บทที่ 22 รายได้ 4000 หยวนต่อวัน

ขณะที่จางหยางและไล่เหว่ยเจี๋ยลงนามในสัญญาพนัน ทิศทางกระแสของฉางอันออโตโมบิลก็พลิกกลับอย่างสิ้นเชิง สื่ออิสระจำนวนมากเริ่มออกมาสนับสนุนรายงานไตรมาสแรกปี 2009 ของฉางอันออโตโมบิล

สื่ออิสระรายหนึ่งชื่อ “พี่สิทธิ์รวย” ถึงกับเผยแพร่บทความยาวนับพันคำ อธิบายอย่างละเอียดถึงสาเหตุที่กำไรสุทธิของฉางอันออโตโมบิลลดลงอย่างมาก

ข้อแรกคือการยกระดับกำลังการผลิต

ข้อสองคือการบูรณาการห่วงโซ่อุปทาน

พูดให้เข้าใจง่าย การยกระดับกำลังการผลิตก็คือการซื้ออุปกรณ์การผลิตและขยายโรงงาน

เมื่อเกี่ยวข้องกับการขยายกิจการ การลงทุนด้วยเงินมหาศาลย่อมสมเหตุสมผลอยู่แล้ว เพราะเครื่องจักรและอุปกรณ์สำหรับผลิตรถยนต์ล้วนมีราคาแพงอย่างยิ่ง

ส่วนการบูรณาการห่วงโซ่อุปทานนั้น ฉางอันออโตโมบิลถึงกับหยุดซื้อขายหุ้นไปห้าเดือนเพื่อเรื่องนี้

หากเป็นการเปลี่ยนไปใช้ชิ้นส่วนคุณภาพต่ำเพื่อหวังกำไรที่สูงขึ้น ฉางอันออโตโมบิลก็ไม่มีความจำเป็นต้องประกาศให้คนทั้งโลกรู้

การประกาศอย่างเปิดเผยว่าจะบูรณาการห่วงโซ่อุปทาน ย่อมหมายถึงการยกระดับคุณภาพอีกขั้นอย่างแน่นอน

ไม่ว่าจะเป็นการซื้อคืนหุ้น B การยกระดับกำลังการผลิต หรือการบูรณาการห่วงโซ่อุปทาน ล้วนเผยให้เห็นว่าผู้บริหารของฉางอันออโตโมบิลมองแนวโน้มในอนาคตไว้ในแง่ดี

เมื่อบทความ “ข่าวดี” หลั่งไหลถาโถมไปทั่วอินเทอร์เน็ต นักลงทุนที่ตัดขาดทุนฉางอันออโตโมบิลไปแล้วหลายคนก็แทบอยากร้องไห้แต่ไร้น้ำตา

[ไม้ขีดแท่งใหญ่] : ฉันตัดขาดทุนตอนติดลบ 10 จุด แล้วแกมาบอกว่ารายงานไตรมาสแรกเป็นข่าวดีงั้นเหรอ???

[ไข่บ้าคลั่ง] : ไอ้พวกสัตว์เดรัจฉานเอ๊ย เจ้ามือมันสัตว์เดรัจฉานกันหมด ไม่ถึงยี่สิบวินาทีก็ดันขึ้นสิบจุดแล้ว ฉันยังคิดจะเล่น T กลับตัวอยู่เลย

[ขงเบ้งเทรดหุ้น] : เมื่อกี้ช้อนซื้อไปสองแสน ตอนนี้กำไรสองหมื่นแล้ว พูดได้แค่ว่านักลงทุนรายย่อย 99% เป็นพวกโง่ อ่านงบการเงินยังไม่เข้าใจ ก็ริอ่านมาเทรดหุ้น คิดว่าตลาดหุ้นเป็นองค์กรการกุศลหรือไง!

[ลมพัดหวิว] : ไอ้เจ้ามือเวรเอ๊ย แม่งเอ๊ย!!!

