บทที่ 58 เพิ่มเลเวอเรจจนสุด

รุ่งเช้าของวันถัดมา

เมื่อคืนฝนตกปรอย ๆ ทำให้ใบไม้ด้านนอกอาคารหอพักมีหยดน้ำเกาะพราว เมื่อต้องแสงยามเช้าก็สะท้อนเป็นประกายระยิบระยับ

“ครืด ๆ—”

โทรศัพท์โนเกียที่วางอยู่บนโต๊ะด้านล่างสั่นสองครั้ง เนื่องจากเตียงด้านบนกับโต๊ะด้านล่างเป็นชุดเดียวกัน จางหยางที่นอนอยู่บนเตียงจึงรับรู้ถึงแรงสั่นสะเทือนได้อย่างชัดเจน

เพราะรู้ว่าวันนี้มีเรื่องสำคัญต้องจัดการ จางหยางจึงไม่ได้อ้อยอิ่งอยู่บนเตียง อีกทั้งปกติเขาก็ไม่ค่อยนอนตื่นสาย เว้นแต่จะเหนื่อยมากจริง ๆ

หลังตั้งสติอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็ลุกขึ้นแล้วไต่บันไดลงมา

เมื่อมาถึงโต๊ะใต้เตียง จางหยางก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาตรวจดูข้อความ

เดิมทีเขาคิดว่าเป็นข้อความจากเถาอวี่อ๋าง แต่คาดไม่ถึงว่าจะเป็นข้อความแจ้งเตือนเงินเข้า

[เรียนลูกค้าผู้มีอุปการคุณ บัญชีธนาคารเพื่อการก่อสร้างแห่งประเทศจีนเลขท้าย 2389 ของคุณได้รับเงินโอนจำนวน 40,000 หยวนจีน เมื่อวันที่ 23 เมษายน 2009 เวลา 08:12 น. (ตัวอักษร: สี่หมื่นหยวนถ้วน) ยอดเงินคงเหลือที่ใช้ได้ 40,024 หยวนจีน หมายเหตุ: ค่าจ้างดำเนินการแทนในการแข่งขันบัญชีจำลองหัวซิ่น]

“ไอ้ไล่เหว่ยเจี๋ยนี่ รักษาคำพูดใช้ได้เลย” จางหยางพึมพำในใจขณะมองข้อความแจ้งเงินเข้าจากธนาคาร

เมื่อเงินจำนวนสี่หมื่นหยวนจีนที่ควรได้รับเข้าบัญชีแล้ว รวมกับเงินในบัญชีหลักทรัพย์ ตอนนี้เงินทุนทั้งหมดของเขาก็เพิ่มขึ้นเป็น 230,000 หยวนจีน

สิ่งที่ควรกล่าวถึงก็คือ เมื่อวานเขาซื้อธุรกรรมซื้อคืนพันธบัตรรัฐบาลแบบย้อนกลับระยะเวลาหนึ่งวันเอาไว้ เงินทุนว่างจำนวน 88,000 หยวนจีนในบัญชีหลักทรัพย์จึงยังถอนออกมาไม่ได้ทันที ต้องรอถึงวันพรุ่งนี้ ซึ่งก็คือวันศุกร์ จึงจะโอนเข้าบัตรธนาคารได้

ส่วนเงินราวหนึ่งแสนหยวนจีนที่ลงทุนอยู่ในหุ้น ST จงฟางจี หุ้นพลังงานฉางเจียง และหุ้นเสินหัวแห่งประเทศจีน สามารถขายและโอนเข้าบัตรธนาคารได้ทุกเมื่อ

ตามมารยาท จางหยางส่งข้อความ QQ ไปหาไล่เหว่ยเจี๋ยเพื่อบอกว่าเงินเข้าบัญชีแล้ว

จากนั้นเขาก็ดับหน้าจอโทรศัพท์ ไปล้างหน้าแปรงฟันที่ระเบียง แล้วจึงไปกินอาหารเช้าที่โรงอาหาร

