บทที่ 199 กลับโรงเตี๊ยม

หยางเฉียนถอนหายใจแผ่วเบา จำใจต้องแบกมู่ชิงเดินมุ่งหน้ากลับไปยังแคว้นทัง แต่คราวนี้ฝีเท้าของเขาดูเบาสบายขึ้นเยอะ การรอดตายหวุดหวิดในครั้งนี้สอนอะไรเขาหลายอย่างทีเดียว

บนถนนหลวงที่ทรุดโทรม คนสัญจรไปมาบางตา แม้แต่คนที่เดินผ่านก็ยังมีใบหน้าซีดเซียว มู่ชิงมองผู้คนเหล่านั้นด้วยความสงสัย

"แปลกจัง"

หยางเฉียนถามอย่างแปลกใจ "แปลกตรงไหนเหรอ?"

"ปกติถนนหลวงคนจะพลุกพล่านกว่านี้นะ ถึงจะมีสงครามก็ไม่น่าจะคนน้อยขนาดนี้"