บทที่ 92 สิทธิ์เข้าถึงดินแดนศักดิ์สิทธิ์

อู๋เสียนที่นั่งอยู่ข้างๆ รู้สึกตื่นเต้นในใจ เขาเข้าใจโดยสัญชาตญาณว่าสมาคมต้องการเจรจาเรื่องอะไร

ทำได้เพียงบอกว่า เมื่อโชคลาภมาถึงจริงๆ ก็ฉุดไม่อยู่เลยทีเดียว

ในตอนนี้เอง เขาเพิ่งจะตระหนักได้ถึงมูลค่าของคู่มือการพิชิตม้วนภาพระดับทองเมืองร้างภูเขาตายฉบับนี้

ในโลกแห่งม้วนภาพปัจจุบัน ดันเจี้ยน 【เมืองร้างภูเขาตาย】 ทั่วทุกหนทุกแห่ง ต่างกำลังเฝ้ารอการอัปเกรดอย่างใจจดใจจ่อ

"อาจารย์สาวครับ อย่าลืมผมนะครับ" อู๋เสียนกระซิบเตือน

"วางใจเถอะ ส่วนแบ่งของเธอไม่ขาดหรอก" เซวียหลิงหลิงกล่าวหยอกล้อ "รอบนี้ถ้าสำเร็จไปได้ด้วยดี ฉันคงสามารถส่งผลกำไรกลับไปจุนเจือตระกูลได้เลยล่ะ"

จากนั้นภายใต้การนำของท่านอาจารย์เฉิน ทั้งหมดก็มาถึงห้องรับรองเพื่อรอคอย

ระหว่างรอคอย อู๋เสียนก็พูดถึงความสงสัยในใจออกมา "อาจารย์สาวครับ ทำไมคุณถึงต้องไปดิ้นรนอยู่ที่สำนักฝึกหัดยมโลกให้ได้เลยล่ะครับ? ผมว่าอยู่ที่สมาคมก็ดีออก อย่างน้อยก็ไม่ต้องทนรับความกดดันแบบนั้น"

"ฮ่าๆ คำพูดนี้ของเสี่ยวอู๋ อาจารย์ชอบจริงๆ" ท่านอาจารย์เฉินกล่าวพร้อมรอยยิ้ม "ไม่สู้เธอมาอยู่กับสมาคมเราถาวรเลยล่ะ"

"อาจารย์ไม่เข้าใจหรอกค่ะ" เซวียหลิงหลิงเหลือบมองท่านอาจารย์เฉินอย่างไม่สบอารมณ์

"หรือว่าจะมีเหตุผลที่ต้องไปให้ได้ หรือว่ามีความยากลำบากอะไรหรือเปล่าครับ?" อู๋เสียนถามด้วยความไม่เข้าใจ

"ก็... ประมาณนั้นค่ะ" เซวียหลิงหลิงถอนหายใจแผ่วเบา

อู๋เสียนชะงักไปเล็กน้อย มีเหตุผลจริงๆ ด้วยงั้นหรือ?

ท่านอาจารย์เฉินที่เห็นเช่นนั้นจึงกล่าวหยอกล้อเล็กน้อย "ตระกูลเซวียมีสิทธิ์ในการบริหารจัดการอยู่"

"สิทธิ์ในการบริหารจัดการงั้นเหรอ?"

"ใช่แล้วค่ะ" เซวียหลิงหลิงถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะเริ่มอธิบาย "ตระกูลเซวียของฉันในฐานะหนึ่งในตระกูลผู้ก่อตั้ง มีคุณสมบัติในการแข่งขันเพื่อชิงสิทธิ์ในการบริหารจัดการสำนักฝึกหัดยมโลก และสิทธิ์ในการแข่งขันเพื่อควบคุมดินแดนศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งจุดนี้ไม่มีใครสามารถพรากไปจากเราได้"

อู๋เสียนเข้าใจได้ในทันที

ถ้าเปรียบสำนักฝึกหัดเหมือนองค์กรระดับสหประชาชาติ ตระกูลผู้ก่อตั้งแต่ละตระกูลก็เปรียบเสมือนสมาชิกถาวรทั้งห้าที่มีสถานะพิเศษ

แม้ตระกูลเซวียจะเสื่อมถอยลงไปมากจนสถานะนี้ดูไร้ประโยชน์ แต่ตัวอำนาจในสมัยก่อนนั้นยังคงอยู่

ขอเพียงตระกูลเซวียสามารถฟื้นตัวกลับมาได้ ก็จะสามารถทวงคืนอำนาจและสถานะที่ควรจะเป็นกลับมาได้อีกครั้ง

โดยเฉพาะสิทธิ์ในการควบคุมดินแดนศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งเป็นจุดที่เซวียหลิงหลิงให้ความสำคัญมากที่สุด

