บทที่ 104 เป้าหมายสามตระกูล

"พี่ฮวาไฉ ท่านเคยทานของสิ่งนี้มาก่อนหรือไม่? ไม่น่าเชื่อเลยว่าเนื้อหมูจะมีรสชาติล้ำเลิศปานนี้" สุ่ยหู่ ผู้มีรูปลักษณ์ดุจบัณฑิต แต่ทว่าความเร็วในการคีบอาหารกลับสวนทาง เพียงไม่กี่อึดใจ หมูสามชั้นตุ๋นน้ำแดงเกือบครึ่งชามก็อันตรธานหายไปในท้องของเขา

ความนุ่มนวลของเนื้อติดมันที่ผสมผสานกันอย่างลงตัว ทิ้งความหอมกรุ่นไว้ทั่วทั้งโพรงปาก สร้างความพึงพอใจอย่างหาที่เปรียบมิได้

สือฮวาไฉหัวเราะร่วน "พี่หู่ ข้านั้นเติบโตมาจากครอบครัวยากจนข้นแค้น สมัยเด็กๆ ก็ได้กินเนื้อหมูอยู่บ่อยครั้ง ทว่ามักจะเป็นยามที่ไม่มีสิ่งใดจะกินแล้วจริงๆ เนื้อหมูในความทรงจำของข้านั้น ทั้งเปรี้ยว ฝาด และคาวคละคลุ้ง แต่เนื้อหมูในจวนแห่งนี้กลับมีรสชาติราวกับอาหารทิพย์จากสวรรค์ ทำเอาข้าฉงนใจยิ่งนัก"

"ฮ่าๆๆๆ ประเสริฐยิ่งนัก! หากมีอาหารเลิศรสเช่นนี้ ในภายภาคหน้าแคว้นเซี่ยของเราจะต้องมั่งคั่ง ราษฎรจะต้องแข็งแรงเป็นแน่" หยางเฉียนเอ่ยขึ้นด้วยความเบิกบานใจ

"จืออวี้ รสชาติเป็นอย่างไรบ้าง?" หยางเฉียนหันไปถามโจวจืออวี้ที่เอาแต่ก้มหน้าก้มตากินเนื้อหมูอย่างเงียบๆ