บทที่ 288 แผนรับมือ

ดวงอาทิตย์ยามเช้าสาดแสงแรกเข้ามา

หยางเฉียนรู้สึกมาตลอดว่าสถาปัตยกรรมยุคโบราณมันทึบทึมเกินไป แสงแดดส่องไม่ค่อยถึง โอกาสฆ่าเชื้อโรคก็เลยน้อย บางทีก็ต้องเปิดรับแสงแดดบ้าง เพื่อกำจัดพวกไรฝุ่น

เขาเปิดประตูระเบียงออก บิดขี้เกียจสุดแรง เชื่อว่าวันนี้ต้องเป็นวันที่ดีแน่ๆ ในที่สุดก็ได้กลับมาฝึกวิทยายุทธ์เสียที ไม่ได้ขยับเขยื้อนมาตั้งอาทิตย์นึง รู้สึกเหมือนตัวจะขึ้นสนิมให้ได้

แต่แล้วสีหน้าของเขาก็เปลี่ยนเป็นความโกรธแค้น ไอ้พวกเศษสวะบังอาจมาลอบโจมตีตอนที่เขาหมดสติ รออีกสักสองสามวันไม่ได้หรือไง เรื่องสนุกๆ แบบนี้ ดันโดนหรั่นจิ้งกับเบลิก้าตัดหน้าไปซะได้

"ก๊อกๆๆ~~~!"