บทที่ 65 ประมุขใหญ่สวีเซียง

มณฑลเจียงเจ้อ เมืองหนิงโป

เมืองหนิงโปตั้งอยู่ทางภาคตะวันออกของจีน ทิศตะวันตกติดกับเส้าซิง ทิศใต้ติดกับไถเฉิง เป็นเมืองที่มีทรัพยากรด้านการท่องเที่ยวอุดมสมบูรณ์

แต่เมืองนี้ไม่ได้พึ่งพาการท่องเที่ยวเพียงอย่างเดียว หรือจะพูดให้ถูกก็คือ “หัวใจทางเศรษฐกิจ” ของเมืองมีอยู่สองดวง ดวงหนึ่งคือการท่องเที่ยว ส่วนอีกดวงคือการขนส่งสินค้าทางท่าเรือ

ในปี 2008 ปริมาณการขนถ่ายสินค้าของท่าเรือหนิงโปอยู่ที่ 362 ล้านตัน รั้งอันดับสองของประเทศ ส่วนปริมาณการขนถ่ายตู้คอนเทนเนอร์อยู่ที่ 10.846 ล้านทีอียู เพิ่มขึ้นจากปีก่อน 17.5% รั้งอันดับสี่ของประเทศ และขยับขึ้นสู่อันดับแปดของโลก

เมืองที่มีทั้งรากฐานทางวัฒนธรรมและท่าเรือ ย่อมทำให้ประชาชนมั่งคั่งตามไปด้วย

เวลานี้ ณ ห้องรับรองแขกวีไอพีบนชั้นสี่ของสาขาบริษัทหลักทรัพย์กาแล็กซีบนถนนเจี่ยฟ่างใต้ เมืองหนิงโป ชายสิบกว่าคนสวมเสื้อแขนสั้นธรรมดา หน้าตาไม่มีอะไรโดดเด่น กำลังจ้องหน้าจอคอมพิวเตอร์ของตนเองเขม็ง หลังจากลงมือซื้อขายกันไปได้พักหนึ่ง ก็มีคนส่งเสียงเฮขึ้นมาก่อน

“ตามมาแล้ว! นักลงทุนรายย่อยตามมาแล้ว!”

“ล็อกเพดาน! ล็อกเพดาน!”

“หนึ่งล้านล็อตแล้ว!”

“หนึ่งล้านสามแสนแล้ว ให้ตายเถอะ ตั้งคำสั่งซื้อกันเร็วมาก นักเก็งกำไรรายอื่นก็เข้ามาร่วมด้วยงั้นเหรอ?”

“ถามได้! ไข้หวัดใหญ่ H1N1 ระบาดในเม็กซิโกกับสหรัฐอเมริกามาตั้งแต่เดือนมีนาคม ตลาดพยายามเก็งกำไรตามกระแสนี้มาสองครั้งแล้ว แต่เราก็ทุ่มเงินกดมันลงไป ตอนนี้องค์การอนามัยโลกออกมายืนยันสถานการณ์แล้ว ในมือเราก็มีหุ้นมากพอ ถ้าไม่ลากให้ชนเพดานสิบวันติด ก็ไม่คู่ควรกับความทุ่มเทของเราตลอดช่วงที่ผ่านมา!”

ห้องรับรองแขกวีไอพีขนาดกว่าร้อยตารางเมตรเต็มไปด้วยควันบุหรี่ ยิ่งพูดทุกคนก็ยิ่งตื่นเต้น บุหรี่ในมือก็มอดเร็วขึ้นตามไปด้วย พวกเขา “หิวโหย” มานานกว่าสองเดือนแล้ว รอเพียงหุ้นตัวนี้เพื่อกินให้อิ่ม

เวลานั้นเอง ชายวัยกลางคนผู้เป็นคนเดียวที่ไม่สูบบุหรี่ ใบหน้าธรรมดาและสวมแว่นตากรอบบางไร้ขอบ ก็เอ่ยขึ้นอย่างสงบนิ่งว่า “อย่าประมาท ทุ่มเงินทั้งหมดขึ้นไป ปีนี้จะได้กินอิ่มหรือไม่ ก็ต้องฝากไว้กับไล่อินชีวภาพตัวนี้แล้ว”

เสียงของชายคนนั้นไม่ดังนัก แต่กลับดังกังวานชัดเจน ทุกถ้อยคำเข้าหูเพื่อนร่วมทีมทั้งสิบกว่าคน

