บทที่ 99 เปิดตัวอย่างเป็นทางการ

เขานั้นไม่เหมือนกับอาจารย์สาว ที่มีสถานะเป็นนักวาดม้วนภาพจากสำนักฝึกหัดคอยการันตี

เขาเป็นเพียงนักวาดม้วนภาพอิสระที่พยายามดิ้นรนมาจากย่านชุมชนแออัดเท่านั้น

ไม่มีใครรู้ว่าม้วนภาพของเขานั้นยอดเยี่ยมเพียงใด หรือแม้กระทั่งไม่มีใครรู้ด้วยซ้ำว่าจริงๆ แล้วเขาคือนักวาดม้วนภาพ

ต้องเข้าใจไว้ว่าในโลกใบนี้ ผลทางด้านแบรนด์ของนักวาดม้วนภาพนั้นมีอิทธิพลอย่างมาก

ผู้บริโภคส่วนใหญ่มักยินดีเลือกผลงานของนักวาดม้วนภาพที่มีชื่อเสียงมากกว่า ไม่ใช่เพียงเพราะคุณภาพที่รับประกันได้ แต่การได้ครอบครองผลงานจากคนดังยังช่วยเสริมภาพลักษณ์ให้ดูมีหน้ามีตาเวลาหยิบจับไปใช้งานอีกด้วย

ดังนั้น การสร้างชื่อให้สิบแม่ทัพยมโลกเป็นที่รู้จักเพียงอย่างเดียวจึงยังไม่เพียงพอ

ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ชื่อของนักวาดม้วนภาพ "อู๋เสียน" จะต้องก้าวเข้าสู่สายตาของสาธารณชนอย่างเป็นทางการ

พูดง่ายๆ ก็คือ: สร้างแบรนด์ให้มั่นคงเสียก่อน!

"ต่อไปก็คงต้องไปสร้างสีสันที่ป้อมปราการแห่งอื่นบ้างแล้ว"

หลังจากเปิดตัวม้วนภาพไปรอบหนึ่งแล้ว อู๋เสียนตัดสินใจเก็บม้วนภาพสิบแม่ทัพยมโลกฉบับคัดลอกลงอย่างเด็ดขาด แล้วพาอี้หั่วซิงจวินมุ่งหน้าไปยังสมรภูมิป้อมปราการแห่งอื่น

...

ณ เมืองเย่าหยาง เขตเมืองใหม่

ภายในคฤหาสน์ของตระกูลหวังที่คุ้นเคย ท่านผู้เฒ่าหวังเฟิงเหนียนกำลังนั่งจ้องหน้าจอโทรทัศน์เรียงรายหลายเครื่อง เพื่อรับชมการแข่งขันในสมรภูมิของลีกระดับแกนทองแดง

เลขานุการและบอดี้การ์ดคนสนิทที่อยู่ข้างๆ อดไม่ได้ที่จะเกิดความสงสัย

"ท่านครับ ทำไมดูเหมือนท่านไม่ได้ให้ความสนใจกับผลงานของคุณชายน้อยเท่าไหร่ แต่กลับไปสนใจชายหนุ่มที่ชื่ออู๋เสียนคนนี้แทนล่ะครับ?"

ท่านผู้เฒ่าหวังตอบอย่างไม่รีบร้อน โดยมีรอยยิ้มประดับอยู่ที่มุมปาก "คนที่มีความสามารถโดดเด่นมักจะดึงดูดสายตาผู้คนได้ง่ายกว่า ไม่ใช่หรือ?"

"แต่ผมรู้สึกว่าคุณชายน้อยก็มีความสามารถมากเช่นกันนะครับ"

ท่านผู้เฒ่าหวังพยักหน้ายิ้มๆ โดยไม่ได้ปฏิเสธ อย่างน้อยลูกหลานเขาก็ไม่ได้ทำตัวให้ขายหน้าก็ถือว่าใช้ได้แล้ว

"ฉันว่าม้วนภาพของเจ้าเด็กนี่ไม่เลวเลยนะ มีศักยภาพมากทีเดียว" ท่านผู้เฒ่าหวังเอ่ยขึ้นทันที "เธอไปที่สโมสรราชาผีสิ สั่งจองม้วนภาพของเขาทุกแบบมาอย่างละหลายๆ ชุด แล้วนำไปแจกจ่ายให้คนข้างล่างได้ใช้กัน"

"ห๊ะ?" เลขานุการตกใจและแปลกใจ "ท่านเริ่มหันมาสนใจม้วนภาพบุคคลตั้งแต่เมื่อไหร่ครับเนี่ย?"

