บทที่ 110 ทาสน้อยเกินไป

แสงอาทิตย์ยามเย็นสาดส่องผ่านหน้าต่าง อาบใบหน้าของเซี่ยเหวินหวังจนเป็นสีแดงเรื่อ ความมุ่งมั่นอันแรงกล้าในวันวานได้มลายหายไปตามกาลเวลา

แต่ไม่ว่าผู้ชายจะอายุเท่าไหร่ ในใจลึกๆ ก็ยังคงมีเด็กหนุ่มซ่อนอยู่ แม้แต่กษัตริย์อย่างเซี่ยเหวินหวังก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น

"ซิวเหวิน ข้าให้โจวฉีไปเตรียมการเรื่องทหารแสนนายตามรายชื่อนั้น เจ้าคิดว่ามีอะไรต้องเพิ่มเติมอีกไหม?"

ชวีซิวเหวินประสานมือ ยิ้มแย้มตอบ "ฝ่าบาท จริงๆ แล้วไม่ว่าใครจะไปชายแดนก็ไม่มีผลหรอกพ่ะย่ะค่ะ ขอเพียงมีองค์ชายอยู่ที่นั่น ใครไปก็เปลี่ยนอะไรไม่ได้อยู่ดี"

"แค่กๆๆ~~~~!"