หลังจากเขาเอ่ยปาก ทุกคนที่เดิมกำลังผ่อนคลายก็หุบยิ้มทันที เห็นได้ชัดว่าอีกฝ่ายมีอำนาจเด็ดขาดภายในทีมนี้

ชายวัยกลางคนสวมแว่นคนนี้ไม่ใช่ใครอื่น เขาคือสวีเซียง ผู้ได้รับฉายาในตลาดหุ้น A ว่า “มีดฟันวิญญาณในอักษรเดียว” และ “ประมุขใหญ่”

สวีเซียงเกิดเมื่อปี 1978 ที่เมืองหนิงโป เพราะชอบอ่านชีวประวัติเศรษฐีมาตั้งแต่เด็ก หลังจากอ่านอัตชีวประวัติของบัฟเฟตต์แล้ว เมื่ออายุสิบห้าปี เขาก็นำเงินสามหมื่นหยวนพุ่งเข้าสู่ตลาดหุ้น A ทว่าภายในเวลาไม่ถึงสามเดือน เงินต้นก็ขาดทุนจนหมดเกลี้ยง

เรื่องหนึ่งที่ควรกล่าวถึงก็คือ ก่อนวันที่ 16 ธันวาคม 1996 ตลาดหุ้น A ยังไม่มีการจำกัดการขึ้นลงของราคา คล้ายกับตลาดหุ้นสหรัฐอเมริกาและตลาดหุ้นฮ่องกง หุ้นอาจร่วงลงถึง 99.99% อย่างเหลือเชื่อในวินาทีถัดไปก็ได้

แต่หลังจากมีการกำหนดเพดานราคาและขีดจำกัดการร่วงของหุ้น สวีเซียงก็ค่อย ๆ ค้นพบ “กลยุทธ์ตีหุ้นชนเพดาน” และมุ่งเล่นเฉพาะหุ้นแข็งแกร่งกับหุ้นผู้นำ

การค้นพบในครั้งนั้น ประกอบกับเงินสนับสนุนหนึ่งแสนหยวนจากหม่าซิ่นฉี ลูกพี่ลูกน้องของเขา ทำให้เงินทุนเพิ่มขึ้นจนเกินหนึ่งล้านหยวนภายในเวลาไม่ถึงสองเดือน และเมื่ออายุยี่สิบห้าปี เงินทุนสะสมของเขาก็แตะหนึ่งร้อยล้านหยวน

ระหว่างเส้นทางการทำเงิน เขายังรวมกลุ่มกับซุนกั๋วต้ง จางเจี้ยนปิน และคนอื่น ๆ อีกยี่สิบคน ก่อตั้ง “หน่วยกล้าตายตีหุ้นชนเพดานแห่งหนิงโป” โดยมีสาขาบริษัทหลักทรัพย์กาแล็กซีบนถนนเจี่ยฟ่างใต้ เมืองหนิงโปเป็นศูนย์กลาง แล้วบุกตะลุยตลาดหุ้น A อย่างดุดัน

สวีเซียงนั่งอยู่ประจำตำแหน่งควบคุมการซื้อขายของตนเอง สีหน้าไม่แสดงอารมณ์แม้แต่น้อย ทว่าระหว่างคิ้วกลับเผยความ “ฮึกเหิมทะยานใจ” ออกมาอย่างชัดเจน

อย่างไรเสีย เมื่ออายุเพียงสามสิบเอ็ดปีและมีเงินทุนมากกว่าห้าพันล้านหยวน ใครบ้างจะไม่ฮึกเหิมทะยานใจ?

และการที่ไล่อินชีวภาพขึ้นชนเพดานในวันนี้ ก็เป็นผลงานของสวีเซียง

เขารู้ดีว่าไล่อินชีวภาพไม่ใช่บริษัทผู้นำด้านการผลิตกรดชิคิมิก แต่เป็นหุ้นรายตัวที่ควบคุมได้ง่ายที่สุด อีกทั้งยังมีแนวคิดเรื่อง “กรดชิคิมิก” อยู่ด้วย

รายงานผลประกอบการไตรมาสแรกประจำปี 2009 ของไล่อินชีวภาพแสดงให้เห็นว่า บริษัทมีรายได้จากการดำเนินงาน 16.7039 ล้านหยวน ลดลง 37.47% เมื่อเทียบกับช่วงเดียวกันของปี 2008 ซึ่งอยู่ที่ 26.7147 ล้านหยวน

