ตอนที่ 14
บทที่ 14 จางหยางเป็นผู้นำการโกง?
minibunny · 8,040 ตัวอักษร
นครเยียนจิง ประเทศจีน
มหาวิทยาลัยการเงินหัวกลาง
มหาวิทยาลัยการเงินหัวกลางเป็นสถาบันในโครงการ “มหาวิทยาลัยชั้นนำสองระดับ” และโครงการ 211 ของประเทศ ได้รับการขนานนามว่าเป็นแหล่งบ่มเพาะผู้เชี่ยวชาญด้านการบริหารการเงินของประเทศจีน
ในการประเมินทางวิชาการรอบที่สองซึ่งเริ่มขึ้นในปี 2006 สาขาเศรษฐศาสตร์ การลงทุน และการเงินของที่นี่ต่างได้รับการประเมินในระดับ A+
การจัดระดับสาขาวิชาคืออะไร?
เป็นการจัดระดับที่รัฐพิจารณาอย่างเป็นเอกภาพ ตามคะแนนของสาขาวิชาที่มหาวิทยาลัยยื่นขอรับการประเมิน โดยสาขาระดับ A+ สามารถเข้าใจได้ว่าเป็นสาขาชั้นนำ
ยกตัวอย่างเช่น มหาวิทยาลัยรัฐศาสตร์และกฎหมายหัวตะวันออก แม้จะไม่ใช่ทั้งมหาวิทยาลัย 985 และ 211 แต่เป็นหนึ่งในสมาชิก “ห้าสถาบันสี่คณะ” การยอมรับในวงการนิติศาสตร์นั้นเหนือกว่ามหาวิทยาลัยแบบครบวงจรระดับ 985 และ 211 ส่วนใหญ่เสียอีก
มหาวิทยาลัยการเงินหัวกลางก็เช่นกัน บัณฑิตจบใหม่จากสาขาการลงทุนในแต่ละปีล้วนเป็นที่หมายตาของบริษัทหลักทรัพย์ชั้นนำ
สิ่งที่นักลงทุนรายย่อยเรียกกันว่า “ทีมชาติ” ส่วนใหญ่ก็มาจากมหาวิทยาลัยการเงินหัวกลาง
เวลานั้น ณ มหาวิทยาลัยการเงินหัวกลาง ศาสตราจารย์สาขาการลงทุน สือซินหรง กำลังขมวดคิ้วแน่น พึมพำกับตัวเองว่า “การแข่งขันบัญชีจำลองหัวซิ่นกลับปล่อยให้นักศึกษามหาวิทยาลัยการเงินและเศรษฐศาสตร์ฮู่ตูทิ้งห่างทุกคน นี่มันเรื่องประหลาดจริง ๆ”
แม้พวกเขาจะไม่ได้แข่งขันกับ “เด็กมหาวิทยาลัยการเงินและเศรษฐศาสตร์ฮู่ตู” เพื่อชิงตำแหน่งฝึกงานที่บริษัทหลักทรัพย์หัวซิ่น แต่การแข่งขันบัญชีจำลองหัวซิ่นประจำปีเป็นการทดสอบวัดระดับสำหรับสถาบันการเงินและเศรษฐศาสตร์ทุกแห่ง ซึ่งเกี่ยวพันกับอันดับสาขาวิชาของมหาวิทยาลัยเหล่านั้น
สือซินหรงเคยนึกถึงมหาวิทยาลัยชิงหัวและมหาวิทยาลัยปักกิ่ง เคยนึกถึงมหาวิทยาลัยการเงินตะวันตกเฉียงใต้ รวมถึงมหาวิทยาลัยในกลุ่มพันธมิตร C9 แต่กลับไม่เคยคิดเลยว่ามหาวิทยาลัยการเงินและเศรษฐศาสตร์ฮู่ตูที่อยู่ระดับ B+ จะกดทุกฝ่ายไว้ได้
ต้องรู้ว่า สาขาการลงทุนของมหาวิทยาลัยการเงินและเศรษฐศาสตร์ฮู่ตูไม่เคยโดดเด่นอะไรนัก ในการสำรวจสาขาวิชาครั้งแรก รัฐยังให้คะแนนเพียงระดับ B+ เท่านั้น
“แปลกจริง!”
“แปลกเกินไปแล้ว!”
สือซินหรงคิดไม่ตก
พวกเขามีแหล่งนักศึกษาที่ดีที่สุด มีคณาจารย์ด้านการเงินที่แข็งแกร่งที่สุด รวมถึงทรัพยากรการศึกษามากที่สุด ไม่มีเหตุผลที่จะพ่ายให้มหาวิทยาลัยการเงินและเศรษฐศาสตร์ฮู่ตู
ขณะที่สือซินหรงครุ่นคิดจนหาคำตอบไม่ได้ เผิงเกอ คณบดีคณะการเงินของมหาวิทยาลัยการเงินหัวกลาง และนักวิชาการแห่งสถาบันวิทยาศาสตร์จีน ก็เดินเข้ามาในห้องทำงาน ในมือยังถือแก้วเก็บความร้อนสีดำอยู่ใบหนึ่ง
“ซินหรง กำลังคิดอะไรอยู่?”
