บทที่ 225 พลิกแพลงสถานการณ์

เขาหยุดพูดไปครู่หนึ่ง แล้วปั้นหน้ายิ้มแย้มที่คิดว่าดูใจดีที่สุด "ท่านแม่ทัพโปรดไตร่ตรองให้ดีเถิด แม้ท่านจะมีทหารม้าอยู่สองร้อยนาย"

"แม้ข้าจะไม่ได้นำกองทัพใหญ่มา แต่ก็มีทหารราบถึงห้าร้อยนาย ล้วนพกหน้าไม้มาด้วย หากข้าเป็นอะไรไป ข้าเชื่อว่าท่านแม่ทัพก็คงไม่อาจหลบหนีไปได้อย่างปลอดภัยเช่นกัน"

เมื่อได้ยินเสียงทหารถอยร่นออกไปด้านนอก หยางเฉียนก็หัวเราะร่วน "ข้าจะพาทหารม้ามาเท่าไหร่ก็เรื่องของข้า แต่ข้าขอบอกท่านไว้ตรงนี้เลยนะ"

"ด้านหลังและทั้งสองข้างซ้ายขวาของท่าน ข้าได้วางกำลังซุ่มโจมตีไว้หมดแล้ว ท่านคงไม่ได้คิดจริงๆ หรอกนะว่าข้าจะมาปล้นเสบียงด้วยทหารม้าแค่สองร้อยนายน่ะ"

กงจ้งจิ้นเผิงตกใจจนเหงื่อแตกพลั่ก ต้องรู้ก่อนนะว่าเดิมทีเขาตั้งใจจะให้กองทัพใหญ่มาคุ้มกัน แต่ถ้าคนเยอะก็ต้องผลาญเสบียงระหว่างทางไปเปล่าๆ