ต้องทราบว่า ตระกูลหวังของพวกเขานั้นมีชื่อเสียงจากการที่สมาชิกตระกูลใช้พลังการต่อสู้ของตนเองควบคู่ไปกับม้วนภาพสายอาวุธมาโดยตลอด แทบไม่เคยใช้ม้วนภาพบุคคลเลย

ท่านผู้เฒ่าหวังเลิกคิ้วขึ้น

เลขานุการยิ้มเจื่อนๆ แล้วรีบกล่าวว่า "รับทราบครับ ผมจะรีบจัดการเดี๋ยวนี้"

...

ณ เมืองเย่าหยาง เขตเมืองเก่า ตระกูลถัง

เมื่อวานนี้ ตระกูลถังได้ต้อนรับแขกคนสำคัญคนหนึ่ง แม้แต่หลี่จ้านอิงที่ทำงานอยู่ในเหมืองมิติซ้อนทับยังต้องรีบเดินทางกลับมา

ผู้มาเยือนเป็นหญิงสาววัยยี่สิบกว่าปี แม้จะมีท่าทีสุภาพต่อทุกคนในตระกูลถัง แต่ก็ไม่อาจปิดบังความรู้สึกถือตัวที่แผ่ออกมาจากท่าทางของเธอได้

ในฐานะศิษย์ระดับหัวกะทิของสำนักฝึกหัดเครื่องจักรกล การที่ถังชิงเสวียนต้องมาเยือนสถานที่กันดารเช่นนี้ เป็นเพราะ "หงส์ทอง" ที่เกิดขึ้นในเครือญาติของตระกูลนี้โดยเฉพาะ

วินาทีที่ได้เห็นแผนภาพเทพของถังเที่ยวเที่ยวด้วยตาตัวเอง ถังชิงเสวียนก็รู้ได้ทันทีว่าเธอมาถูกที่แล้ว

เธอมองเห็นความหวังในการผงาดขึ้นของตระกูลถังในภาพนั้น จนสามารถก้าวเข้าสู่สภานิติบัญญัติของสำนักฝึกหัดเครื่องจักรกลได้เลยทีเดียว

เมื่อมองดูเด็กน้อยที่กระโดดโลดเต้นไปมาอยู่ตรงหน้า ซึ่งดูเหมือนจะไม่ค่อยเต็มใจอยากจะห่างจากพ่อแม่ ถังชิงเสวียนยิ่งมองก็ยิ่งรู้สึกถูกชะตา

เพียงแต่ในขณะนี้ ครอบครัวของถังเที่ยวเที่ยวดูเหมือนจะกำลังจดจ่ออยู่กับการแข่งขันลีกในสมรภูมิกันอย่างออกรสออกชาติ

เมื่อเพ่งมองสัญลักษณ์การถ่ายทอดสด ดูเหมือนจะเป็นเพียงลีกระดับแกนทองแดงในท้องถิ่นเท่านั้น

สิ่งนี้ทำให้ถังชิงเสวียนหัวเราะไม่ออกร้องไห้ไม่ได้ ตระกูลสายสามของท่านอาเล็กเสื่อมถอยลงไปถึงขนาดนี้เลยหรือ? แค่ลีกระดับแกนทองแดงในที่ห่างไกลยังดูอย่างเมามันขนาดนี้ ดูท่าหลังจากนี้เธอคงต้องให้ทางตระกูลช่วยสนับสนุนให้มากขึ้นเสียแล้ว

"เอ๊ะ~ เจ้าเด็กเสียนคนนี้มีผลงานใหม่แล้วเหรอ?" ถังเปิงอุทานขึ้นข้างๆ

"รู้สึกว่าจะโหดเอาเรื่องเลยนะเนี่ย!" ถังเจิ้งหงเองก็ปิดความตกใจไว้ไม่อยู่ "ขนาดธิดาเพลิงวิญญาณยังถูกจัดการไปได้เลย"

"ฮ่าฮ่า สมแล้วที่เป็นคนที่ลูกสาวฉันถูกใจ ตาถึงจริงๆ นะเด็กคนนี้ ฉันเห็นแววมาแต่แรกแล้ว"

"นั่นสิครับ~ ไม่ดูซะก่อนว่าลูกน้องใคร?" ถังเที่ยวเที่ยวเชิดคางขึ้นด้วยความภาคภูมิใจ

ในเมื่อลูกน้องโชว์ฝีมือได้ยอดเยี่ยมขนาดนี้ ในฐานะเจ้านายอย่างเธอก็รู้สึกภาคภูมิใจไปด้วย

เพียงแต่เมื่อนึกถึงว่ากำลังจะต้องเดินทางไปยังสำนักฝึกหัดเครื่องจักรกลในเร็วๆ นี้ แววตาของเธอก็แฝงไปด้วยความอาลัยอาวรณ์

เมื่อได้ยินบทสนทนาของทั้งครอบครัว ถังชิงเสวียนก็ขมวดคิ้วแน่น สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายบางอย่างที่ไม่ปกติ

เจ้าเด็กบ้านนอกที่อยู่ในหน้าจอถ่ายทอดสดคนนี้มีปัญหา!