เผิงเกอเอ่ยทักขึ้นก่อน แล้วเดินไปกดน้ำจากตู้กดน้ำ
“คณบดี”
สือซินหรงที่ได้สติรีบลุกขึ้นยืน ก่อนเล่าเรื่องที่กำลังคิดอยู่
“เมื่อครู่นี้ในกลุ่มการเงินกำลังส่งต่อกันว่อน บอกว่าบัณฑิตจบใหม่สาขาการลงทุนรุ่นนี้ของมหาวิทยาลัยการเงินและเศรษฐศาสตร์ฮู่ตู มีผลตอบแทนในการแข่งขันบัญชีจำลองหัวซิ่นสูงกว่ามหาวิทยาลัยการเงินและเศรษฐศาสตร์แห่งอื่นมาก อันดับหนึ่งใช้เวลาเพียงยี่สิบวันทำการ ก็ทำผลตอบแทนได้ถึง 42.4% แล้วยังมีเกือบสามสิบคนที่ผลตอบแทนทะลุ 25% ด้วย”
“เกินจริงขนาดนั้นเลย?”
แววตาเผิงเกอเผยความประหลาดใจวาบหนึ่ง
เขาปิดก๊อกน้ำจากตู้กดน้ำ ก่อนหาที่นั่งลงตามสบายแล้วถามว่า “อันดับหนึ่งของเราได้ผลตอบแทนเท่าไร?”
“อันดับหนึ่งของเราคืออวี๋เทียนโย่ว ผลตอบแทน 36.17% แต่ยังต่ำกว่าพวกเขาเต็ม ๆ 6% ครับ” สือซินหรงตอบอย่างรวดเร็ว
“ตามหลังมากขนาดนี้?”
เผิงเกอขมวดคิ้วโดยไม่รู้ตัว
สาขาการลงทุนของมหาวิทยาลัยการเงินหัวกลางได้รับคะแนน A+ นอกจากมีแหล่งนักศึกษาที่ยอดเยี่ยมและกำลังคณาจารย์ที่แข็งแกร่งแล้ว สิ่งสำคัญที่สุดคือมีนักวิชาการด้านการเงินอย่างเขาคอยคุมอยู่
มหาวิทยาลัยการเงินและเศรษฐศาสตร์ฮู่ตูงั้นหรือ?
พูดตามตรง นอกจากสาขาบัญชีแล้ว สาขาอื่นก็ไม่อยู่ในสายตาเผิงเกอเลย
“แม้จะตามหลังอยู่มาก แต่ผลตอบแทน 36.17% ของอวี๋เทียนโย่วก็ทำลายสถิติที่ดีที่สุดในปีก่อน ๆ แล้ว หากผ่านอีกสิบสามวันทำการที่เหลือไป เขาต้องทะลุ 50% ได้แน่ครับ”
สือซินหรงแก้ต่าง
อวี๋เทียนโย่วเป็นศิษย์คนโปรดของเขา อีกทั้งยังเป็นนักเรียนอันดับหนึ่งของนครหางเฉิงในการสอบเข้ามหาวิทยาลัย ความสามารถและพรสวรรค์ไม่ต้องสงสัยเลย
“บอกให้นักศึกษาเร่งมือกันหน่อย อย่าปล่อยให้คนอื่นแซงหน้าได้”
คำพูดของเผิงเกอดูเหมือนมีนัยแฝงอยู่
สำหรับคนในระดับของเขา ความสามารถไม่จำเป็นต้องพูดถึง แต่สิ่งที่เขากลัวคือเหล่าลูกศิษย์จะทำให้เขาขายหน้า
ในวงการแพทย์มีเรื่องขำเรื่องหนึ่งกล่าวว่า เดิมทีนักวิชาการคนหนึ่งวางมือ ไม่ผ่าตัดอีกแล้ว แต่ศิษย์กลับโทรมาบอกว่ารับมือไม่ไหว สถานการณ์ฉุกเฉินอย่างยิ่ง จนทำให้นักวิชาการแพทย์ระดับสูงที่ควรเกษียณตัวเองต้องกลับมาคุมมีดผ่าตัดอีกครั้ง
ลูกศิษย์จะขายหน้าก็ขายไป แต่อาจารย์ขายหน้าไม่ได้!
