บทที่ 19 รายงานไตรมาสที่หนึ่งซึ่ง “ระเบิดเป็นข่าวร้าย”

จางหยางไม่ได้ปล่อยให้ข้อความของหวังซิ่งปังรบกวนจิตใจ หลังดับหน้าจอโทรศัพท์ เขาก็ยังกินมื้อเช้าอย่างไม่รีบร้อน

ในฐานะผู้ใหญ่คนหนึ่ง นับตั้งแต่วินาทีที่ตัดสินใจรับหน้าที่เทรดแทนไล่เหว่ยเจี๋ย เขาก็เตรียมใจรับผลที่ตามมาไว้แล้ว

เขาคำนวณมาแล้วว่า ผลลัพธ์ที่เลวร้ายที่สุดคือเขาและไล่เหว่ยเจี๋ยถูกบังคับให้ออกจากการแข่งขัน

ส่วนเรื่องสอบตก หวังซิ่งปังยังไม่มีอำนาจขนาดนั้น ท้ายที่สุดอาจารย์ผู้สอนมีคะแนนเข้าเรียนเต็มจำนวนเพียงยี่สิบห้าคะแนน ต่อให้หักจนหมด จางหยางก็ยังมั่นใจว่าด้วยคะแนนสอบ เขาจะได้เกินหกสิบคะแนน

ในเมื่อรับผลที่ตามมาได้ ก็ไม่จำเป็นต้องร้อนรน

……

หลังจากกินเสร็จ เขาก็เก็บภาชนะอย่างรวดเร็ว

โดยทั่วไปโรงอาหารมหาวิทยาลัยจะมีจุดรับคืนภาชนะหลายจุด นักศึกษาทุกคนต่างรู้กันดีว่าต้องเทอาหารที่เหลือลงถังเศษอาหาร แล้วจึงนำภาชนะไปวางในตะกร้ารับคืนภาชนะ

แน่นอนว่าก็มีนักศึกษาจำนวนน้อยที่ไร้มารยาท กินเสร็จแล้วก็เดินจากไป ปล่อยให้ป้าโรงอาหารมาเก็บกวาดตามหลัง

เห็นได้ชัดว่าจางหยางมีมารยาทดี เขาเก็บภาชนะเรียบร้อยแล้วจึงมุ่งหน้าไปห้องสมุด

ห้องสมุดของมหาวิทยาลัยการเงินและเศรษฐศาสตร์ฮู่ตูเปิดตั้งแต่แปดโมงเช้าถึงสี่ทุ่ม ทว่าคลังหนังสือและพื้นที่อ่านหนังสือชั้นหนึ่งจะเปิดถึงห้าทุ่มครึ่ง นักศึกษาจึงถือกันว่าห้องสมุดปิดตอนห้าทุ่มครึ่ง

เมื่อเดินเข้าสู่ห้องวิเคราะห์การเงินชั้นหก จางหยางชะงักฝีเท้าเล็กน้อย มองร่างหนึ่งในพื้นที่อ่านหนังสือแล้วถามว่า “นายมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร?”

“พี่หยาง สองวันนี้พี่ไม่ตอบข้อความ ผมไม่ค่อยสบายใจเลย” ไล่เหว่ยเจี๋ยมีสีหน้ากังวล ลุกขึ้นบอกจุดประสงค์ที่มาของตน

เขาอยากเข้าบริษัทหลักทรัพย์หัวซิ่นมากเกินไป อีกทั้งก่อนหน้านี้ยังคุยโวกับแฟนสาวว่าพอเรียนจบก็จะได้เข้าบริษัทหลักทรัพย์หัวซิ่น หากจางหยางทำผลงานไม่ได้เรื่อง เขาก็ไม่รู้จริง ๆ ว่าจะอธิบายกับแฟนสาวอย่างไร แย่ที่สุดอาจถึงขั้นเลิกกัน

“ไม่ต้องห่วง เข้าได้แน่”