คราวนี้จางหยางไม่ได้พกคอมพิวเตอร์โน้ตบุ๊กมาด้วย เพราะเถาอวี่อ๋างบอกไว้ว่าจะมารับเขาในตอนเช้า หากไม่มีอะไรผิดพลาด อีกฝ่ายก็น่าจะมาหลังจากกลับไปตอกบัตรที่บริษัทหลักทรัพย์หัวซิ่นเรียบร้อยแล้ว

……

เป็นไปตามคาด เกือบเก้าโมงเช้า เสียงเรียกเข้าจากโทรศัพท์ของจางหยางก็ดังขึ้น

เขาไม่ได้รีบรับสาย แต่เดินออกจากหอพักและปิดประตูให้เรียบร้อยก่อนจะกดรับสาย “ฮัลโหล ศิษย์พี่เถามาถึงแล้วหรือยังครับ”

“ฉันอยู่ใต้ตึกหอพักของพวกนาย ลงมาเดี๋ยวก็เห็นฉัน”

“กำลังลงไปครับ”

จางหยางเร่งฝีเท้าขึ้น

จากชั้นสามลงมาชั้นหนึ่งใช้เวลาไม่นาน จางหยางเดินออกจากอาคารหอพักและเห็นรถสปอร์ตบีเอ็มดับเบิลยู M3 สีเงินขาวของเถาอวี่อ๋างอย่างรวดเร็ว

เมื่อมาถึงที่นั่งข้างคนขับ จางหยางก็เปิดประตูขึ้นรถอย่างคล่องแคล่ว คาดเข็มขัดนิรภัยแล้วกล่าวว่า “ครั้งนี้คงต้องรบกวนศิษย์พี่เถาแล้วครับ”

“ไม่ต้องเกรงใจ พวกเราเป็นศิษย์พี่ศิษย์น้องกัน”

เถาอวี่อ๋างยิ้ม

ถ้าเป็นคนอื่น เขาอาจยอมวิ่งเต้นให้เพราะผลประโยชน์ แต่สำหรับจางหยาง เขาอยากช่วยรักษาชีวิตของอีกฝ่ายเอาไว้

อย่างไรเสีย บริษัทจัดหาเงินทุนในตอนนี้ก็มีสารพัดรูปแบบ กลโกงแพรวพราวจนตาลาย หากเผลอตกหลุมพรางเข้า เงินต้นอาจถูกบริษัทขนหนีไปจนหมด

หลังรถบีเอ็มดับเบิลยู M3 กลับรถ เถาอวี่อ๋างก็ค่อย ๆ เหยียบคันเร่ง พารถออกจากเขตหอพักนักศึกษาไปอย่างช้า ๆ

เมื่อพ้นมหาวิทยาลัยการเงินและเศรษฐศาสตร์ฮู่ตูแล้ว รถสมรรถนะสูงคันนี้ก็แสดงความเร็วที่แท้จริงออกมา แรงดึงขณะเร่งความเร็วอันยอดเยี่ยมและรูปลักษณ์โฉบเฉี่ยวราวคมมีดดึงดูดสายตาผู้คนจำนวนมาก

ในบรรดาแบรนด์ BBA แบรนด์ที่สะดุดตาและดึงดูดคนหนุ่มสาวมากที่สุดย่อมหนีไม่พ้นบีเอ็มดับเบิลยู โดยเฉพาะรถตระกูล M ซึ่งเป็น “เทพธิดา” ที่ไกลเกินเอื้อมในใจผู้ชายจำนวนมาก

