บทที่ 193 จดหมาย

สีหน้าของหยางเฉียนเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว เขาร้องด้วยความตกใจ "ไอ้พวกเวรตะไล แคว้นซางคิดจะเปิดศึกโจมตีแคว้นเซี่ยจริงๆ ด้วย"

หลังจากวางมู่ชิงลงบนพื้น หยางเฉียนที่ท่อนบนเปลือยเปล่าก็เดินวนไปวนมาในถ้ำ เมื่อปะติดปะต่อข้อมูลต่างๆ ที่ได้รับมาเข้าด้วยกัน เขาก็มั่นใจเลยว่าแคว้นซางต้องมีแผนการร้ายซ่อนอยู่อย่างแน่นอน

มู่ชิงพูดอย่างหนักแน่น "เป็นไปไม่ได้หรอก แคว้นซางเผชิญปัญหาผลผลิตตกต่ำมาหลายปีติดต่อกัน พวกเขาไม่มีกำลังพอที่จะทำสงครามได้หรอก"

หยางเฉียนพูดเสียงเครียด "ตั้งแต่ปีที่แล้ว แคว้นซางก็เริ่มมีการเคลื่อนย้ายเสบียงอาหารไปที่ชายแดนอย่างต่อเนื่อง แถมยังมีการเคลื่อนไหวกองกำลังทหารกลุ่มเล็กๆ อยู่บ่อยครั้ง และตอนนี้องค์ชายรัชทายาทของพวกเขาก็มาอยู่ที่ชายแดนแล้วด้วย ท่านยังจะบอกว่าพวกเขาไม่มีแผนการจะรุกรานแคว้นเซี่ยอีกเหรอ? หลอกเด็กเถอะ"

มู่ชิงจ้องมองหยางเฉียนนิ่งๆ "ท่านเป็นใครกันแน่ ทำไมถึงรู้เรื่องความลับทางทหารระดับนี้ได้มากมายขนาดนี้"