บทที่ 94 สามแบ่งใต้หล้า จางเหมิงจู่

นครหางเฉิง มณฑลเจียงเจ้อ

หลินอันอยู่ภายใต้การปกครองของนครหางเฉิง เป็นเขตหนึ่งของนครแห่งนี้ มีอีกชื่อหนึ่งว่า หลินสุ่ย

เนื่องจากเป็นเขตสาธิตการพัฒนาระบบนิเวศ หลินอันจึงไม่ได้ถูกทำให้เป็นอุตสาหกรรมมากนัก อีกทั้งยังได้รับสมญานามว่า “บาร์ออกซิเจนธรรมชาติ” เป็นสถานที่ชั้นดีสำหรับบำเพ็ญจิตใจและใกล้ชิดธรรมชาติ

ขณะนี้ ในเขตชานเมืองของหลินอัน ภายในสวนตระกูลซูที่เรียบง่ายแต่หรูหรา จางเหมิงจู่ ชายรูปร่างค่อนข้างอ้วนและมีใบหน้าซื่อ ๆ กำลังอยู่ในห้องหนังสือ ลิ้มรสชาหมิงเฉียนที่เพิ่งชงเสร็จ

อีกด้านหนึ่งของชุดน้ำชา ยังมีจอคอมพิวเตอร์ตั้งอยู่ด้วย บนหน้าจอกำลังแสดงกราฟการเคลื่อนไหวระหว่างวันของหุ้นไห่หลานชีวภาพที่เขาเพิ่งดันราคาขึ้น

จางเหมิงจู่มีชื่อจริงว่าจางเจี้ยนผิง เกิดในปี 1967 เป็นชาวหลินอัน มณฑลเจียงเจ้อ จบการศึกษาจากวิทยาลัยธุรกิจนครจิน

ในปี 1996 เขานำเงินเก็บห้าหมื่นหยวนเข้าสู่ตลาดหุ้น ปี 1997 เงินทุนเพิ่มขึ้นเป็นสองแสนหยวน ปี 1999 แตะระดับห้าล้าน

หยวน และในปี 2000 ก็เพิ่มขึ้นเป็นสามสิบล้านหยวน

แตกต่างจากสวีเซียงในช่วงแรกที่ขาดทุนจนหมด จางเจี้ยนผิงประสบความสำเร็จอย่างราบรื่นในการเล่นหุ้นช่วงแรก ราวกับเป็นบุตรแห่งสวรรค์ที่ถูกเลือกมา

แต่เขาก็ไม่ได้ราบรื่นอยู่ตลอด ย่อมมีช่วงเวลาที่พ่ายแพ้เช่นกัน

ในปี 2000 จางเจี้ยนผิงถือเงินทุนสามสิบล้านหยวน หลังจากคว้าชัยชนะในตลาดหุ้น A มานับครั้งไม่ถ้วน เขาก็คิดจะท้าทายตัวเอง จึงละทิ้งตลาดหุ้น A แล้วหันไปลงทุนในตลาดหุ้นฮ่องกง ซึ่งมีความเสี่ยงสูงกว่าแต่มีอัตราผลตอบแทนสูงกว่า

ในเวลานั้น ตลาดหุ้นฮ่องกงที่เพิ่งเริ่มต้นนั้น โดยพื้นฐานแล้วล้วนเกาะกระแสการเก็งกำไรเกี่ยวกับอินเทอร์เน็ต

เพราะในปี 1995 หลังจากเบราว์เซอร์ Netscape Navigator เข้าจดทะเบียนและแพร่หลาย ประกอบกับบริการออนไลน์อย่างอเมซอนและยาฮูเริ่มเฟื่องฟู อินเทอร์เน็ตเชิงพาณิชย์ก็เข้าสู่สายตาของคนทั่วไป

“สองหม่า” ก็มองเห็นโอกาสทางธุรกิจของอินเทอร์เน็ตในช่วงเวลานี้เอง

ตั้งแต่ปี 1995 ถึงปี 2000 ตลาดหุ้นสหรัฐอเมริกาล้วนเก็งกำไรกันอยู่บนกระแสอินเทอร์เน็ตเชิงพาณิชย์ ตลาดหุ้นฮ่องกง ตลาดหุ้นญี่ปุ่น รวมถึงตลาดหุ้นยุโรป ต่างก็พากันยกย่องอินเทอร์เน็ตจนสูงเสียดฟ้า

