บทที่ 169 เรียกพ่อสิ!

"เชอะ ฮ่องเต้หลายองค์มีสนมเป็นหมื่นๆ คนเชียวนะ"

จางอวี่เมิ่งเบิกตากว้างอย่างไม่อยากเชื่อ "หมื่นกว่าคนเลยเหรอ? ไตไม่พังเรอะ?"

"เชี่ย ยัยหื่นกามนี่ เอาอีกแล้ว"

จู่ๆ เหลาเฉินก็วิ่งกระหืดกระหอบมาจากแดนไกล ตะโกนเรียกหยางเฉียนที่ยืนอยู่ริมระเบียง "คุณชาย เกิดเรื่องใหญ่แล้วขอรับ!!!"

หยางเฉียนชะโงกหน้าลงไปถาม "มีอะไรอีกล่ะ? ตอนทำโรงเรือน ข้าก็เตือนให้ระวังแล้วไม่ใช่เหรอ?"