สิ่งที่เรียกว่าดินแดนศักดิ์สิทธิ์ หมายถึงกลุ่มก้อนแผนภาพเทพที่แต่ละสำนักฝึกหัดร่วมกันสร้างขึ้นในห้วงแห่งกฎเกณฑ์ ซึ่งต่างส่งเสริมและมีอิทธิพลต่อกันและกันจนนำไปสู่การพัฒนาไปพร้อมๆ กัน นี่คือเหตุผลพื้นฐานที่ทำไมสำนักฝึกหัดแต่ละแห่งถึงได้ยืนหยัดมาอย่างยาวนานและไม่มีใครสามารถสั่นคลอนได้

และตระกูลเซวียในฐานะตระกูลผู้ก่อตั้ง แนวคิดในการสร้างม้วนภาพที่สืบทอดกันมาจึงมีรอยประทับที่ให้สิทธิ์ในการควบคุมดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งยมโลกโดยกำเนิด

พูดง่ายๆ ก็คือมีสิทธิ์ระดับผู้ดูแลระบบของดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งยมโลกมาตั้งแต่เกิด

จุดนี้เป็นสิ่งที่ตระกูลที่ทำอาชีพสายยมโลกในยุคหลังไม่อาจเทียบได้เลย

"รอให้อาจารย์รวมแผนภาพเทพเข้ากับดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งยมโลกได้ก่อนเถอะ อาจารย์จะดึงแผนภาพเทพของเธอเข้าไปด้วย เพื่อให้เธอได้รับประสบการณ์จากดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งยมโลกที่สั่งสมมานับพันปี" แววตาของเซวียหลิงหลิงเต็มไปด้วยความคาดหวัง "ถึงตอนนั้นเธอจะต้องก้าวกระโดดขึ้นไปได้ไกลอย่างแน่นอน"

อู๋เสียนทำสีหน้าไม่ใส่ใจ เขาไม่ได้มีความสนใจในสิ่งที่เรียกว่าดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งยมโลกเลยแม้แต่น้อย

จะเรียกให้ดูดีว่าระบบแผนภาพเทพแห่งยมโลก หรือจะเรียกให้ดูแย่ว่ามันก็แค่กลุ่มวงในของพวกแผนภาพเทพที่มารวมกลุ่มกันเฉยๆ

สำหรับนักวาดม้วนภาพสายยมโลกคนอื่น การได้รวมแผนภาพเทพเข้ากับดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งยมโลกถือเป็นการยอมรับครั้งยิ่งใหญ่ที่ทำให้แผนภาพเทพของตนเติบโตได้ดีขึ้น และมองว่านั่นเป็นเกียรติประวัติ

แต่สำหรับแผนภาพเทพของอู๋เสียนแล้ว มันกลับดูเป็นการลดเกรดลงเสียมากกว่า

ในฐานะคนที่มีระบบที่สมบูรณ์ในตัว สิ่งที่เขาต้องทำในอนาคตคือการสร้างระบบดินแดนศักดิ์สิทธิ์ของตัวเองขึ้นมา

แม้ว่าจะยากลำบากและยาวไกลแค่ไหน แต่ขอเพียงแค่เงินและทรัพยากรถึง ก็ไม่มีอะไรที่สร้างขึ้นมาไม่ได้

ถึงตอนนั้นเมื่อระบบดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งยมโลกของเขาเป็นรูปเป็นร่าง เซวียหลิงหลิงก็ไม่จำเป็นต้องไปอยู่ที่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งยมโลกที่ไหนอีกแล้ว เดี๋ยวเขาจะรับหน้าที่สร้างดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งยมโลกขึ้นมาให้ และจะพาอาจารย์ไปบินด้วยกันเอง

แน่นอนว่านั่นเป็นเรื่องของอนาคต

ประเด็นสำคัญในตอนนี้คือผลกำไรจากคู่มือการพิชิตเมืองร้างภูเขาตายระดับทอง

ไม่นานนัก ชุยเหวินเซวียน ประธานสมาคมเมืองเย่าหยางก็กลับมา เขาเป็นชายชราที่ดูอารมณ์ดี ทันทีที่เข้าประตูมาก็หยอกล้อเซวียหลิงหลิงอย่างสนิทสนม "ร้ายกาจจริงๆ แม่หนูหลิงหลิง เมืองร้างภูเขาตายระดับทองอัปเกรดขึ้นมาได้ก็เพราะฝีมือเธอ สมกับเป็นลูกศิษย์คนโปรดของฉันจริงๆ เก่งมาก!"