จางหยางวางกระเป๋าโน้ตบุ๊กลง หยิบโน้ตบุ๊กของตนออกมา

ที่สองวันนี้เขาไม่ตอบข้อความของไล่เหว่ยเจี๋ย เป็นเพราะเขาถือว่างานมือปืนรับจ้างเป็นส่วนหนึ่งของงาน

ชีวิตกับงาน ต้องแยกออกจากกัน

ยามใช้ชีวิต จางหยางจะไม่จัดการเรื่องงาน

ยิ่งไปกว่านั้น ถอยไปหมื่นก้าว ต่อให้เขาตอบข้อความไล่เหว่ยเจี๋ยในช่วงวันหยุดแล้วจะมีประโยชน์อะไร?

ปลอบใจเขางั้นหรือ?

ปลอบประโลมเขาหรือ?

ช่วยให้เขาสงบลงหรือ?

เขาไม่ใช่พนักงานบริการลูกค้า ไม่อยากทำเรื่องไร้ประโยชน์

ก็เหมือนมีคนว่ายน้ำในแหล่งน้ำธรรมชาติแล้วจมน้ำ ต่อให้คุณยืนพูดดี ๆ อยู่บนฝั่งมากแค่ไหนก็ไม่มีประโยชน์ แม้จะชมบรรพบุรุษของเขาครบสิบแปดชั่วโคตร คนที่กำลังจะจมน้ำก็ยังจมน้ำอยู่ดี

วิธีที่ถูกต้องที่สุดคือ ภายใต้เงื่อนไขว่าต้องมั่นใจในความปลอดภัยของตัวเอง ให้ลงน้ำไปช่วย หรือขอความช่วยเหลือจากคนอื่นที่ว่ายน้ำเก่งกว่า

จางหยางไม่มีอารมณ์มาปลอบไล่เหว่ยเจี๋ย ดังนั้นตลอดสองวันที่ออกไปเที่ยว เขาจึงเมินข้อความที่อีกฝ่ายส่งมา

เวลาทำงาน ต้องจดจ่อ

เวลาใช้ชีวิต ต้องเสพสุข

นี่คือทัศนคติในการใช้ชีวิตของจางหยาง

……

ไล่เหว่ยเจี๋ยมองจางหยางที่พูดอย่างมั่นอกมั่นใจ ก่อนเอ่ยคำขอของตน “ผมขอดูพี่เทรดได้ไหม?”

“หากนายไม่กลัวคนอื่นจับได้ ฉันก็ไม่ว่าอะไร” จางหยางเสียบหัวสายแลนเข้ากับคอมพิวเตอร์ แล้วกล่าวต่อว่า “ถ้าเรื่องแตกเพราะเหตุส่วนตัวของนาย ฉันไม่รับผิดชอบ”

ความหมายของคำพูดนี้ชัดเจนมาก ไล่เหว่ยเจี๋ยจะอยู่ที่นี่ก็ได้ แต่หากภายหลังถูกสงสัยว่าโกง จางหยางจะไม่คืนเงิน

หลังชั่งน้ำหนักข้อดีข้อเสียแล้ว ไล่เหว่ยเจี๋ยก็เก็บของบนโต๊ะพลางพูดว่า “งั้นผมไม่รบกวนแล้ว พี่หยาง พี่ต้องติดสิบอันดับแรกให้ได้นะ ถึงตอนนั้นผมจะเพิ่มเงินแดงให้พี่อีก”

“วางใจเถอะ”

จางหยางโบกมือ ส่งสัญญาณให้เขารีบไป

ปกติทั้งสองก็ไม่ค่อยมีจุดร่วมกันอยู่แล้ว หากถูกคนรู้จักพบเห็นเข้า ยากที่จะไม่สงสัยว่าลับหลังมีข้อตกลงอะไรกัน

ไล่เหว่ยเจี๋ยเองก็ไม่อืดอาด รีบร้อนออกจากห้องวิเคราะห์การเงินไป

เพิ่งเดินออกจากประตู เขาก็พบกับกลุ่มนักศึกษาคณะบัญชีที่มาอ่านหนังสือด้วยกัน หญิงสาวผมดำยาวตรงที่เป็นผู้นำกลุ่มไม่ใช่ใครอื่น แต่คือสวี่จื่อโหรว น้องสาวของสวี่จื่อรั่ว

