ตอนที่ 47
บทที่ 47 เงินทุนทะลุ 190,000
minibunny · 7,286 ตัวอักษร
เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว วันที่ 20 เมษายน ตรงกับกู๋อวี่
กู๋อวี่เป็นฤดูกาลลำดับที่หกในยี่สิบสี่ฤดูกาล และยังเป็นฤดูกาลสุดท้ายของฤดูใบไม้ผลิ ชื่อนี้มีความหมายว่า “สายฝนให้กำเนิดธัญพืชนับร้อย”
เวลานี้ฝนกำลังตกหนักในฮู่ตู พร้อมกับเสียงฟ้าร้องในฤดูใบไม้ผลิที่ดังขึ้นเป็นระยะ
มหาวิทยาลัยการเงินและเศรษฐศาสตร์ฮู่ตู
วิทยาเขตถนนอู่ตง
เหลืออีกเพียงสามวันซื้อขาย การแข่งขันบัญชีจำลองหัวซิ่นก็จะสิ้นสุดลง อัตราผลตอบแทนจากบัญชีจำลองของนักศึกษาจบใหม่สาขาวิชาการลงทุนจึงค่อย ๆ ทิ้งห่างกันมากขึ้น
เหอจิ้งซึ่งอยู่อันดับหนึ่งมีอัตราผลตอบแทนสูงถึง 58.4% แล้ว ขาดอีกเพียงนิดเดียวก็จะแตะ 60%
นักศึกษาที่อยู่อันดับสองชื่อเจิ้งเซ่าฮุย ตลอดยี่สิบห้าวันซื้อขายก่อนหน้านี้ ผลงานของเขาอยู่ในระดับกลาง ๆ และรักษาอันดับไว้ที่ประมาณสามสิบมาโดยตลอด
แต่เมื่อใกล้ถึงวันสิ้นสุดการแข่งขัน เขาก็ทำเหมือนนักศึกษาส่วนใหญ่ นั่นคือไล่ซื้อหุ้นที่กำลังพุ่ง และเก็งกำไรหุ้นกระแสจากตารางมังกรพยัคฆ์
สุดท้ายเขาทำกำไรจากหุ้นไคเล่อเทคโนโลยีซึ่งถูกเพิกถอนไปแล้วถึง 15% ส่งผลให้อัตราผลตอบแทนทะลุ 50% ในคราวเดียว
อันดับสามคือฉีจวิ้นเจ๋อ เขาไล่ซื้อหุ้นในราคาสูงจากตารางจัดอันดับเช่นกัน จนทำกำไรได้ 14% และก้าวเข้าสู่กลุ่มที่มีอัตราผลตอบแทน 50%
นอกจากนักศึกษาสองคนนี้ที่ไล่ซื้อหุ้นในราคาสูงและตีหุ้นชนเพดานจนเบียดเข้าสู่สิบอันดับแรกแล้ว นักศึกษาคนอื่นที่เข้าเก็งกำไรตามกระแสตลาดล้วนขาดทุนอย่างหนักโดยไม่มีข้อยกเว้น
ในจำนวนนั้นมีนักศึกษาหญิงชื่อเหลียงฉี ขาดทุนสูงถึง 60% รั้งอันดับสุดท้าย และยังถูกศาสตราจารย์หวังซิ่งปังยกเป็นกรณีตัวอย่างของความล้มเหลวในการลงทุนเพื่อตำหนิอีกด้วย
……
เวลา 13.42 น.