ทว่าเมื่อวันที่ 10 มีนาคม ปี 2000 ดัชนีแนสแด็กขึ้นไปถึงจุดสูงสุดที่ 5,048.62 ฟองสบู่ก็ถูกเจาะทะลุอย่างไร้ความปรานี

งานเลี้ยงอินเทอร์เน็ตที่ยังหาหนทางทำกำไรไม่พบ ซึ่งเป็นเพียงเกมส่งต่อดอกไม้ตามเสียงกลอง พลันหยุดชะงักลง ตลาดแนสแด็กดิ่งลงอย่างรวดเร็ว และลากตลาดหุ้นของประเทศอื่น ๆ ให้พากันทรุดตัวตามไปด้วย

เนื่องจากตลาดหุ้นฮ่องกงไม่มีขีดจำกัดการขึ้นลง จางเจี้ยนผิงใช้เวลาเพียงสองวันเท่านั้น ระหว่างนั้นยังเติมเงินเข้าพอร์ตอีกครั้ง สุดท้ายเงินทุนสามสิบล้านหยวนก็เหลือกลับมาไม่ถึงสิบล้านหยวน

ประสบการณ์จากฟองสบู่อินเทอร์เน็ตทำให้จางเจี้ยนผิงกลับเข้าสู่ตลาดหุ้น A อีกครั้ง

ในปี 2006 เขาสร้างชื่อจากหุ้นเป่ยเฉินอินดัสเทรียลและหุ้นเจาซางชิปปิ้ง จนเงินทุนทะลุห้าร้อยล้านหยวน และในปี 2007 เขาก็อาศัยหุ้นอะลูมิเนียมแห่งประเทศจีนสร้างชื่อจนกลายเป็นเทพ ทำลายตำนานที่ว่ากองทุนสาธารณะไม่มีวันเอาชนะได้

ต่างจากเงินห้าพันล้านหยวนของสวีเซียงที่เป็นที่รู้กันทั่ว เงินทุนที่จางเจี้ยนผิงสามารถใช้ได้จริงนั้นไม่มีใครทราบ แต่ทุกคนต่างยอมรับโดยปริยายว่าอย่างน้อยต้องมีสองพันล้านหยวนขึ้นไป หรืออาจสูงถึงสามพันล้าน สี่พันล้านหยวนจีน

“เป็นอย่างไรบ้างแล้ว?”

ชายวัยกลางคนรูปร่างผอม ใบหน้าออกเหลี่ยมเล็กน้อย เดินเข้ามาใกล้

จางเจี้ยนผิงวางถ้วยชาลงแล้วพูดด้วยรอยยิ้มบาง ๆ ว่า “นายถามถึงชาหรือหุ้นล่ะ?”

“ถามทั้งสองอย่าง”

ชายหน้าเหลี่ยมหาเก้าอี้มานั่ง แล้วเริ่มตรวจดูด้วยตัวเอง

เขาชื่อหวังเฉียง เป็นเพื่อนสนิทตั้งแต่วัยเด็กของจางเจี้ยนผิง และยังเป็นผู้ชี้ทางให้จางเจี้ยนผิงเข้าสู่ตลาดหุ้น ทั้งสองมักพูดคุยแลกเปลี่ยนกลยุทธ์การซื้อขายกันอยู่เสมอ

“ชาเป็นชั้นเลิศ สดชื่นหวานละมุน กลิ่นหอมสงบละเมียดละไม แถมรสขมฝาดยังน้อย ส่วนหุ้นนั้น แน่นอนว่าขึ้นชนเพดานแล้ว”

จางเจี้ยนผิงยังคงยิ้มบาง ๆ

เดิมทีเขาไม่มองแนวคิดไข้หวัด H1N1 ในแง่ดีนัก เพราะคิดว่าสหรัฐอเมริกาและเม็กซิโกมีความสามารถพอจะควบคุมไม่ให้ไข้หวัดแพร่ระบาดออกไปได้

แต่ผลลัพธ์กลับกลายเป็นว่าเขาถูกตบหน้า

และเป็นการตบหน้าอย่างแรงเสียด้วย!

ไข้หวัด H1N1 ที่ระบาดในเดือนมีนาคม จนใกล้จะถึงกลางเดือนพฤษภาคมแล้ว สหรัฐอเมริกายังคงพัฒนาวัคซีนเฉพาะสำหรับไข้หวัด H1N1 ไม่สำเร็จ และยังอยู่ในขั้นตอนเพาะเลี้ยง “สายพันธุ์ตัวเลือก”

แน่นอนว่าการพัฒนาวัคซีนจำเป็นต้องรัดกุม กระบวนการจะล่าช้าสักหน่อยก็เป็นเรื่องเข้าใจได้

แต่สหรัฐอเมริกาเป็นมหาอำนาจอันดับหนึ่งของโลก เป็นประเทศมหาอำนาจเดี่ยวท่ามกลางหลายมหาอำนาจเพียงหนึ่งเดียวในปี 2009 การควบคุมการแพร่ระบาดของไข้หวัดก็น่าจะทำได้ไม่ใช่หรือ?

