บทที่ 18 ตีความเนื้อหาข่าว

เกมลงโทษดำเนินต่อไปจนดึกดื่น จางหยางยังรับหน้าที่ปิ้งบาร์บีคิวเป็นครั้งคราว พอทุกคนเล่นกันจนเหนื่อยล้า ก็แยกย้ายเข้าเต็นท์ของตนและหลับสนิท

ตอนกลางคืนมีเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยลาดตระเวนในสวนชนบทผู่เจียง อีกทั้งที่นี่ยังไม่ใช่ป่ารกร้างห่างไกล และไม่มีสัตว์ป่าขนาดใหญ่ จึงไม่ต้องกังวลเรื่องความปลอดภัย

พอตื่นขึ้นในวันถัดมา ทุกคนก็ออกไปชมซากุระอีกครั้ง สัมผัสบรรยากาศฤดูใบไม้ผลิของปี 2009 ซึ่งมีให้ชมเพียงช่วงนี้ของปีเท่านั้น

พวกเขาเที่ยวเล่นกันจนถึงเย็น จากนั้นจึงไปกินอาหารทะเลและอาหารญี่ปุ่น ก่อนที่จางหยาง เหอจิ้ง และคนอื่น ๆ จะกลับมายังมหาวิทยาลัยการเงินและเศรษฐศาสตร์ฮู่ตู

ทันทีที่กลับถึงห้องพัก เฉินชวนก็ทอดถอนใจว่า “ในที่สุดก็กลับมาแล้ว พวกเราเล่นเวิลด์ออฟวอร์คราฟต์สักตาที่ทั้งตื่นเต้นทั้งเร้าใจกันไหม?”

“ฉันขอนอนก่อน”

สวี่เจียเฟิงเดินตรงขึ้นเตียง

หวังลิ่วมองสวี่เจียเฟิงที่กลับขึ้นเตียงชั้นบน แล้วชะงักไปเล็กน้อย “ไม่เหมือนนายเลยนะ พี่เฟิง ปกตินายต้องเล่นดันเจียนให้จบก่อนค่อยนอนไม่ใช่เหรอ”

“คงเหนื่อยน่ะ”

จางหยางเสียบโทรศัพท์โนเกีย 3250 เข้ากับสายชาร์จ จากนั้นก็หาเสื้อผ้าเตรียมไปอาบน้ำ

โทรศัพท์มือถือในปี 2009 มีกำลังชาร์จโดยทั่วไปเพียงราว 10 วัตต์ หากต้องการชาร์จจนเต็ม มักต้องใช้เวลาหกถึงเจ็ดชั่วโมง

เพื่อแก้ปัญหาแบตเตอรี่ไม่พอใช้ ผู้ผลิตมักแถมแบตเตอรี่สำรองมาให้อีกก้อน

“งั้นก็ช่วยไม่ได้ คงต้องหาคนแปลกหน้ามาร่วมทีมเพิ่มอีกสองคนแล้ว” เฉินชวนกล่าว

“เข้าเกม”

หวังลิ่วเริ่มอยากเล่นเกมจนทนไม่ไหวแล้ว

ทว่ารูมเมตทั้งสามไม่รู้เลยว่า สวี่เจียเฟิงที่นอนอยู่บนเตียงชั้นบนกำลังแอบร้องไห้เงียบ ๆ หยาดน้ำตาเม็ดโตไหลลงจากหางตา

หากรู้ตั้งแต่แรกว่าการถูกปฏิเสธคำสารภาพจะเจ็บปวดขนาดนี้ เขาควรเก็บคำพูดนั้นไว้ในใจ

ตอนทุกคนรวมกลุ่มกันไปชมซากุระในช่วงเช้า เขาเห็นว่าจังหวะเหมาะสม จึงยื่นจดหมายสารภาพรักให้สวี่จื่อรั่ว

ผลลัพธ์คือ อีกฝ่ายบอกอย่างชัดเจนว่ามีคนที่ชอบอยู่แล้ว

สวี่เจียเฟิงที่ถูกปฏิเสธตอบสนองได้รวดเร็วมาก เขารีบบอกว่านี่เป็นเกมบ้าบิ่น แล้วฝืนกลั้นไม่ให้น้ำตาไหล

เขาอดทนมาได้กว่าสิบชั่วโมง แต่ในวินาทีที่กลับถึงห้องพัก ในที่สุดก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป

“บัดซบ!”

