บทที่ 188 แพ้รวดสิบแปดตา

หยางเฉียนไม่ได้สนใจพวกเข็มขัดหรือหยกห้อยเอวอะไรพวกนี้หรอก สำหรับเขา ของพวกนี้มีแต่จะเกะกะเวลาต่อสู้

ใครจะไปคิดว่าจะมาเจอไอ้บ้าที่กัดคนไม่ได้แต่ทำให้คนขยะแขยง แถมยังมาอวดรวยแข่งกับเขาอีก?

หญิงสาวรีบเปลี่ยนสีหน้าทันที "เจ้ารู้ไหมว่าพวกเราเป็นใคร เจ้ารู้ไหมว่าพ่อข้าคือใคร?"

หยางเฉียนขมวดคิ้ว แกล้งหยั่งเชิง "หรือว่าพ่อเจ้าคือหลี่กัง?" (หลี่กัง เป็นชื่อที่ใช้ล้อเลียนพวกที่ชอบเอาชื่อพ่อที่เป็นข้าราชการใหญ่โตมาข่มขู่คนอื่น)

"บังอาจ! ขืนข้าพูดชื่อพ่อข้าออกไป เจ้าได้อกแตกตายแน่ ท่านพี่ เราไปกันเถอะ"