หุ้นจำนวนมากที่ถูกบีบให้ออกมานั้น ทำให้นักเก็งกำไรอิ่มหนำจนพุงกาง เฉินซานหรงและนักเก็งกำไรรายอื่นเริ่มดันราคาขึ้นอย่างต่อเนื่อง

……

อีกด้านหนึ่ง

ชั้นหนึ่งของห้องสมุดมหาวิทยาลัยการเงินและเศรษฐศาสตร์ฮู่ตู

จางหยางพบหลี่เสี่ยวชุน รุ่นน้องที่ทำงานพาร์ตไทม์อยู่ในห้องสมุด เนื่องจากทั้งคู่เคยพบกันมาก่อน เขาจึงยืมกระดาษ A4 และหมึกพิมพ์ลายนิ้วมือมาได้อย่างราบรื่น

จากนั้นเขาเขียนสัญญาพนันด้วยลายมือสองฉบับ ลงชื่อและประทับลายนิ้วมือของตนเอง

ไล่เหว่ยเจี๋ยเองก็ไม่ลังเล เขาลงนามในสัญญาพนันและประทับลายนิ้วมือเช่นกัน

เพื่อป้องกันไม่ให้อีกฝ่ายเบี้ยว ทั้งสองยังถือสัญญาพนันไว้ แล้วถ่ายวิดีโอให้กันและกันเป็นหลักฐานยืนยันว่าสัญญาพนันมีผลบังคับใช้

“เอาล่ะ ตอนนี้ก็เซ็นสัญญาพนันแล้ว ฉันหวังว่านายจะสงบลงบ้าง อย่าวิ่งมาหาฉันทุกครั้งที่นึกอยากมา เว้นพื้นที่ให้กันหน่อยได้ไหม” จางหยางมองไล่เหว่ยเจี๋ยแล้วกล่าว

หลังตรวจสอบอีกครั้งว่าสัญญาพนันไม่มีข้อผิดพลาด ไล่เหว่ยเจี๋ยก็ไม่ยึดติดอีก เขาตอบว่า “ได้ ฉันจะรอผลการแข่งขันรอบสุดท้ายอย่างสงบ”

แม้เขาไม่รู้ว่าจางหยางเอาความมั่นใจมาจากไหน แต่ภายใต้เงื่อนไขที่พอร์ตเต็มขาดทุนหนักถึง 10% จะยังติดสิบอันดับแรกของสาขาได้อย่างไร

ตอนนี้เขาไม่ได้หวังจะไปฝึกงานที่บริษัทหลักทรัพย์หัวซิ่นแล้ว เขาเพียงอยากให้จางหยางคายเงินทั้งหมดออกมา

“ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ฉันจะกลับห้องวิเคราะห์การเงินแล้วนะ อ้อ ใช่สิ ถ้านายว่างนัก ก็ช่วยเอาหมึกพิมพ์ลายนิ้วมือไปคืนให้ฉันด้วย ขอบใจ” จางหยางเก็บของเสร็จ ก็เดินกลับไปยังห้องวิเคราะห์การเงินที่ชั้นหกโดยตรง

หลังมองส่งจางหยางจากไป ไล่เหว่ยเจี๋ยก็ไปคืนหมึกพิมพ์ลายนิ้วมือก่อน จากนั้นกลับมายังห้องอ่านหนังสือชั้นสอง เปิดโน้ตบุ๊กของตนขึ้นอีกครั้งเพื่อตรวจดูแนวโน้มตลาดของฉางอันออโตโมบิล

“ไม่จริงน่า!”

เขาตกใจจนสะดุ้งเฮือก!

หลังขยี้ตาอย่างแรง ไล่เหว่ยเจี๋ยก็มองหน้าจอคอมพิวเตอร์อีกครั้ง

ฉางอันออโตโมบิลปรับขึ้น 7.64%

“7.64%???”

ไล่เหว่ยเจี๋ยแทบทนไม่ไหว หายใจไม่ทั่วท้องจนไอระลอกแล้วระลอกเล่า

ตั้งสิบเจ็ดจุด!

ต่อให้ตีเขาตาย เขาก็คิดไม่ถึงว่าความผันผวนของฉางอันออโตโมบิลจะสูงถึง 17% แถมยังติดตารางมังกรพยัคฆ์ของตลาดซื้อขายอีกด้วย

ไม่สิ!