อะไรกันเนี่ย? ลูกศิษย์คนโปรด? ทำเอาอู๋เสียนและหวังเสี่ยวชงฟังแล้วถึงกับอึ้ง

"พอเถอะค่ะอาจารย์ พวกเรามาคุยธุระกันก่อน" เซวียหลิงหลิงกุมขมับอย่างพูดไม่ออก

"คนนี้คงเป็นหลานศิษย์คนโปรดของฉันสินะ?" ชุยเหวินเซวียนหรี่ตามองอู๋เสียน เห็นได้ชัดว่าเขาตรวจสอบข้อมูลอู๋เสียนมาจนละเอียดแล้ว "หลิงหลิง ศิษย์คนนี้คงจะอยู่ที่สมาคมของเราแล้วใช่ไหม?"

"จะคุยธุระก่อนได้หรือยังคะ?" เซวียหลิงหลิงกล่าวอย่างจนใจ

อู๋เสียนมองไปยังชายชราตัวเตี้ยที่เป็นคนขี้เล่นคนนี้ ก่อนจะลุกขึ้นอย่างสุภาพ "ผู้น้อยอู๋เสียน ขอคารวะประธานครับ"

"ประธานอะไรกันล่ะ เรียกว่าอาจารย์ปู่สิ"

"อาจารย์... อาจารย์ปู่ครับ"

อู๋เสียนเรียกด้วยความรู้สึกประดักประเดิด แต่เซวียหลิงหลิงดูเหมือนจะไม่ได้คัดค้านอะไร

"แบบนี้สิถึงจะถูก" ท่านชุยเหวินเซวียนยิ้มอย่างพึงพอใจ สีหน้าเริ่มกลับมาจริงจัง ซึ่งเห็นได้ชัดว่าเขาไม่ได้ดูง่ายเหมือนที่เห็นภายนอก "อัปเกรดเมืองร้างภูเขาตายของเมืองเย่าหยางเราให้เสร็จก่อน ส่วนเรื่องสมาคมน่ะ อาจารย์ยังต้องปรึกษากับทางสำนักงานใหญ่ก่อน ลองบอกราคาที่เธอต้องการมาก่อนสิ"

"รับรองว่าถูกกว่าทางสำนักฝึกหัดแน่นอนค่ะ" เซวียหลิงหลิงกล่าวด้วยความโกรธแค้น "ไม่ว่าพวกเขาจะให้ราคาเท่าไหร่ ทางฉันลดให้คุณอาจารย์ไปเลยยี่สิบเปอร์เซ็นต์ค่ะ"

"แค่ลดราคายี่สิบเปอร์เซ็นต์งั้นเหรอ?" ท่านชุยเหวินเซวียทำปากยื่นแสดงความไม่พอใจ ราวกับกำลังหยอกล้อกับลูกหลาน "อาจารย์เสียใจนะเนี่ย~!"

"งั้นลดสามสิบเปอร์เซ็นต์ค่ะ ไม่ลดไปมากกว่านี้แล้ว" เซวียหลิงหลิงกล่าวอย่างจนใจ "ศิษย์ยังหวังจะใช้โอกาสนี้หาเงินค่าขนมเล็กๆ น้อยๆ อยู่เลยนะคะ"

"ลดสามสิบเปอร์เซ็นต์ก็พอถูไถ" ท่านชุยเหวินเซวียถึงได้พอใจ "เดี๋ยวผมจะไปปรึกษากับทางสมาคมใหญ่ ถ้ามีความคืบหน้าจะรีบแจ้งให้เธอทราบทันที"

"ถ้าอย่างนั้นก็ตกลงตามนี้ค่ะ"

หลังจากพูดคุยกันอีกเล็กน้อย อู๋เสียนและพวกอีกสองคนก็ขอตัวลา

ทว่าพวกเขายังไม่รีบกลับ แต่ตรงไปที่ดันเจี้ยน 【เมืองร้างภูเขาตาย】 ระดับสามของสมาคมเพื่อช่วยจัดการอัปเกรดให้

หวังเสี่ยวชงโวยวายอยากจะเข้าไปด้วย แต่น่าเสียดายที่เข้าไปได้ไม่นานก็ถูกแรงปะทะจากการต่อสู้เด้งออกมาเสียก่อน

ช่วงบ่าย อู๋เสียนกอดปัจจัยพลังเทพในมือไว้แน่น หัวเราะจนหุบปากไม่ลง

"อาจารย์สาวครับ ธุรกิจนี้ไปได้สวยเลยนะครับเนี่ย ทำธุรกิจนี้รุ่งแน่นอน"

นอกจากรายได้จากดันเจี้ยนจะเป็นของพวกเขาแล้ว ยังได้รับเงินค่าเหนื่อยเพิ่มอีกสองหมื่นผลึกพลังวิญญาณอีกด้วย

แน่นอนว่านี่เป็นราคาพิเศษสำหรับเมืองเย่าหยางเท่านั้น ส่วนสมาคมในที่อื่นๆ ราคานี้ไม่มีทางได้แน่นอน

"อืม" เซวียหลิงหลิงเองก็ปิดความตื่นเต้นไว้ไม่อยู่ "มีเงินก้อนนี้ สโมสรของพวกเราก็จะก้าวเข้าสู่เส้นทางที่ถูกต้องได้อย่างแท้จริงเสียที"

...