ทว่าผ่านไปสองเดือน ไข้หวัด H1N1 กลับมีแนวโน้มแพร่ระบาดไปทั่วโลก

จางเจี้ยนผิงพูดไม่ออกอยู่บ้าง แต่ก็ทำได้เพียงยอมรับความจริง และฟังคำแนะนำของหวังเฉียง เพื่อนสนิท ให้เริ่มวางแผนลงทุนในหุ้นที่เกี่ยวข้องกับไข้หวัดใหญ่

“เก็บชิปได้ครบแล้วหรือ? ดันขึ้นชนเพดานเร็วขนาดนี้ ฉันนึกว่านายจะสะสมชิปต่ออีกสองสามวันเสียอีก” หวังเฉียงถาม

เขารู้ว่าช่วงนี้จางเจี้ยนผิงกดราคาหุ้นไห่หลานชีวภาพมาตลอด เพื่อรักษาราคาให้แกว่งตัวในกรอบและสะสมชิป

ส่วนตัวเขาเองก็สะสมชิปอยู่เช่นกัน คอยเดินตามจังหวะของอีกฝ่ายอย่างใกล้ชิด

“สองวันที่ตลาดปิดสุดสัปดาห์ แนวคิดไข้หวัด H1N1 ถูกปั่นจนร้อนแรงเกินไป ฉันทนไม่ไหวจริง ๆ ประกอบกับไล่อินชีวภาพกับกลุ่มเจียนเฟิงกำลังแย่งชิงตำแหน่งหุ้นผู้นำ ฉันก็อยากเด็ดลูกท้อของพวกเขามาชิมบ้าง”

มุมปากของจางเจี้ยนผิงมีรอยยิ้ม ขณะรินชาให้หวังเฉียง

โต๊ะในห้องหนังสือของเขาสามารถใช้ดูตลาดด้านหนึ่ง และชงชาอีกด้านหนึ่ง เป็นโต๊ะทำงานสำหรับชงชาที่สั่งทำขึ้นโดยเฉพาะ

“นายยังสะสมชิปไม่พอหรือ?”

จางเจี้ยนผิงถามย้อน

หวังเฉียงจิบชาแล้วพูดอย่างเฉยเมยว่า “ฉันเข้าซื้อเต็มพอร์ตไปนานแล้ว นายก็รู้อยู่ไม่ใช่หรือ แค่แปลกใจที่นายดันราคาขึ้นเร็วขนาดนี้”

“กลัวว่านายจะไปจัดหาเงินทุนมาน่ะสิ”

“ฉันไม่กล้าหรอก หากถูกนายทุบจนบัญชีแตกขึ้นมา ฉันคงต้องกลายเป็นมนุษย์บินกลางอากาศแน่”

“ฉันทุบใครก็ไม่ทุบนายหรอก ในเมื่อเป็นพี่น้องกัน มีธุระโทรหากันได้เสมอ”

หลังพูดคุยกันสั้น ๆ หวังเฉียงก็ถามว่า “ขั้นต่อไปนายวางแผนจะทำอย่างไร? จะยึดกระแสการเก็งกำไรแนวคิดไข้หวัด H1N1 มาเป็นของตัวเองหรือ?”

“ก็ประมาณนั้น พวกเขาเก็งกำไรกรดชิคิมิก ส่วนฉันเก็งกำไรวัคซีนไข้หวัด H1N1 เงินทุนในตลาดจะไหลไปทางใครก็ปล่อยให้เป็นไปตามชะตา”

จางเจี้ยนผิงทำท่าราวกับจะปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไปตามธรรมชาติ ทว่าแววตากลับเต็มไปด้วยความมั่นใจ

คนอย่างเขาไม่เหมือนสวีเซียงที่ทำอะไรเอิกเกริกและลงมืออย่างโจ่งแจ้ง สไตล์ของเขาค่อนข้างเงียบสงบ ราวกับเสือชีตาห์ที่เมื่อไม่ขยับก็แล้วไป แต่เมื่อออกมือจะต้องสังหารศัตรูด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว

