บทที่ 233 คนเก่งหายาก

หลังจากที่เซียวอวี้ประเมินสถานการณ์ปัจจุบันแล้ว นางก็ตัดสินใจออกคำสั่งแทนหยางเฉียน ให้ตั้งค่ายพักแรมในบริเวณใกล้เคียง

เพื่อเปิดโอกาสให้คนหาบเสบียงได้พักผ่อนอย่างเต็มที่ ไม่รู้ว่าทั้งสองแคว้นเลือกคนหาบเสบียงมาได้อย่างไร สภาพร่างกายของพวกเขาถึงได้อ่อนแอขนาดนี้ หากต้องฝืนแบกหามเสบียงอาหารต่อไป ใครจะรู้ว่าพวกเขาจะทนไหวจนถึงที่หมายหรือขาดใจตายไปเสียก่อน

ทางฝั่งแคว้นเหลียวยังถือว่าพอรับได้ คนหาบเสบียงยังดูเป็นปกติ แต่ฝั่งแคว้นซางนี่สิ แทบจะมีแต่คนแก่ เด็ก และผู้หญิง เซียวอวี้แอบคิดในแง่ร้ายว่า หรือนี่จะเป็นแผนการชั่วร้ายของพวกแคว้นซาง

ที่จงใจให้เป็นแบบนี้ เพื่อลดจำนวนประชากร จะได้ลดการบริโภคเสบียงอาหารลง ช่างเป็นแผนการที่โหดเหี้ยมอำมหิตจริงๆ

หลังจากตั้งค่ายเสร็จ หยางเฉียนก็ค่อยๆ ตื่นขึ้นมา เมื่อรู้สึกว่ารถม้าหยุดนิ่ง เขาก็ชะโงกหน้าออกไปดูค่ายทหารเบื้องหน้าด้วยความงุนงง