“ฉันจะไม่เอารักใส ๆ อีกแล้ว!”

“ฉันจะเป็นผู้ชายเจ้าชู้!”

“ฉันจะเล่นกับความรู้สึกคน!”

สวี่เจียเฟิงร้องไห้ไปพลาง ลอบปฏิญาณกับตัวเองในใจไปพลางว่าจะลดน้ำหนัก

……

ไม่มีใครในห้อง 308 รู้ว่าสวี่เจียเฟิงกำลังแอบร้องไห้อยู่บนเตียง หลังจางหยางอาบน้ำและซักเสื้อผ้าเสร็จ เขาก็มายังเตียงชั้นล่างของตน เปิดโน้ตบุ๊กเพื่อตรวจดูข่าวสาร

บุคลากรด้านการเงินที่มีคุณสมบัติเหมาะสม จำเป็นต้องรับรู้ความเปลี่ยนแปลงของโลกอยู่เสมอ

หลายคนอาจไม่รู้ว่า รายการข่าวภาคค่ำเป็นแหล่งข้อมูลที่น่าเชื่อถือและทรงคุณค่าที่สุด ซึ่งคนทั่วไปสามารถเข้าถึงได้

เหตุใดจึงกล่าวเช่นนั้น?

โดยแก่นแท้แล้ว รายการข่าวภาคค่ำก็คือหน้าต่างที่ประเทศใช้สื่อสารกับภายนอก

ไม่ว่าจะเป็นแผนสี่ล้านล้าน หรือนโยบายรถยนต์ลงสู่ชนบท ทันทีที่นโยบายเหล่านี้ได้รับการกำหนด ก็จะประกาศต่อสาธารณะผ่านรายการข่าวภาคค่ำ นี่เองคือสิ่งที่เรียกว่ากระแสนโยบาย

จางหยางเปิดเว็บดูย้อนหลังรายการข่าวภาคค่ำก่อน เพื่อตรวจสอบข่าวสำคัญด้านเศรษฐกิจมหภาค ข่าวภาคค่ำคืนนี้กล่าวถึง...

1. การประชุมสุดยอดรำลึกครบรอบ 60 ปีของนาโต ซึ่งปิดฉากลงเมื่อวันที่ 4 เมษายน โดยประเด็นสำคัญของการประชุมคือสถานการณ์ในอัฟกานิสถาน และความสัมพันธ์ระหว่างนาโตกับรัสเซีย

2. เมื่อวันที่ 5 เมษายน เวเนซุเอลาและอิหร่านลงนามข้อตกลงความร่วมมือหลายฉบับ ครอบคลุมด้านพลังงาน เหมืองแร่ เกษตรกรรม และวิทยาศาสตร์เทคโนโลยี รวมถึงการร่วมกันพัฒนาแหล่งน้ำมัน

3. มณฑลฉยงหนานเผชิญพายุฝนหนัก ซานย่าและไหโข่วมีฝนตกหนักมากและฝนตกหนักตามลำดับ ปริมาณน้ำฝนสูงสุดอยู่ที่ 67 มิลลิเมตร

จางหยางดูรายการข่าวภาคค่ำไปด้วย จดประเด็นสำคัญลงในเอกสารไปด้วย

หลังดูรายการข่าวภาคค่ำจบ เขาก็ตรวจดูข่าวบนอินเทอร์เน็ตต่อ

หนึ่งในข่าวกล่าวถึงชายหนุ่มวัย 28 ปีจากชิงเต่า นามว่าเว่ยสือ ซึ่งบริหารร้านซาลาเปาแฟรนไชส์จนเปิดสาขาได้ 5 แห่งภายในสองปี มีกำไรต่อปีเกือบ 700,000 หยวน และกลายเป็นต้นแบบผู้ประกอบการของท้องถิ่น

