บทที่ 260 อารยธรรมที่แตกต่างจากจงหยวน

หยางเฉียนพยักหน้า ชั่วคราวเขายังไม่จับพิรุธหรือการพูดติดขัดอะไรได้ ตามหลักแล้วไม่น่าจะมีอะไรผิดพลาด ต่อให้เป็นสายลับก็ไม่กลัวหรอก คนบ้าที่ไหนจะส่งสายลับแบบนี้มาล่ะ?

"พวกที่ตามล่าพวกเจ้าเป็นใคร แล้วทำไมภาษาจงหยวนของเจ้าถึงพูดได้ดีขนาดนี้"

"ตอนแรกก็ไม่รู้หรอกเจ้าค่ะ แต่ตอนหลังข้าจำตัวอักษรบนธงของพวกมันมาเขียนให้คนอื่นดู ถึงได้รู้ว่าเป็นคนแคว้นเหลียว"

พอหยางเฉียนฟังจบ ก็พอจะปะติดปะต่อเรื่องราวคร่าวๆ ได้แล้ว ตามที่นางอธิบาย ฝนดินที่ว่าก็น่าจะหมายถึงพายุทราย

หยางเฉียนพูดติดตลก "พวกเจ้าก็ดวงแข็งเหมือนกันนะ ที่เจอตอนเข้ามาน่าจะเป็นทหารรักษาชายแดนของแคว้นเหลียว ทหารรักษาชายแดนของทุกแคว้นล้วนเป็นทหารชั้นยอด การที่พวกเจ้าหนีรอดจากเงื้อมมือพวกมันมาได้ ฝีมือคงไม่เบาเลยสิ"