“เมื่อคืนฉันช่วยนายสอบถามมาแล้ว ตอนนี้ดอกเบี้ยรายปีของการจัดหาเงินทุนในตลาดโดยทั่วไปอยู่ที่ 20% แทบไม่ต่างจากการกู้เงินนอกระบบ ฉันพอมีความสัมพันธ์กับผู้จัดการฝ่ายธุรกิจของบริษัทลงทุนหงเยว่คนหนึ่ง เขาบอกทางโทรศัพท์ว่าสามารถลดให้เหลือ 12% ได้ นายต้องคิดให้รอบคอบ” เถาอวี่อ๋างเตือนอีกครั้ง

หากคำนวณด้วยดอกเบี้ยรายปี 12% ถ้าจางหยางต้องการจัดหาเงินทุน 800,000 หยวนจีน เพื่อให้มีเงินครบ 1,000,000 หยวนจีน เท่ากับใช้เลเวอเรจห้าเท่า เขาจะต้องจ่ายดอกเบี้ยรายปี 12% สำหรับเงิน 800,000 หยวนจีนที่ยืมมา คิดเป็น 0.0329% ต่อวัน รวมเป็นเงิน 263.01 หยวนจีน

กล่าวอีกอย่างก็คือ หากใช้เลเวอเรจห้าเท่า ไม่ว่าจางหยางจะซื้อขายหรือไม่ ทุกวันเขาก็ต้องจ่ายเงิน 263.01 หยวนจีนให้บริษัทจัดหาเงินทุน

“วันที่ไม่ใช่วันซื้อขายและตลาดปิด สามารถยกเว้นค่าธรรมเนียมได้ไหมครับ”

จางหยางถาม

คำพูดนี้แสดงท่าทีของเขาอย่างชัดเจน นั่นคือเขาต้องการเพิ่มเลเวอเรจต่อไป

“ฉันเคยได้ยินว่ามีการจัดหาเงินทุนแบบคิดรายวัน พอไปถึงแล้วฉันจะช่วยนายสอบถามดู”

เถาอวี่อ๋างกล่าวพลางมองถนนเบื้องหน้า

……

นครหางเฉิง เขตเจียงกาน

อาคาร 2 ของลานการเงินนานาชาติเฉียนเจียง

อาคารสำนักงานสูงเก้าชั้นแห่งนี้มีบริษัทพัฒนาอสังหาริมทรัพย์หงเยว่เป็นผู้รับเหมาก่อสร้าง แปดชั้นล่างเปิดให้เช่าทั้งหมด มีเพียงชั้นเก้าที่เก็บไว้ให้บริษัทจัดหาเงินทุนของตนเองใช้งาน

เจ้าของบริษัทลงทุนหงเยว่ที่อยู่เบื้องหลังมีชื่อว่าหลิ่วหัว เดิมทีเขาสร้างเนื้อสร้างตัวจากธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ ก่อนจะขยายกิจการไปสู่อุตสาหกรรมเหมืองแร่และธุรกิจโรงแรม

หลังตลาดหุ้นแตะจุดต่ำสุดในเดือนตุลาคม 2008 ความต้องการจัดหาเงินทุนในตลาดก็เพิ่มขึ้นอย่างมาก เจ้าของบริษัทจัดหาเงินทุนบางรายที่ถูก “รีดจนแห้ง” จึงมาหาหลิ่วหัว ต้องการยืมเงินจากเขาแล้วนำไปปล่อยต่อให้ลูกค้าที่ต้องการจัดหาเงินทุนเพื่อใช้เลเวอเรจ

หลิ่วหัวเป็นใครน่ะหรือ

เขาคือประธานบริหารหอการค้าเฉิ่งหยวน

ความเฉียบแหลมทางธุรกิจและสัญชาตญาณที่ไวต่อเงินทอง ทำให้เขาตระหนักได้ทันทีว่าสามารถลงมือทำธุรกิจจัดหาเงินทุนในตลาดด้วยตัวเองได้

