บทที่ 2 แบบทดสอบเล็ก ๆ ที่กำหนดอนาคต

“ว้าว...”

เมื่อได้ยินว่ามีโอกาสได้เข้าไปฝึกงานที่บริษัทหลักทรัพย์หัวซิ่น ห้องบรรยายขั้นบันไดก็ฮือฮาขึ้นทันที สีหน้าของนักศึกษาทุกคนฉายแววตื่นเต้น ดวงตาเต็มไปด้วยความปรารถนา

บริษัทหลักทรัพย์หัวซิ่นไม่ใช่บริษัทธรรมดา ผู้ถือหุ้นรายใหญ่ที่สุดคือหัวซิ่นไฟแนนเชียลแห่งประเทศจีน ซึ่งหัวซิ่นไฟแนนเชียลแห่งประเทศจีนก็เป็นบริษัทย่อยของกลุ่มหัวซิ่น ส่วนกลุ่มหัวซิ่นนั้นเป็นรัฐวิสาหกิจส่วนกลางของแท้

หากได้เข้าไปทำงานที่บริษัทหลักทรัพย์หัวซิ่น ก็เท่ากับได้เข้าสู่ทีมชาติ!

“ถ้าได้เข้าไปทำงานที่บริษัทหลักทรัพย์หัวซิ่น ฉันไม่กล้าคิดเลยว่าจะมีความสุขแค่ไหน!”

“ได้ยินมาว่าที่บริษัทหลักทรัพย์หัวซิ่นล้วนเป็นยอดฝีมือในวงการ ถ้าได้ทำงานบนแพลตฟอร์มแบบนี้ อนาคตต้องไปได้ไกลไร้ขีดจำกัดแน่”

“ที่สำคัญคือจะได้เข้าถึงข่าวสารมากมาย ของพวกนี้ประเมินค่าไม่ได้เลย”

เหล่านักศึกษาตื่นเต้นกันอย่างยิ่ง พากันพูดคุยเซ็งแซ่

สวี่เจียเฟิงที่นั่งข้างจางหยางกำหมัดแน่น ก่อนกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่นว่า “ถ้าได้เข้าไปทำงานที่บริษัทหลักทรัพย์หัวซิ่น ชีวิตนี้ก็คุ้มแล้ว!”

“ฉันก็คุ้มแล้วเหมือนกัน!”

“พวกนายคุ้มกันหมด งั้นฉันก็คุ้มด้วย!”

เฉินชวนกับหวังลิ่วพากันผสมโรง

สาขาการลงทุนของมหาวิทยาลัยการเงินและเศรษฐศาสตร์ฮู่ตูเป็นสาขาเด่น การจะเข้าไปทำงานในบริษัทหลักทรัพย์อื่นจึงไม่ใช่เรื่องยากอะไร

แต่บริษัทหลักทรัพย์หัวซิ่นต่างออกไป บริษัทหลักทรัพย์ระดับแนวหน้าเช่นนี้ไม่เคยขาดคน หากอยากเข้าไปทำงาน โดยทั่วไปต้องมีเส้นสายอยู่บ้าง

โอกาสครั้งนี้หาได้ยากยิ่งนัก

ต่างจากความตื่นเต้นของคนอื่น จางหยางกลับค่อนข้างสงบนิ่ง ชาติก่อนเขาก็เคยเข้าร่วมการแข่งขันบัญชีจำลองหัวซิ่น ใช้เวลาเพียงสิบเก้าวันทำการ เขาก็เปลี่ยนเงินทุนหนึ่งล้านให้กลายเป็นสองล้านสองแสนเจ็ดหมื่น ผลตอบแทนสูงถึงร้อยยี่สิบเจ็ดเปอร์เซ็นต์ คว้าอันดับหนึ่งของสาขามาได้

แต่เนื่องจากเขาไม่ได้คิดจะพัฒนาอาชีพในประเทศ ช่วงใกล้ครบกำหนดการแข่งขันสี่สิบห้าวัน เขาจึงจงใจทำให้บัญชีขาดทุน แล้วสละโอกาสให้แก่นักศึกษาคนอื่น

