บทที่ 142 ฆ่าคนต้องฆ่าถึงใจ

หยางเฉียนลูบหัวที่เต็มไปด้วยฝุ่นพลางโบกมือปัด "ไม่ถึงขนาดนั้นหรอก ที่จริงการจะกวาดล้างซ่งหนูไม่ใช่เรื่องยาก แต่คราวนี้ข้าวางแผนกวาดล้างทั้งทุ่งหญ้าเลยต่างหาก ทั้งซ่งหนู เผ่าเจี๋ย เผ่าเยว่จือ การที่กวาดล้างสามเผ่านี้ได้พร้อมกัน ก็ถือว่าสวรรค์เป็นใจด้วยล่ะ"

"คุณชายถ่อมตัวเกินไปแล้ว"

หยางเฉียนหัวเราะหยัน "ไม่ได้ถ่อมตัว กวาดล้างสามเผ่าน่ะไม่ยาก ที่ยากคือหลังจากนี้จะปกครองทุ่งหญ้ายังไงต่างหาก ข้ากับมิตรกรกำลังช่วยกันวางแผนอยู่"

หวังเจี้ยนชะงัก ช่างอวดดีเสียจริง กวาดล้างสามเผ่ายังบอกว่าไม่ยาก แล้วอะไรที่เรียกว่ายากล่ะเนี่ย

ขุนนางในราชสำนักมักจะพุ่งเป้าไปที่แคว้นต่างๆ ในจงหยวน แต่สำหรับแม่ทัพหลายคน กลับพุ่งเป้าไปที่ทุ่งหญ้ามากกว่า