บทที่ 230 สถานการณ์ตึงเครียด

จางอวี่เมิ่งอาเจียนอยู่ริมถนนหลวงหลายครั้ง หยางเฉียนคอยลูบหลังให้นางไม่หยุด

นางคลื่นไส้ไม่หยุด เอ่ยถามขึ้นว่า "ทำไมถึงมีเรื่องคนกินคนเกิดขึ้นได้ล่ะ"

จู่ๆ นางก็เหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้ "คราวก่อนเจ้าเคยบอกข้าว่า ในประวัติศาสตร์มีเหตุการณ์คนกินคนเยอะมากเลยหรือ"

หยางเฉียนมีสีหน้าหดหู่ ในบันทึกประวัติศาสตร์มักจะจดจารึกไว้เพียงไม่กี่บรรทัดเท่านั้น

หยางเฉียนกล่าวเสียงทุ้ม "ในปีแรกของรัชศกจิ้งคังแห่งราชวงศ์ซ่งเหนือ ทหารจินบุกรุกรานลงใต้ เกิดไฟสงครามลุกลามไปทั่ว ทั้งทหารและราษฎรต่างไม่มีเสบียงให้กิน จึงนำศพคนตายทั้งหมดมาหมักเกลือ ตากแดดทำเป็นเนื้อแห้งเพื่อใช้ประทังชีวิต"