บทที่ 275 เมืองอวิ๋นทงของเราไม่มีการเกณฑ์แรงงาน

หลังจากสั่งให้ฉินเซียงหรูไปเตรียมอาหารเย็น หยางเฉียนก็หันไปถามยิ้มๆ "ตกลงเจ้าเป็นอะไรไปล่ะเนี่ย"

"สำลักควันแทบตาย ไอ้เจียวฝานนั่นมันไม่ใช่ของดีเลยนะ ข้ารู้สึกเหมือนอายุสั้นลงไปหลายปีเลยวันนี้"

"จิ๊ ข้าก็บอกให้ใช้ทาสทำไง" หยางเฉียนขมวดคิ้ว

"พวกทาสนั่นโง่จะตาย ทำพลาดตลอดเลย ขืนสกัดออกมาได้แล้วต้องระวังให้ดี อันตรายสุดๆ ข้ากลัวว่าถ้าให้พวกทาสถือหม้อกรดซัลฟิวริก แล้วเกิดพลาดสาดใส่ข้าขึ้นมา ข้าไม่เสียโฉมไปเลยหรือไง"

หยางเฉียนอึ้งไป ไม่คิดว่าจางอวี่เมิ่งจะรอบคอบขนาดนี้ ถึงกับคิดเผื่อไว้เลย