ฐานสำรองถ่านหินหลงโข่วในลู่ตงเริ่มก่อสร้างแล้ว ระยะแรกมีกำลังขนส่งต่อปี 10 ล้านตัน และตั้งเป้าหมายระยะยาวไว้ที่ 50 ล้านตัน

นอกจากนี้ โรคมือเท้าปากกำลังอยู่ในช่วงระบาดสูง หลายพื้นที่ออกประกาศเตือนและเสริมมาตรการป้องกันควบคุม

หลังรวบรวมข่าวทั้งหมดในช่วงสองวันนี้ จางหยางก็เริ่มวิเคราะห์ทีละคำทีละประโยค ว่ากลุ่มอุตสาหกรรมใดมีแนวโน้มจะเริ่มขยับในสัปดาห์หน้า

“การประชุมสุดยอดครบรอบ 60 ปีของนาโตพูดถึงอัฟกานิสถาน แต่แท้จริงแล้วไม่มีความคืบหน้า ราคาทองคำและน้ำมันจึงไม่ได้รับผลกระทบในระยะสั้น”

“เวเนซุเอลากับอิหร่านลงนามข้อตกลงร่วมมือ พูดตรง ๆ ก็คือให้ช่วยพัฒนาแทน เป้าหมายคือน้ำมัน แต่คงยังไม่เกิดขึ้นในเร็ว ๆ นี้ ราคาน้ำมันระยะสั้นยังมีแนวโน้มขาขึ้น”

“ฝนตกหนักในมณฑลฉยงหนาน...”

จางหยางเปิดเสิร์ชเอนจิน ค้นหาบริษัทจดทะเบียนด้านโครงสร้างพื้นฐานในท้องถิ่นของมณฑลฉยงหนาน

เมื่อเกิดฝนตกหนัก มักมาพร้อมลมแรงด้วย อาจเกี่ยวข้องกับการบูรณะสิ่งปลูกสร้าง จึงทำเครื่องหมายไว้คร่าว ๆ ได้

ส่วนข่าวร้านซาลาเปาแฟรนไชส์ของชายหนุ่มวัย 28 ปี ฐานสำรองถ่านหินหลงโข่วในลู่ตง และฤดูกาลที่โรคมือเท้าปากระบาดหนัก ล้วนสะท้อนถึงกลุ่มอุปโภคบริโภค ถ่านหิน และการแพทย์

เมื่อค้นหากลุ่มอุตสาหกรรมที่อาจถูก “จุดไฟ” ในสัปดาห์หน้าได้แล้ว จางหยางก็เริ่มค้นหาหุ้นคุณภาพดี ทำงานต่อเนื่องจนดึกดื่น

สำหรับผู้ทำงานในแวดวงการเงิน การรวบรวมข้อมูล วิเคราะห์ข้อมูล และใช้ประโยชน์จากข้อมูล เป็นเรื่องพื้นฐานและสำคัญอย่างยิ่ง

ไม่ต้องพูดถึงคนทำงานด้านการเงิน ต่อให้เป็นเพียงนักลงทุนรายย่อยทั่วไป ตราบใดที่เล่นหุ้น เขาก็มักจะดูข่าว “เชิงบวก” โดยไม่รู้ตัวเช่นกัน

เพียงแต่ข่าวดีที่นักลงทุนรายย่อยเห็น มักเป็นข่าวที่คนอื่นอยากให้พวกเขาเห็น

“ได้เวลานอนแล้ว”

จางหยางยืดตัวบิดขี้เกียจ

ก่อนปิดคอมพิวเตอร์ เขาเหลือบดูตารางเรียนในอีเมล เช้าวันจันทร์ไม่มีเรียน แต่ช่วงบ่ายมีสองคาบ