เพียงเวลาสั้น ๆ แค่ครึ่งปี บริษัทลงทุนหงเยว่ก็กลายเป็น “ผู้นำ” ในหมู่บริษัทจัดหาเงินทุนในเขตสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแยงซี ขอบเขตธุรกิจยังขยายไปทางตะวันตกอย่างต่อเนื่อง จนเปิดบริษัทไปถึงเตียนหนาน

ใกล้เที่ยง หลังจากเพิ่งคุยโทรศัพท์กับเถาอวี่อ๋าง จางเสี่ยวหลง ผู้จัดการฝ่ายธุรกิจของบริษัทลงทุนหงเยว่ ก็มารออยู่ที่โถงทางเดินหน้าลิฟต์ของอาคารแต่เนิ่น ๆ

“ติ๊ง—”

ประตูลิฟต์สองบานเปิดออก

“ศิษย์พี่เถา ไม่ได้พบกันเสียนาน” จางเสี่ยวหลงทักทายอย่างกระตือรือร้น

“ใกล้เที่ยงแล้ว ฉันไม่ได้รบกวนเวลานายกินข้าวหรอกนะ เสี่ยวหลง” เถาอวี่อ๋างกล่าวด้วยรอยยิ้ม

มองจากภายนอก ความสัมพันธ์ของทั้งสองดูเหมือนจะไม่เลว แต่มีเพียงพวกเขาเท่านั้นที่รู้ว่า ทั้งหมดเป็นเพียงการเล่นไปตามสถานการณ์

“ไม่รบกวน ๆ คนนี้ก็คือศิษย์น้องที่ต้องการจัดหาเงินทุนใช่ไหม” จางเสี่ยวหลงมองไปทางจางหยาง

“ใช่ เขาเรียนอยู่มหาวิทยาลัยการเงินและเศรษฐศาสตร์ฮู่ตูเหมือนกัน เห็นแก่ความเป็นศิษย์เก่า คิดราคาพิเศษให้หน่อย ถือว่าเห็นแก่หน้าฉัน” เถาอวี่อ๋างตอบก่อน

จางหยางยื่นมือออกไปก่อน แสร้งทำเป็นประหลาดใจแล้วกล่าวว่า “ที่แท้ก็เป็นศิษย์พี่หรือครับ ผมชื่อจางหยาง เข้าเรียนรุ่นปี 2005”

“ฉันแก่กว่านายสี่รุ่น เข้าเรียนรุ่นปี 2001 ชื่อจางเสี่ยวหลง นายจะเรียกฉันว่าพี่จาง พี่หลง หรือผู้จัดการจางก็ได้” จางเสี่ยวหลงกล่าวขณะจับมือ

พูดจบ เขาก็เชื้อเชิญต่อว่า “ในเมื่อเป็นศิษย์เก่ากัน ก็ถือว่าเป็นคนกันเอง ไปคุยกันที่ห้องทำงานของฉันก่อนเถอะ”

“ไปกันเถอะ”

“รบกวนนำทางด้วยครับ”

ทั้งสามย้ายไปยังห้องทำงานของจางเสี่ยวหลง

ห้องทำงานไม่ใหญ่ มีพื้นที่ราวยี่สิบกว่าตารางเมตร แม้พื้นที่จะเล็ก แต่สิ่งที่ควรมีก็มีครบ ทั้งยังสามารถมองเห็นฝูงชนในลานด้านล่างผ่านหน้าต่างได้อีกด้วย

อีกฝ่ายชำนาญงานเป็นอย่างมาก เขาหยิบปากกาหมึกซึมกับกระดาษออกมาแล้วถามว่า “ศิษย์น้องจาง นายมีเงินต้นเท่าไหร่ ต้องการจัดหาเงินทุนเท่าไหร่”

“เลเวอเรจสูงสุดอยู่ที่เท่าไหร่ครับ”

จางหยางถามย้อน

คำถามนี้ทำให้เถาอวี่อ๋างกับจางเสี่ยวหลงถึงกับงุนงง พวกเขาเพิ่งเคยเจอคนถามแบบนี้เป็นครั้งแรก