“ถ้าอย่างนั้นนายก็ต้องกะจังหวะให้ดี สวีเซียงขึ้นชื่อเรื่องเป็นคนผูกใจเจ็บ ทางที่ดี—”

หวังเฉียงยังพูดไม่ทันจบ จางเจี้ยนผิงก็ขัดขึ้นว่า “เขาจะผูกใจเจ็บก็เรื่องของเขา ถ้าทุบกระดานของฉันจนพังได้ก็ถือว่าเขาเก่ง นักเก็งกำไรรายอื่นอาจกลัวสวีเซียง แต่จางเจี้ยนผิงอย่างฉันที่ถูกนักเก็งกำไรรายอื่นเรียกว่า ‘จางเหมิงจู่’ ก็ไม่ได้มีชื่อเสียงมาเพราะโชคช่วย”

ระหว่างที่จางเจี้ยนผิงกับหวังเฉียงกำลังจิบชาและพูดคุยกัน ตลาดหุ้น A ซึ่งเข้าสู่ช่วงพักการซื้อขายตอนเที่ยงก็ถูกข่าวสารต่าง ๆ ถาโถมจนเต็มหน้าจอ

“ช็อก! จางเหมิงจู่ นักเก็งกำไรชั้นนำเข้าซื้อหุ้นไห่หลานชีวภาพอย่างโจ่งแจ้ง แนวคิดไข้หวัด H1N1 ปรับตัวขึ้นทั้งกระดาน!”

“บุกจู่โจมช่วงท้ายตลาดด้วยเงินหลายสิบล้านหยวน จางเหมิงจู่ลงมืออย่างแข็งกร้าว ดันหุ้นขึ้นชนเพดาน ไห่หลานชีวภาพจะขึ้นมาแทนไล่อินชีวภาพได้หรือไม่?”

“ตลาดทุนระลอกใหม่กำลังปั่นป่วน! บริษัทวัคซีนเก่าแก่ได้รับความสนใจจากนักเก็งกำไร คำสั่งซื้อสามแสนล็อตดันหุ้นขึ้นชนเพดานอย่างแข็งแกร่ง!”

ช่อง “ข่าวนักเก็งกำไร” ของตงฟางไฉฟู่ถูกคำว่า “จางเหมิงจู่” ถาโถมจนเต็มหน้าจอ หุ้นไห่หลานชีวภาพก็เข้าสู่สายตาของนักลงทุนรายย่อย

[ครีมสมุนไพรชิงเฉ่า]: ในที่สุดจางเหมิงจู่ก็ลงมือแล้วหรือ? ฉันบอกแล้วว่าเขาไม่มีทางปล่อยกระแสการเก็งกำไรไข้หวัด H1N1 ไปแน่

[แสงไฟฟ้าเคลื่อนไหว]: ให้ตายเถอะ ถ้าจางเหมิงจู่ลงสนาม แล้วเงินทุนในตลาดจะตามใครกันแน่? อีกอย่าง ถ้าฉันดูไม่ผิด ไห่หลานชีวภาพเป็นบริษัทผลิตภัณฑ์จากเลือดนี่

[เรื่องราวในอดีตล่องลอยไปตามสายลม]: ไม่ ๆ ไห่หลานชีวภาพยังมีบริษัทย่อยที่ผลิตวัคซีนด้วย สวีเซียงผลักดันกรดชิคิมิกเป็นหลัก

จางเหมิงจู่วางแผนลงทุนในวัคซีนไข้หวัดใหญ่ คราวนี้ผู้ยิ่งใหญ่ทั้งสองคงต้องเผชิญหน้ากันแล้ว!

ห่างออกไปถึงเขตเจียงก้านของนครหางเฉิง จางหยางซึ่งจับตาดูตลาดอยู่ตลอดก็เห็นแจ้งเตือนความเคลื่อนไหวผิดปกติของหุ้นไห่หลานชีวภาพเช่นกัน จึงรีบค้นหาข้อมูลพื้นฐานของหุ้นตัวนี้ทางอินเทอร์เน็ตทันที

ชื่อเต็มของไห่หลานชีวภาพคือ บริษัทวิศวกรรมชีวภาพไห่หลาน จำกัด ก่อตั้งขึ้นในปี 1992 ธุรกิจหลักคือการวิจัย พัฒนา และผลิตผลิตภัณฑ์จากเลือด

