บทที่ 232 เจ้าอย่ามองเขาเป็นแค่เด็กสิ

จางอวี่เมิ่งก็เคยเห็นรายชื่อยาสมุนไพรที่หยางเฉียนเขียนเมื่อครู่นี้เช่นกัน นางนึกย้อนความจำ "ข้าลองดูรายชื่อยาสมุนไพรที่เจ้าเขียนเมื่อกี้แล้ว มีแค่สองสามอย่างที่ข้ารู้จัก แต่ข้าต้องบอกข่าวร้ายกับเจ้าว่า สมุนไพรพวกนั้นอุดมไปด้วยฮอร์โมนเพศหญิงทั้งนั้นเลย"

หยางเฉียนรู้สึกปวดหัวตึบๆ เขาอ้าปากจะพูดหลายครั้ง แต่สุดท้ายก็ถอนใจอย่างจนปัญญา "ตอนนี้ไม่กินก็ไม่ได้ การฝึกซ้อมแต่ละวันของข้าต้องพึ่งพายาพวกนี้ทั้งนั้น"

"พละกำลังของข้าในตอนนี้ ถ้าฝึกซ้อมตามปกติ บางทีผลลัพธ์ของการฝึกทั้งเดือน อาจจะสู้กินยาวันเดียวไม่ได้เลยด้วยซ้ำ"

จางอวี่เมิ่งยิ้มเจ้าเล่ห์ "จริงๆ แล้วเรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องที่เจ้าควรจะกังวลที่สุดนะ เรื่องอื่นน่ะช่างมันเถอะ แต่เจ้ายังโตไม่เต็มที่เลยนี่นา ถ้าเกิด... ข้าไม่ได้ด่านะ ข้าหมายถึงถ้าเกิดว่า เจ้าไม่สามารถทำหน้าที่ผู้ชายได้ ถึงตอนนั้นจะไปโทษใครไม่ได้นะ"

สีหน้าของหยางเฉียนค่อยๆ เปลี่ยนเป็นความหวาดกลัว เขาพึมพำกับตัวเอง "คงไม่หรอกมั้ง"