บทที่ 332 วุ่นวายไปหมดแล้ว

หยางเฉียนมองออกไปข้างนอก ไอ้หนุ่มไป๋ลี่ซวงนั่นไม่รู้หายหัวไปไหน เขาไม่ได้สั่งให้ทำงานล่วงเวลาซะหน่อย มืดค่ำป่านนี้ก็น่าจะกลับมาได้แล้ว

"เดี๋ยวข้าไปเอาสุราจากเมืองอวิ๋นทงมาให้ลองชิมดีกว่า เป็นแบบดีกรีแรงสุดๆ เลยนะ~~~!" หยางเฉียนไม่ได้ตั้งวงดื่มเหล้าโต้รุ่งมานานแล้ว

บรรยากาศแบบนี้ทำให้เขานึกถึงสมัยก่อน ที่มักจะตั้งวงก๊งเบียร์กับเพื่อนฝูง กินปิ้งย่างกันจนถึงตีสองตีสาม แล้วกลับไปนอนตื่นสายๆ ในวันหยุด ความรู้สึกแบบนั้นมันช่างฟินสุดๆ ไปเลย

เฉาอู๋ซวงพยักหน้าเห็นด้วย "ดีเลย เจ้ารีบไปเอามาเถอะ สุราแคว้นเซี่ยขึ้นชื่อเรื่องความแรงอยู่แล้ว ข้าเคยได้ยินชื่อเสียงของสุรา 'เจียงจวินเลี่ย' (สุราแม่ทัพเดือด) แห่งเมืองอวิ๋นทงมานานว่าแรงและเผ็ดร้อนนัก ยังไม่เคยได้ลองชิมสักที"

หยางเฉียนหันไปถามผู่เยว่หลิง "พี่ผู่ ขอยืมตัวคนรับใช้ของท่านสักหน่อยได้ไหม วันนี้ท่านเลี้ยงข้าวข้า ข้าก็อยากจะตอบแทนบ้าง"