ตอนนี้ไม่ใช่ 17% แล้ว แต่เป็น 18% ฉางอันออโตโมบิลยังคงขึ้นต่อ และกำลังพุ่งขึ้นอย่างรวดเร็ว

เวลา 10 นาฬิกา 12 นาที ฉางอันออโตโมบิลปรากฏในรายชื่อหุ้นที่ชนเพดาน คำสั่งซื้อที่รออยู่มีจำนวนหนึ่งล้านล็อต นักลงทุนรายย่อยจำนวนมากทยอยตัดขาดทุน ขณะเดียวกันก็มีนักลงทุนรายย่อยเลือกไล่ซื้อที่ราคาเพดาน

ไล่เหว่ยเจี๋ยมองฉางอันออโตโมบิลที่ชนเพดานโดยไม่รู้ตัว เขาอยากไปถามจางหยางให้รู้เรื่อง

แต่เดินไปได้ครึ่งทาง เขาก็ส่ายหน้า ยอมรับชะตากรรมแล้วพูดว่า “ชิบหาย ฉันไม่น่าไปพนันกับไอ้จางหยางนั่นเลย”

เขาเสียใจภายหลังแล้ว

แต่ตอนนี้จะเสียใจไปมีประโยชน์อะไร

สัญญาพนันถูกทำขึ้นแล้ว หากจางหยางช่วยให้เขาติดสิบอันดับแรกของสาขาการลงทุนได้จริง เขายังต้องจ่ายเงินเพิ่มอีกสองหมื่นหยวนให้จางหยาง เท่ากับค่าดำเนินการรวมทั้งหมดหกหมื่นหยวน

หลังเงียบไปสามนาที ไล่เหว่ยเจี๋ยก็ปล่อยวาง “สมแล้วที่เป็นเด็กหัวกะทิ แม่งเอ๊ย สองหมื่นหยวนก็ถือว่าเป็นค่าเรียนแล้วกัน”

แม้ในมือเขาจะไม่มีเงินมากขนาดนั้น แต่ที่บ้านมี ขอเพียงได้เข้าสู่บริษัทหลักทรัพย์หัวซิ่น การจ่ายหกหมื่นหยวนก็ไม่ถือว่าขาดทุน

เพราะมีเพียงคนที่เคยให้ของกำนัลเท่านั้นจึงจะรู้ว่า สิ่งที่น่าปวดหัวที่สุดไม่ใช่ว่าของกำนัลมากพอหรือไม่ แต่คือแม้จะมีของกำนัลมากพอ กลับไม่มีช่องทางจะมอบให้

……

ชั้นหก ห้องวิเคราะห์การเงิน

จางหยางกลับมายังพื้นที่อ่านหนังสือของตน แล้วกรอกรหัสปลดล็อกหน้าจอโน้ตบุ๊ก

ทันทีที่เปิดคอมพิวเตอร์ เขาก็เห็นว่าฉางอันออโตโมบิลชนเพดานแล้ว ผลตอบแทนรวมของหุ้นตัวเดียวอยู่ที่ 22.22% กำไร 4,861.5 หยวน

นั่นเป็นเพราะจางหยางซื้อ 3,300 หุ้นที่ราคา 6.63 หยวน ซึ่งเป็นราคาชนพื้น ตอนนี้หุ้นชนเพดานแล้ว ช่วงผันผวนจึงเท่ากับ 22.22% ผลตอบแทนรวมย่อมเป็น 22.22% ตามไปด้วย

นอกจากฉางอันออโตโมบิลแล้ว พอร์ตเงินจริงของจางหยางในธนาคารแห่งประเทศจีน หุ้นเป่าเหล็ก และรถยนต์เจียงหวยต่างก็มีกำไร เพียงแต่ขนาดการลงทุนไม่มาก จึงทำกำไรได้แค่ 96 หยวน

กล่าวคือ ณ เวลา 10 นาฬิกา 14 นาที กำไรลอยตัวรวมในวันเดียวของบัญชีเงินจริงเขาอยู่ที่ 4,957.5 หยวน

