บทที่ 227 เบื้องหลัง

หยางเฉียนพูดจบก็ไม่พูดอะไรอีก

กองทหารม้าเกราะดำรีบจัดระเบียบทหารราบของแคว้นเหลียวและทหารแคว้นซางบางส่วนที่พ่ายแพ้แต่ไม่ค่อยวุ่นวาย แจกจ่ายเสบียงอาหาร แล้วตั้งเตาทำอาหารทันที

คริสทิน่าที่เนื้อตัวเต็มไปด้วยเลือดเดินเข้ามา ราวกับเงามืดขนาดใหญ่ที่ทาบทับลงมา หยางเฉียนหันไปมองแล้วชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยว่า

"ทำไมถึงได้เลอะเทอะขนาดนี้ รีบไปเช็ดตัวเตรียมกินข้าวเถอะ หลังจากมื้อนี้ไป อย่างน้อยสามวันคงต้องกินแต่เสบียงแห้งแล้วล่ะ"

คริสทิน่าไม่ยอมถอดชุดเกราะเหมือนกับหยางเฉียน นางหยิบผ้ากระสอบมาเช็ดตัวไปพลางๆ