บทที่ 310 สมกับเป็นองค์หญิง ผิวพรรณช่างขาวเนียน นุ่มลื่นมือจริงๆ

องค์หญิงหานอินนั่งหลังตรงเด่ว ไม่ปริปากพูดอะไรเลยสักคำ

หยางเฉียนจึงได้แต่พูดไปเรื่อยเปื่อย "ไอ้อ้วนเอาพระราชโองการมาให้ข้าดู พูดง่ายๆ ก็คือให้เราสองคนแต่งงานกัน แล้วแคว้นเซี่ยจะรับปากว่าจะไม่ส่งทหารไปแทรกแซงช่วงนี้ แถมถ้ามีเหตุฉุกเฉินก็อาจจะส่งกำลังไปช่วยด้วย"

"ส่วนสนธิสัญญาสันติภาพที่ข้าเซ็นกับไอ้อ้วนไป ในสายตาพวกเขามันก็แค่ของเล่นหลอกเด็ก พวกเราสองคนก็เป็นแค่หุ่นเชิด"

"แล้วท่านคิดจะทำอย่างไรต่อไป"

หยางเฉียนยักไหล่ แบมือออกพลางยิ้มกริ่ม "ในเมื่อขัดขืนไม่ได้ ก็ต้องนอนรับความสุขไปสิ"