ในปี 1998 บริษัทกลายเป็นผู้ประกอบการรายแรกในอุตสาหกรรมผลิตภัณฑ์จากเลือดที่ผ่านการรับรอง GMP และได้รับการประเมินให้เป็น “บริษัทเทคโนโลยีขั้นสูงชั้นนำแห่งชาติ” ตามโครงการคบเพลิง

ตั้งแต่ปี 1999 ถึงปี 2002 ไห่หลานชีวภาพสามารถผลิตผลิตภัณฑ์จากเลือดหลายชนิดได้อย่างชำนาญแล้ว เช่น “โพรทรอมบินคอมเพล็กซ์จากเลือดมนุษย์ชนิดแช่แข็งแห้ง” “แฟกเตอร์การแข็งตัวของเลือดมนุษย์ชนิดที่ 8 แบบแช่แข็งแห้ง” และ “อิมมูโนโกลบูลินป้องกันไวรัสตับอักเสบบีจากมนุษย์” ทั้งยังได้รับเลขอนุมัติและออกวางจำหน่าย พร้อมก่อตั้งสถานีวิจัยวิทยาศาสตร์หลังปริญญาเอกขึ้นด้วย

ในปี 2004 ไห่หลานชีวภาพเข้าจดทะเบียนในกระดานเอสเอ็มอีของตลาดหลักทรัพย์นครเซินเฉิง และในปี 2005 ก็ลงทุนก่อตั้งบริษัทวัคซีนไห่หลานชีวภาพ จำกัด ขยายธุรกิจจากผลิตภัณฑ์เลือดไปสู่การผลิตวัคซีน

“วัคซีนไข้หวัด H1N1 หรือ?” จางหยางขมวดคิ้วเล็กน้อย รู้สึกว่ารับมือได้ยากขึ้นมาทันที

บริษัทจดทะเบียนที่มีแนวคิดเกี่ยวกับวัคซีนไข้หวัดใหญ่ จางหยางติดตามมาโดยตลอด เพียงแต่ไม่เคยคิดจะเข้าไปวางแผนลงทุนล่วงหน้า

เหตุใดเขาจึงไม่วางแผนลงทุนล่วงหน้า?

เพราะตามหมุดหมายความทรงจำจากชาติก่อน วัคซีนไข้หวัดใหญ่คือ “ผู้รับช่วงต่อ” เป็นแนวคิดที่จะถูกนำมาเก็งกำไรหลังจากกรดชิคิมิกถูกเก็งกำไรจนจบ

ตอนนี้ไล่อินชีวภาพกับกลุ่มเจียนเฟิงยังคงแข่งขันกันเป็นหุ้นผู้นำด้านกรดชิคิมิก การปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหันของไห่หลานชีวภาพ

ไม่เพียงจางหยางจะรู้สึกประหลาดใจ แม้แต่เหลียวกั๋วเพ่ย เฉินซานหรง หม่า ซิ่นฉี และซุนกั๋วต้ง ต่างก็ตกอยู่ในภาวะระดมความคิดอย่างหนัก

“ตลาดนี้วุ่นวายจริง ๆ”

เฉินซานหรงที่อยู่ห่างไกลในนครเซินเฉิงถึงกับมึนงง เดิมทีคิดว่ากรดชิคิมิกจะเป็นแนวทางหลักในระยะสั้น ไม่คิดว่าจะมีวัคซีนไข้หวัดใหญ่โผล่เข้ามา

พวกนายมีกรดชิคิมิกที่สังเคราะห์เป็นโอเซลทามิเวียร์ ซึ่งยับยั้งการเพิ่มจำนวนของไวรัส H1N1 ได้ ส่วนวัคซีนไข้หวัดใหญ่ของฉันก็ป้องกันโรคได้เหมือนกัน!

“สวีเซียงก็รับมือยากพออยู่แล้ว ตอนนี้ยังมีจางเหมิงจู่อีก ให้ตายเถอะ ต้องรับศึกสองด้านจริง ๆ” เหลียวกั๋วเพ่ยในฉานเฉิงมีสีหน้ากลัดกลุ้ม สถานการณ์ค่อย ๆ หลุดจากการควบคุมไปแล้ว

ขณะนี้ที่สาขาบริษัทหลักทรัพย์ถนนเจี่ยฟ่างใต้ในหนิงโป หม่า ซิ่นฉี ซุนกั๋วต้ง และนักเก็งกำไรรายอื่น ๆ ต่างจ้องหน้ากันตาปริบ ๆ ไม่รู้ควรพูดอะไรดี

หลังจากเงียบไปครึ่งนาที ซุนกั๋วต้งก็ทำลายความเงียบขึ้นว่า “ขาไร้เงาแห่งฉานเฉิงตัดหน้าชิงหุ้นผู้นำก็ว่าไปอย่าง แต่จางเหมิงจู่ยังคิดจะแย่งแนวคิดระยะสั้นของไข้หวัด H1N1 อีก นี่เห็นพวกเราเป็นดินเหนียวให้บีบเล่นหรือไง!”

