บทที่ 276 จัดยาโด๊ปให้หยางเฉียน

นี่มันจะไปง่ายได้ยังไงล่ะ ข้ายังรู้สึกว่ายากจะตายอยู่เลย~~~ แต่การจะเข้าใจวัฒนธรรม ประวัติศาสตร์อะไรพวกนี้ ก็ต้องรู้ภาษาและตัวอักษรของพวกเขาเสียก่อน ถึงจะอ่านตำรับตำราหรือเอกสารอ้างอิงต่างๆ ได้

ถ้าต้องให้คนอื่นแปลให้ตลอดเวลา ให้คนของเราแปลก็ยังพอว่า แต่ถ้าให้ชาวโหลวหลานแปลให้ ข้าก็ยังไม่ค่อยไว้ใจนัก ขืนถูกหลอกไปขายแล้วยังต้องมานั่งนับเงินให้เขาอีก จะทำยังไง

"เจ้าบอกว่าง่ายงั้นหรือ ลองเขียนให้ข้าดูหน่อยสิ~~~!" หยางเฉียนยื่นกระดาษขาวให้

มู่ชิงเดินเยื้องย่างอย่างสง่างามไปที่โต๊ะหนังสือ หยิบพู่กันขึ้นมาเขียนตัวอักษรที่ดูคล้ายๆ กันไปหมดพวกนั้นออกมาอย่างเงอะงะ

หยางเฉียนอ้าปากค้าง ตาแทบถลน "เวรเอ๊ย เจ้าเก่งเกินไปแล้วมั้ง ตัวหนังสือเขียนยากขนาดนี้ ใช้เวลาแป๊บเดียวเจ้าก็เรียนรู้ได้แล้วเหรอเนี่ย?"