บทที่ 283 หมอก็ไม่ใช่ผู้วิเศษ

เก๋อจ้าวทิ้งหมอไว้ดูแลสองคน ส่วนตัวเองก็นำทัพกลับไปที่สถานศึกษาซินฮั่ว ถึงหมอพวกนี้จะอายุมากแล้ว แต่เรื่องอาหารการกินก็ไม่ธรรมดา นอกจากการต้องมานั่งลุ้นระทึกแล้ว สวัสดิการอื่นๆ ก็ดีกว่าที่สถานศึกษาซินฮั่วหลายเท่านัก

พักฟื้นสักสองสามวันก็น่าจะกลับมาแข็งแรงเหมือนเดิม พวกหมอนี่แหละที่ดูแลรักษาสุขภาพตัวเองเก่งกว่าใครเพื่อน

เพียงไม่นาน อาหารคาวหวานสารพัดเนื้อสัตว์ ผักสด และผลไม้ ก็ถูกบ่าวไพร่ทยอยนำมาตั้งโต๊ะ

หยางเฉียนมือซ้ายถือขาแกะย่าง มือขวาตักข้าวฟ่างเข้าปากไม่หยุด สลบไปสามวันเต็มๆ พอฟื้นขึ้นมา เขารู้สึกหิวจนกินวัวได้ทั้งตัวเลยทีเดียว

"ค่อยๆ กินสิ ไม่มีใครแย่งซะหน่อย" จางอวี่เมิ่งคอยคีบกับข้าวใส่ชามให้หยางเฉียนไม่หยุด