เมื่อกลับถึงวิลล่าหลังน้อยในเขตถนนสายเหนือ

อู๋เสียนตัดสินใจนำปัจจัยพลังเทพหลายชนิดมาใช้เพื่อยกระดับม้วนภาพเทพเจ้าแห่งโชคลาภและม้วนภาพสิบแม่ทัพยมโลก

น่าเสียดายที่ครั้งนี้เทพเจ้าแห่งโชคลาภเพียงแค่เพิ่มคุณสมบัติและระดับจิตวิญญาณขึ้นเล็กน้อยเท่านั้น ยังไม่สามารถเพิ่มรอยประทับแห่งชีวิตเส้นที่สี่ได้

แสดงให้เห็นว่า ปัจจัยพลังเทพพวกนี้เมื่อดูดซับครั้งแรกจะได้ผลดีที่สุด ส่วนครั้งต่อๆ ไปเป็นเพียงการเปลี่ยนแปลงเชิงปริมาณ ไม่ใช่การเปลี่ยนแปลงเชิงคุณภาพ

สำหรับเรื่องการทำม้วนภาพระดับทองนั้น ขอพักไว้ก่อน

ท้ายที่สุดม้วนภาพระดับทองก็เป็นเพียงพาหนะของแผนภาพเทพ ขอเพียงบรรลุความเข้าใจในกฎเกณฑ์ของแผนภาพเทพถึงระดับหนึ่งเสียก่อน ถึงจะสามารถแสดงผลออกมาบนม้วนภาพระดับทองได้

ไม่อย่างนั้นก็จะเกิดเหตุการณ์เหมือนคอมพิวเตอร์สเปกสูงแต่เล่นได้แค่เกมต่อบล็อก "พัดลมการ์ดจอ" แทบไม่หมุนเลยด้วยซ้ำ

"ชิชะ สี่จตุรเทพ สี่วิญญาณศักดิ์สิทธิ์ นกเทพเพลิงพิโรธ"

หลังจากซึมซับสัมผัสจากขนของนกเทพเพลิงพิโรธ และโครงสร้างทางจิตวิญญาณจากวัสดุวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ต่างๆ อู๋เสียนก็รู้สึกกระสันอยากจะลองทำเต็มที่แล้ว

เมื่อชาติที่แล้วตอนที่ทำงานรับจ้างออกแบบศิลปะ เขาเคยโชคดีได้มีโอกาสไปเยือนวัดอวี้หวงที่เมืองจิ้นเฉิง มณฑลซานซี ซึ่งเขายังคงประทับใจจนถึงทุกวันนี้

ประกอบกับภาพจำที่นกเทพเพลิงพิโรธมอบให้ เขาจึงคิดว่าจะลองเริ่มต้นจากกลุ่มดาว "อี้หั่วเสอ" (งูไฟปีก) ในกลุ่มดาวจูเชว่ทั้งเจ็ด เพื่อดูว่าจะสามารถสร้างหนึ่งในเทพดาราเหล่านั้นออกมาได้หรือไม่

พอดีกับที่วัสดุจำพวกงูที่ได้จากวิญญาณงูทะเลก่อนหน้านี้ยังเหลืออยู่

"ถ้าอย่างนั้น ก็เริ่มจากอี้หั่วเสอเลยแล้วกัน"

ตึง! ตึง! ตึง!

เสียงเคาะประตูขัดจังหวะความคิดของอู๋เสียน

เมื่อเปิดประตูออกไปดู กลับกลายเป็นจางหมาจื่อและจางจื่อห่าว พ่อลูกคู่นั้น

ในเวลานี้จางจื่อห่าวดูมีความมั่นใจเต็มเปี่ยม พลังวิญญาณของเขาเลื่อนระดับเป็นระดับสองแล้ว

"ท่านผู้เป็นเลิศ แม่ทัพยมโลกวัวหน้าเลื่อนระดับเป็นสามดาวครึ่งแล้วครับ พลังวิญญาณเองก็ถึงระดับสองแล้ว" จางจื่อห่าวนั่งคุกเข่าลงข้างหนึ่ง ประสานมือขอคำสั่ง "โปรดชี้แนะด้วยครับ!"

"เร็วขนาดนี้เลย? ไม่ใช่ว่าบอกต้องใช้เวลาครึ่งเดือนหรอกเหรอ?" อู๋เสียนกล่าวด้วยความตกตะลึงจนทำอะไรไม่ถูก