มั่นใจในตัวเองงั้นหรือ

หรืออยากเสี่ยงเดิมพันดูสักตั้ง

จางเสี่ยวหลงเองก็พบเห็นโลกมามาก เขาเคยเจอคนที่คิดจะใช้เลเวอเรจสูงหลายเท่าเพื่อเสี่ยงเดิมพัน หรือพูดอีกอย่างก็คือ เคยเจอนักพนันมาไม่น้อย

ไม่นานเขาก็ได้สติ หันไปมองเถาอวี่อ๋าง ก่อนจะหันกลับมามองจางหยางแล้วกล่าวว่า “เราจำเป็นต้องกำหนดจำนวนเลเวอเรจสูงสุดจากเงินต้นของนาย ไม่ทราบว่าศิษย์น้องจางมีเงินต้นอยู่เท่าไหร่…”

“สองแสนหยวนจีนครับ”

จางหยางตอบโดยไม่ต้องคิด

“ถ้าเป็นสองแสนหยวนจีน เราให้เลเวอเรจสูงสุดได้ห้าเท่าเท่านั้น ใช้เงินสองแสนหยวนจีนของนายเป็นหลักประกัน แล้วเราจะจัดหาเงินทุนให้อีกแปดแสนหยวนจีน รวมเป็นหนึ่งล้านหยวนจีนให้นายใช้ซื้อขาย”

จางเสี่ยวหลงเพิ่งพูดจบก็เสริมขึ้นอีกประโยคว่า “นอกจากนี้ ฉันต้องเตือนศิษย์น้องจางไว้ก่อน หากเงินต้นสองแสนหยวนจีนขาดทุนถึง 95% เราอาจต้องบังคับปิดสถานะ”

“เข้าใจแล้วครับ”

จางหยางพยักหน้า

เมื่อเห็นว่าจางหยางคุ้นเคยกับเรื่องนี้เป็นอย่างดี คาดว่าคงทำการบ้านมาแล้ว จางเสี่ยวหลงจึงพูดต่อว่า “ถ้าอย่างนั้นนายต้องการใช้เลเวอเรจกี่เท่า ถ้าเป็นมือใหม่ ฉันแนะนำว่า…”

“เอาเต็มที่ครับ”

จางหยางกล่าวแทรกอย่างสงบนิ่ง

“!!!”

“!!!”

เถาอวี่อ๋างกับจางเสี่ยวหลงชะงักค้างอยู่กับที่

เพิ่งมาก็จะใช้จนสุดเลยงั้นหรือ

จะบ้าบิ่นเกินไปแล้วไหม?!

จางเสี่ยวหลงมองไปทางเถาอวี่อ๋าง แววตาราวกับกำลังถามว่า ไอ้เด็กนี่คงไม่ได้คิดจะเสี่ยงเดิมพัน พอแพ้แล้วก็กลายเป็นคนกระโดดตึกหรอกนะ

เวลานี้เถาอวี่อ๋างเองก็สับสนอลหม่าน เขาเคยคิดว่าจางหยางจะใช้เลเวอเรจสองเท่า หรือไม่ก็สามเท่า แต่ไม่เคยคิดจริง ๆ ว่าจะใช้เลเวอเรจเต็มห้าเท่า

ใช้เงินสองแสนหยวนจีนจัดหาเงินทุนด้วยเลเวอเรจห้าเท่า ต่อให้คำนวณด้วยดอกเบี้ยจัดหาเงินทุนขั้นต่ำที่สุด แต่ละวันก็ยังต้องจ่ายค่าใช้จ่ายตายตัวหลายร้อยหยวนจีน

“แย่แล้ว จางหยางคงไม่ได้อกหักในช่วงฤดูเลิกรา จนคิดสั้นไปแล้วหรอกนะ” เถาอวี่อ๋างอดคาดเดาในใจไม่ได้