บริษัทขาดทุนสุทธิ 876,300 หยวน ขณะที่ช่วงเดียวกันของปีก่อนมีกำไรสุทธิ 1.0093 ล้านหยวน ลดลง 186.82% เมื่อเทียบกับปีก่อน อัตราผลตอบแทนต่อสินทรัพย์สุทธิอยู่ที่ -0.36% จากเดิม 0.41% ในช่วงเดียวกันของปีก่อน

ที่สำคัญที่สุดคือมีผู้ถือหุ้นเพียง 10,963 ราย

สรุปแล้ว ไล่อินชีวภาพเป็นหุ้นมูลค่าตลาดขนาดเล็กที่ผลประกอบการย่ำแย่ แนวโน้มราคาควบคุมได้ง่าย และแทบไม่มีใครให้ความสนใจ

นักเก็งกำไรชอบหุ้นแบบไหนที่สุด?

หุ้นม้าขาวบลูชิปงั้นหรือ?

แน่นอนว่าไม่ใช่

ต่อให้ตอนนี้สวีเซียงมีเงินทุนอยู่ห้าพันล้านหยวน หากคิดจะควบคุมแนวโน้มของธนาคารขนาดใหญ่ทั้งสี่แห่ง เกรงว่าพอถอนตัวออกมา คงเหลือเพียงกางเกงชั้นในตัวเดียว

หุ้นที่นักเก็งกำไรชื่นชอบที่สุด โดยทั่วไปมักเป็นหุ้นแนวคิดที่ผลประกอบการย่ำแย่ ตลาดให้ความสนใจน้อย และมีมูลค่าตลาดขนาดเล็ก

หากต้องการกวาดนักลงทุนรายย่อยออกจากหุ้นประเภทนี้ เพียงลากราคาขึ้นราวห้าเปอร์เซ็นต์ติดต่อกันสักไม่กี่วัน อีกฝ่ายก็จะยอมส่งมอบหุ้นในมือมาแต่โดยดี

นี่จึงเป็นเหตุผลว่าทำไมหุ้นบางตัวที่ผลประกอบการย่ำแย่จนเกือบถูกเพิกถอน มักกลายเป็นหุ้นปีศาจที่มีศักยภาพ

…

นครฮู่ตู ประเทศจีน

ถนนการค้านอกมหาวิทยาลัยการเงินและเศรษฐศาสตร์ฮู่ตู

ณ โซนรับประทานอาหารของร้านก๋วยเตี๋ยวข้าวเจ้าแท้จากกุ้ยซี จางหยางกำลังกินเส้น พลางตรวจสอบข้อความส่วนตัวในบัญชีไป่ตู้เทียปาเป็นระยะ

เมื่อกว่าหนึ่งชั่วโมงก่อน หลังจากค้นพบบริษัทผู้นำด้านการผลิตกรดชิคิมิกตัวจริงแล้ว เขาก็ครุ่นคิดว่าจะขอยืมแรงจากภายนอกอย่างไร

คนแรกที่เขานึกถึงก็คือนักเก็งกำไรระดับสาม “พี่กระโดดตึก”

แน่นอนว่า

การพึ่งพาพี่กระโดดตึกเพียงคนเดียวย่อมไม่พอ

สิ่งที่จางหยางต้องการยืมแรงจริง ๆ คือนักเก็งกำไรรายอื่นที่ร่วมควบคุมฉางอันออโตโมบิลกับพี่กระโดดตึก หรือพูดให้ถูกก็คือทีมนักเก็งกำไรทีมนี้

ตอนที่จางหยางแบ่งปันประสบการณ์การซื้อขายในกระดานสนทนา เขากับอีกฝ่ายเคยแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันสั้น ๆ ใต้กระทู้ และพี่กระโดดตึกก็เคยโพสต์ภาพอัตราผลตอบแทนจากฉางอันออโตโมบิลของตนเอง

เมื่อดูรายละเอียดอัตราผลตอบแทนของหุ้นรายตัว ก็เห็นได้ไม่ยากว่าเขาเป็นหนึ่งในนักเก็งกำไรที่เข้าร่วมควบคุมราคา เพราะหากไม่ได้ซุ่มสะสมหุ้นไว้ล่วงหน้า ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะมีอัตราผลตอบแทนสูงถึงเพียงนั้น