ห้องสมุด ห้องวิเคราะห์การเงิน
เหอจิ้งสวมเสื้อกล้ามไหมพรมเข้ารูปสีเทา คู่กับกางเกงขาสั้นสีดำและรองเท้าบูตยาวสีดำ ดูเป็นสาวรุ่นพี่ผู้ทรงเสน่ห์เต็มตัว เธอถือกาแฟอเมริกาโนเย็นสองแก้วเดินมาหาจางหยาง ก่อนเอ่ยว่า “นี่ อเมริกาโนเย็นหวานครึ่งหนึ่งที่นายสั่ง”
“ขอบคุณ”
จางหยางกล่าวขอบคุณแล้วดูตลาดต่อ
ตลอดห้าวันซื้อขายในสัปดาห์ก่อน หุ้นธนาคารขนาดใหญ่ทั้งสี่แห่งที่เขาซื้อไว้ก่อนหน้านี้ รวมถึงหุ้น ST จงฝ่างจี ล้วนปรับตัวขึ้นได้ไม่เลว
หลังจากซื้อหุ้น ST จงฝ่างจีเมื่อวันที่ 10 เมษายน ในราคา 11.28 หยวนตอนราคาชนเพดาน ผลตอบแทนตลอดห้าวันเป็นดังนี้……
วันที่ 13 เมษายน 1.77% ราคาหุ้น 11.48 หยวน
วันที่ 14 เมษายน 4.97% ราคาหุ้น 12.06 หยวน
วันที่ 15 เมษายน -1.33% ราคาหุ้น 11.89 หยวน
วันที่ 16 เมษายน 1.17% ราคาหุ้น 12.03 หยวน
วันที่ 17 เมษายน 0.93% ราคาหุ้น 12.14 หยวน
จาก 11.28 หยวนขึ้นมาเป็น 12.14 หยวน ในบัญชีแสดงอัตราการเพิ่มขึ้น 7.62%
แต่สิ่งที่ควรกล่าวถึงก็คือ ในวันที่ 20 เมษายนหรือวันนี้ ช่วงเช้ารายใหญ่ส่งคำสั่งซื้อหกหมื่นล็อตปิดเพดานหุ้น ST จงฝ่างจีตั้งแต่เปิดตลาด ดันราคาขึ้น 5% ไปชนเพดานที่ 12.75 หยวน
เงินต้นสองหมื่นหยวนที่ใช้ตีหุ้นชนเพดานให้ผลตอบแทนรวมตลอดหกวัน 13.03% เท่ากับว่าหุ้น ST จงฝ่างจีทำกำไรได้ 2,606 หยวน
สำหรับหุ้นธนาคารขนาดใหญ่ทั้งสี่แห่งที่ซื้อด้วยเงินหนึ่งแสนสองหมื่นหยวน จางหยางถือไว้เพียงสองวันซื้อขาย เช้าวันซื้อขายที่สามตลาดเปิดต่ำ เขาจึงปิดสถานะออกจากตลาดทันทีโดยไม่ลังเล อัตราการเพิ่มขึ้นสะสมอยู่ที่ 3.7% ทำกำไรรวม 4,440 หยวน
หลังขายหุ้นธนาคารขนาดใหญ่ทั้งสี่แห่ง จางหยางนำเงินหนึ่งแสนสองหมื่นสี่พันหยวน รวมกับเงินสี่หมื่นหยวนที่เถาอวี่อ๋างโอนมา รวมเป็นเงินทั้งสิ้นหนึ่งแสนหกหมื่นสี่พันหยวน ไปซื้อขายทำกำไรระหว่างวันในหุ้นเป่าเหล็ก ผิงอันแห่งประเทศจีน และส่านกั๋วโถว A เป็นต้น ตลอดสามวันซื้อขาย เขาทำอัตราผลตอบแทนได้ 2.6% เงินในบัญชีหลักทรัพย์จึงเพิ่มขึ้นด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า
ส่วนเหอจิ้ง เนื่องจากต้องจัดทำรายงานวิจัยตลาดให้จางหยาง เธอจึงมาซื้อขายหุ้นที่ห้องวิเคราะห์การเงินในห้องสมุดเสียเลย และยามจำเป็นก็ยังขอคำแนะนำจากจางหยางได้ด้วย
เมื่อไปมาหาสู่กันบ่อยเข้า ทั้งสองจึงเกิดความรู้ใจกันในแบบเฉพาะตัว
ตอนแรกเหอจิ้งยังประหลาดใจมากเมื่อพบว่าจางหยางเล่นบัญชีจริง แต่ต่อมาเธอก็ค่อย ๆ พบว่า จางหยางไม่เพียงเล่นบัญชีจริงเท่านั้น แต่ยังดูแลบัญชีจำลองของไล่เหว่ยเจี๋ยกับสวี่จื่อรั่วไปพร้อมกันด้วย
