บทที่ 258 สามทหารเสือพุ่มไม้

"เอ๋? ลองไปดูสิ" พูดจบ หยางเฉียนก็ขว้างมีดสั้นไปข้างหลัง

"ฉึก" เสียงมีดไม้ปักเข้ากับต้นไม้ใหญ่ด้านหลังอย่างจัง

เหลียนเจิ้นเบิกตากว้าง อ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง

"พลังดุจเทพเจ้าจริงๆ~~~!"

คนที่รู้ก็คือรู้ ไม่ต้องพูดให้มากความ พูดเยอะเดี๋ยวจะหาว่าขี้อวด