ทว่าผ่านไปกว่าหนึ่งชั่วโมงแล้ว พี่กระโดดตึกก็ยังไม่ตอบข้อความส่วนตัว

ความจริงแล้ว จางหยางเองก็ไม่มั่นใจนัก อย่างไรเสีย “ตัดหัวมังกร” ก็เป็นการปะทะกันของเงินทุนขนาดใหญ่ในตลาด แต่สำหรับผู้ใหญ่ที่ต้องการพัฒนาตัวเอง การลงมือทดลองย่อมหมายถึงยังมีโอกาสประสบความสำเร็จ ส่วนการไม่ลองย่อมทำให้โอกาสกลายเป็นศูนย์

ยกตัวอย่างเช่น การเข้าไปทักคนแปลกหน้าบนถนน ขอเพียงไม่ย่อท้อ สุดท้ายก็ย่อมขอช่องทางติดต่อจากคนต่างเพศได้สักสองสามคน บางทีความสัมพันธ์อาจพัฒนาไปไกลกว่านั้นก็ได้ แต่ถ้าแม้แต่ช่องทางติดต่อยังไม่มี ก็ย่อมไม่มีทางพัฒนาความสัมพันธ์ต่อไป

ทว่าจางหยางไม่อาจรู้ได้ว่า ข้อความส่วนตัวที่เขาส่งไปนั้น เฉินซานหรง เจ้าของฉายา “พี่กระโดดตึก” เห็นตั้งนานแล้ว เพียงแต่ไม่อยากสนใจ

ในฐานะนักเก็งกำไรระดับสาม เฉินซานหรงรู้แล้วว่าใครเป็นคนควบคุมไล่อินชีวภาพ ผ่านเครือข่ายข่าววงในของตนเอง

ให้เขาไปปะทะกับสวีเซียง ก็ไม่ต่างจากในเรื่องไซอิ๋วที่แมลงเก้าหัวสั่งเปิ่นปัวเอ๋อร์ป้าให้ไปกำจัดพระถังซัมจั๋งกับศิษย์ทั้งสาม เป็นการรนหาที่ตายชัด ๆ

เงินกว่าสิบล้านหยวนในมือเขายังไม่ถึงเศษเสี้ยวของเงินทุนอีกฝ่ายด้วยซ้ำ

หลังจากพึมพำว่า “เพ้อฝันเกินไป” เฉินซานหรงก็กดยกเลิกติดตามบัญชี joker ของจางหยาง แล้วบล็อกบัญชีดังกล่าวทันที

นับตั้งแต่ครั้งก่อนที่เขาแฝงตัวเข้าไปในกลุ่มรายงานวิจัยตลาดแบบ VIP และเห็นว่าจางหยางขายรายงานวิจัยตลาดให้แฟนคลับ เขาก็รู้สึกว่าจางหยางเป็นคนไร้ขอบเขต ถึงขั้นไม่เว้นแม้แต่แฟนคลับที่เป็นนักลงทุนรายย่อย ปล่อยให้ถูกเชือดไปด้วย

พอมองย้อนกลับไปตอนนี้ เขาก็ยังประเมินจางหยางต่ำเกินไป จางหยางไม่เพียงไร้ขอบเขตเท่านั้น แต่ยังเพ้อฝันเกินจริงและเอาแต่ฝันกลางวันอีกด้วย

หลังจากกินเส้นเสร็จ จางหยางเห็นว่าอีกฝ่ายยังไม่ตอบกลับ จึงคิดว่าข้อความอาจถูกดันลงไปจนอีกฝ่ายไม่เห็น เขาจึงส่งข้อความไปอีกครั้ง

[ส่งไม่สำเร็จ เนื่องจากการตั้งค่าความเป็นส่วนตัวของอีกฝ่าย อีกฝ่ายจึงไม่สามารถรับข้อความของคุณได้]

เครื่องหมายอัศเจรีย์สีแดงที่ปรากฏขึ้นอย่างกะทันหันทำให้จางหยางชะงักไปครู่หนึ่ง แต่ไม่นานก็ได้สติกลับมา แล้วปิดหน้าต่างลงอย่างสงบนิ่ง

การถูกปฏิเสธเช่นนี้เป็นเรื่องปกติอย่างยิ่งสำหรับคนที่เคยผ่านการดิ้นรนในสังคมมาแล้ว เขาเองก็ไม่คิดจะใส่ใจว่าเหตุใดอีกฝ่ายจึงบล็อกเขาโดยไม่พูดอะไรสักคำ

ในเมื่อไม่อาจยืมแรงจากนักเก็งกำไรได้ เช่นนั้นก็มีแต่ต้องล้มเลิกความคิดเรื่อง “ตัดหัวมังกร” แล้วหันไปคิดหาทางเก็บเศษกำไรแทน