บทที่ 190 ขาโก่ง

หยางเฉียนถือดาบซู่เถี่ยแกว่งไปมาตรงหน้ามัน ทุกคำที่พูดออกไป ใบหน้าของหัวหน้าโจรก็ยิ่งซีดเผือดลงเรื่อยๆ

พอหยางเฉียนเงื้อดาบซู่เถี่ยขึ้นอีกครั้ง หัวหน้าโจรก็รีบโพล่งออกมาอย่างหมดหวัง "ข... ข้าชื่ออี้ปิง อายุ 28 ปี เป็นชายชาตรี รับจ้างองค์ชายสายตรงแห่งแคว้นซาง มาที่นี่ก็เพื่อลักพาตัวท่านมู่ (แม่นางมู่) เท่านั้น"

หยางเฉียนพยักหน้า แล้วสับฉับเข้าที่คอของมันจนหัวหลุดกระเด็นในดาบเดียว เพื่อความรอบคอบ เขาจับลูกน้องโจรที่เหลือมาแยกสอบปากคำทีละคน แล้วก็พบความจริงบางอย่างเข้าจนได้

คนจ้างน่ะถูกแล้ว จุดประสงค์ก็ถูกแล้ว แต่ที่ตีนเขากลับมีกลุ่มทหารกล้าตายห้าสิบคนดักรออยู่ด้วย

หยางเฉียนหยิบคันเบ็ดขึ้นมา มองดูตะขอเบ็ดที่ห้อยต่องแต่งอยู่อย่างโดดเดี่ยว ออกแรงหักคันเบ็ดทิ้งทันที