ควรทราบไว้ว่า ธุรกิจที่ทำกับสำนักฝึกหัดวิญญาณศักดิ์สิทธิ์นั้น เป็นหนึ่งในธุรกิจหลักของตระกูลจ้าวมาโดยตลอด

สิ่งที่พวกเขาจัดหาให้นั้นล้วนเป็นทรัพยากรที่ขาดไม่ได้สำหรับสำนักฝึกหัดวิญญาณศักดิ์สิทธิ์

แต่ในตอนนี้ ทางสำนักฝึกหัดวิญญาณศักดิ์สิทธิ์กลับเป็นฝ่ายตัดขาดธุรกิจนี้ด้วยตัวเอง?

"หรือว่าพวกเขาจะหาของทดแทนได้แล้ว? ไม่น่าจะเป็นไปได้นะ..."

...