“เมื่อครู่ฉันดูกราฟการเคลื่อนไหวของไห่หลานชีวภาพ หุ้นตัวนี้มีการเปลี่ยนหุ้นเมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม แจกหุ้นเพิ่มทุนหกหุ้นต่อสิบหุ้น พร้อมจ่ายเงินปันผลสองเฟิน ราคาหุ้นจึงเกิดความผันผวนอย่างชัดเจน จางเหมิงจู่น่าจะฉวยโอกาสนี้ดูดชิปไปเป็นจำนวนมาก”

หม่า ซิ่นฉีวิเคราะห์

เรื่องที่ควรกล่าวถึงก็คือ “เพิ่มหุ้นหกหุ้นต่อสิบหุ้นและจ่ายปันผลสองหยวน” เป็นแผนการจ่ายปันผลรูปแบบหนึ่งของบริษัทจดทะเบียน ขณะเดียวกันก็มีคุณสมบัติของ “การแตกหุ้น” อยู่ด้วย

พูดง่าย ๆ “เพิ่มหุ้นหกหุ้นต่อสิบหุ้น” ก็คือบริษัทจดทะเบียนเปลี่ยนเงินทุนสำรองส่วนเกินเป็นทุนเรือนหุ้น ผู้ถือหุ้นไม่จำเป็นต้องจ่ายเงินเพิ่ม ทุก ๆ สิบหุ้นจะได้รับหุ้นใหม่เพิ่มหกหุ้น เช่น เดิมถืออยู่หนึ่งร้อยหุ้น หลังเพิ่มทุนก็จะกลายเป็นหนึ่งร้อยหกสิบหุ้น

สมมติว่าทุนเรือนหุ้นทั้งหมดของไห่หลานชีวภาพมีหนึ่งล้านหุ้น มูลค่าหนึ่งร้อยล้านหยวน ราคาต่อหุ้นก็จะเท่ากับหนึ่งร้อยหยวน

หลัง “เพิ่มหุ้นหกหุ้นต่อสิบหุ้น” ทุนเรือนหุ้นทั้งหมดของบริษัทจะเพิ่มเป็นหนึ่งพันหกแสนหุ้น มูลค่ารวมไม่เปลี่ยนแปลง สิ่งที่เปลี่ยนมีเพียงราคาหุ้นจากเดิมหนึ่งร้อยหยวน จะกลายเป็นหุ้นละหกสิบสองจุดห้าหยวน

อย่าดูถูกการที่ราคาหุ้นจากหนึ่งร้อยหยวนลดเหลือหกสิบสองจุดห้าหยวน เรื่องนี้ช่วยลดเกณฑ์การลงทุนให้ผู้ลงทุนลงได้มาก

เพราะตลาดหุ้น A กำหนดให้ซื้อขั้นต่ำหนึ่งร้อยหุ้น หรือที่เรียกกันทั่วไปว่าหนึ่งล็อต

หากราคาหุ้นอยู่ที่หนึ่งร้อยหยวน หนึ่งล็อตก็เท่ากับหนึ่งหมื่นหยวน เกณฑ์การเข้าซื้อหุ้นตัวนี้จึงอยู่ที่หนึ่งหมื่นหยวน

แต่หากราคาหุ้นลดเหลือหกสิบสองจุดห้าหยวน เงินทุนสำหรับหนึ่งล็อตก็จะเหลือหกพันสองร้อยห้าสิบหยวน เกณฑ์การเข้าซื้อลดลงอย่างเห็นได้ชัด

นี่จึงเป็นเหตุผลว่าทำไมหุ้นบางตัวที่มีราคาต่อหน่วยสูงจึงพยายามหาทาง “แตกหุ้น” เพราะเกณฑ์การเข้าซื้อที่สูงไม่เอื้อต่อนักลงทุนรายย่อย

ส่วนเลข “สอง” ใน “เพิ่มหุ้นหกหุ้นต่อสิบหุ้นและจ่ายปันผลสองหยวน” หมายถึงการคำนวณจากหุ้นเดิมสิบหุ้น แล้วจ่ายเงินปันผลเป็นเงินสดสองหยวน แต่ความจริงแล้วก็ยังเป็นเงินของผู้ถือหุ้นที่ถูกนำมาจ่ายอยู่ดี

