บทที่ 327 ไม่เคยเห็นเนื้อกระป๋องล่ะสิ

หยางเฉียนเงยหน้ามองท้องฟ้า แล้วถามขึ้น "พวกท่านไม่คิดจะเดินทางต่อในตอนกลางคืนหรือ"

ผู่เยว่หลิงส่ายหน้า "ถ้าอยู่ในเขตเมืองอวิ๋นทง ก็พอจะเดินทางตอนกลางคืนได้ แต่ที่นี่คือเมืองตงเต๋อ ถนนหลวงชำรุดทรุดโทรม บางช่วงก็เป็นหลุมเป็นบ่อขนาดใหญ่ รถม้าอาจจะพลิกคว่ำได้เลยนะ ปีที่แล้วยังมีม้าบรรทุกของสะดุดหลุมจนขาหักเลย"

หยางเฉียนตกใจเล็กน้อย คราวก่อนที่กลับมาจากด่านหยางกู่ เขาไม่ได้สังเกตเลยว่าถนนหลวงของเมืองตงเต๋อจะแย่ขนาดนี้ เพราะตอนนั้นเดินทางมาพร้อมกับกองทัพใหญ่ ใช้เส้นทางผ่านทุ่งกว้าง ไม่ค่อยได้ใช้ถนนหลวง จึงไม่ทันสังเกตเห็น

เขาล้วงเอากล้องส่องทางไกลแบบตาเดียวขนาดเล็กออกมาจากห่อผ้า แล้วส่องหาทำเลเหมาะๆ ในบริเวณใกล้เคียง

"ห่างจากตรงนี้ไปประมาณห้าร้อยเมตร มีเนินสูงอยู่แห่งหนึ่ง คืนนี้เราไปตั้งแคมป์ตรงนั้นกันดีไหม"