“บางทีอาจอาศัยบัญชีจำลองครั้งนี้ เก็บสะสมทุนก้อนแรกสำหรับเข้าตลาดได้”

จางหยางพึมพำในใจ

เขาไม่ได้คิดจะไปฝึกงานที่บริษัทหลักทรัพย์หัวซิ่น และก็ไม่จำเป็นต้องไปด้วย

เพราะตามข้อกำหนดในกฎหมายหลักทรัพย์ ผู้ปฏิบัติงานในตลาดหลักทรัพย์ บริษัทหลักทรัพย์ และสถาบันรับฝากและชำระราคาหลักทรัพย์ ห้ามซื้อขายหุ้นทั้งทางตรงและทางอ้อม

เหตุใดจึงต้องกำหนดเช่นนี้?

ง่ายมาก

ผู้จัดการกองทุนมีความได้เปรียบด้านความเชี่ยวชาญ ได้รับข่าวสารค่อนข้างง่าย อีกทั้งยังบริหารเงินทุนจำนวนมาก หากอนุญาตให้ซื้อขายหุ้นในนามบุคคล ก็มีโอกาสสูงที่จะใช้ข้อมูลวงในทำการซื้อขาย จนรบกวนระเบียบของตลาด

พูดให้เข้าใจง่ายก็คือ กลัวว่าจะเอาเงินของผู้ลงทุนในกองทุนไปหาประโยชน์ให้ตัวเอง

จางหยางไม่อยากเป็นผู้จัดการกองทุน เพราะข้อจำกัดมากเกินไป หากต้องการสะสมความมั่งคั่ง การเข้าตลาดในฐานะนักลงทุนรายย่อยคือทางเลือกที่ดีที่สุด

...

“นักศึกษาทุกคนใจเย็นก่อน ผมจะอธิบายกติกาโดยละเอียด”

เถาอวี่อ๋างยกมือกดลง เป็นสัญญาณให้ทุกคนเงียบ แล้วกล่าวต่อว่า

“ขอย้ำอีกครั้ง ระยะเวลาของการแข่งขันบัญชีจำลองครั้งนี้คือสี่สิบห้าวัน เงินทุนเริ่มต้นหนึ่งล้าน จะเปิดตลาดอย่างเป็นทางการในวันพรุ่งนี้ ทุกคนสามารถเข้าสู่เว็บไซต์ของบริษัทหลักทรัพย์หัวซิ่นเพื่อดำเนินการได้ หากนักศึกษาคนใดยังไม่ได้เปิดบัญชีหลักทรัพย์ ก็สามารถสมัครทางออนไลน์หรือที่สาขาออฟไลน์ในช่วงไม่กี่วันนี้ได้”

กล่าวถึงตรงนี้ เขามองไปทางหวังซิ่งปัง น้ำเสียงนอบน้อมขึ้นมาก “ถึงตอนนั้นคงต้องรบกวนอาจารย์หวังช่วยรวบรวมรายชื่อบัญชี แล้วส่งเข้าอีเมลผมเพื่อลงทะเบียนด้วยครับ”

“ไม่มีปัญหา”

หวังซิ่งปังพยักหน้าเล็กน้อย

แม้จะเป็นบัญชีจำลอง แต่บัญชีของทุกคนจะมีหมายเลขบัญชีที่สอดคล้องกัน การรวบรวมและลงทะเบียนก็ช่วยรับประกันความเป็นธรรมของการแข่งขันได้เช่นกัน

หลังตอบรับแล้ว หวังซิ่งปังก็มองไปยังนักศึกษาในห้องบรรยายขั้นบันได ก่อนเติมเชื้อไฟอีกระลอกว่า “ทุกคนก็คงได้ยินแล้ว เวลาของการแข่งขันบัญชีจำลองมีเพียงสี่สิบห้าวัน ผมหวังว่าทุกคนจะทุ่มสุดตัวและให้ความสำคัญกับมันอย่างจริงจัง”

