บทที่ 282 พ่อกับแม่?

"เบลิก้า เจ้าไม่เป็นไรใช่ไหม?" หรั่นจิ้งถามด้วยความเป็นห่วง

"ไม่เป็นไร สบายมาก สู้กับหยางเฉียนและคริสทิน่าทุกวัน สู้ครั้งนี้สนุกที่สุดเลยล่ะ"

เบลิก้าลุกขึ้นยืน คว้ากางเกงของคุณชายเจีย (น่าจะพิมพ์ผิดจากลี่เป็นเจีย) ลากร่างที่ไร้สติของเขาออกไปราวกับลากซากสุนัขตาย

ชายวัยกลางคนคนหนึ่งพากลุ่มชาวนากว่าสิบคนที่ถืออุปกรณ์ทำไร่ทำนาวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามา เมื่อเห็นหรั่นจิ้ง พวกเขาก็รีบคุกเข่าลงทันที

"คารวะท่านแม่ทัพ"