“ผมจะให้พวกเขาเร่งมือครับ”
สือซินหรงพยักหน้าเล็กน้อย
เขาไม่ยอมให้มหาวิทยาลัยการเงินหัวกลางถูกแซงเด็ดขาด ต้องปกป้องเกียรติยศของมหาวิทยาลัยไว้
……
อีกด้านหนึ่ง
มหาวิทยาลัยการเงินและเศรษฐศาสตร์ฮู่ตู
หวังซิ่งปัง เฉินเจียฟา ฉางปั๋วเทา และอาจารย์ผู้สอนหลักของสาขาการลงทุนคนอื่น ๆ เห็นพ้องกันว่าจะออกไปดื่มฉลองกันสักหน่อยในคืนนี้
ทว่าเพิ่งจองห้องส่วนตัวของโรงแรมเสร็จ สายโทรศัพท์สอบถามจากเถาอวี่อ๋างก็โทรเข้าโทรศัพท์โนเกียของหวังซิ่งปัง
“ทำไมอวี่อ๋างถึงโทรมาหาฉันกะทันหัน?”
หวังซิ่งปังถาม
“คืออย่างนี้ครับ ศาสตราจารย์หวัง” เถาอวี่อ๋างลังเลอยู่บ้าง แต่เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับผลประโยชน์ของตัวเอง สุดท้ายจึงเอ่ยความกังวลออกมา “ผลการแข่งขันบัญชีจำลองของนักศึกษาสาขาการลงทุนรุ่นนี้ของเรา อาจเป็นไปได้ไหมว่าพวกเขาจะส่งต่อคำตอบให้กัน?”
เขาพูดอย่างอ้อมค้อม แต่ความหมายที่ต้องการสื่อก็ชัดเจนแล้ว
แม้เขาจะรับปากว่า ผู้ที่ได้สิบอันดับแรกในการแข่งขันบัญชีจำลองหัวซิ่นสามารถเข้าฝึกงานที่บริษัทหลักทรัพย์หัวซิ่นได้ แต่เขาก็เป็นคนรับความเสี่ยงไว้เอง หากรับคนไร้ความสามารถเข้ามาสิบคน เกรงว่าเขาเองก็อาจต้องออกจากบริษัทหลักทรัพย์หัวซิ่น
“พูดอย่างนี้หมายความว่าอย่างไร? แค่เพราะผลการแข่งขันของมหาวิทยาลัยการเงินและเศรษฐศาสตร์ฮู่ตูดีกว่าหน่อย ก็แปลว่ามีเล่ห์เหลี่ยมงั้นหรือ?” หวังซิ่งปังแสดงออกชัดเจนว่าไม่พอใจกับคำพูดของเถาอวี่อ๋าง น้ำเสียงเจือความขุ่นเคือง
“ไม่ใช่ครับ ไม่ใช่”
เถาอวี่อ๋างรีบปฏิเสธ ก่อนพูดต่อว่า “ศาสตราจารย์หวัง คุณก็ทราบว่าผู้แนะนำกับผู้ได้รับการแนะนำต้องรับผิดร่วมกัน ผมแค่อยากรอบคอบไว้ก่อน จะได้ไม่ถูกคนอื่นนินทา”
“พอแล้ว ฉันเข้าใจแล้ว สองวันนี้ฉันจะตรวจสอบ แล้วค่อยให้คำตอบนาย” หวังซิ่งปังวางสายทันที สีหน้าหม่นลงอย่างมาก
“เกิดอะไรขึ้น?”
ฉางปั๋วเทาสังเกตเห็นความผิดปกติ จึงรีบถาม
“ไม่มีอะไรหรอก ก็แค่เถาอวี่อ๋างนั่นคิดว่าเราร่วมกันโกง ผลการแข่งขันบัญชีจำลองมีการปั่นตัวเลข” หวังซิ่งปังเล่าเรื่องทั้งหมดออกมาตามตรง น้ำเสียงยิ่งไม่เป็นมิตร
เขาขึ้นชื่อเรื่องปกป้องลูกศิษย์ที่สุด ทนไม่ได้เลยที่ใครจะดูแคลนนักศึกษาของตน
พูดจบ เขามองฉางปั๋วเทา เฉินเจียฟา และอาจารย์ผู้สอนหลักคนอื่น ๆ ก่อนถามว่า “พวกคุณรู้เบื้องลึกเบื้องหลังเรื่องนี้หรือเปล่า?”
“อืม...”
ฉางปั๋วเทาครุ่นคิดครู่หนึ่ง แล้วพูดว่า “ช่วงนี้มีเรื่องน่าสนใจอยู่เรื่องหนึ่ง”
“เรื่องอะไร?”
หวังซิ่งปังกับเฉินเจียฟาถามพร้อมกัน
ศาสตราจารย์สาขาการลงทุนคนอื่น ๆ ก็มีท่าทีตื่นตัว รอฟังคำพูดถัดไป
“พวกคุณรู้จักจางหยางใช่ไหม?”