“นอกจากนี้ นี่ยังเป็นแบบทดสอบเล็ก ๆ ก่อนจบของวิชาการวิเคราะห์การลงทุนหลักทรัพย์ของเรา นักศึกษาที่ทำคะแนนระหว่างภาคได้ไม่ดีนักต้องคว้าโอกาสนี้เอาไว้”

ความหมายของประโยคนี้ชัดเจนอยู่แล้ว ผู้ที่พื้นฐานทฤษฎีไม่แน่นพอ สามารถไล่ตามช่องว่างนี้ให้ทันได้ในการ “ทดสอบเล็ก ๆ” ครั้งนี้

ใครที่เคยเรียนมหาวิทยาลัยย่อมรู้ว่า เกณฑ์ตกวิชาคือหกสิบคะแนน ซึ่งในนั้นรวมคะแนนเข้าเรียนด้วย

คะแนนเข้าเรียนคืออะไร?

พูดตรง ๆ ก็คือ คะแนนที่ได้เพียงเพราะมาเข้าเรียน

อาศัยคะแนนเข้าเรียนสิบห้าคะแนน อาจารย์ผู้สอนมักจะสามารถ “ดึง” นักศึกษาบางส่วนที่ทฤษฎีไม่ผ่านให้รอดจากการตกวิชาในช่วงปลายภาคได้

ตอนนี้นักศึกษาทั้งหมดในห้องบรรยายขั้นบันไดต่างตระหนักถึงความสำคัญของการแข่งขันบัญชีจำลองครั้งนี้ สีหน้าของพวกเขาก็จริงจังขึ้นเรื่อย ๆ

“อ้อ จริงสิ”

หวังซิ่งปังนึกอะไรขึ้นได้ จึงเสริมว่า “นักศึกษาคนไหนไม่มีคอมพิวเตอร์ สามารถไปที่ห้องคอมพิวเตอร์หมายเลข 3 ของมหาวิทยาลัย หรือชั้นหกของห้องสมุดได้ ผมยื่นเรื่องกับมหาวิทยาลัยให้เปิดตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงแล้ว”

แม้นักศึกษาสาขาการลงทุนแปดสิบเปอร์เซ็นต์จะเป็นคนท้องถิ่นฮู่ตู แต่ก็ไม่ใช่ทุกคนที่จะมีเงินซื้อคอมพิวเตอร์

ด้วยเหตุนี้เอง หวังซิ่งปังจึงยื่นเรื่องขอเปิดห้องคอมพิวเตอร์และชั้นหกของห้องสมุด เพื่อให้นักศึกษาสาขาการลงทุนที่มีฐานะค่อนข้างลำบากได้ใช้งาน

...

หลังคนทั้งสามบนแท่นบรรยายกล่าวถึงข้อควรระวังกันอีกหลายนาที คาบเรียนนี้ก็เลิกก่อนเวลา ให้นักศึกษาไปทำกิจกรรมกันตามอิสระ

บางคนรีบกลับหอพัก

บางคนชวนกันไปห้องคอมพิวเตอร์หรือห้องสมุด

ไม่มีใครเป็นข้อยกเว้น ต่างก็อยากคว้าโอกาสอันหาได้ยากครั้งนี้ไว้

เฉินชวนผู้มีรูปร่างผอมเล็กมองไปยังเพื่อนร่วมห้องของจางหยางหลายคน แล้วถามว่า “พี่ ๆ มีบัญชีของบริษัทหลักทรัพย์หัวซิ่นกันหรือยัง?”

“ฉันใช้ของกั๋วไท่”

สวี่เจียเฟิงตอบ

หวังลิ่วยิ้มมุมปาก ใช้นิ้วดันแว่นกรอบเงินของตนขึ้นเล็กน้อย แล้วกล่าวอย่างภาคภูมิใจว่า “ฉันมีบัญชีของบริษัทหลักทรัพย์หัวซิ่น”

“ฉันใช้ฉาง...”

