บทที่ 198 ลงเขา

คนสองคนในถ้ำกำลังกินเนื้อหมูป่าอย่างเอร็ดอร่อยจนปากมันแผล็บ หยางเฉียนกลัวพวกพยาธิกับแบคทีเรียมาก เขาจึงพิถีพิถันย่างเนื้อจนมั่นใจว่าสุกทั่วถึงจริงๆ ถึงจะยอมกิน

ถึงมู่ชิงจะยังไม่ได้รับคำตอบตกลงจากหยางเฉียน แต่เธอก็อดไม่ได้ที่จะถาม "พอลงเขาไปแล้ว ท่านจะยังอยู่ที่แคว้นทังต่อหรือเปล่า?"

"อยู่สิ ข้าคงต้องอยู่แคว้นทังอีกพักใหญ่เลยล่ะ มีธุระสำคัญต้องจัดการ"

จะว่าไปแล้ว สัญชาตญาณอย่างหนึ่งของผู้หญิง ไม่ว่ายุคโบราณหรือยุคปัจจุบันก็เหมือนกันหมด

คนตามตื๊อ? ถึงจะอยากได้ แต่ก็ไม่ได้สำคัญที่สุด แต่ถ้าเป็นคนที่ตัวเองถูกใจ ต่อให้จะโดนปฏิเสธกี่ครั้ง พวกเธอก็ยังคงมีความสุขกับมัน