เธอไม่ได้ซักถาม เพียงแต่ทึ่งกับความสามารถอันน่ากลัวในการทำสามอย่างพร้อมกันของเขา
……
“ครืน……”
ด้านนอกฟ้าแลบฟ้าร้อง ฝนเทกระหน่ำลงมา
นักศึกษาจำนวนมากแม้จะมีร่มก็ไม่กล้าออกจากห้องสมุดโดยพลการ เวลาฝนตกต้องหาที่หลบ นี่เป็นสามัญสำนึกที่แม้แต่เด็กประถมก็ยังรู้
เมื่อถึงเวลาบ่ายสามโมง จางหยางมองตลาดหุ้น A ที่ปิดทำการแล้ว ก่อนถอนหายใจยาวออกมาอย่างอดไม่ได้ ประสาทที่ตึงเครียดมาตลอดจึงผ่อนคลายลงในที่สุด
การเฝ้าดูตลาดสิ้นเปลืองสมาธิมากจริง ๆ ยิ่งเขาต้องจัดการบัญชีหลักทรัพย์ถึงสามบัญชี ก็ยิ่งรู้สึกอ่อนล้าอยู่บ้าง
แต่ยังดีที่หลังจากขายหุ้นบริษัทหลักทรัพย์หัวซิ่นซึ่งซื้อไว้ในราคาต่ำเมื่อวาน และทำกำไรเพิ่มอีกกว่าสองพันหยวนจีน เงินในบัญชีจริงของจางหยางก็เพิ่มขึ้นเป็นหนึ่งแสนเก้าหมื่นเก้าร้อยหยวน ในจำนวนนี้มีสองหมื่นเจ็ดพันหกร้อยหยวนเป็นกำไรที่ได้จากการซื้อขายในตลาดหุ้น
เวลานี้สถานะการลงทุนในบัญชีจริงของเขาแบ่งเป็น……
ST จงฝ่างจี 22,606 หยวน
ไชน่าเสินหัว 40,000 หยวน
ไชน่าแยงซีพาวเวอร์ 40,000 หยวน
ธุรกรรมซื้อคืนพันธบัตรรัฐบาลแบบย้อนกลับอายุหนึ่งวัน 88,000 หยวน
เหอจิ้งที่อยู่ข้าง ๆ เหลือบมองสถานะการลงทุนในบัญชีของจางหยาง ก่อนถามด้วยความแปลกใจเล็กน้อยว่า “นายเปลี่ยนหุ้นที่ถืออยู่เป็นกลุ่มตั้งรับหมดแล้วเหรอ”
“ดัชนีตลาดมีปริมาณซื้อขายหดตัวติดต่อกันสามวันแล้ว หุ้นกลุ่มธนาคารเองก็ถูกตลาดเก็งกำไรจนปริมาณซื้อขายหดตัวเหมือนกัน เพื่อความรอบคอบ ซื้อหุ้นถ่านหินกับไฟฟ้ามาถ่วงพอร์ตไว้หน่อยดีกว่า” จางหยางอธิบายแนวคิดของตน
กลุ่มตั้งรับที่ว่าหมายถึงกลุ่มหุ้นซึ่งธุรกิจมีความต้องการในตลาดที่มั่นคงสูง และไม่ได้รับผลกระทบอย่างรุนแรงจากวัฏจักรเศรษฐกิจ
กลุ่มที่มักกล่าวถึงมากที่สุดก็คือธนาคาร ไฟฟ้า และถ่านหิน หากดัชนีตลาดกำลังจะปรับฐานลง ผลกำไรจากปัจจัยพื้นฐานของหุ้นกลุ่มเหล่านี้จะช่วยให้ต้านทานการร่วงลงได้ดี
ยกตัวอย่างหุ้นกลุ่มถ่านหิน จนถึงวันที่ 20 เมษายน 2009 จากข้อมูลพลังงานแห่งชาติประจำไตรมาสแรกที่เปิดเผยต่อสาธารณะ ปริมาณไฟฟ้าจากโรงไฟฟ้าพลังความร้อนคิดเป็น 81.81% ของปริมาณการผลิตไฟฟ้าทั้งหมด กำลังการผลิตติดตั้งอยู่ที่ 651 ล้านกิโลวัตต์ คิดเป็น 74.49% ของกำลังการผลิตติดตั้งทั้งหมด แทบพูดได้เลยว่าไฟฟ้าของประเทศจีนล้วนผลิตขึ้นจากการเผาเชื้อเพลิง
ในเมื่อผลิตจากการเผาเชื้อเพลิง ผลประกอบการของบริษัทถ่านหินย่อมมีความมั่นคงกว่าธุรกิจประเภทอื่นอย่างไม่ต้องสงสัย