เพราะบริษัทจ่ายเงินสดออกไปเท่าไร ราคาหุ้นในวันถัดไปก็จะปรับลดลงตามจำนวนนั้น

หากราคาหุ้นสามารถปรับขึ้นกลับมาได้ก็ดีไป แต่ถ้ายังคงลดลงต่อเนื่อง เวลาจะขายหุ้นก็ยังต้องเสียภาษีเงินปันผลอีก

ด้วยเหตุนี้ หากไม่จำเป็นจริง ๆ นักลงทุนหุ้นรุ่นเก๋าจำนวนมากจึงไม่ซื้อหุ้นที่กำลังจะจ่ายปันผล มีเพียงนักลงทุนรายใหม่ที่เห็นว่าบริษัทจดทะเบียนกำลังจะจ่ายปันผล คิดว่าจะได้ของถูก แล้วรีบวิ่งเข้าไปซื้ออย่างดีอกดีใจ สุดท้ายยังไม่ทันทำกำไร ก็ต้องนำเงินไปจ่ายภาษีเงินปันผลให้รัฐเสียก่อน

หลังหม่า ซิ่นฉีพูดจบ นักเก็งกำไรรายอื่น ๆ ในห้องรับรองแขกพิเศษก็พากันวิพากษ์วิจารณ์

“ถามเพราะไม่รู้ ไห่หลานชีวภาพมีวัคซีนป้องกันไข้หวัด H1N1 หรือ?”

“ฉันได้ยินว่าสหรัฐอเมริกากับเม็กซิโกยังพัฒนาวัคซีนป้องกันไม่สำเร็จเลย ไห่หลานชีวภาพไม่น่าจะพัฒนาได้เร็วขนาดนี้หรอกมั้ง?”

“โอเซลทามิเวียร์ที่สังเคราะห์จากกรดชิคิมิกเป็นยาต้านไข้หวัดใหญ่ที่ได้รับการรับรองในระดับสากล ฉันคิดว่าไห่หลานชีวภาพไม่มีทางพลิกสถานการณ์ได้”

“จะพูดแบบนั้นก็ไม่ได้ ตอนนี้ไข้หวัด H1N1 เข้าสู่เอเชียแล้ว หากไห่หลานชีวภาพมีงานวิจัยและพัฒนาที่เกี่ยวข้องอยู่จริง เมื่อจางเหมิงจู่เอามาปั่นแบบนี้ ไม่แน่ว่าเขาอาจทำกำไรจนร่ำรวยมหาศาลก็ได้”

เนื่องจากสวีเซียงไม่ได้อยู่ในห้องรับรองแขกพิเศษ ทุกคนในหน่วยกล้าตายหนิงโปจึงตัดสินใจไม่ได้ ต่างตกอยู่ในสภาพไร้ผู้นำ

ขณะนี้สวีเซียงกำลังขับรถมุ่งหน้าไปยังเมืองหัวจิน มณฑลเจียงเจ้อ อาคารสำนักงานใหญ่ของกลุ่มเจียนเฟิงตั้งอยู่ที่เลขที่ 88 ถนนอู่เจียงตะวันออก เมืองหัวจิน

เนื่องจากกลุ่มเจียนเฟิงเป็นธุรกิจครอบครัว ผู้ถือหุ้นสิบอันดับแรกถือครองหุ้นรวมกัน 62 เปอร์เซ็นต์ ส่วนอีก 38 เปอร์เซ็นต์กระจายอยู่ในมือนักลงทุนรายย่อยและนักเก็งกำไร อีกทั้งยังไม่มีเจ้ามือควบคุมกระดาน หากเขาต้องการทุบกลุ่มเจียนเฟิงให้พัง ก็ทำได้เพียงลงมือกับผู้ถือหุ้นสิบอันดับแรก

แต่ขณะที่ขับรถไปได้ครึ่งทาง โทรศัพท์ของหม่า ซิ่นฉีก็โทรเข้ามา

“มีอะไรหรือ พี่หม่า?”

“จางเหมิงจู่ลงสนามแล้ว”

หม่า ซิ่นฉีเล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อครู่อย่างรวบรัด จากนั้นก็ถามความเห็นว่า “ตอนนี้พี่คิดว่าเราควรทำอย่างไร?”

เงียบ!

สวีเซียงเงียบอีกครั้ง!