เขาไม่ลังเล ขึ้นเตียงแล้วเข้านอน

……

ตลอดทั้งคืนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว

แปดโมงเช้าวันถัดมา แสงอาทิตย์ยามเช้าส่องเข้ามาในห้องพัก 308 จากทางระเบียง จางหยาง เฉินชวน และคนอื่น ๆ ทยอยตื่นขึ้น

เนื่องจากเฉินชวน หวังลิ่ว และคนอื่น ๆ ไม่มีนิสัยกินอาหารเช้า พวกเขาจึงเลือกนอนต่อ รอให้นาฬิกาปลุกดังตอนเก้าโมงสิบ

ส่วนจางหยางไปล้างหน้าแปรงฟันที่อ่างล้างหน้า แล้วจึงไปกินอาหารเช้าที่โรงอาหาร

อาหารเช้าของมหาวิทยาลัยการเงินและเศรษฐศาสตร์ฮู่ตูมีให้เลือกหลากหลาย ทั้งซาลาเปา ปาท่องโก๋ โจ๊กหมูไม่ติดมัน จั้งจื่อ นมถั่วเหลือง และข้าวเหนียวไก่ มีครบทุกอย่าง แถมราคาไม่แพง

เป็นเพราะรัฐให้เงินอุดหนุนโรงอาหารนักศึกษาของมหาวิทยาลัยทุกแห่ง ยิ่งมหาวิทยาลัยดี ราคาอาหารก็ยิ่งถูก

จางหยางสั่งปาท่องโก๋สองชิ้น ซาลาเปาไส้เนื้อสี่ลูก ข้าวเหนียวไก่สองห่อ และนมถั่วเหลืองหนึ่งแก้ว รวมจ่าย 3.5 หยวน

ราคานี้ในฮู่ตูถือว่าถูกอย่างยิ่งแล้ว

เขาหาที่นั่งว่าง ๆ นั่งลง เพิ่งกัดปาท่องโก๋ไปสองคำ โทรศัพท์โนเกีย 3250 ก็ได้รับข้อความจากศาสตราจารย์หวังซิ่งปัง

[หวังซิ่งปัง]: นักศึกษาจางหยาง หลังเลิกเรียนวันนี้ กรุณามาที่ห้องทำงานอาจารย์ 4-3-101 ด้วย เมื่อได้รับข้อความแล้วตอบ 1 ขอบคุณที่ให้ความร่วมมือ

“ศาสตราจารย์หวังตามหาฉัน หรือว่าเรื่องที่ฉันช่วยไล่เหว่ยเจี๋ยจัดการพอร์ตถูกเปิดโปงแล้ว?” จางหยางเตรียมใจรับสถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุดไว้แล้ว

ตอนนี้เรื่องที่เขาทำผิดมโนธรรม หรือพูดให้ถูกคือเรื่องที่ละเมิดกฎ มีเพียงเรื่องที่เขาช่วยไล่เหว่ยเจี๋ยจัดการพอร์ตในการแข่งขันบัญชีจำลองหัวซิ่น

ไม่ถูกสิ!

ไม่น่าเป็นไปได้ที่จะถูกจับได้!

จางหยางยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ เขายังไม่ทันลงมือจริงจังเลย อาจารย์จะรู้ได้อย่างไร?

หรือบริษัทหลักทรัพย์หัวซิ่นจะระบุตัวจากไอพีได้ ว่าคนที่ทำรายการไม่ใช่เจ้าตัว?

แต่นั่นมันไร้สาระชัด ๆ!

ไม่ต้องพูดถึงว่าในปี 2009 จะมีเงื่อนไขทางเทคนิคที่เก่งกาจขนาดนั้นหรือไม่ แค่จางหยางใช้เครือข่ายของมหาวิทยาลัย อีกฝ่ายก็ไม่มีทางแยกออกได้เลย

“ช่างมันเถอะ”

จางหยางดื่มนมถั่วเหลืองหนึ่งอึก คิดในใจว่า “เมื่อมาถึงแล้วก็ต้องรับมือไป ต่อให้ถูกจับได้ อย่างมากก็แค่ถูกตัดสิทธิ์จากการแข่งขันเท่านั้น”