วันนี้เธอสวมเสื้อแขนสั้นสายเดี่ยวเปิดไหล่ทรงหลวม ท่อนล่างเป็นกางเกงขาสั้นสีดำ คู่กับถุงน่องสีดำเนื้อบาง ความไร้เดียงสาและความเซ็กซี่ของหญิงสาวผสมผสานกัน จนยากจะละสายตา

“มีคนนั่งแล้ว”

ทันทีที่พวกเขาเดินเข้าห้องวิเคราะห์การเงิน ก็เห็นจางหยางนั่งอยู่ในตำแหน่งที่พวกเขาใช้กันมาหลายวัน

“เราไปทางนั้นกันเถอะ”

สวี่จื่อโหรวมองจางหยางแวบหนึ่ง ก่อนละสายตาแล้วเดินไปยังมุมด้านหนึ่งของห้องอ่านหนังสือการเงิน

เธอจำจางหยางได้เช่นกัน และจากโพสต์ในพื้นที่ส่วนตัวของสวี่จื่อรั่ว เธอยังรู้ด้วยว่าสองวันนี้อีกฝ่ายไปตั้งแคมป์กับพี่สาวของตน

เรื่องนี้เธอรู้ไม่มากนัก เพราะทั้งสองไม่ได้อยู่คณะเดียวกัน การติดต่อกันครั้งก่อนต้องย้อนกลับไปถึงการแข่งขันจำลองการทำธุรกิจตอนปีสอง และก็เพราะการแข่งขันภายในมหาวิทยาลัยครั้งนั้นเอง ทั้งสองจึงได้เพิ่มกันเป็นเพื่อนใน QQ

จางหยางไม่ได้สังเกตการมาถึงของสวี่จื่อโหรวและคนอื่น ๆ เขากำลังใช้ซินล่างการเงิน ตรวจดูรายละเอียดของ “รายงานไตรมาสที่หนึ่งปี 2009 ของฉางอันออโตโมบิล” อย่างจดจ่อ

ตามรายงาน ฉางอันออโตโมบิลมีรายได้รวมในไตรมาสแรก 4.8768 พันล้านหยวน เทียบกับ 3.9993 พันล้านหยวนในไตรมาสแรกของปี 2008 รายได้รวมเพิ่มขึ้น 877.5 ล้านหยวน หรือคิดเป็น 21.94% แต่กำไรสุทธิกลับลดลงอย่างมาก

กำไรสุทธิของฉางอันออโตโมบิลในไตรมาสแรกของปี 2008 อยู่ที่ 267.6 ล้านหยวน แต่ไตรมาสแรกปี 2009 เหลือเพียง 28.34 ล้านหยวน

นักลงทุนรายย่อยจำนวนมากอาจตื่นตระหนกทันทีเมื่อเห็นกำไรสุทธิลดลงอย่างหนัก เพราะท้ายที่สุดแล้ว นี่คือเกณฑ์วัดผลตอบแทน

ทว่าจางหยางพบสาเหตุที่กำไรสุทธิลดลงได้อย่างรวดเร็ว

งบดุลไตรมาสแรกปี 2008 แสดงให้เห็นว่ามูลค่าการลงทุนรวมในโครงการก่อสร้างระหว่างดำเนินการของฉางอันออโตโมบิลอยู่ที่ 305.5 ล้านหยวน แต่พอเข้าสู่ปี 2009 ตัวเลขนี้พุ่งขึ้นเป็น 982.7 ล้านหยวน

กล่าวคือ ตลอดระยะเวลาหนึ่งปีที่ผ่านมา ผู้บริหารของฉางอันออโตโมบิลได้ทุ่มเงินลงทุนไปเกือบเจ็ดร้อยล้านหยวน

พวกเขาต้องการทำอะไร?

สี่คำ เพิ่มกำลังการผลิต!