จางหยางทำต่างจากปกติ เขาไม่ได้สนใจบัญชีจำลองของไล่เหว่ยเจี๋ย

เพราะหลังยืนยันได้ว่านักเก็งกำไรควบคุมหุ้นอยู่ เขาก็รู้ว่าอีกสองวันข้างหน้ามีโอกาสสูงที่ราคาจะขึ้นต่อ จึงไม่มีความจำเป็นต้องรีบดำเนินการ

สาเหตุหลักที่นักลงทุนรายย่อยขาดทุน นอกจากชอบช้อนซื้อแล้ว ก็คือถือหุ้นไม่อยู่ หรือพูดอีกอย่างคือจับจังหวะขาขึ้นไม่เป็น

ทั้งที่ราคายืนเหนือเส้นค่าเฉลี่ยสิบวัน เกิดสัญญาณกากบาททองคำ และปริมาณซื้อขายขยายตัว แต่พวกเขากลับเลือกทยอยลดสถานะ กลัวว่าจะติดดอยอีกครั้ง

ช้อนซื้อกลางทางขึ้น แต่กินกำไรแค่ช่วงเริ่มต้นของการขึ้น คือภาพสะท้อนที่แท้จริงของนักลงทุนรายย่อย 90%

ในฐานะผู้จัดการการลงทุนมืออาชีพ จางหยางย่อมไม่ทำผิดพลาดระดับต่ำเช่นนี้

เขาไม่ขายแม้แต่หุ้นเดียว เปิดกระดานหุ้นของไป่ตู้ แล้วโพสต์ผลตอบแทนจากฉางอันออโตโมบิล เวลาที่ซื้อ และประสบการณ์ช้อนซื้อของตนเองลงในกระดานแลกเปลี่ยนตลาดหุ้น

ไม่นานนัก

นักลงทุนจำนวนมากก็เข้ามาตอบโพสต์

[ทาโกะยากิ] : ผลตอบแทนวันเดียว 22.22% เลยเหรอ? คารวะท่านเซียน ขอถามหน่อยว่าฉางอันออโตโมบิลยังเข้าได้ไหม

[วัวโง่ตัวใหญ่] : โห พี่ชายสุดยอดมาก ช้อนซื้อได้แม่นยำ แถมเขียนประสบการณ์ไว้ดีมากด้วย คนที่อ่านงบการเงินเป็นนี่สุดยอดจริง ๆ!

[ทำกำไรทำกำไรทำกำไร] : ฉันก็รู้สึกว่าหุ้นฉางอันออโตโมบิลที่ชนพื้นมันมีอะไรแปลก ๆ แต่ไม่กล้าช้อนซื้อ เจ้าของโพสต์นี่ฝีมือสูง ใจกล้าจริง ๆ

[ลมพุ่งสายฟ้าแลบ] : ท่านเซียน โปรดพาฉันไปด้วย!

หลังจางหยางโพสต์กระทู้ออกไป หลังบ้านของเขาก็ได้รับข้อความส่วนตัวจากผู้ใช้กว่าสิบคนทันที ทุกคนถามว่ามีเคล็ดลับเทรดหุ้นหรือไม่

ทว่าเขาไม่ได้ตอบใคร และปิดกระดานหุ้นของไป่ตู้ไปโดยตรง

เหตุผลที่เขาแชร์ผลตอบแทนของบัญชี ไม่ได้มีเพียงเพื่อโอ้อวด แต่ต้องการใช้ผลตอบแทนสร้างความเชื่อถือจากนักลงทุนรายย่อยในกระดาน

แล้วหลังได้รับความเชื่อถือเล่า?

ง่ายมาก

ขายรายงานวิเคราะห์ตลาดให้พวกเขา เพื่อเพิ่มผลประโยชน์ของตนเองให้สูงสุด!

ส่วนเหตุใดตอนนี้เขาจึงยังไม่ตอบพวกนั้น ก็ง่ายมากเช่นกัน ความเชื่อใจต้องค่อย ๆ สร้างขึ้น หากตอนนี้เขารีบร้อนขายรายงานวิเคราะห์ให้พวกนั้น กลับจะทำให้พวกเขารู้สึกว่าจางหยางอาจเป็นมิจฉาชีพ

ดังนั้นเขาไม่รีบ ยิงเพิ่มอีกหลายกระบอก แล้วปล่อยให้กระสุนลอยไปสักพัก