ยิ่งใกล้เข้าสู่เดือนพฤษภาคม อุณหภูมิทั่วประเทศก็ค่อย ๆ สูงขึ้น ความต้องการใช้ไฟฟ้าของประชาชนจะเพิ่มขึ้นตามไปด้วย
“ดัชนีความเสี่ยงกำลังสูงขึ้นจริง ๆ ดัชนีตลาดเพิ่มขึ้น 2.14% แต่ MACD กลับอยู่ในภาวะปริมาณซื้อขายหดตัว เส้น DIF กับเส้น DEA กำลังจะบรรจบกัน ถ้าพรุ่งนี้ยังทำแท่งเขียวยาวแบบเดียวกันไม่ได้ ฉันก็คาดว่าจะเกิดการปรับฐานเหมือนกัน” เหอจิ้งมองข้อมูลตลาดโดยรวมพลางบอกความเห็นของตน
“ถูกต้อง”
จางหยางพยักหน้าเล็กน้อย ก่อนกล่าวต่อว่า “ที่สำคัญที่สุดคือ ดัชนีตลาดร่วงลงมาจากระดับ 6,000 จุด ด้านบนยังมีหุ้นจำนวนมหาศาลรอให้คนหลุดจากการติดดอย จึงเป็นไปไม่ได้ที่จะดันขึ้นไปในคราวเดียว”
ในชาติก่อน เขาเคยเป็นผู้จัดการกองทุน และศึกษาจิตวิทยาของนักลงทุนรายย่อยมาเป็นพิเศษ
นักลงทุนรายย่อยจำนวนมากเมื่อติดดอยมานาน ความจริงแล้วจะเหลือความคิดเพียงอย่างเดียว นั่นคือพอหลุดจากการติดดอยก็ขายทิ้ง
ยกตัวอย่างเช่น ซื้อที่ราคา 10 หยวนแล้วติดอยู่ที่ 8 หยวน หากรายใหญ่ใช้เวลาสิบวันซื้อขายดันราคาหุ้นกลับไปที่ 10 หยวน นักลงทุนรายย่อยมักจะไม่รีบขายหุ้นในมือทันที เพราะพวกเขาจะรู้สึกว่าราคายังขึ้นต่อได้
หากต้องการให้นักลงทุนรายย่อยยอมคายหุ้นออกมาแต่โดยดี รายใหญ่ต่างรู้ใจกันว่าจะทำราคาแกว่งตัวออกข้าง
ราคาแกว่งออกข้างหนึ่งเดือนคุณไม่ขาย สามเดือนคุณก็ไม่ขาย แล้วถ้าแกว่งออกข้างนานครึ่งปีหรือกระทั่งหนึ่งปีล่ะ คุณจะขายหรือไม่ขาย?
นักลงทุนรายย่อยจำนวนมากอาจบอกว่า ต่อให้ตายก็ไม่ขาย ไม่ว่าราคาจะเป็นอย่างไรก็ไม่ขาย
แต่ในบัญชีจริง ใครจะทำได้กัน?
โดยพื้นฐานแล้วทุกคนล้วนถูกกัดกร่อนความอดทนจนหมด พอถึงวันซื้อขายที่ราคากลับมาเท่าทุน ก็รีบร้อนขายเพื่อหลุดจากการติดดอยและออกจากตลาดทันที
ในตลาดหุ้นมีคำกล่าวเก่าแก่ประโยคหนึ่งว่า ยิ่งแกว่งออกข้างนาน เวลาขึ้นก็ยิ่งทะยานแรง
ความหมายก็คือ ยิ่งราคาแกว่งออกข้างนาน นักลงทุนรายย่อยที่ถูกสะบัดออกไปก็ยิ่งมาก เมื่อนักลงทุนรายย่อยเหลือน้อย รายใหญ่ก็ยิ่งเต็มใจดันราคา
ต่อให้ถอยไปคิดอีกหมื่นก้าว หากคุณเป็นเงินทุนรายใหญ่ เมื่อเห็นหุ้นจำนวนมหาศาลของนักลงทุนรายย่อยติดอยู่เหนือระดับ 6,000 จุด คุณจะยอมควักเงินจริงของตัวเองไปช่วยอีกฝ่ายให้หลุดจากการติดดอยหรือ?
เห็นได้ชัดว่า
คุณไม่มีทางช่วยให้พวกเขาหลุดจากการติดดอย
ตลาดหุ้นไม่ใช่องค์กรการกุศล ที่นี่เต็มไปด้วยธรรมชาติของมนุษย์และเกมแห่งผลประโยชน์
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น