และเป็นปัญหาใหญ่เสียด้วย!

เพื่อนเล่นในวัยเด็กงั้นเหรอ?

นี่คือเหตุผลที่เด็กน้อยอาลัยอาวรณ์สถานที่บ้านนอกแห่งนี้งั้นหรือ?

ส่วนการแสดงออกของเจ้าเด็กบ้านนอกนั่น ในสายตาของเธอถือว่าธรรมดามาก ธิดาเพลิงวิญญาณนั่นเธอไม่เคยได้ยินชื่อมาก่อนด้วยซ้ำ คาดว่าเป็นเพียงม้วนภาพเกรดสามจากตระกูลไหนสักแห่งภายใต้สังกัดสำนักฝึกหัดเตินเฟิงเท่านั้น

...

ในสมรภูมิการแข่งขันลีก

อู๋เสียนกลับเข้าสู่โหมดเทพสวรรค์จุติอีกครั้ง และปรากฏตัวขึ้นในป้อมปราการเครื่องจักรกลหลายแห่ง

เมื่อยืนยันได้ว่าอีกสองทีมไม่ต้องการความช่วยเหลือแล้ว เขาก็พุ่งตัวไปก่อกวนป้อมปราการที่สโมสรอื่นเฝ้าอยู่ทันที

เขาไม่ได้มุ่งหวังจะยึดป้อมปราการ แค่ต้องการเข้าไปสร้างความปั่นป่วนและสร้างสีสันให้กับการแข่งขันเท่านั้น

ในท้ายที่สุด เมื่อการแข่งขันสิ้นสุดลง

สโมสรราชาผีก็ยืนหยัดอยู่ในอันดับที่หนึ่งของคะแนนสมรภูมิในครั้งนี้ โดยมีคะแนนสะสมจากการยึดป้อมปราการได้ถึงสามแห่ง

สโมสรเพลิงเทพและสโมสรจั้นเทียนกลับกลายเป็นสโมสรที่รั้งท้ายในอันดับที่หนึ่งและสองจากท้ายตาราง เพราะม้วนภาพระดับสูงของพวกเขาถูกจัดการไปก่อนเวลาอันควร

ในวินาทีที่ถูกส่งตัวกลับมายังสโมสรราชาผี

สมาชิกทุกคนต่างพากันโห่ร้องด้วยความยินดี เซวียหลิงหลิงเองก็ยิ้มจนหุบปากไม่ลง เธอหัวเราะร่าและแจกอั่งเปาพร้อมของรางวัลให้แก่ทุกคน

นัดเปิดสนามครั้งแรกก็คว้าอันดับหนึ่งได้ จะมีอะไรที่น่าตื่นเต้นไปกว่านี้อีก?

"เยี่ยมมาก เยี่ยมมาก ท่านประธานคนนี้มีความสุขจริงๆ!" เซวียหลิงหลิงปิดรอยยิ้มไม่อยู่ "โดยเฉพาะศิษย์รัก แต่การที่เธอเปิดตัวมาด้วยม้วนภาพระดับสูงตั้งแต่ต้นแบบนี้ มันเกินความคาดหมายไปหน่อยนะ"

"ก็แค่อยากจะสร้างชื่อเสียงน่ะครับ" อู๋เสียนยิ้ม "ยังไงผมก็ไม่ได้มีบารมีสูงส่งเหมือนอาจารย์ ทุกอย่างต้องอาศัยแรงตัวเองทั้งนั้นครับ"

"ก็จริง" เซวียหลิงหลิงนึกขึ้นได้ "เพียงแต่ว่าการทำแบบนี้มันอาจจะไม่ค่อยตรงกับสไตล์นักวาดม้วนภาพของพวกเราเท่าไหร่ ดูเหมือนเป็นการลดเกรดตัวเองยังไงก็ไม่รู้"

อู๋เสียนยิ้มรับแต่ไม่ได้ตอบอะไร

เรื่องนี้มันก็ไม่ต่างอะไรกับพวกบัณฑิตในชาติก่อนที่ "ไม่ยอมถอดเสื้อคลุมยาวออก" ใช่ไหมล่ะ?

ชีวิตยังเอาตัวแทบไม่รอดแล้ว จะไปสนเรื่องเสื้อคลุมยาวหรือไม่ยาวไปทำไมกัน?

