บทที่ 158 ในดินแดนศักดินา เจ้าผู้ครองนครคือใหญ่ที่สุด

"กลับกันเถอะ ข้าชักอยากจะรู้แล้วสิว่าจางอวี่เมิ่งจะทำอะไรกับห้อง" หยางเฉียนพูดจบ ทุกคนก็เดินตามกลับไป เซียวอวี้ก็เดินตามไปด้วย

ในฐานะมิตรกรฝ่ายวางแผน เธอชอบขลุกอยู่ในที่อุ่นๆ แล้วสั่งให้ลูกน้องไปทำงานมากกว่า ยิ่งมีปาต้าหมี่กับทาสอีกสองสามคนตามมาด้วย ยิ่งสบาย เพราะพวกนี้หัวอ่อนเรียกใช้ง่าย

เพิ่งลงมาจากภูเขาเหมืองแร่ ก็มีชายหนุ่มสองสามคนวิ่งกระหืดกระหอบมาทางหยางเฉียน นึกว่ามีธุระกับเขา แต่ที่ไหนได้ พวกเขากลับวิ่งผ่านหน้าไปหน้าตาเฉย

"เฮ้ย รีบร้อนอะไรขนาดนั้น มีเรื่องอะไรหรือเปล่า?" หยางเฉียนรีบตะโกนเรียก

ชายหนุ่มพวกนั้นเพิ่งสังเกตเห็นคุณชาย เลยรีบบอก "มีคนตีกันหน้าหมู่บ้านขอรับ"