ตอนนี้รัฐกำลังสนับสนุนนโยบายรถยนต์ลงสู่ชนบท พร้อมมอบเงินอุดหนุนอย่างเต็มที่ อีกทั้งรถรุ่นเยว่เซียงของฉางอันออโตโมบิลก็ขายดีในตลาดซานเฉิง การเลือกเพิ่มกำลังการผลิตในเวลานี้จึงฉลาดอย่างยิ่ง

ว่ากันว่าแม่ครัวเก่งแค่ไหน หากไม่มีข้าวก็หุงอาหารไม่ได้ รถของคุณขายดีเพียงใด แต่หากไม่มีรถส่งมอบ แล้วจะต่างอะไรกับขายไม่ได้?

ข้อมูลทุกด้านของรายงานไตรมาสที่หนึ่ง ล้วนอยู่ในความคาดหมายของจางหยาง

เขาเปิดเว็บบอร์ดขึ้นมาอีกครั้ง เพื่อดูท่าทีของนักลงทุนรายย่อยในบอร์ดฉางอันออโตโมบิลต่อรายงานการเงินฉบับนี้

[พ่อแกน้อย]：จบแล้ว ๆ กำไรสุทธิลดลงมากขนาดนี้ ฉางอันออโตโมบิลคงไม่มีข่าวร้ายอะไรที่ยังไม่ปะทุหรอกใช่ไหม?

[ต้นหอมใหญ่เขียวขจี]：ไม่รู้เลย ขอถามหน่อย ทำไมรายงานไตรมาสแรกปี 2009 ถึงแย่กว่ารายงานการเงินช่วงวิกฤตเศรษฐกิจปี 2008 เสียอีก? ไม่ใช่ว่าเศรษฐกิจกำลังฟื้นตัว ความต้องการสินค้าโภคภัณฑ์เพิ่มขึ้นแล้วหรือ?

[ดาวินชี]：กำไรสุทธิลดลงมากขนาดนี้ แถมอัตราหนี้สินก็พุ่งสูง รอบขาขึ้นนี้ถึงจุดสูงสุดแล้ว ทุกคนเตรียมหนีเถอะ!

นักลงทุนรายย่อยมีท่าทีมองโลกในแง่ร้ายเป็นส่วนใหญ่ และส่วนมากต่างจ้องดูเพียงกำไรสุทธิ

ขณะเดียวกัน

จางหยางก็สังเกตเห็นว่ามีบัญชีสื่อจำนวนมากกำลังโหมกระพือข่าว

“กำไรสุทธิในรายงานไตรมาสแรกปี 2009 ของฉางอันออโตโมบิลมีเพียง 28.34 ล้านหยวน ลดลง 89.41% เมื่อเทียบกับช่วงเดียวกันของไตรมาสก่อน!”

“ช็อก! รายงานไตรมาสแรกของฉางอันออโตโมบิลเผยกำไรสุทธิลดฮวบ อัตราหนี้สินพุ่งสูง แล้วเกิดอะไรขึ้นกับบริษัทกันแน่?”

“ผู้นำรถยนต์ในประเทศมีข่าวร้ายปะทุ? กำไรสุทธิในรายงานไตรมาสแรกลดลง 89.41% ควรจัดการหุ้นในมืออย่างไร?”

บทความปั่นกระแสในตลาดแพร่สะพัดไปทั่ว และเริ่มหมักหมมมาตั้งแต่เมื่อวานหลังรายงานการเงินประกาศออกมา นักลงทุนรายย่อยในช่องแสดงความคิดเห็นต่างคาดการณ์ว่าหุ้นจะร่วง บางคนถึงกับบอกว่าจะหลุดจุดต่ำสุดของเดือนตุลาคมปี 2008

มองตลาดที่เต็มไปด้วยความตื่นตระหนก จางหยางล็อกอินเข้าสู่บัญชีซื้อขายจริงของตนอย่างเงียบ ๆ ก่อนยิ้มบางแล้วกล่าวว่า “หุ้นราคาถูกที่อาบเลือด พวกคุณจะเก็บไปหมดไม่ได้หรอก”