ปัญหานี้เขาได้ตกผลึกมาตั้งแต่ชาติก่อน ตอนที่ถูกเลิกจ้างจนต้องไปทำงานเป็นพนักงานรับจ้างกินเงินเดือนเป็นทาสให้บริษัทเอาต์ซอร์สแล้ว

โกรธใครก็โกรธได้ แต่อย่าโกรธเงินก็พอ

ต้องสร้างฐานแฟนคลับและความนิยมให้ได้เสียก่อน มิเช่นนั้นต่อให้ผลงานจะมีคุณภาพสูงเพียงใด หรือเก่งกาจแค่ไหน ก็ยากที่จะมีตลาดรองรับ

สิ่งที่เขาต้องทำคือ คว้าทั้งชื่อเสียงและกระแสความนิยมไว้ในมือให้ได้!

"จื่อห่าวใช่ไหม แสดงได้ดีมาก" เซวียหลิงหลิงเดินเข้ามาตบไหล่จางจื่อห่าว "สนใจม้วนภาพของท่านประธานคนนี้ไหมล่ะ? เดี๋ยวจะให้เอาไปใช้ฟรีๆ ชุดหนึ่ง"

อู๋เสียนเพิ่งจะทราบเรื่องที่จางจื่อห่าวเกิดการสะท้อนของดวงวิญญาณกับแม่ทัพยมโลกวัวหน้ามาหมาดๆ

พอได้ยินคำนี้ เขาก็เข้าใจเจตนาของอาจารย์สาวในทันที "อาจารย์สาวครับ ทำแบบนี้มันไม่ค่อยสวยเลยนะครับ~!"

"มันก็ไม่ได้ขัดแย้งกันนี่ เผื่อจื่อห่าวอาจจะมีวาสนากับราชาผีตนอื่นบ้างล่ะ?" เซวียหลิงหลิงเบะปาก "ว่าแต่ เธอไปหาเด็กที่มีความสามารถขนาดนี้มาจากไหนกัน? ช่วยหามาให้ฉันบ้างสักสองสามคนสิ"

"วาสนาครับ" อู๋เสียนยิ้มตอบ

ในแง่หนึ่ง เขากับจางจื่อห่าวก็ถือว่าเป็นวาสนาต่อกันจริงๆ

"ย่านชุมชนแออัดเหรอ?" เซวียหลิงหลิงเริ่มครุ่นคิดอย่างจริงจัง "เดี๋ยวฉันต้องลองไปเดินดูบ้างแล้ว"

และในขณะที่คนในสโมสรกำลังโห่ร้องฉลองกันอยู่นั้น

บรรดาสื่อมวลชนต่างๆ ในเมืองเย่าหยางก็ได้ทยอยเดินทางกันมาถึงแล้ว

แชะ แชะ แชะ

แสงแฟลชสาดส่องจนทุกคนลืมตาแทบไม่ขึ้น

ในฐานะประธานสโมสร เซวียหลิงหลิงยืนอยู่ด้านหน้าเพื่อรับคำสัมภาษณ์และตอบคำถามจากสื่อทุกแขนงอย่างคล่องแคล่ว

ทว่าจุดสนใจของสื่อดูเหมือนจะอยู่ที่อู๋เสียนเป็นหลัก ซึ่งนั่นทำให้เซวียหลิงหลิงรู้สึกพูดไม่ออกอยู่ไม่น้อย

"ขอประทานโทษครับ ท่านประธานเซวีย รองประธานอู๋เสียนเข้าร่วมสโมสรตั้งแต่เมื่อไหร่ครับ?"

"สามารถเชิญรองประธานอู๋เสียนมาให้สัมภาษณ์ได้ไหมครับ?"

"ได้ยินมาว่ารองประธานอู๋เสียนเป็นลูกศิษย์ของคุณ ไม่ทราบว่าคุณมีความเห็นอย่างไรกับผลงานของเขาครับ?"

"ขอถามหน่อยครับ ม้วนภาพธาตุไฟของอู๋เสียนนั่น คุณเป็นคนแนะนำแนวคิดให้เขาใช่ไหมครับ?"

เซวียหลิงหลิงยิ่งฟังก็ยิ่งพูดไม่ออก จนกระทั่งเธอตัดสินใจดึงอู๋เสียนออกมาที่หน้าเวทีเพื่อให้รับคำสัมภาษณ์จากทุกคน

อู๋เสียนรอวินาทีนี้มาตลอด

นับตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เขาจะขอเปิดตัวอย่างเป็นทางการในฐานะ นักวาดม้วนภาพรุ่นใหม่, ศิษย์เอกของเซวียหลิงหลิง, รองประธานสโมสรราชาผี และนักวาดม้วนภาพพิเศษประจำสโมสรราชาผี!