ตอนนี้เขาเริ่มสงสัยว่าปีนี้ตัวเองไปล่วงเกินเทพไท้ส่วยหรือไม่ เหตุใดจึงมีเหลียวกั๋วเพ่ยโผล่มาคนหนึ่ง แล้วก็ยังมีจางเจี้ยนผิงโผล่มาอีกคน

“พวกเขาร่วมมือกันเล่นงานฉันหรือ?”

สวีเซียงตกอยู่ในภาวะสงสัยตัวเอง

เขานึกย้อนถึงหุ้นที่เคยปั่นก่อนหน้านี้ ก็ไม่เคยมีความขัดแย้งกับเหลียวกั๋วเพ่ยหรือจางเจี้ยนผิง ทุกคนต่างรู้ใจกันดี คอยเก็บเกี่ยวผลประโยชน์จากนักลงทุนรายย่อย แล้วทำกำไรกันจนร่ำรวยมหาศาล

แต่ตอนนี้กลับทยอยกันมาเล่นงานเขาทีละคน สวีเซียงจึงเริ่มจะทนไม่ไหวจริง ๆ

เมื่อเห็นสวีเซียงเงียบอยู่นาน หม่า ซิ่นฉีก็รู้สึกกระอักกระอ่วน จึงเสนอว่า “ไม่อย่างนั้นก็ปล่อยไปเถอะ ลองไปคุยกับเหลียวกั๋วเพ่ย แล้วช่วยกันดันกลุ่มเจียนเฟิงขึ้น”

พูดจบ เขาก็เสริมอีกประโยคว่า “พวกนั้นมีเงินทุนน้อย ทำกำไรได้ไม่มาก พวกเราจะเป็นคนกินส่วนใหญ่เอง”

หากจางหยางกับเหลียวกั๋วเพ่ยเป็นการแย่งอาหารจากปากเสือ ต่างคนต่างแย่งชิงหุ้นผู้นำในแนวคิดกรดชิคิมิกกับสวีเซียง ซุนกั๋วต้ง และนักเก็งกำไรหนิงโปคนอื่น ๆ เช่นนั้นจางเจี้ยนผิงก็เป็นการทั้งกินทั้งหอบเอาไปด้วย ถึงขั้นคิดจะหอบหม้อของสวีเซียงหนีไปด้วย เห็นได้ชัดว่าความอยากอาหารของเขามีมากเพียงใด

นอกจากนี้ หลังจากไล่อินชีวภาพออกประกาศแจ้งความเคลื่อนไหวผิดปกติของราคาหุ้นเพื่อชี้แจงข่าวลือ เงินทุนส่วนใหญ่ในตลาดก็รู้ดีว่าบริษัทแห่งนี้ไม่ใช่หุ้นผู้นำด้านการผลิตกรดชิคิมิก

แต่ด้วยแรงหนุนจาก “แนวคิดสวีเซียง” เงินทุนเก็งกำไรจำนวนมากต่างคิดว่า ตนเองคงไม่ใช่คนรับช่วงต่อเป็นคนสุดท้าย

“ให้ตายเถอะ! ข้างหน้ามีกลุ่มเจียนเฟิง ข้างหลังก็มีไห่หลานชีวภาพ พวกมันช่างกล้ามารังแกกันถึงหัวฉันจริง ๆ” สวีเซียงยิ่งรู้สึกไม่พอใจ ก่อนจะเอ่ยถามขึ้นว่า

“เลือกหุ้นเป้าหมายตัวใหม่ เอาที่เข้ากับแนวคิดไข้หวัด H1N1 ให้มากที่สุด แล้วเราค่อยสร้างหุ้นผู้นำในแนวคิดที่เกี่ยวข้องขึ้นมาอีกตัว”

“แต่ว่า—”

“เอาตามนี้แหละ ฉันกำลังขับรถอยู่”

หม่า ซิ่นฉียังอยากจะพูดอะไรต่อ แต่สวีเซียงกลับตัดบทเขาโดยตรง

ในมุมมองของสวีเซียง เหลียวกั๋วเพ่ยพูดโกหกจนเต็มปาก ไม่คู่ควรแก่การร่วมมือ

ไม่ว่าจะเป็นเหลียวกั๋วเพ่ยที่หลอกลวงเขา หรือจางเจี้ยนผิงที่คิดจะเด็ดลูกท้อของเขา สวีเซียงก็ต้องการสะสางบัญชีทีละคน ไม่เช่นนั้น ต่อไปจะยังมีใครยอมรับเขาเป็น “ประมุขใหญ่” อีก?