“รู้สิ เด็กเรียนอันดับหนึ่งของสาขานั่นไง”
ฉางปั๋วเทาเพิ่งถามจบ ก็มีศาสตราจารย์คนหนึ่งตอบอย่างอดใจไม่ไหว
ฉางปั๋วเทาพยักหน้ายืนยัน ก่อนพูดต่อว่า “เท่าที่ผมรู้ เหตุผลที่ช่วงนี้เขาไม่ลงมือเทรดเอง ก็เพราะกำลังทำรายงานวิเคราะห์ตลาดให้กับนักศึกษาคนอื่น เพื่อนำไปใช้เทรด”
“หา?”
“อะไรนะ?”
ศาสตราจารย์ทุกคนตกใจ
หัวใจของหวังซิ่งปังกระตุกวูบ แววตาฉายประกายเข้าใจในทันที
“มิน่าล่ะ มิน่าผลการแข่งขันบัญชีจำลองของนักศึกษารุ่นนี้ถึงทำลายสถิติได้ ที่แท้ก็มีคนคอยให้ข้อมูลตลาด!”
“อย่างนี้...นับว่าโกงหรือเปล่า?”
“ผมว่าไม่นับนะ การซื้อรายงานวิเคราะห์ตลาดก็เป็นวิธีช่วยประกอบการลงทุนที่พบได้ทั่วไปไม่ใช่หรือ?”
“แต่ปัญหาคือคนอื่นไม่ได้คิดแบบนั้น อาจารย์และนักศึกษาจากมหาวิทยาลัยอื่นจะคิดว่าเรารับความพ่ายแพ้ไม่ได้ จึงให้เด็กเรียนเก่งแบ่งปันคำตอบ เพื่อยกระดับอันดับโดยรวมของมหาวิทยาลัย”
“ช่างพวกเขาสิ!”
ภายในห้องทำงานสาขาการลงทุน ความเห็นของเหล่าศาสตราจารย์เริ่มแตกออกเป็นสองฝ่าย
บางคนคิดว่าไม่ควรใช้รายงานวิเคราะห์ ขณะที่บางคนเห็นว่าสามารถใช้ได้
หวังซิ่งปังเอนเอียงไปทางไม่ควรใช้รายงานวิเคราะห์ตลาด เพราะไม่เป็นผลดีต่อการฝึกฝนความสามารถในการรวบรวมข้อมูลของนักศึกษา
“เขาไม่ได้ให้ฟรีด้วยนะ เหมือนจะฉบับละสามสิบหยวน ผมเดาว่าเขาคงหาเงินได้หลายพันหยวนแล้ว” ฉางปั๋วเทาพูดอีก
“ยังหาเงินด้วยหรือ?”
“เรื่องนี้หาเงินได้ด้วยหรือไง!”
“จางหยางคิดจะทำอะไรกันแน่?”
เหล่าศาสตราจารย์ตกใจอีกครั้ง ต่างพากันวิพากษ์วิจารณ์
“ดูท่าฉันคงต้องไปคุยกับเขาสักหน่อย บอกว่าอย่าทำอะไรเหลวไหลแบบนี้อีก” หวังซิ่งปังกดเสียงต่ำ กวาดตามองศาสตราจารย์คนอื่น ราวกับกำลังถามความเห็นของพวกเขา
วินาทีต่อมา
เหล่าศาสตราจารย์ต่างแสดงจุดยืน
“ผมคิดว่าควรให้เขาระวังตัวหน่อย อย่างไรนี่ก็เป็นการแข่งขัน การขายรายงานวิเคราะห์เพื่อทำกำไรของเขาเองก็ทำลายความเป็นธรรมอยู่แล้ว”
“ในตลาดการเงินจะมีความเป็นธรรมอะไร ผมคิดว่าไม่เพียงไม่ควรห้าม แต่ควรสนับสนุนให้มากขึ้น!”
“พูดได้ดี ผมสนับสนุน!”
“พวกคุณต้องคำนึงถึงผลกระทบด้วย หากมหาวิทยาลัยอื่นรู้เข้า จะไม่กลายเป็นเรื่องน่าขันหรือ? การแข่งขันบัญชีจำลองหัวซิ่นนี้เทียบได้กับการสอบย่อยของวงการ ทั้งยังเกี่ยวข้องกับนักศึกษานับไม่ถ้วน”
เหล่าศาสตราจารย์ยังคงมีความเห็นแตกต่างกัน หวังซิ่งปังลังเลอยู่หลายครั้ง สุดท้ายก็ตัดสินใจว่าจะหาเวลาถามจางหยางถึงสถานการณ์โดยละเอียด
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น