บทที่ 229 ข้าไม่ฟัง ข้าไม่ฟัง

มู่ชิงหัวเราะ "ก็พวกตำแหน่งที่ไม่มีอำนาจที่แท้จริงไง อย่างเช่น ราชครู หรืออะไรทำนองนั้น ก็ยังพอได้อยู่นะ"

"ไม่ๆๆ ข้าอยากได้แบบที่มีอำนาจจริงๆ สิ อย่างเช่น สามารถแต่งตั้งหรือถอดถอนขุนนาง แต่งตั้งแม่ทัพ หรือจะเป็นตำแหน่งที่ได้สืบสวนคดีก็ยิ่งดี"

หยางเฉียนมุมปากกระตุก ยกมือกุมขมับ ผู้หญิงคนนี้วันๆ คิดแต่เรื่องอะไรกันเนี่ย นึกอยากจะได้อะไรก็ต้องได้ ตอนนี้เขามีอำนาจอยู่แค่ในเขตเมืองอวิ๋นทงเท่านั้นเองนะ

จะให้เขาไล่ผู้เฒ่าเกาออก แล้วให้นางขึ้นแทนอย่างนั้นหรือ? เกิดนางทำไปได้ไม่กี่วันแล้วขี้เกียจไปทำงานขึ้นมา นั่นจะไม่เท่ากับเขาตบหน้าตัวเองหรือไง

อีกอย่าง ผู้เฒ่าเกาก็ทำงานได้ดี มีทั้งผลงานและความดีความชอบ หากไล่เขาออกตอนนี้ คนอื่นจะไม่คิดว่าเขาเป็นพวกเสร็จนาฆ่าโคถึก เสร็จศึกฆ่าขุนพลหรอกหรือ