บทที่ 102 ขายขี้หน้าไปถึงเมืองหลวง

"แจ๊บๆๆ~~~~!"

"อืมๆๆ~~~ แจ๊บๆๆ!"

"แจ๊บๆๆ~~~~!"

สัญลักษณ์รูปกากบาทผุดขึ้นบนหน้าผากหยางเฉียน "เธอกินข้าวไม่ให้เกิดเสียงแจ๊บๆ ได้ไหมฮะ?"

"เรื่องของฉันน่า กินให้อร่อยสิสำคัญที่สุด" จางอวี่เมิ่งไม่ไว้หน้าหยางเฉียนเลย สายตาเจ้าเล่ห์ของเธอบ่งบอกชัดเจนว่าตั้งใจยั่วโมโหเขาให้ได้