บทที่ 146 ไอ้นั่นของเสือล่ะ?

ในป่าอันมืดมิด เสียงตะโกนเรียก 'เสี่ยวหู่จื่อ' ดังก้องไปทั่ว

"ท่านแม่ทัพหยาง ข้าเห็นรอยเท้าแล้ว แต่ว่า..." คริสทิน่ารายงาน

หยางเฉียนดีใจ "รีบพาข้าไปดูเร็วเข้า"

ตามคริสทิน่าไปประมาณร้อยเมตร ก็เห็นรอยเท้าครึ่งรอยประทับอยู่บนใบไม้ กะจากขนาดแล้ว น่าจะเป็นรอยเท้าเด็ก

แต่ที่น่าเป็นห่วงคือ ข้างๆ ใบไม้ใบนั้น มีรอยเท้าอีกรอยหนึ่ง ซึ่งหยางเฉียนคุ้นเคยดี มันคือรอยเท้าเสือ