จางหยางยังพูดไม่ทันจบ เสียงหญิงสาวไพเราะก็ดังขัดขึ้น “จางหยาง นายคิดว่าหุ้นกลุ่มไหนในตลาดหุ้นเอมีอนาคตที่สุด?”

ผู้พูดเป็นสาวสูงหนึ่งเมตรเจ็ดสิบสอง สวมเสื้อยืดรัดรูปแขนสั้นสีขาวเป็นเสื้อด้านใน จับคู่กับกางเกงขายาวทรงขากว้าง มีส่วนเว้าส่วนโค้งโดดเด่น ให้ความรู้สึกเป็นสาวสวยบุคลิกพี่ใหญ่

เธอชื่อเหอจิ้ง เป็นดาวเด่นประจำสาขาการลงทุนที่ทุกคนยอมรับ ต่อให้มองทั้งมหาวิทยาลัยการเงินและเศรษฐศาสตร์ฮู่ตู ก็ยังนับเป็นสาวงามระดับต้น ๆ

ข้างกายเหอจิ้งยังมีหญิงสาวผมหางม้าข้างเดียว หน้าตาบริสุทธิ์หวานละมุน ชื่อสวี่จื่อรั่ว เวลานี้เธอกำลังมองจางหยางด้วยสายตาเว้าวอน พลางพึมพำว่า “ช่วยหน่อย ช่วยหน่อยเถอะ เด็กคนนี้ไม่อยากตกวิชาแล้วต้องเลื่อนจบ”

“โครงสร้างพื้นฐาน”

จางหยางตอบโดยแทบไม่ต้องคิด

รัฐอัดฉีดเงินสี่ล้านล้านเข้าสู่โครงสร้างพื้นฐาน การมองบวกต่อหุ้นกลุ่มโครงสร้างพื้นฐานจึงสมเหตุสมผลอย่างมาก

“มีหุ้นรายตัวที่แนะนำไหม?”

เหอจิ้งถามต่อ

จางหยางครองอันดับหนึ่งในการสอบทฤษฎีการลงทุนติดต่อกันสามปี ความเห็นด้านการลงทุนของเขาใช้เป็นคำตอบอ้างอิงได้อย่างเต็มที่

ยังไม่ทันที่จางหยางจะเอ่ยปาก หวังลิ่วก็ไอสองครั้งเพื่อขัดจังหวะ “รุ่นพี่เถาอุตส่าห์มอบโอกาสนี้ให้เรา ก็เพราะอยากทดสอบฝีมือการเทรดของนักศึกษารุ่นเรา เหอจิ้ง ดาวเด่นประจำมหาวิทยาลัยจะลัดขั้นตอนกันต่อหน้าต่อตาแบบนี้ ไม่เหมาะมั้ง?”

“อยากใช้เส้นสายกับหัวหน้าหอของพวกเรา แต่กลับไม่ยอมให้หัวหน้าหอของพวกเราใช้เส้นสายกับเธอ ช่างเถอะ” เฉินชวนพูดเสริมด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์

สวี่เจียเฟิงมองสวี่จื่อรั่วที่อยู่ข้างเหอจิ้งแวบหนึ่ง แล้วรีบไกล่เกลี่ยว่า “พอได้แล้ว อย่างไรก็เป็นเพื่อนร่วมชั้นกัน อย่าล้อเล่นเกินเลย”

“เรื่องแนะนำหุ้นก็ช่างเถอะ ถ้าขาดทุนขึ้นมา ฉันรับผิดชอบผลที่ตามมาไม่ไหว” จางหยางยิ้มบาง ๆ ก่อนกล่าวต่อว่า “แต่ถ้าแค่เพื่อไม่ให้ตกวิชา พวกเธอลองจับตาหุ้นกลุ่มยานยนต์ให้มากหน่อยก็ได้”